Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 67

ven, als een menschelijck ende wenschelijck leven, maer dit
is al mijn hertsweer, om dat ick u, naer mijne doodt sal al¬
leene laeten dog stelt u betrouwen, op den bermertigen godt
die d'onnooselheijdt ons herten kent, en ons dese verdruckinge
oversendt, om onse verduldigheijt te beproeven, ende laet ons
dese aennemen, in den geest van penitentie, tot voldoeninge
van onse sonden, godt weet alderliefsten, waerom hij ons
dit ellendig leven laet overkomen, mogelijcks om ons naer
dit Cativig leven, te geleijden, in d hemelsche vreugden
waer wij toe geschaepen zijn, wat mij aengaet ick ver¬
laete seer geiren ter liefde van jesus christus die voor ons
gestoven is, dit verdrietig leven, en ick verhope door de
tusschen spraecke van sijn alderheijligste moeder, dat godt
myne ziele zal genaedig zyn, als ick zal overleden sijn
begraeft mijn lichaem in den vloer van dese onse aerme
wonste en bidt soo lang gij leven zult voor myne ziele,
dit is het eenigste dat ick van ul myn beminden, ver¬
soucke, voorders soude ik u raeden, van naer mijn doodt
dit bosch en dit ellendig leven te verlaeten want wat
soude gij hier alleene zijnde doen, gij hebt menigmael
soo gij weet, joncker daniel van der Sijppe die met ons
gewoondt heeft, ende die door koninks bevel, ons kindt
heeft komen haelen, gij hebt meermaels hooren verha¬
len, dat hij van ijper, eene stadt in Vlanderlandt van
geboorte was, en dat de nederlanden, waer onder dat vlan¬
der bestaet, een alderbeste landtschap is, dat men in de
ronde des weirels vinden kan, ick zoude u raeden naer mijnen
doodt, dit aerm leven te verlaeten en reijst naer Vlander¬
landt, ja al waert in de stadt van IJpre gij sult daer onge¬
kent, beter konnen leven, als hier in dese verlaeten bos¬
schagie, en aengesien dat ick gevoele dat myn sterfdag
silvester mote
Devisie
De motten zyn gewendt de kleeders te doorknaegen
sy dienen voor den mensch maer tot verdrieten plagen
om dat sij tot den grondt bederven menig stuck
door Eeten en door boort dat van malkander pluck
toen mote trock van leir om met den turck te ####
hy vreesde noch voor doodt, voor wonden nog voor rampen
maer met sij staelen kling, door boorde menig borst
mits dat sijn helden moet, tot godes Eerglans dorst
t wapen
is gelijck de afbeeldinge der bovenstaende figeure
64
winoc damast
Devisie
twee Cruijsen even swart, dees geven ons te kennen
hoe dat twee moordenaers het Christi Cruijs omrennen,
de Stringen roodt en wit, bedieden Christi-bloedt
dat zijn wit suyver vleesch door brack in overvloet,
om t landt dat Christus heeft soo met zyn bloet begooten,
te winnen was damast met Christi liefd door schoten,
hy vlaemde naer den strijdt zyn ziel was noyt gerust,
tot dat hij t'vyands vier gedooft sag en geblust,
t wapen
is gelyck de afbeeldinge der boven staende figeur
verschenen is, en de doodt mij vast aenkomt geeft mij voor
den laesten dienst, die ick van u versoucke, het Cruijcifix
daer wy daegelijcks pleegden vooren te bidden, op dat ick
in d'omhelsinge van den gekruijsten jesus mynen geest
aen hem bevele alderamo, tusschen alle dese aenspraeken
stondt nevens haer bedde, als eenen marbelen block
sonder een wordt te konnen spreken mits syn herte van
droefheijdt was als toegesloten, naer dat hij het Cruijcifix
in Christinas handen gegeven hadde, sag hij haer dit omhel¬
sen en stillekens in haer zelven biddende hoorde hij haer
ten lesten seggen heer in uw handen bevele ik mijnen
geest en dus viel sij van haer selven soo dat alderamo,
sekerlijck hem liet vooren staen dat sy overleden was, hij
viel op syn knien en swemmende van overvloedige traenen
badt voor haere traenen ziele christina lag aldus in
een verdooftheijdt als een dooden, twee â drie uren lang
binnen welcken tydt alderamo aen haeren polst, en iae¬
gende Adem, gewaere was dat sy nog leefde als wanneer
Christina onvoorsienelijck, als jemandt den welcken uijt
eenen diepen slaep komt sig begonde over eynde te stellen
seggende ach ick hebbe soo grooten dorst geeft mij een teuge
te drincken alderamo den welcken niet ter handt en had¬
de om Christina in die gesteltenisse, te laeven of te versterc¬
ken en konde haer niet anders geven als eenen dronck
water Evenwel desen dronck water, smaekte christina
wel, godt dit alsoo beschickende, soo gelijck hy voor desen
in het oude testament aen zijn uijtverkooren volck de kin¬
deren van israel in het mana dede smaecken, alwaer naer