Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 46

was, maeckte mentie door het trecken aen de Corde dat
wenschte los gelaeten te worden Leocadia dit merckende
maeckte de Coorde los en soo haest de zeemeirminne gevrij
en sag dat sij konde weg swemmen heeft tot danckbaer
met handen en hoofd verscheijde gesten gemaeckt en trek¬
kende den deamant steen, van haer voorhoofd en de toeren
peerlen van haer hals en harmen, smeet die naer leocadia
als tot vergeldinge van haer verlossinge en met een la¬
chende aenschijn haer toewinckende, is snellelijck wegh
geswommen met geheel haer opperste menschelijck deel
boven ’t water even eens als een nackten mensch die bij
twater soude sitten de welcke leocadia, en de sij de zee¬
meirminne gedeurig, mallanderen naersaegen soo
als d’oogen draegen konden onse ijpersche dochter
dien deamandt steen en toeren peirlen by haer ander juwelen
de welcke sij naerderhandt binnen ijper heeft mede gebracht
op een anderen tijdt heeft leocadia, besig zijnde met visschen
vangen eenen grooten visch, in welckers ingewante sij gevon¬
den heeft een silver dose, binnen int deckdel van dese dose
was het portrait of te afbeelsel gegraveert van syn heylig¬
heydt den paus leo den 3 van dien naem, en boven op den
decksel waeren gegraveert dese worden in de latijnsche
taele
Anno domini 1049 regnavit leo tertius
roma, qui Erat 154 pape, natus ex
germania.
Luijdende in onse nederduytsche taele aldus
Jn het jaer 1049 regeerde leo den derden paus van romen
den welcken was den 154 paus geboortig van duijtsland
smorgens eens opstaende om oudt te gaen kappen om
te maecken om haere spijse te bereijden vondt sij op lant
gesmeten een doodt lichaem van eene groote vrouwsper¬
soone gansch naeckt met de handen op den rugge geb@
ende eenen degen de welcke nog door haer lichaem
stack sij hadde aen haer hooren twee lange goude @@@¬
danten aen de welcke van onder hingen drie spegels
aen haeren hals hadde sij een breeden halsebandt van
ses vingers breedt van goudt op welcken halsebandt
ses toeren van kostelijcke peirels waeren, alle dese
ju
aen
juweelen dede leocadia af en langst den oever in ’t zant
het lichaem begraven hebbende heeft voor haere ziele gebe¬
den om dat sij wit was, ende mogelijcks Catholijck, godt
weet wie het was van waer sij quaem, en hoe dat sy aldus
aen haere doodt gekomen is ondertusschen onse leocadia
vergaerde verscheyde kostelijck juweelen, de welcke haer niet
het minste en konden dienen soo lange als sij daer eenig op
dat eijlandt moeste verblijven: nochtans sij scheen aldaer
te vrede te wesen, mits sij begonde al eenige levensmiddelen
tot haer noodtdruft te hebben, als noten, appelen, druijven,
en visch, al dat haer meest verveelde ende bevreest maeckte
was d’ eenigheijdt der plaetse ende de vreese van sieck te
wordende al daer van gebreck van bijstandt te moeten het
leven verliesen maer godt wiens voorsienigheijdt onbegrype¬
lijck is ende wiens sorgvuldigheijdt onEyndig is, heeft haer
een mede geselle ende vertrooster toe gesonden: want eenigen
tijdt daer naer, waser bij der nacht soo een schroomelycken
wijndt op geresen, met een gedommel van donder en blixem
dit het scheen den hemel open te gaen om gheel den aer¬
denbodem te vernietigen, en het hangende Casteel, alwaer
leocadia in haere nacht ruste lag scheen te daeveren, en
omgewentelt te worden soo dat sij opgestaen zijnde seer
innerlijck op haere knien in het gebet besig zijnde
heeft sy ontrent den daegraedt wederom een stemme ge¬
hoort de welcke tot drie mael toe klaer ende verstaene¬
lijck geropen hieft leocadia, leocadia, leocadia, ! sijdaer
over verwondert en nieuwsgierig wesende, en gevoelende
dat het onweder gebroken ende den wijndt gevallen was is be¬
neden haer Casteel, en ontrent den oever der zee gegaen
en op siende naer de zee sag sij komen aengedreven eenen
mensch sittende op een gebroken mast, den welcken als
eenen blixem wierd aen landt gedreven, soo dat hij onder
dat boven vloog dienen man opstaende en sittende op het
landt, begonde in de vlaemsche taele met klaegende woor¬
den te seggen, och godt wilt tog mij helpen en bijstaen
in dese verlaetentheydt, leocadia bij komende ende hooren¬
de dat dienen man vlaemsch sprack haer herte was seer
verheugt, ja het scheen haer eenen Engel te hooren spreken
aenstonds vraegde sij, ach lieven vriendt wie sijt gij dan
en van waer sijt gij, gemerckt ik u hoore vlaemsch
spreken hij antworde, oock vol verwonderinge ach lief¬
sten vrindt jck soude u oock geiren vraegen wie dat gij