Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 47

sijt en waer dat jck hier ongeluckiglijck ben aen gedreven
leocadia antwoorde, jck ben een kindt gebooren binnen
de stadt van ijpre in Vlanderlandt, en bij ongeluckt en
veele avonteure, hier op dit eijlandt gesmeten maer
segt mij dog wien dat gij zijt, hij seijde jck ben eenen
priester van de roomsche Kercke mijne naem is lazarus
van besien geboortig van dixmude in vlander vier uren
van uwe geboortplaetse soo zijn wy dan landslieden
seijde leocadia ja lieven vriendt seijde den priester en
jck bedancke godt dat jck in mijn ongeluckige Avon¬
teure eenen goeden mede geselle vinden, van ’t selve
landt, taele en religie, want het spreckwoord segt
wel Socius in pæne magnum est solatium, dat is een
mede geselle in lyden is een grooten troost, jck hebbe sey
hij voorders van uyt mijn vaderlandt naer roomen gew###
om de dispensatie van syn heijligheijd te haelen voor
mijn suster margriete, om binnen ijper te mogen trou##
met mijn hare regnaldus - - - - - - den Welcke
den welcken den sone is van mijn Suster van mijn moeder
welcke dispensatie ick binnen roomen bekomen en af¬
gesonden hebbe ende van daer ben jck voorts gereijst om
naer jerusalem te vaeren, op de zee wierdt het schip van
de zeeroovers overrompelt, al gevangen genomen en ik
wierd verkocht aen eenen moor, om sijnen schrijver op
t'schip te wesen met den welcken ik drie maenden lange
gevaeren hebbe tot dat wij eergisteren door een tempest
syn buijten onsen weg geslingert en gister tegen een
steenklippe gedreven, waer door wij schipbracke geleden
hebben en jck door godts genaede, op het stuck van een
mast tot hier ben aengedreven, leocadia in haer solve
kleederen en wilde om de eerbaerheijdt wille niet kennen
maecken dat sij een jonge dochter was maer liet haer
aensien, en geveinsde een manspersoon te sijn, dus seyde
jck inwoone, ende eenige levens middelen hebbe om le¬
ven te wat te ondersteunen, komt met mij, ik hebbe
eenige vischen, die sal jck voor u braeden en al wat
sij tegen den priester komt mijn heer staet op alhier
heb jck een oud ende vervallen Casteel gevonden alwaer
hebbe sal soo wel voor u als voor my wesen den priester
op staende is met leocadia gegaen, de welcke seijde haer
naeme jonas tewesen den priester was verbaest, siende soo
antieq ende wonderbaer oud gestichte van een hangende Cas¬
teel dus naer dat sij wat geëten hadden is den priester met
leocadia, dat Kasteel rondtom gaen besichtigen en seijde dat
men naer syn oordeel dit een gebauw moeste wesen van d’oude
roomeijnen, en mogelijcks van dien tijdt, toen julius Cæsar
d'heerschappie der roomeijnen, alomme vergroot heeft, den
priester met loecadia woonde aldaer gemeensaem in vrede
smorgens en Savonds las den priester eenige devotige gebeden
en litanien, hij onderwees haer in vele stucken van de
roomsche religie, de welcke door haere jonckheijdt, doen sij
uijt haer vaderlandt vervremt was geweest, niet en hadde
geweten, ofte misschien vergeten hij leerde leocadia lesen
en schrijven, en heeft ten eijnde geheel haer Avonteure
beschreven, uijt genomen dat sij altijdt versweeg dat sij
een dochter was hij hoorde verscheijde reijsen haere bichte
en diende voor haer als zielbestierder, soo dat 's aldaer te
saemen een devoot en deugdelijck leven hebben geleijdt
Mijn heere lazarus van besien hadde aen jonas alias
leocadia, uijt sijnen brevier den welcken hy nog bij sig
behouden hadde, aengewesen dat het den dag van morgen
passchen was dies volgens dat sij desen feestdag op een
christelijck wijse moesten vieren, dus heeft den priester
op den paesdag verscheijde gebeden en lofsangen en de
en Christelijck vermaen gedaen, en aldus seer devotelijk
dien dag overgebracht des anderdags, naer dat sij
hun gering middagmael genoten hadden ende mijn hare
van besien, besig was met syn getijden te lesen was leoca¬
dia in den hof van hun hangende Casteel gaen wande¬
len ende bij voorval gaende leunen, op de galderie, met
de welcke desen hof rondtom besloten was welcke galde¬
rie, den oppersten dat boven d’aerde quaem van gedraij¬
de ende besneden pijlaeren gemaeckt was, sij daer over
haer oogen staende naer de boomen van het eylandt
hoorde sy tusschen de appelboomen een groot ge¬
druijs, en nauwer toesiende sag sij een monster be¬
sig met een grooten stock de appelen van de boomen
te slaen ende de selve op te eten dit monster was
menschelijcke groote staende recht op syne voeten als
een redelyck mensche ganschelijck naeckt swart van