Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 70

den Koninck, zijt gij naer verdiensten betaelt den selve
Avond wierd hy naer syn huys gedraegen s'anderdag vond
den Cherurzijn syne wonde seer gevaerelijck, en men be¬
gonde hem voor oogen te leggen van zig te versekeren
tegen een quaed gevolg van de doodt den verraeder Spontin
dede den pastor komen en zyne bichte gesproken hebben
de wierd den Koninck, door den selven pastor versocht in
gebeden om bij den Stervenden Spontin te komen, om
dat den siecken aen syn majesteijdt iets besonder t'ont¬
decken hadde daer vele aengelegen was den Koninck met
den pastor daer naer toe rijdende, versochte den Siecke
dat den Koninck met den pastor by zyn bedde soude
Komen ende believen zyn worden t'aenhooren bij be¬
gonste met aen den Koninck vergiffenisse te vraegen
om dat hij over 15 jaeren, zijnen gewesen generael d##
balthazar alderamo, valschelijck ende verraederlijck
door eenen valschenlijcken opgestelden brief, verraeden
en onwaerachtig beschuldig hadde het geene hem h##¬
lijck leet was, en badt daer over aen godt en den Konink
vergiffenesse, over dit sijn misdreven schelmstuck, den
Konink was over dese daet seer verwondert en beklae###
den onnooselen prince alderamo, den welcken, uijtvr###
van straffe, met zyn huijsvrouwe, om die oorsaeck
uyt het land gevlucht was, alle zyn staende goederen
die verbeurt hadden geweest, verlaeten, en godt weet w##
en in wat geweste des weirelts mogelijcks vele ramp##
en elenden leedt, den Koninck seijde gij hebt in dit ###
een onherstellelijck Schelmstuck misgaen, het geene ik
wat mij aengaet, u@ uijt ter herten vergeve maer gij
blijft verplicht met uwe goederen, de welcke gij naer u
doodt zult achter laeten, desen onnooselen prince alderamo
in sijn goedt en eere te herstellen, is het saecke dat ###
sal vindelijck zijn soo niet moet gij door uwe goederen d##
schande en Schaede aen zijn vrienden of naersaeten verg##¬
den, den stervenden Spontin, die antworde dat hij daer
te vrede was en dit alles liet in t'goeduncken van Syne
majesteijt, tis wel seijde den koninck ick neme dit
op mij naer het waere beter, dat dese verraederie noijt
in twerck en waere geleijdt geweest, wat wilt gij doen
seijde den pastor, de philosophen leeren
67
opera facta, inprohibita est,
neque per deum quidem
dit is te seggen, een gedaen werck is onbelettelijck nog
door god selve, den Koninck hier over gheel misnoegt
zijnde, keerde naer sijn palais en beklaegde den onschul¬
digen prince alderamo den welcken nu vluchtig zijnde
mogelijck noijt ten voorschyne en soude komen om
in zijn afgenomen goed, en eere herstelt te worden
des anderdags liet men den Koninck weten dat sijnen
opper generael jan Spontin, was overleden, maer den
Koninck voor hem geen grootachtinge meer hebbende
en liet sig in sijn lyckstatie niet vinden ja verboodt
van hem in de stadt te begraeven, maer ordoneerde dat
men zyn doodt lichaem in de kercke van een boere
prochie ontrent lisbona, begraven soude aldus niet
willende, dat sijne gedachtenesse inde Stadt van lis¬
bona wesen zoude, ondertusschen was Admadeus, voor
desen op een wulge gevonden wesende den sone van alde¬
ramo ende Christina gelyckerwijs boven meermals
beschreven staet, door gunste des Konincks, van sijne
pagie verheven tot sijnen Camerlijck waer door den
Koninck desen Amadeus daegelijcks meer als te vooren
in d'ooge hadde maer den duijvel der helle, die volgens
t' seggen van den heijligen apostel peterus, gedeurig
rondt loopt om te sien wien hy verslinden sal desen
heeft den Koninck ingeblaesen dat desen jongelijck
Amadeus tegenwordig synen Camerlijck den Sone
niet en konde wesen van synen gemeenden vader die
hem aen den Koninck voor pagie gegeven hadde
om dat Amadeus, noch sijnen gemeenden, nog moeder
en geleeck: want sijnen gemeenden vader en moeder wae¬
ren beijde Kort van Posteure, blonck van haijre, en wijn¬
braemen, blauw van oogen, met een kleene neuse, daer
in tegendeel Amadeus Schoon hy maer 15 jaeren oudt en
was seer groot van posteure, en was swart van haijre en
wijnbraemen, swart van oogen en met een hooge opgaen¬
de neuse door dese fantagie ofte inbeeldinge, oordeelde den