Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

Op 7 januari 1629 werd besloten dat het schip Nassauw minder bemand was dan de andere twee schepen uit Delfshaven en Vlissingen. Daarom werden 6 matrozen van Vlissingen en 4 van Delfshaven overgeplaatst naar de Nassauw. Sijmon Dircksen, onderstuurman op de Nassauw, werd bevorderd tot opperstuurman na het overlijden van Sijmon Sijmonsz. Hij kreeg hiervoor een salarisverhoging volgens de artikelenbrief. Op dezelfde dag overleed Theunis Stevensz, een jongen, en werd aan land begraven. Van 8 januari 1629 af probeerde men dagelijks bij de eilanden te komen door op de wind te letten. Op 16 januari 1629 bereikten ze met een landwind de zee bij Delfshaven, uit de zuidoosthaven van Vlissingen. Het schip uit Vlissingen bleef liggen omdat de sloep, die was uitgezonden om geiten te vangen, niet terug was. Toen ze de sloep zagen aankomen, wachtten ze af. ’s Middags kwam de sloep ook in zee en ’s avonds voegde deze zich bij hen. Ze zetten koers naar het zuidwesten om de reis naar Kaap de Goede Hoop voort te zetten. Op de Nassauw waren 84 mannen en 1 vrouw, meestal gezond, behalve 2 of 3 zieken. Op Mauritius hadden ze goede voorraden gekregen: geiten, schildpadden, velduilen, dode ersen (een soort zeevogels), varkens, palmolie, kokosnoten en veel lekkere vis. Het volk droogde en nam veel vis mee, evenals 10 levende geiten aan boord. God werd gedankt voor deze goede bevoorradingsplaats. De zuidoosthaven is moeilijk uit te varen, maar wel makkelijk binnen te komen door de constante wind die daar heerst. Hoewel de haven beschut ligt tegen alle winden en er geen water in kan, zou men zonder noodzaak tot bevoorrading afraden om met grote schepen naar binnen te varen, omdat uitvaren niet zonder groot gevaar gaat. De gouverneur Le Febure had een brief achtergelaten over het vertrek van de schepen, zodat andere schepen die daar aankwamen, wisten van hun aankomst. Van 17 januari 1629 tot 31 januari 1629 voeren ze verder met wisselende wind en weer. Ze noteerden dagelijks de afgelegde afstand en koers:

• 17 januari 1629: 15 mijl, koers zuidwest, wind noordwest.
• 18 januari 1629: 28 mijl, koers zuidwest, wind noordelijk met regen en koud weer.
• 18 mijl, koers zuidwest, wisselend weer.
• 18 mijl, koers west zuidwest, wind zuidzuidoost en regen.
• 27 mijl, koers zuidwest, wisselend weer met regen, hoogte 26 graden.
• 23 januari 1629: 17 mijl, koers zuidwest, wind zuidoost, buien en onstabiel.
• Hoogte 26 graden 24 minuten.
• 24 januari 1629: 18 mijl, koers west, wind zuidoost, beter weer.
• Hoogte 26 graden 55 minuten.
• 25 januari 1629: 27 mijl, koers zuidwest, wind oost en zuidoost, mooi weer.
• Hoogte 28 graden 36 minuten, 15 mijl, koers zuidwest.
• Hoogte 29 graden 30 minuten, 25 mijl, koers zuidwest, wind oostzuidoost, bewolkt.
• 28 januari 1629: 25 mijl, koers zuidwest, wind en koers als voorheen.
• Hoogte 30 graden 20 minuten.
• 29 januari 1629: 8 mijl, koers westnoordwest, wisselende wind.
• Hoogte 30 graden 20 minuten, 18 mijl, koers westzuidwest, windstil en wisselend weer.
• 31 januari 1629: 16 mijl, koers westzuidwest, wind oostelijk.
• Hoogte 30 graden 55 minuten.

Op 12 april 1615 voer het schip met wind uit het zuidoosten, later noordoost. De hoogte werd gemeten op 23 graden. Op 13 april 1615 bleef de koers gelijk, de hoogte was 22,5 graden. Er werd een noordoostelijke afwijking van 23,5 graden vastgesteld. Op 14 april 1615 waaide de wind uit het zuidzuidoosten, de koers bleef gelijk. De hoogte was 22 graden. Er werd veel land gezien, waardoor men dacht dicht bij Mauritius te zijn. ’s Avonds lag het schip voor anker bij het Molukse Rif op 36 vadem diepte. De Feuijnighberg lag ten zuiden en een hoek van het rif ten noordoosten. De hoogte was 20 graden met een noordoostelijke afwijking van 22,5 graden. Er werd een kanonschot gelost naar het land. Op 15 april 1615 werd besloten water te halen bij Mauritius. ’s Avonds lag het schip voor anker. Er kwam een boot met mensen van het schip Prouintia. Zij vertelden dat hun schip en het schip Banda waren vergaan in de Noordwesterhaven door een zware storm. Van Banda verdronken 45 opvarenden, waaronder Pieter Both, de generaal. Van Prouintia verdronken 30 opvarenden. Ook de schepen Gelderland en Delft hadden hun masten moeten kappen. Het schip Vlieland was in de Zuid-Oosterhaven en zou daar gesloopt worden. Delft lag in de Noordwesterhaven en had nieuwe masten gemaakt. Op 12 april 1615 was het schip Hoorn vertrokken naar het vaderland met een lading van Gelderland. Ook werd gemeld dat de schepen Walcheren en Engel in de Noordwesterhaven lagen. Op 17 april 1615 stuurde men een boot naar Walcheren en Engel met een brief. De boot bracht ook jagers mee die schildpadden en dodo’s aan boord brachten. Op 18 april 1615 keerde de boot terug met een antwoord. De boten van Walcheren en Engel kwamen aan boord en meldden dat Hoorn geladen was en vertrokken naar het vaderland. Alle brieven en andere documenten werden klaargemaakt om mee te sturen. Op 19 april 1615 waren de brieven en papieren klaar. Een grote boot vertrok naar de Zuid-Oosterhaven met een brief voor de raad van Walcheren en Engel. Op 20 april 1615 gingen houthakkers en jagers aan land om water te halen uit een beek. Op 21 april 1615 haalden ze weer water en vingen schildpadden, dodo’s, ganzen en papegaaien. Op 22 april 1615 kwamen Pieter Bahuet en Jacques Ronssel, opperkooplieden van Walcheren en Engel, aan boord. Zij vertelden over het verlies van Banda en Prouintia en andere schade. Op 23 april 1615 werd besloten de anker te lichten en naar de Noordwesterhaven te varen om de reis in compagnie voort te zetten. Ronssel vertrok terug.

Op 3 februari 1763 verscheen Cornelis Smeekens, wonend onder Alphen, voor notaris Henricus Kamerling. Hij verkocht aan Marinis Pr. Harpers (namens zichzelf en voor Peter, Marie en Catharina van Olmen) een vierde deel van:

• een huis met schuur, stal, schop en erf in Alphen, ongeveer 300 roeden groot, grenzend aan:
  • oost: ’s Heeren Straat
  • west: land van Marinis Janssen
  • zuid: land van Cornelis Oomen
  • noord: land van Marinus Janssen van der Item
• een perceel land genaamd den grooten Acker, ongeveer 600 roeden groot, grenzend aan:
  • oost en west: eigen land
  • zuid: de dijk
  • noord: land van Cornelis Oomen
• een perceel heide en weide in de Reekbeempt, ongeveer 1200 roeden groot, grenzend aan:
  • oost: land van Norbert van Tilburg
  • west: de Rietstraat
  • zuid: ’s Heeren vroente
  • noord: de ooster de last
• een vierde deel in 6 koren aan Laureis van Niel
• een vierde deel in 12 stuks kijns
• een vierde deel in een halve looper kosterkoorn
• een looper kosterkoorn

De verkoopprijs was 150 gulden, die Cornelis Smeekens ontvangen had. Voorwaarde was dat hij het recht behield om in het verkochte huis te wonen of het te verhuren zolang hij leefde, met de bijbehorende dorpslasten, renten en kijnzen vanaf 1 januari 1763.

De kosten voor het opstellen van het contract, de leges voor de heer Schout, schepenen en Secretaris, alsmede de notaris en de veertigste penning moesten door de kopers worden betaald.

Beide partijen verbonden zich om aan deze afspraken te voldoen en stelden hun persoon en goederen als zekerheid. Ze onderwierpen zich aan de rechtbanken, met name de Edel Mogende Raad en Leenhof van Brabant en landen van Overmaze in ’s Gravenhage. Ze benoemden Gijsbert Mijne en Mr. Johan Hendrik van Kervel als procureurs om de vonnissen te vragen of te aanvaarden.

De akte werd opgesteld in Baerle Nassau.

1626, 17 januari: Voor notaris Nicolaes Verduyn in Utrecht verklaren Steven, Lodowijck en Evert Christoffelszonen (zonen van Jan Christoffell Adamsz), Claes Henricxsz van Venloo en zijn vrouw Marritgen Stevensdr. (wonend in Vreeswijk), en Aeltgen Adams (dochter van Hans Pauwelsz) als erfgenamen van Adam Lodowijcx (glazenmaker in Viana en in dienst van Van Brederode) dat zij van de huismeester van het Sint-Bartholomeüs Gasthuis in Utrecht 100 karolusguldens (van 20 stuivers per stuk) hebben ontvangen. Dit geld kwam uit de nalatenschap van Janneken Leonaerts (vrouw van Adam Lodowijcx), die in het gasthuis was overleden. De erfgenamen beloven het gasthuis niet meer lastig te vallen en Geerhard Kuyst staat hiervoor borg. De akte wordt opgesteld in het huis van Wolphaert van Hoerbeeck in Utrecht, met Thomas Noth en Caerl Caerlss Rijckwaert als getuigen. 1626, 19 januari: Voor dezelfde notaris verklaren Anthonij du Catte (47 jaar), Henrick van Moeurs (leeftijd onbekend) en Dirck Hentijxz van Woll (35 jaar), alle drie buren van Cornelis den Bergen (wonend op het Sint-Nicolaaskerkhof in Utrecht), dat Rijck Aertsz van der Maer (stiefzoon van Cornelis den Bergen) in 1625 in dienst trad bij de compagnie van ritmeester Daniël. Rijck Aertsz van der Maer keerde ziek terug rond Sint-Victor (1625) en lag ongeveer 1 maand en 1 week ziek in het huis van Henrick van Moeurs in Utrecht, waarna zijn toestand iets verbeterde.

Op 5 augustus 1634 herriep Jacob Ghysbertsz in Utrecht al zijn eerdere testamenten. Hij legateerde:

• 400 karolusguldens aan de armen van de Vlaamse of mennonitengemeente waar hij zou overlijden;
• 300 karolusguldens aan Hillichgen Jan Brouwer, zijn nicht;
• 300 karolusguldens aan Adriaen Olberts, de zoon van zijn broer;
• al zijn inboedel (bedden, koperwerk, linnen, tin, houtwerk, aardewerk, ijzerwerk) aan zijn zus Geertgen Gijsberts;
• zijn kleding aan zijn broer Elbert Gijsbertsz of diens kinderen.

Hij stelde Geertgen Gijsberts aan als zijn universele erfgenaam. Bij haar overlijden of gebrek zou Elbert Gijsbertsz of Anna Gijsberts (zijn zus) of hun wettige nakomelingen de erfenis krijgen. Geertgen Gijsberts mocht de goederen niet verkopen, verpanden of belasten, maar moest ze doorgeven aan de volgende generatie. Elbert Gijsbertsz en Anna Gijsberts kregen het recht om de landerijen gezamenlijk te kopen tegen een eerlijke prijs, vastgesteld door onpartijdige deskundigen. Daarnaast kreeg Geertgen Aelten, zijn moeder, een levenslange jaarlijkse uitkering van 25 gulden, betaald uit de erfenis. Alle andere goederen, inclusief onroerend goed, acties en vorderingen, gingen naar Geertgen Gijsberts of, bij haar gebrek, naar Elbert Gijsbertsz en Anna Gijsberts of hun nakomelingen. De erfenis moest binnen een jaar na zijn overlijden worden uitgekeerd.

Op 6 januari 1837 werden in Wilp verschillende vee, wagens, gereedschappen en huishoudelijke spullen verkocht. De verkopen vonden plaats in het huis van de weduwe Hermanus Kraere, landbouwster in Wilp, onder toezicht van notaris Philip Pelgrin Everts uit Twello.

• Een blauw gespikkelde teef voor 38 gulden aan Albert Dommerholt, bouwman in Ente. Borg: Hendrik Dommerholt (bouwman in Gortel) en Gerrit Jan Krijf (touwman in Wilp).
• Een zwarte vaars voor 29,40 gulden aan Hendrik Brinkman Semor, daghuurder in Wilp. Borg: Hendrik Brinkman Junior en Hendrik Derk Hof (beide daghuurders in Wilp).
• Een zwarte zegge (vale vaars) voor 34 gulden aan Gerrit Korts, bouwman in Wilp. Borg: Willem Kerend en Gradus Boskamp (beide in Wilp).
• Een zwarte bolle koe voor 10,40 gulden aan Jan Biesterbosch, daghuurder in Wilp. Borg: Gerrit Kruitbosch (horlogemaker in Wilp) en Bernardus Bouw (boerenknecht in Twello).
• Een zwarte boutkoe voor 45 gulden aan Jan Oosterwegel, boerenknecht in Wilp. Borg: Harmen Jan Nuesink (herbergier in Voorst) en Gradus Boevenbruik (bouwman in Voorst).
• Een boerenwagen voor 100 gulden aan Berend Kleinveldink, bouwman in Terwolde. Borg: Harmen Zuethof en Evert Jan Hissink (beide bouwlieden in Wilp).
• Een boerenwagen voor 43 gulden aan Hermanus Brinkhof, boer in Wilp. Borg: Gerrit Tijhuis (bouwman in Apeldoorn) en Gerrit Korts (bouwman in Wilp).
• Een ploeg voor 17 gulden aan Willem van der Meij, bouwman in Gorsel. Borg: Hendrikus Willemden (bouwman in Wilp) en Teunis Willemten (in Wilp).
• Een kar voor 26 gulden aan Hendrik Hiddink, daghuurder in Voorst. Borg: Teunis Hiddink (karreman in Voorst) en Antonij Denekamp (daghuurder in Twello).
• Een plaq (plank) voor 6,40 gulden aan Albert Wiegers, karreman in Deventer. Borg: Marten Overkamp en Hendrik Albers (beide karremannen in Deventer).
• Een plaq voor 5,30 gulden en twee eggen voor 7,80 gulden aan Teunis van het Erve, bouwman in Diepenveen. Borg: Hendrik Kraere (daghuurder in Wilp) en Gradus Boldebruik (in Wilp).
• Twee eggen voor 2,20 gulden aan Hendrik Gerrits van den Brink, landbouwer in Wilp. Borg: Hendrik van den Brink Senior en Hendrik Scholten (daghuurder in Wilp).
• Diverse hoeveelheden hout voor bedragen tussen 1,10 en 6,80 gulden aan Berend Hofmeijer, arbeider in Voorst. Borg: Hermanus Evers en Gerrit Jan Wagenvoorde (beide bouwmannen in Voorst).

De totale opbrengst van deze dag was 1274,20 gulden. De verkoop werd voortgezet op 26 januari 1837 om 10:00 uur op dezelfde locatie. Op 26 januari 1837 werden aanvullende spullen verkocht:

• Diverse stoelen voor 0,20 tot 0,40 gulden per stuk.
• Diverse schotels voor 0,10 tot 0,30 gulden per stuk.
• Potten voor 0,10 gulden.
• Een pot met vet voor 4,80 gulden aan Willem Scholten, daghuurder in Wilp. Borg: Derk van Diepenveen (bouwman in Wilp) en Hendrik Scholten (daghuurder in Wilp).
• Een bed voor 5,20 gulden aan Jannes Lindeman, daghuurder.

De totale opbrengst van deze dag was 1281,60 gulden. De verkoop vond plaats in aanwezigheid van Gradus Smits (deurwaarder in Twello) en Willem Ribberink (veldwachter in Twello), die als getuigen fungeerden. Notaris Rhuerts stelde het proces-verbaal op.

Op 27 december 1641 maakten Abraham Loreijn (brouwer in de brouwerij De Drie Sterren in Haarlem) en zijn vrouw Judith van der Cruijce een testament op. Zij schrapten alle eerdere testamenten en maakten nieuwe afspraken:

• Hun ongetrouwde dochter Janneken Joceijn krijgt 1000 gulden als zij bij hun overlijden nog ongetrouwd is.
• Hun andere kinderen (Janneken, Josina, Fermyn, Pieter, Abraham en Judick Loreijn) erven al hun bezittingen. Als een kind overlijdt, erven diens kinderen in hun plaats.
• De langstlevende ouder moet elk kind bij trouwen 2000 gulden geven: de helft direct en de andere helft een jaar later. Als een kind trouwt zonder toestemming, krijgt het maar 1600 gulden.
• De langstlevende ouder beheert de goederen van de kinderen tot hun huwelijk en zorgt voor hun onderhoud.
• Zij benoemen elkaar als voogd over de kinderen en sluiten de weesmeesters en weeskamer uit.
• Zij mogen het testament zelf wijzigen.

Op dezelfde dag, 27 december 1641, maakten Willem Jansz Blaeu (verver in Haarlem) en zijn vrouw Janneken Pieters ook een testament:

• Maritge Willems (zijn dochter uit een eerder huwelijk) en de kinderen uit zijn huidige huwelijk erven al zijn bezittingen. Als een kind overlijdt, erven diens kinderen in hun plaats.
• Maritge Willems krijgt haar erfdeel in contant geld. Haar erfdeel wordt verlaagd met 300 gulden, omdat zij al geld van haar moeder heeft gekregen.

Op 17 oktober 1628 verschenen voor notaris Willem van Galen in Utrecht:

• Henrick mirou, als vader en voogd van zijn kinderen met Hester van Berck, en erfgenaam van Niclaes van Berck (voormalig burgemeester van Utrecht),
• Gerard van Isselmuijden, als enige erfgenaam van Barbara van Warmelo (zijn moeder, weduwe van Niclaes van Berck),
• Hasse Brun en Johanna van Warmelo (echtegenoten), die levenslang recht hadden op de helft van de goederen van Barbara van Warmelo (haar zus).

Zij besloten de goederen van Niclaes van Berck en Barbara van Warmelo te verdelen. De totale waarde van de goederen (na aftrek van schulden) was 69.543 gulden, 12 stuivers en 2 penningen.

• De helft voor de erfgenamen van Berck was 34.771 gulden, 16 stuivers en 1 penning. Hiervan werden legaten en schulden betaald, inclusief de helft van de onroerende goederen (5.540 gulden, 6 stuivers en 4 penningen).
• De erfgenamen van Berck bleven nog 29.231 gulden, 19 stuivers en 13 penningen schuldig.

Ter betaling kregen de erfgenamen van Berck de volgende documenten:

• Twee leningen van elk 2.000 gulden tegen 20% rente, verstrekt door Jacob van Cleeff op 20 maart 1619, gedekt door twee huizen aan de Runnestraat in Utrecht, met een rente van 221 gulden en 14 stuivers. Deze rente was verschuldigd vanaf 22 september 1628 (sterfdatum van Barbara van Warmelo).
• Een lening van 3.000 gulden tegen 20% rente, verstrekt op 20 februari 1628, met een rente van 190 gulden en 15 stuivers, ten laste van Henrick mirou.
• Een lening van 1.000 gulden tegen 20% rente.

Op 21 september 1528 kwamen Joost Hasse Bruin en Johanna van Warmelo, echtelieden, voor notaris Willem van Galen in Utrecht. Zij verklaarden na het voorlezen van het testament van Barbara van Warmelo (overleden op 5 augustus 1528) af te zien van de helft van hun levenslange gebruikrecht op de erfenis. Dit deden zij ten voordele van Gerard van Isselmuiden, de enige erfgenaam van Barbara van Warmelo (zijn moeder). Gerard van Isselmuiden accepteerde dit dankbaar. De akte werd opgesteld in het sterfhuis van Barbara van Warmelo in Utrecht, met als getuigen Johan van Straten en Otto Schrasser, beide raadsheren.

• Op 20 maart 1619 (oude stijl) of 21 maart 1619 (nieuwe stijl) in Utrecht lieten Nicolaes van Berck (burgemeester van Utrecht) en zijn vrouw Barbara van Warmelo hun testament opstellen. Dit testament, ondertekend en verzegeld, moest na hun overlijden worden uitgevoerd. Ze vroegen de notaris Claes Vereuijn om hiervan akte op te maken. Getuigen waren Peter Ploos (schepen van Utrecht) en Willem van Nellesteyn (dokter en burger van Utrecht).
• Op 21 maart 1619 gaven Geerard Zas en Johan Vianen (beide burgers van Utrecht en erfgenamen van Janneke van Zelck, weduwe van Johan van Vianen Jaersvelt) volmacht aan Matheus van Venendaele (procureur in Culemborg). Deze volmacht was om een leningbrief van 3 gulden jaarrente (met een kapitaal van 50 gulden) over te dragen. Deze lening was oorspronkelijk afkomstig van Beatrix Henrick van Cuyckheer en betrof een huis in Culemborg aan de Havendijk. De leningbrief was eerder overgedragen aan Gerrit Zas en Janneke van Zelck. Geerard Zas en Johan Vianen beloofden de volmacht onherroepelijk te houden en Matheus van Venendaele te vrijwaren.
• Op 29 maart 1619 kwam Cornelis Willems van Schoonhoven (wonend in Amsterdam) voor de notaris. Hij handelde namens zichzelf, zijn broers Gerrit en Aert Willems van Schoonhoven, zijn zussen Jannichgen en Weyntgen Willemsdr., en als wettig voogd voor zijn minderjarige broers en zussen: Elisabeth, Willempgen, Aert den Jongen, Abraham, Isaacq en Jacob. Zij waren erfgenamen van Marritgen Reijers (weduwe en boedelbemiddelaarster van Aert Gerrits van Meerden). Cornelis Willems van Schoonhoven trok de volmacht in die hij op 8 december 1618 had gegeven aan Rijchardt van den Ham (burger van Utrecht). Hiermee verbood hij Rijchardt van den Ham om nog iets te doen met de erfenis van Aert Gerrits van Meerden. Hij protesteerde tegen eventuele schade en kosten en vroeg om akte hiervan.

De gevolmachtigden kregen de opdracht om alle inkomsten, zoals rente of andere betalingen die Hermen van Warmelo tijdens zijn leven had ontvangen, te innen. Ze moesten kwijtingen afgeven, schuldenaren die niet wilden betalen via de rechter dwingen, hoofdsommen bij aflossing ontvangen, rente- en schuldbewijzen vernietigen en het geld opnieuw beleggen voor het grootste voordeel van de opdrachtgevers. Ook mochten ze juridische stappen ondernemen en iemand anders als vertegenwoordiger aanstellen in rechtszaken. Alles wat de opdrachtgevers zelf hadden kunnen doen, mochten de gevolmachtigden nu ook.

De opdrachtgevers beloofden dat alles wat de gevolmachtigden in deze opdracht deden, geldig en bindend zou zijn. Ze verbonden hiervoor al hun bezittingen en onderwierpen zich aan beslaglegging door de heerlijke en gewone rechtbanken.

De akte werd opgesteld op 5 oktober 1628 in aanwezigheid van de getuigen Willem van Bemmel en Willem van Schut. Ondertekend door de compagnie, Johan van Welvelde, Johan Joachim van Grovenstein, Willem van Bemmel en Willem van Schaijck Asschebers.

Op 90 16.. verschenen voor Jan van Vischouen, hoofdman van Utrecht, en de ouders: Op Huijgen, de weledele Johan van Weelvelde uit Ter Cluicke. Hij kwam voor zichzelf en als vader en voogd van zijn onmondige kinderen, afkomstig uit zijn huwelijk met de overleden weledele Barbara van Warmelo. Ook verschenen Joachim van Asscheberch uit Ter Heyde voor zichzelf, en Fabius van Grevenstein als man en voogd van de weledele Anna Hebricht van Asscheberch, zijn vrouw, die ook voor zichzelf kwam.

Zij verenigden zich en versterkten gezamenlijk hun positie als broers, zwagers en twee zussen. In die hoedanigheid eisten zij gezamenlijk recht op de goederen die Herman van Warmelo, natuurlijke zoon van de overleden Gerard van Warmelo (die in zijn leven drossaard van Valant was), had nagelaten. Deze goederen werden ook door Herman van Warmelo in lijftocht gebruikt.

Zij benoemden en machtigden Galen om in hun naam de goederen op te eisen en in ontvangst te nemen.

Op 11 juni 1634 gaf Catharina van Groen uit Rotterdam aan notaris Nicolaes Verduyn in Utrecht de opdracht om Dr. Josephus Vorstius te machtigen.

Hij mocht namens haar een erfenis opeisen uit het testament van Jan Serman van Wermelo van 31 maart 1623. Deze erfenis was al overgedragen aan de Kamer van de Aalmoezeniers in Utrecht. Catharina van Groen gaf Dr. Josephus Vorstius ook de vrijheid om iemand anders in te schakelen voor deze zaak.

Op 13 juni 1634 werden er nog meer documenten ondertekend, waaronder een volmacht voor Joost van Eewijck door Gillis Passeer en een andere voor Bathina van Groen door J.W. Lobessen.

Op 11 juni 1634 machtigde Catharina van Groen ook Johan van Noortdijck, burger van Utrecht, om namens haar een jaarlijkse uitkering van 90 karolusguldens te innen. Dit bedrag kwam van het klooster Sint Agnieten in Amersfoort. Johan van Noortdijck moest de ontvangstbevestigingen ondertekenen en het geld doorsturen naar Catharina van Groen.

Op 11 september 1626 werd een overeenkomst gesloten in Utrecht in herberg De Drie Leeuwen. Cornelia en Aelt van Meurs kwamen tot een regeling: Cornelia werd vrijgesteld van een borgtocht van 150 gulden, mits Aelt van Meurs binnen 14 dagen de resterende 50 gulden van een lening van 400 gulden (inclusief rente en proceskosten) aan Cornelia zou betalen. Als dit niet gebeurde, zou Cornelia haar rechten behouden. Getuigen waren Cornelis van Jacob Ottensz van Roijen en Cornelis van Borckhorst, beide letterkundigen van Utrecht.

Op 25 september 1626 stelde Barbara van Warmele, weduwe van Nicolaas Berck en beheerder van de goederen van haar neef Herman van Warmelo (overleden in Oost-Indië), Aemont Gijsels aan als haar vertegenwoordiger. Aemont Gijsels mocht namens haar alle geld opeisen dat Herman van Warmelo had verdiend tijdens zijn reis naar Oost-Indië en alles doen wat Barbara van Warmele zelf had kunnen doen. Getuigen waren Nicolaes Merou en Johan Vosch, beide inwoners van Utrecht.

Op 23 februari 1901, na 17:00 uur, hield Gerrit Cornelis Merens, notaris in Haarlem, in het verkooplokaal De Gouden Leeuw aan de Zijlstraat in Haarlem een openbare veiling. Dit gebeurde op bevel van de Arrondissements Rechtbank in Haarlem van 5 februari 1901.

De veiling vond plaats op verzoek van Johan Koorhoven, kandidaat-notaris in Haarlem. Hij was gemachtigd door Fredericus Josephus Eman, tekenaar in Haarlem, voor zichzelf en als wettelijke voogd van zijn minderjarige kinderen Nicolas Eugene Frederie Eman en Mauriel André Lucien Eman. Ook Nicolaas Eman, zonder beroep in Haarlem, was betrokken als toezichthoudend voogd, benoemd door de kantonrechter in Haarlem op 28 december 1900.

Er werd een huis met erf, gelegen aan de Pieler Kiesstraat 36 in Haarlem, veiling gebracht. Dit perceel was bij het kadaster bekend onder sectie A, nummer 1438, met een oppervlakte van 99 centiare. De belastbare opbrengst was vastgesteld op 300 gulden voor gebouwde eigendommen en 1,97 gulden voor ongebouwde eigendommen. Voor dat jaar bedroegen de belastingen 32,10 gulden voor gebouwde en 0,14 gulden voor ongebouwde eigendommen.

Fredericus Josephus Eman had het perceel gekocht, zoals blijkt uit een koopakte van 6 mei 1893, opgemaakt door de notaris. Een afschrift hiervan was ingeschreven bij het hypotheekkantoor in Haarlem op 10 mei 1893 in deel 597.

Op 29 juni 1899 werden verschillende akten geregistreerd in Meersen. Hierin staan onder andere hypothecaire inschrijvingen, verkopen en delingen van onroerend goed.

• Louis Diria van Wijk uit Maastricht deed een hypothecaire inschrijving.
• Egidius Paspars uit Gronsveld deed namens Jean Schouleur en Françoise Schouleur uit Herve een hypothecaire inschrijving.
• Joseph Melott uit Wijk (Maastricht) deed een hypothecaire inschrijving van ƒ 200.
• Nicolaas Weusten uit Herkonrade en Sina Geertruid als voogd van Hubertus Snoek, met Gerard PerContaine uit Banholt als toeziend voogd, schonken onroerend goed in Gronsveld ter waarde van ƒ 250 aan de Stichting voor het onderwijs der Deugd van het dorp Gronsveld, vertegenwoordigd door Jan Goessen en Laurens Bronakers.
• Jacobus Luaden uit Heugan-Gronsveld verkocht onroerend goed aan Louis Lucroea uit Gronsveld.
• Jan Lionari Meulleners en Hendrik Hubert Piters uit Heer, respectievelijk voorzitter en secretaris van de Rooms-Katholieke Kerkfabriek van Heer, kochten samen met Elisabeth Rompelberg (weduwe van Pieter Clislagers), Elisabeth Olislagers, Joseph Olislagers, Maria Olislagers, Theodorus Olislagers, Hubertus Olislagers, Heibertina Clislagers, Gertrudis Gerolugers en Mathys Huits onroerend goed in Heer voor ƒ 89.
• Johannes Hubertus Thoren (ook Johannes Petrus Paulus Thoren) uit Heer, als hoeder van Agnes Houben, schonk onroerend goed in Heer voor ƒ 217 aan de Rooms-Katholieke Kerkfabriek van Heer, vertegenwoordigd door Jan Leonard Muilleneers en Hendrik Heibert Piters.
• Mathieu Hubert Frijns en Maria Sophia Thelen uit 's Gravenvoeren verkochten onroerend goed in Eisden, Sint Geertruid, Mesch en Gronsveld voor ƒ 32.598,32 aan Anne Juan Frijns (weduwe van Walthere Makot), Jan Joseph Frijns, Marie Sophie Frijns, Helene Madelina Frijns en Marie Hubertine Frijns, allen uit 's Gravenvoeren.
• Maria Catherina Vliegen (weduwe van Johannes Jacobus Hendriks) uit Cadier en Keer deed als moeder en voogdes van Hubertus Hendriks, met Hubertus Hendriks van Wijk (Maastricht) als toeziend voogd en Baltus Schreurs uit Cadier en Keer als deskundige, een hypothecaire inschrijving.
• Arnoldus Goessen uit Gronsveld deed in eigen naam en als gemachtigde van verschillende familieleden een hypothecaire inschrijving.

Op 1 juni 1899 werden onder andere de volgende akten geregistreerd:

• Jacques Goesson uit Sibbe, Cui Valkenburg en Alexandre Goessen uit Gronsveld, Catharina Berchmans, de echtelieden Pieter Pinckaers en Maria Berchmans en Barbara Liertina (weduwe van Hubert Berchmans) uit Gronsveld deden een hypothecaire inschrijving.
• Antoon Bleeser uit Heer en zijn vrouw Barbara Beckers deden een hypothecaire inschrijving van ƒ 125.
• Antoon Bleeser schonk ƒ 225 aan de Stichting voor het onderwijs der Deugd van het dorp Gronsveld, vertegenwoordigd door Eugène de Quaij uit Heer.
• Lambertus Beekers uit Huugem-Gronsveld deed een hypothecaire inschrijving.
• Jan Theunissen uit Quere die Boes verkocht onroerend goed in Banholt voor ƒ 384,78 aan Mathieu Kleynen.

Op 21 juni 1899 werden onder andere de volgende akten geregistreerd:

• Jan Hubert Thonnard uit Ekkelrade, Bernard Thonnard uit Pecq, Louis Thonnard uit Jupille, Mathieu Thonnard uit Oupeye en Pieter Joseph van Wuller uit Bombaye verkochten onroerend goed in Banholt voor ƒ 350 aan Andries Theelen.
• Hendrik Mingels uit Gronsveld verkocht onroerend goed voor ƒ 600 aan Frans Gerard Hubert Brouwers.
• Hubert Mingels uit Gronsveld verkocht onroerend goed voor ƒ 600 aan Frans Gerard Hubert Brouwers.
• Frans Gerard Hubert Brouwers uit Gronsveld deed een hypothecaire inschrijving.
• Theodoor Neyenberg uit Huigem-Gronsveld deed een hypothecaire inschrijving van ƒ 200.
• Jacobus Munnix uit Banholt schonk roerend en onroerend goed ter waarde van ƒ 133,09 aan de Algemene Armen van de Gemeente Gronsveld, vertegenwoordigd door Felix Bloem.

Op 5 juli 1899 werden onder andere de volgende akten geregistreerd:

• Johannes Luyten, Nicolaas Rompelberg, Hubert Ramaekers en Aynes Luijten uit Heer en Maria Gatreedes Dobbelstyn (weduwe van Walthuus Peters) verkochten onroerend goed in Heer en Gronsveld voor ƒ 770 aan Henri Lauon en Gustave Regout (namens zijn echtgenote Bertha Melanie Josephine Stevens) en Jan Geelen (namens Anna Maria Kleynen, weduwe van Jan Geelen).
• Navier Lejuine de Scheervel (als gemachtigde van zijn echtgenote Eugénie Barones de Schiervel) en de echtelieden Maria Josephine Ghislaine Thérèse Apponia Barones de Schiervel en Arthur de Behault uit Gent verkochten onroerend goed in Riekholt en Eijden voor ƒ 39.500 aan Edmond Franquinet (namens Alfred Hubert Regout).
• Johannes Andreas Marcus Habets uit Heer en Henri Nissen uit Meerssen verkochten onroerend goed in Heer ter waarde van ƒ 3.330.

Op 3 juli 1903 ging Jan Willem Neus, bakker uit Vaals, naar Jan Adolphe Emile Wijnans, notaris in Gulpen. Hij verkocht aan zijn zuster Maria Catharina Neus, weduwe van Jozef Schmalen en Peter Mukolajewitz, ook uit Vaals, het levenslange gebruik van een huis aan de Akerstraat in Vaals (grootte: 2 are 30 centiare, kadastraal nummer 3778, 3779, 47635).

De koopsom bedroeg 2300 gulden, die Jan Willem Neus al had ontvangen. Het huis werd verkocht zoals het was, met alle rechten en plichten, waaronder een erfdienstbaarheid voor andere percelen in Vaals. Het was vrij van hypotheken.

De akte werd opgesteld in Vaals op 3 juli 1903 in aanwezigheid van Hendrik Joseph Piereij (kandidaat-notaris uit Gulpen) en Jan Mathijs von Houten (werkman uit Mechelen Wittem) als getuigen.

De akte werd geregistreerd in Gulpen op 17 juli 1900 voor een bedrag van 76 gulden.

Op 30 juli 1900 werd een document vastgehecht aan een akte in Gulden. Hierin stond dat voor 3 gulden en 60 cent een zekerheid was gesteld voor de betaling van een koopsom. Dit betrof een hypotheek op verkochte goederen, met als voorwaarde dat de verkoper de inschrijving ten koste van de koper kon laten doorhalen. Op 1 mei 1903 gaven Maria Catharina Grooten (weduwe van Martin van Elsen), Aloys van de Weijer, Philomine van de Weijer (vrouw van Frans Wallrafen) en Henriette Freialdenhoven (weduwe van Anton van de Weijer) volmacht aan Frans Wallrafen. Hij mocht namens hen onroerende goederen in Vaals en Wittem verkopen, de koopvoorwaarden vaststellen, de koopsom ontvangen en hypotheken afsluiten. Ook mocht hij inschrijvingen laten doorhalen en alle nodige documenten ondertekenen. Op 27 februari 1903 en 5 maart 1905 werden er documenten opgesteld in Amerongse en Radermühle met betrekking tot Anton van de Weijer en zijn familie. Op 12 april 1905 werd in Dülken een akte ondertekend door Jos van de Weijer en anderen.

De verkoopvoorwaarden waren als volgt:

• De goederen werden geveild zoals de verkopers wilden. Een bod werd pas toegekend als het laatste bod zes keer was opgeroepen zonder verhoging. De verkopers hadden 2 uur bedenktijd om de toewijzing goed of af te keuren. Zonder uitdrukkelijke goedkeuring werd de toewijzing afgekeurd.
• Kopers konden bij de toewijzing of later in een akte een lastgever aanwijzen, waarvoor ze aansprakelijk bleven als dat werd gevraagd.
• Meerdere kopers van hetzelfde perceel waren samen verantwoordelijk voor de betaling van de koopsom, rente en kosten.
• Kopers kregen het bezit en gebruik van het gekochte goed op 1 mei van het volgende jaar, maar moesten de mondelinge huurovereenkomsten van de verkopers met de huidige huurders respecteren.
• De koopsom moest zonder vertraging of korting betaald worden op 1 mei van het volgende jaar, zonder rente, bij de notaris. Vroegtijdige betaling was niet mogelijk. Binnen 8 dagen moesten kopers ook alle kosten betalen die volgens de wet verschuldigd waren.
• Levering van het gekochte goed gebeurde pas na betaling van alle verkoopkosten, koopsommen en afgesproken rente.
• Als kopers hun verplichtingen niet nakwamen, mochten de verkopers het goed opnieuw veilen onder dezelfde voorwaarden. Het verschil in opbrengst (minder of meer) moest door de nalatige koper worden vergoed.
• De verkopers behielden het recht op een hypotheek op het verkochte goed, volgens de artikelen 1223 en 1254 van het Nederlandse Burgerlijk Wetboek.

Na voorlezing werd het onroerend goed geveild. Jan Schonbrodt, postbode uit Vaals, bood als hoogste 1750 gulden. De verkopers wezen dit bod af en lieten het goed opnieuw veilen. Jaan Jan Willem Neus, bakker uit Vaals, bood het hoogst en nam de koop aan. De verkopers keurden deze toewijzing goed. Dit gebeurde in aanwezigheid van Andries Joses Ramaekers (notarisklerk uit Gulpen) en Matheeu Schmalbach (koopman uit Vaals) als getuigen. Op 16 december 1897 herriep Bernhard Philipp August Eickenscheidt, een rooms-katholieke priester en Redemptorist uit Glanerbrug, zijn testament uit 30 december 1882, opgemaakt door notaris Joannes Malhuas Adolphus Wynaus uit Gulpen. Dit gebeurde in aanwezigheid van Andries Josef Ramaekers en Prans Enops (landbouwer uit Elenaken).

Op 23 juni 1899 ging Johan Neus, bakker en winkelier uit Vaals, getrouwd met Anna Mommer, naar notaris Jan Eugene Adolphe Emile Wijnans in Gulpen. Hij erkende schulden te hebben:

• 750 gulden aan zijn broer Jan Willem Neus, bakker in Vaals;
• 400 gulden aan zijn schoonzuster Martina van Wintersdorff, weduwe van Joseph Arnold Neus, ook uit Vaals.

Jan Willem Neus aanvaardde deze schulderkenning, ook namens Martina van Wintersdorff. Ze spraken af:

• De leningen moeten na 6 jaar terugbetaald worden, met jaarlijkse rente:
  • 27 gulden per jaar voor Jan Willem Neus;
  • 13 gulden per jaar voor Martina van Wintersdorff.
  De rente is elk jaar verschuldigd en opeisbaar.
• Betalingen moeten contant en op de vervaldag gebeuren, zonder korting.
• De hoofdsom moet direct terugbetaald worden als:
  • de rente niet binnen 2 maanden na de vervaldag betaald wordt;
  • de onderpanden (hypotheek) verkocht, vervreemd of in beslag genomen worden;
  • de afspraken niet nageleefd worden.

Als zekerheid voor de totale schuld van 1150 gulden (inclusief rente en kosten) bood Maria Krill, weduwe van Arnold Neus en winkelierster in Vaals, hypotheek aan op haar onroerende goederen in Vaals:

• een huis en erf van 1 are en 25 centiare (sectie A, nummer 4135);
• een huis, erf en tuin van 12 are en 15 centiare (sectie 4, nummer 4136);
• een tuin van 5 are en 50 centiare (sectie A, nummer 135).

Daarbij spraken ze af:

• De goederen mogen maximaal 1 jaar verhuurd worden, zonder vooruitbetaalde huur.
• Bij verkoop van de hypotheek mag het onderpand niet geruild worden.
• De gebouwen moeten verzekerd zijn tegen brand; bij schade vervangt de verzekeringsuitkering het onderpand.
• Bij niet-nakomen van de betalingen mogen de schuldeisers het onderpand openbaar verkopen om schuld, rente en kosten te voldoen.

De akte werd opgesteld in het huis van Maria Krill in Vaals, in aanwezigheid van getuigen Andries Josef Ramaekers (notarisklerk uit Gulpen) en Mathieu Simons (verver uit Vaals). Op 10 december 1899 werd een eerste afschrift afgegeven aan de schuldeisers.

• Op 1800-01-08 in Gulpen werd een register opgemaakt met 156 inschrijvingen uit het vierde kwartaal van 1897.
• Hubert Smeets en anderen in Wijlre vroegen in december toestemming om bomen te verkopen namens Marie van Pul, weduwe van von Sastrouw uit Westfalen.
• Vastgoed onder Vaals werd verkocht door:
  • Theodor, Josef en Johan von Wintersdorff (de eerste twee in Vaals, de laatste in Etterbeek en Belsie).
  • Joses Neur (getrouwd met Martina von Wintersdorff in Aken) aan Jan Willem Neus in Aken, volgens een testament van Bernhard Philipp Auguste Herroepene Eickenscheidt uit Glanerbrug.
  • Het Collegium Josephinum in Vaals aan Egidius Khof in Wolfhaag, Vaals.
  • Leonard Brau in Vaals aan Johan Vholn in Alien.
• In Wijlre werd een ruiling van vee gedaan tussen Alexander Janssen, Maria Sopluia Janssen en Josef Vleucch uit Etenaken.
• Vastgoed in Slenaken werd verkocht door Bernard de Woeff uit Antwerpen en Colem Spets, Alphons Prevoo (beiden uit Maastricht), en Pieter en Josef Gerekene uit Gulpen.
• Jan Renus en Albert Kieken uit Wijlre en Jan Lucken uit Leuven sloten een lening met hypotheek af ten behoeve van de Rooms-Katholieke Parochiale Kerk in Margraten.
• Testamenten werden opgemaakt door:
  • David Joseph Khonneux in Carthils.
  • Heilestina Cratjen, echtgenote van Prouus in Wijlre.
  • Willem Prouns in Wijlre.
  • Karel Hulschemackers in Schulsberg.
• Huwelijkstoestemming werd gegeven door Lambert Baumans en zijn echtgenote Helena Lunueij in Simpelveld voor het verkopen van hout namens Eugène Loenegracht.
• Vastgoed onder Wittem en Vaals werd verkocht door Jan Gilles Kottgens uit Camerig, Vaals aan Peter Heieres uit Kuttingen, Wittem.
• Leningen werden afgesloten door:
  • Joannes Baptista Edmanden Arnold in Gulpen aan Jan Gilles Köttgeus.
  • Mozes Schwab uit Trankenfart aan Cornelius Josef Heiligers en zijn echtgenote Helena Burgerhausen in Vaals.
  • Marie Hubert Guillaume Smeets in Gulpen aan Martin Joseph Hubert Nicolaije in Harles, Vaals.
• Vastgoed onder Houthem werd verkocht door Henriette Rijsoff (geautoriseerde echtgenote van Christiaan Hering uit Meerssen) aan het Instituut van den Heiligen Carolus Borromeus in Ravensbosch, Houthem.
• Hypothecaire inschrijvingen werden geradieerd (verwijderd) door:
  • Andries Josef Ramaekers in Gulpen.
  • Andries Josef Ramaekers en Jane Hubert Vaessen, Jan Josef Baumans (beiden uit Wittem).
  • Jan Bosten in Wijlre ten behoeve van het Nieuwe Rooms-Katholieke Armbestuur van Margraten.
  • Jan Leonard Houber in Valkenburg.
• De Diaconie der Hervormde Gemeente in Vaals leende geld aan Joseph Duijschaerts en Maria Catharina Leenders in Eys, Wittem.
• Vastgoed onder Vaals werd verkocht door:
  • Martin Josef Hubert Nicolaije, Jan Leonard Nicolaije, Jan Pieter Nicolaije, Pietles Brickaerts, Hubert Nicolaije (allen in Vaals) en Henry Eiser in Burtscheid aan August Hamero, Pieter Priekaerts en Jan Joulf Klein (allen in Vaals).
  • Elisabeth Hangel (geboren Schmitz) in Vaals aan Jacob Nober in Aken.
• Leningen werden afgesloten door:
  • Josef Mulders in Lubber aan Hubert Beerboom in Rijmerstote (namens zichzelf en zijn minderjarige kinderen).
• Roerend goed werd verkocht op verzoek van:
  • Willem Vliegen, Hubert Vliegen (Valkenburg), Henry Vliegen (Aken), Leonard Vliegen (Bocholt), Alphons Vleezen (Gulpen), Helena Vliegen (echtgenote van Pierre Gorissen in Ypenwitten), Jons Vlieger (Dison), Michael Vliegen (Luit) en Wilhelm Helles.
  • Hubertina Austen (geboren Barten) en Nicolaas Eysels (beiden in Schulder, Wijlre).
  • Karel Johres in Efen, Vaals.
  • Arnold Haijen in Termaer, Margraten.
• Vastgoed onder Wijlre werd verkocht door de in punt 36 genoemde personen aan Carl Dlorren in Wittem.
• Helena Haeren (weduwe van Nicolaas Odekerke, later weduwe van Jores Vleege in Elenaken) verkocht vastgoed onder Wijlre aan Hubertine Vleegen in Elenaken.
• Jan Marn in Rijmerstok vroeg om mede te verkopen.
• Maria Josephina Cryns (weduwe Hulschemaekers in Meer) deed afstand van haar legitieme portie en bevestigde een testament.
• Een huwelijkscontract werd opgemaakt tussen Johannes Hubertus Egidius Brouwers (bijgestaan door zijn moeder Maria Anna Senden, weduwe van Jan Leonard Brouwers) en Maria Hubertina Francisca Ramaekers (allen in Gulpen).
• Een deling vond plaats tussen:
  • Pieles Jonef, Willem van de Weyer, Frans Slaete en zijn echtgenote Barbara van de Weijer (allen in Wittem).
  • Johannes Haberlas, Martinus, Adolphe Horlach, Jores Horbach, Hubert Horbach, Hendrik Wintgens (allen in Simpelveld) en Sbebert Cnols in Heerlen.
• Een lening werd afgesloten door Wilhelm Beekers in Aken ten behoeve van Leonard Ortmans in Vaals voor vastgoed onder Wijlre.
• Een deling vond plaats in Alkenburg tussen:
  • Leonard Jenopo, Josef Vircken (Bocholt), Anna Enops (Schen op Geul), Antoinetta Knops (Wijlre), Jan Smitsmans (Hulsberg), Frans Enops en Agnes Enops (beiden in Wijlre).
• Vastgoed onder Wijlre werd verkocht door de in punt 18 van 1897 genoemde personen aan Jaan Frans Koopes en Tossanus Huynen (landbouwer in Rijmerstok, Gulpen) ten behoeve van:
  • Hubertlin Ernen in Rijmerstok.
  • Cornelis Smeels (landbouwer in Hoogerats).
  • Maria Kleynen in Wilver.
  • Het Burgerlijk Armbestuur in Ithees.

Op 30 juni 1898 tekende notaris Jan Eugene Idolphe Emile Wijnans in Gulpen een leningsovereenkomst op tussen:

• Jan Willem Neus, bakker uit Vaals, als lener,
• Mathieri Vijssen, leerlooier uit Gulpen, als vertegenwoordiger van zijn zus Sophia Elisabeth Nijssen uit Gulpen, als uitleenster.

Jan Willem Neus leende 900 gulden van Sophia Elisabeth Nijssen tegen een rente van 5% per jaar, die na 6 weken na de vervaldatum daalt naar 4%. De lening moet na 5 jaar in één keer worden terugbetaald in Nederlandse guldens, zonder korting. De rente is jaarlijks verschuldigd en opeisbaar. De lening kan eerder worden opgeëist als:

• de rente niet binnen 2 maanden na de vervaldatum wordt betaald,
• de hypotheek (of een deel daarvan) wordt verdeeld, vervreemd of in beslag genomen,
• er schade ontstaat aan de verbonden goederen,
• er niet wordt voldaan aan een of meer afspraken uit de overeenkomst.

Als zekerheid voor de lening stelde Jan Willem Neus een eerste hypotheek op een huis met bijbehorende grond in Vaals, gelegen aan de Akerstraat (groot 2 aren en 95 centiaren, kadastraal bekend als nummers 3776, 3777, 3778, 3779, sectie A). Aan de hypotheek zijn de volgende voorwaarden verbonden:

• Het verbonden goed mag niet worden verkocht zonder toestemming van de hypotheekhouder.
• Het mag niet langer dan 1 jaar worden verhuurd en nooit met vooruitbetaling van huur.
• De gebouwen moeten verzekerd zijn tegen brandschade voor minimaal 2000 gulden bij een erkende verzekeringsmaatschappij. Jan Willem Neus moet jaarlijks bij de rentebetaling een bewijs van betaling van de verzekeringspremie overleggen. Bij brandschade vervangt de verzekeringsuitkering het verbrandde goed.
• Bij niet-nakoming van de afspraken mag Sophia Elisabeth Nijssen het verbonden goed openbaar verkopen om de schuld, rente en kosten te voldoen.

De partijen kozen Gulpen als woonplaats voor juridische kwesties. De akte werd ondertekend door Jan Willem Neus, Mathieri Vijssen, de getuigen Andries Josef Ramaekers en Sylvester Engels, en notaris Wijnans. De akte werd geregistreerd in Gulpen op 8 juli 1898. Op 26 augustus 1898 werd een eerste afschrift verstrekt aan Sophia Elisabeth Nijssen.

De tekst beschrijft afspraken en documenten rond de overname van Suriname door de West-Indische Compagnie en de betrokkenheid van Cornelis van Aarssen, heer van Somelsdijck en gouverneur van Suriname.

• Er zijn contracten en afspraken over de eigendom van Suriname tussen Amsterdam, de heer van Somelsdijck en de West-Indische Compagnie.
• Cornelis van Aarssen krijgt instructies en een commissie voor zijn werk in Suriname, inclusief de inkoop van schepen, soldaten en goederen.
• Er zijn verzoeken om betalingen voor gages, transportkosten en andere uitgaven, onder andere van Cornelis Zwaan, Jacobus van Bijnum (predikant), Floris van Grevenbroeck en Hugo Uijttersche.
• Er zijn afspraken over de slavenhandel, zoals het transport van slaven van Calabar en Angola naar Suriname met schepen als de Sint Jan, Goude Tijger en Vrede.
• Er zijn regels voor de rechtspraak in Suriname, zoals eeden voor gouverneurs, raden en andere ambtenaren.
• Er zijn verzoeken om schepen zoals de Hoop en Sint Pieter in te zetten voor transport naar Suriname.
• Er zijn afspraken over de financiering van militaire operaties en de betaling van soldaten in Suriname.
• Er zijn documenten over de organisatie van de Sociëteit van Suriname, inclusief bijeenkomsten in Amsterdam, Zeeland en Middelburg.
• Er zijn verzoeken om handwerkers, soldaten en andere personen naar Suriname te sturen.
• Er zijn afspraken over de verkoop van goederen en slaven in Suriname.

Er zijn ook specifieke data genoemd, zoals:

• 1684-04-07: een plakkaat over belastingen en rechten in Suriname.

Op 25 september 1691 maakten Sander Pietersz van Grevenbroeck en zijn vrouw Maritje Pieters van Tipsma in Haarlem een testament.

• Zij benoemen elkaar tot enige erfgenaam als de een zonder kinderen overlijdt.
• Als Sander Pietersz van Grevenbroeck eerst sterft, krijgt Maritje Pieters van Tipsma alle kleding, goud en zilver voor persoonlijk gebruik. Zijn kinderen uit een eerder huwelijk, Pieter en Janneken Sanders van Grevenbroeck, krijgen zijn kleding.
• De overige goederen worden verdeeld: de helft voor Maritje Pieters van Tipsma en de andere helft voor de kinderen uit het eerste huwelijk of hun nakomelingen.

Op 29 september 1691 maakte Lammert Theunisse in Haarlem een testament.

• Hij benoemt zijn vrouw Sijtgen Jans tot enige erfgenaam.

Johanna van Leeuwen was als begunstigde schuldig om op 1 december 1711 een attestatie van leven (bewijs dat iemand nog leeft) te overleggen voor 12 stuivers, zoals op folio 109 verso staat. Dit bedrag van 5/5 part (ƒ 10:3) werd door de executeurs ontvangen en op folio 62 onder de opbrengsten geboekt. Op 5 januari 1711 werd voor 10/12 part een bedrag van ƒ 36 geboekt op folio 110. Een lijfrentebrief (een soort levenslange uitkering) van ƒ 2000 met maandelijkse rente vanaf 1711 was aan haar toegekend. Hiervan had ze ƒ 150 ontvangen. Op 1713 werd voor het ontvangen van de rente aan Gerrit Febrij een bedrag van ƒ 33 geboekt. Op 10 december 1712 en 9 december 1712 werden bedragen van respectievelijk 180 stuivers en ƒ 330 voor attestaties van leven en rente ontvangen, zoals op folio 119 verso en 122 verso staat. Op 1 april werd ƒ 330 aan Gerrit Jemaar betaald voor het ontvangen van de rente, en ƒ 16:10 voor het salaris van de executeurs. Gerard Weeksteen en Catharina van der Pullen, en Hendrick van Leeuwen en Yda van der Pullen als wettige erfgenamen en vruchtgebruikers waren op 11 april 1713 schuldig voor ontvangen opbrengsten van kapitaal die op het moment van overlijden bestonden. Deze opbrengsten waren geboekt en betaald volgens een lijst, met een totaal van ƒ 822:9:4 op folio 52 en eindigend op folio 78 verso met ƒ 330. Er waren geen verdere schulden voor salaris of opbrengsten uit overstaande kapitaal door de executeurs. De executeurs hadden ƒ 179:5:8 ontvangen en afgelost, en ƒ 2200 ontvangen volgens de zesde ontvangst, beginnend op folio 79. Uitgaven die ten laste van de vruchtgebruikers kwamen, waren getrokken uit de rekening van de executeurs uit de tweede uitgave, beginnend op folio 100 op 4 april 1711. Hierin stonden bedragen voor diverse personen en zaken, zoals:

• ƒ 14:22 aan Anthonie van Grevenbroeck en Francois Gallen op 22 mei;
• ƒ 13 aan Albert van Hooren op 27 mei voor zegels;
• 6 stuivers voor zegels voor lijfrenten op Yda van der Pullen en Pieter van Leeuwen;
• ƒ 10 voor 5/6 part ontvangen van Pieter van Leeuwen;
• ƒ 19:12 aan Remees Floris van Sanen voor rente op een obligatie van ƒ 1000;
• ƒ 8:10 voor een gelijksoortige obligatie;
• ƒ 24 aan Anthonie van Brent en Mr. Smith op 24 oktober voor het bezoeken van het geheim (toilet) op de hoek van de Nieuwsteeg;
• ƒ 57:16 aan Hendrick Brent (schilder) op 9 november voor het legen daarvan;
• 18 stuivers en 12 2/3 ruim voor vruchtgebruikers voor 11/12 part van ƒ 40 voor betaalde 100 penningen;
• ƒ 36:13:6 voor 11 maanden rente op 4 obligaties op het comptoir aldaar van 1711;
• ƒ 33 voor het ontvangen van lijfrente en rente voor 11 maanden op een losrentebrief van 100 penningen;
• ƒ 36:13:6 voor het overschrijven van twee huurbrieven op 1 december 1712.

Op 2 januari 1712 werden diverse kortingen en betalingen gedaan, zoals aan Daniel de Renout, Marcus van der Wal, Frans van der Steen, Samuel Joly, Joost Schuurman, Frederick Smits, Jan Claes van der Horst en Philip de Graaf. Ook was er pompgeld van ƒ 264:6:2. Op 12 maart 1712 werd een transport (overdracht) van ƒ 267:6 aan Cornelis de Bruijne gedaan. Verponding (belasting) voor het grote huis was ƒ 27:9:4, voor het huis ernaast ƒ 13:16:12, en voor het huis op de hoek van de Nieuwsteeg ƒ 10:5:6, totaal ƒ 51:11:6. Op 20 mei werden zegels betaald voor het ontvangen van lijfrenten aan Carel Bouwens. Op 6 juni werd huur gekort aan Daniel Renaux en weduwe Jacob Zeewyck. Op 29 september werd het geheim op de hoek van de Nieuwsteeg geleegd voor ƒ 14. Op 14 december werd 100 penningen betaald voor obligaties op de Thesaurie van 1712. Op 19 december werd een losrentebrief van ƒ 2000 op het comptoir aldaar voor 40 betaald. Op 20 december werd een attestatie van leven van Johanna van Leeuwen en Hendrik Cuylenburg voor 13 ontvangen. Op 27 december werd 13 betaald voor een huurcel van De Groene Papegaai. In 1713 werden op 9 januari bedragen betaald aan Coenraat Coenraatse, Jan Broere, Albert Bosvelt, Philip de Graaf, Frederick Smits, Joost Schuurman, Jan Claes van der Horst, Frans van der Steen en Marcus van der Wal. Op 4 februari werd pompgeld voor het huis op de hoek van de Nieuwsteeg betaald. Op 16 februari werd de ordinari verponding (gewone belasting) van 1712 voor diverse huizen betaald, zoals voor De Groene Papegaai (ƒ 27:9:4), het huis ernaast (ƒ 13:16:12) en het huis op de hoek van de Nieuwsteeg (ƒ 10:5:6). Ook werd 100 penningen voor 1713 voor deze huizen betaald.