Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 49

eijlandt aengestrandt stucken dan gebroken schepen, ver¬
scheijde baelen, en tonnen gevult met Koopmans goederen
eene onder ander vervult met gesouten vleesch soo Koeyen
schaepen als verken vleesch, dit diende voor hun het alder
beste, tot hunen noodtdruft dan saegen sy van soo verre dat
hun oogen sien konden, een schip naer ’t eijland ko¬
men den gedreven door de wijndt dit schip doch gebroken
en gescheurde zeijlen hun eylandt naderende, begon
den heere van besien, ende jonas, alias leocadia door
teeckens ende schreeuwen aen de gonne die op dat schip
souden geweest hebben, te bidden en smeecken om van
dat eylandt afgehaelt te worden maer sij en saegen
op dat gedeurig naederende schip niemant ten voorschyn
komen dat schip nu met een schock tegen ’t eijlandt
gedreven zijnde, bleef daer in steken als geplakt sy sienden
noch niet een mensch, siende boven t schip komen, syn
daer naer toe gegaen, en met groote moeijte alle beijde daer
op geklavert, roepende is er hier niet mandt binnen
doch niemant hoorende zyn beneden int schip gegegaen
al waer voor ’t Eerste eenen schipper vonden doodtsynde
hebbende 3 â 4 doodelijcke wonden sij vonden in dat
alderhande soorten van levens middelen als gedroogt
broodt boter vleesch fijgen kaes, en ander eetwaer
in soo een abondantie, dat er genoegsaem was, om
menschen drie maenden lanck daer by te leven s##
den dat dit schip gelaeden wat met spansche w##
dus door snuffelende en vonden geen menschen daer
in, maer gekomen zijnde in des Capiteijns Camer
vonden aldaer een wiege staen met een levende
kindt daer in, sij meenden dat het sliep maer nader
toesiende saegen sy dat het by naer doodt was van
honger en dorst, want leocadia ’t selve op nemende
versochte aen den priester met haesten in t schip
te maecken en nemende aldaer, in een panneken
water en wijn en weijnig busschuijt, besag om dat
kindt te laeven het welcke als verhongert en ver¬
dorst onversaedelijck scheen dat kindt nu versadigt
zijnde en op sijn pas gekomen zijnde begonde soo
minnelijck te lacchen het hadde Kostelijcke doeck¬
en, en het decksel om t Kindt in de wiege te decken
was gebordeurt, stijf staende van goud en silver. myn
heere van besien, die seijde, godt weet, wiers dat dit is, en
of dit kindt gedoopt is, het is geraedtsaem dat wij dat
kindt tot versekeringe doopen sonder meer, hy neemt
een schotel water en seijde aen jonas, alias, leocadia, gy
moet dienen voor peter wat dunckt u wat naeme sullen
wy dat kindt geven, laet mij Eerst, seijde sij onder¬
soecken van van wat geslachte het is dus ondervonden
hebbende, dat het een knechtje was, seyde den pries¬
ter wy zullen het Moijses noemen den syn hoofdeken
ontdeckt zijnde, heeft myn heere van besien het ge¬
doopt seggende ist dat gij gedoopt zijt ik en doope
u niet naer soo gij niet gedoopt en zijt Moijses jck
doope u in den naem des vaders, ende des soons ende
des heijligen geest dit gedaen, sijnde seyde den pries¬
ter maer hoe sullen wy mans persoonen met dit
Konnen ommespringen, mits wy geen hande¬
linge daer van en hebben, want naer hun oordeel
ten was ergens geen twee maenden oudt, en sorgt
seijde leocadia jck hebbe nog al eenigsins wetenschap
van dusdaenig te besorgen, tot hier toe, nog altijdt
verswygende dat sij een vrouwspersoone was het kindt
nu besorgt en in de wiege geleijdt zynde hebben sij voorders
allomene dit schip door socht maer boven op het deck ge¬
komen zijnde saegen sij daer op verscheijde plaetsen
groote plasschen met bloedt liggen en hier en daer eenig
geweire ofte waepens, waer uijt sij oordeelden dat men
op dat schip schroomelijck hadde gevochten alsoo hier naer
al beschreven woorden, nu dan met dese schoone gele¬
gentheijdt van dit schip wenschte en begeirde leocadia,
weg te vaeren om ten laesten in haer vaderlandt te
konen geraecken, dit voorstel dondt mijn heer van be¬
sien seer goedt, en dat was oock al sijn verlangen,
maer soo hij seijde jck vreese dat het voor ons eenen
gevaerelijcken aenslag zal zijn, want wij moeten vae¬