Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 66

der en op de naeme van mevrouwe syne gemeende moeder
den heijligen doop gegeven ende genaemt Amadeus, t'geene
soo vele te seggen is, als bemindt godt, dit kindt amadeus
wierd aldaer, bij zijne gemeende ouders, seer Eerlijck opge¬
voet en niemand en wiste beters, als wel dat dit haer eijgen
kindt was amadeus wierd met verloop van tijdt, in alles
onder-wesen, soo als het aen eenen goeden Edelmans sone
betaemt, daer naer in de studie opgetrocken Amadeus die
wierd eenen schoonen jongelijng, lieftallig, verstandig ende
bij alle persoonen daer hij verkeerde, hij wierd van sijnen ge¬
meenden vader grootelijcks bemindt en van hem dickwils
geleijd ten have bij den koninck den koninck desen schoo¬
nen jongelijck dickwils gesien hebbende, kreeg een behaegen
in hem: want Amadeus was boven sijne jaeren eenen schoone
jongelijngk, groot kloek en verstandig al het geene den koning
aenporde om aen sijnen gemeenden vader, desen sijnen sone, te heb¬
ben voor des koning page den gemeenden vader, dit van den
koninck niet weijgeren en van den anderen kant, het dede
hem groote pijne van hem te moeten missen, t'geene hem al
praemde aen den konink openhertig te seggen dese volgende
worden heer konink, uwe magisteijt die vraegt van mij eene
groote saecke, want desen mijnen eenigen sone, en zoud ik voor
geen goed ter weirelt willen missen ick beminne hem, als mijne
eijgen herte hij is mij soo lief als den appel mijnder hoogen, dese
is alle mijn genoegen en al mijn sweirels geluck, is in zijn ge¬
luck gelegen, niet tegen staende dies, ik ben, aen uwe magisteijt
soo verbonden, dat ick geen saecken aen de selve en kan weijge¬
ren, en daer om, om te voldoen aen uws majesteijt versoeck
levere ick desen mijnen sone in uwe konincklijck handen
nochtans met een oodmoedig versouck, dat uwe majesteijt
in myne plaetse, voor desen mijnen soon, als eenen goed@###
gen vader soude willen de zorge van syn welvaeren ter herte
nemen al of het uwen eijgen soone waere, aenveert dan dese
weirdigen pandt, onder uwe konincklijcke protixsie waer
op den Koninck antwoorde, dat desen sijnen sone, aen hem
seer lief en aengenaem was, en dat hij dese met geen ander
insicht, voor sijne page en begeirde, als met oprechte mei¬
ninge, van als vader, een vaderlijcke sorge voor hem te hebben
ende zyn voordeel te beherten ende te besorgen, soo verre
sijn konincklijck vermogen, soude konnen uyt wercken
aldus Amadeus nu 15 jaeren oudt sijnde, aengenomen
als page, in het hof van den Koninck der portugijsen, we¬
sende dat selfste kindt van wien het orakel, in sijn geboor¬
te, over 15 jaeren, voorseijdt hadde, dat dit boerekindt, zoude
getrouwt hebben, met des koninks dochter, tot het welcke
hij, op heden, als op den eersten trap opsteijgerde, om naer
der hand tot d'uijtwerckinge, der voorsegginge, op te klemmen,
soo als t'in gevolg zal beschreven worden,
maer laet ons Amadeus, een weijnig als page in t Konink¬
s hof laeten, en laet ons ondersoecken, hoedaenig dat don
balthazar alderamo, ende dona Christina de Casa nueva,
sijnen nateurelijcken vader en moeder, als ellendige ballin¬
gen, onder de kleedinge van boer en boerinne, in dat grou
saem bosch, in die slechte boere Cabane, sig aldaer geneir¬
de
Nota Sedert, over 15 jaeren, onsen ijperling daniel van
der zijpe, door des koninks bevel, dat nieuw gebooren kind,
in de handen van christina, hadde afgenomen sedert
dien en hadde christina geen volkomen gesondtheijd ge¬
hadt, door den druck en weedom die haer moederlijck her¬
te met hertsweer bevangen hadde, in sulck onverwacht
verlies, en onwetenschap waer, en hoe haer kindt gevaeren
was, en of het levend of doodt was, op denselven dag dat
onsen ijperling haer kind hadde afgenomen viel dese Chris¬
tina, in een doodelijcke siekte (soo gelyck sij, met hun eijgen
mond, naer der hand verhaelt hebben en uyt hun seggen,
dit alles is beschreven geworden) dat alderamo haeren
man niet anders en verwachte, als dat sy noyt meer d'aer¬
de en soude bewandelt hebben, ja christina zelfs, en ver¬
wachte geen ander gevolg, als de doodt: waerom sij haeren
alderliefsten man bij haer beddeken riep en seijde met een
vroom gemoed schept Courage mijn beminden man, en
laet den moet niet sincken stelt u betrouwen op godt
gij siet wel, dat ick allenskens; de doodt naederen dog
en bedroeft u niet om mijne doodt t'is den goddelycken
wille zynen wille moet geschieden en dat het niet en
waere, dat ick wete, dat ick u hier alleene laete son¬
der troost of mede geselle het zoude my liever zijn
mede te sterven als te leven, om van dit ellendig
ontslaegen te worden, want ons leven, die wy alhier
genieten, mag meer genoemt worden een geduirig ster¬