Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 68

sij lust hadde soo wiste godt, desen Kouden dranck water
soo lieffelijcken smaeck te geven, dat sij voortaen beter en
beter wierd, ja des anderdags, konde van haer bedde op¬
staen en naer eenige daegen ten deele, maer niet tenemaal
genesen wierd want sij bleef eene quelende sickte behou¬
den waer door sij soo seer dickwels onbequaem was om
haer bordeur werck, soo sy pleegde te konnen volmaecken
waer sij in meerder gebreck vielen, want Christina niet
meer kennende haer bordeur werck maecken en aen den
boven verhaelden wever geven, om te doen verkoopen en
met dit gewonnen geldt hunne levens middelen te koopen
sy waeren dan genoodsackt bij gebreck van geld allengst
hunne mede gevlugte baggen van goud en silver en deamant
door den wever te doen verkoopen om daer bij te leven ende
wever verkochte dickwels dese kostelijcke panden voor d'hu@
minder als dat sij weirdig waeren, om dieswille dat sij ver¬
kocht wierden aen persoonen, die de weirde van dese niet en
kenden soo dat dit ellendig paer hoe langst hoe meerder
vervielen in gebreck en aermoede; nogtans in dese hun
aermeode gesteltenesse bleeven sij t saemen leven als twee
zielen in een lichaem door d onderlinge liefde naer mal¬
cander noijt op elcander verwijttende dat hij of sij d’oor¬
saecke van hunne ellendigheijt waeren maer leefden als
engelen in een gestaedigen en heyligen vrede, en in d###
ninge der Christelijcke Zeden de welcke sij van joncks
af geleerd hadden want sondaghs en s'heijligs dag di#
sij dachten daer voorenvielen besteden sij t saemen in
gebedt, een ure smorgens en een ure Savonds godt
den heere altijdts biddende om geduldiglijck te vor##
gen al het lyden die zijne goddelijcke maejisteijt
soude believen over te senden onder elkander herhaeld
dese worden van den propheet, of ouden thobias, segge
wij leven hier een Aerm leven, maer soo wij, godtvrese
wij sullen vele goederen besitten te weten d’ eeuwige goe¬
deren tis aenmerckens weirdig dat doorgaens men in
weirelts loop ondervind dat godt menig mael alleen
de goede zielen aentast met verdruckkingen, quellin¬
gen vervolgingen en menigvuldige ellenden laet lijden
daer hij in tegendeel, de boose ende goddeloose alhier
zegent met geluck fortuijne en rijckdommen
d'heijlige vaders leeren dat dit den handel van god is de
rechveirdige alhier te Castijden om hier naer te doen ver¬
blijden en den boosen om sijne kleene deugden met swei¬
#els fortuijne betoont ’t geene eenen goeden schrijver
voor zedelesse heeft achter gelaeten seggende dese worden
God slaet die hij bemindt en nevens dese slaegen
zijn teeckens van de gunst de sijne toegedraegen
het quaed booshaerdig volk en rackt hij geensints aen
maer laet den slimmen hoop hun Kroome wegen gaen,
Dit bleeck in den voorgemelden verrader jean spontin
den welcken door de fortuijne nu soo groot, geworden
in t hof van den portugijschen Koninck verheven was, dat
den Koninck als door geen ander hoogen en zag als door de
zijne en door geen anders mond en sprack als door den ver¬
raeders mondt, want al wat hij den koninck vooren stelde
t'was al volmaeckt en goet, hij was den favorijt den ben¬
jamijn des Konincks rijckt naest den Konincks het opper¬
hoogste gesag des Konincks rijcks naest den Koninck den
luijster van t' hof die als eenen tweeden Aman, als van
elck aenbeden wierd soo dat terwijllen alderame ende
Christina de welcke hy door zyne verraderrie tot den
onderganck ende in desen uijttersten ellenden gebracht
hadden, waeren versuchtende, in een woest en grouw saem
bosch verlaeten van alle menschen, ontbloot van alles
wat aen t'levens van den mensch kan eennigsins aenge¬
vaeren zijn, hij in tegendeel in des Konincks hof praelde
als den luster der portugijsen ende den toelach van t'
geluck en de fortuijne maer aengesien dat godt rechtveerdig
is, den welcken geen goed ongeloont nog geen kwaed onge¬
straft en laet, soo is desen valschen verraeder jean Spontin
als eenen anderen aman, gevaeren den welcken door laetdunc¬
kentheijdt zig liet vooren staen dat hij op d'hoogsten trap
van eeren was gesteijgert, en dat hij weirdig was, dat een
iegelijck voor hem soude de knien beuijgen, door godts
rechtveerdig hand, op het alder onvoorsienigste seer schan¬
delijck wierd neergeveldt en tot een schandelijcke doodt
verwesen, daer in tegendeel zijnen gesworen vijandt
Mardocheus boven hem en in zijne plaetse verheven
wierd alsoo ist vergaen met desen judas, jan spontin