Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 69

want op de groote Kerremesse van lisbona, met den
Koninck ende het Konincklijck hof aen tagel en ten
banquette gezeten zijnde beraemde sig aldaer, om t'gesel¬
schap te vermaecken dat er geen een vrouwe mensch
in de weirelt en was hoe Slim en voorsichtig dat sij
wesen mochten of hij soude haer door Streelende worden
soo verre weten om te leijden, dat zy allesins zijn ver¬
soucken soude moeten volbrengen, Eene daer by wesende
jonckvrouwe, een jonge Spanjolette, van geboorte, on¬
trent 28 jaeren oudt met naeme dona Carolijna de
belgio, antworde dat sij nog al zulcke hadde hooren
fluijten en dat hij oock niet in staete en zoude geweest
hebben van haer te verleijden, door streelende worden
ten waere ten waere door een onbetaemelijck geweld
jan Spontin hielt evenwel zijn woord staende, dat hij
sonder geweld slechts door aenlockinge haer tot zyn
begeirte zoude verwilligt hebben doen Carolina be belgio
seijde ick stelle u in mijn deirrenesse en ick wedde in
sulck gevolg dat gij zoude te dort komen, dit soo zy¬
de savondt naer t avondtmael, toen men de sante ron#
dronck, hadde Spontin bemerckt, dat dese jonckvrouwe
was naer den hof gegaen hij stondt behendiglijck op, en
vervolgt haer in den hof, en haer gevonden hebbende
begindt haer voor hoogen te leggen hunne weddinge
seijde gij zult heden het een of het ander Kiesen ofte
wel voor g'heel het geselschap herkennen, dat ick u
door Streelinge en lieffelijcke woorden u overhaeld hebbe
of ick sal u met gewelt, tot myn begeirte brengen hoe Sp##
gij Soo verwandelijck, antworde dese jonckvrouwe Soo Zijt d##
eenen verraeder, geen judasen en worden int Konin##
hof geleden, en alle verraders zijn onweirdig dat sij
leven: sonder meer sy neemt een mesken uyt haer borse
en toen hij haer begonde vast te grijpen stack dat
mesken in zynen buijck, en worstelende uijt syne han¬
den, kwaem vol schrick in de Konincklijcke Saele
met t'mesken noch in haer hand; en begint overluijd
roepen verhaelen, de schelmachtige aenrandinge en het
verraederlijck geweld t'geen Spontin haer hadde willen
aendoen en hoe dat sij haer uijt zijn handen gevlugt
hadde, en wat sy gedaen hadde en dat sij niet en wist
of hij levende of doodt was t, gheel bancquet was aen¬
stonds vol beroerte, verscheijde liepen naer den hof, en
vinden Spontin daer plat liggen houdende met sijnen
hand de wonde in zynen buyck toe men neemt hem op
men draegt hem in een Camer en dewyl op t'selve
banquet aldaer tegen wordig was den doctor en Cheri@
Zyn des Koninks, soo wierd flux zijne wonde verbon¬
den den Koninck bij hem Komende vraegde naer de
waerheijd van dit voorval in de tegenwoordigheijdt
van dona Carolijna, hij bekende dat hy tegen haer
alsulcke worden
t wapen van
Jonatas van dorpe
devisie
van dorpe anagramma Ô. vrè pand!
het is een houd gebruijck in dorpen en in steden
besonderlijck als t land floreert in alle vreden,
dat m' alom kermes houd en dat men t vaentj¬
uytstreckt,
waer door Ick van die feest van verz en naer dan spree##
van dorpe was een man vredsaem van harden leven,
soo dat hij naer zijn naem genoemd word pand van vree@,
toen hij het vendel sag, van onse leger schaer
hij vloog den vijand in, oft naer een kermes waer
t wapen
is een goude torre met een blauw vendel op een rooden
grond
wapen sonder naeme
eenen rooden leeuw op een gouden schild en
een bruyn blaeuwen grond
geseijdt hadde, maer zonder meijninge van de doodt
dat het maer geseijdt en was geweest om te laechen
den Koninck gaf voor antwoorde dat alsulcke reden
in een eensaeme plaetse bij een ongelijck persoone niet
en betaemde geseijdt te worden en dat dese jonckvrouwe of
uijt neerst was terwijl niet en moeste afwachten of zijn
gedreijgt gewelt, uijt jockkernie of uijt weerst was terwijl
het dan te laet soude geweest hebben en daerom seijde