Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 45

wesen; maer siende dat die posteure wederom niet meer
roerde nam haeren sabel en kapte syn hooft af! en
ondervondt, dat gheel het lijf van dien gemaeckten man
van binnen vol koperdraet was en dat dese posteure, met
uyt nemende konste daer gestelt was dat soo wanneer de
posteure maer enkelijck wierdt aengeraekt, aenstonts
d’ harmen open slog en syn hooft draeijen sy naem de
boek in haer handt die voor hem op tafel lag de welcke
meer als dhelft van de motten was opgeëten en het ge¬
ne daer op geschreven stondt scheen onleesbaer te wesen
LeoCadia uijt dien kelder gaende is wederom naer de
oever der Zee gegaen, als wanneer sy van verren in zee gesien
heeft een groot schip passeren, maer schroomelijck ver
en terwijlen sy verhopte, dat bij avonteure dat schip
wel naeder komen soude, sag sij de vlamme uijt dat
schip bersten, en korts daer naer toe in volle vlammen
staen, sij sag de schippers, in de boote springen om den brandt
t'ontgaen dit schip al brandende naederde haer eijland
en een ure naer dien wierd het nog albrandende aen
haeren oever gedreven als wanneer sij daer naer toe loopen¬
de smeet sij met haer volle handen gedeurig water m##
sy niet en hadde om te scheppen het schip door het ###
komende zeewater nu beginnende te blusschen is sy ###
daer naer op de bogt van't schip geklavert, t' geene van
den brandt nog onbeschaedigt gebleven was, en vinden
eenen Emer schepte gedeurig water en bluste de reeste van
het veusende houdt nu alles gedooft sijnde, ginck LeoCa¬
dia in de Capiteijns Camer vondt aldaer eenige levens¬
middelen als vleisch en boter en gedroogt broodt verso##¬
den huijsraedt, om te koken, om vier te slaen netten om te vis¬
schen en een bedde, met sargen en laekens alle de reeste was
door den brandt verslonden, sij droeg alles wat sij vondt naer
haer hangende Casteel en dede een goedt noenemael en sij
verblijdt sijnde over dese gevonden goederen, bedanckte godt
over sijn voorsienigheijdt, en uijt de venster siende sag sy
door t hoog getij van t'water de reeste van dat gebrande
schip weg vlotten drie maenden naer dien is het ge##
op een sekeren nacht dat sij de zee vervaerelijck hoorde
bruijlen, en besig sijnde met te bidden hoorde sij over
tot drie mael toe roepen LeoCadia leocadia leocadia
42
verbaest sijnde omdat sij nateurelijck hoorde haere naeme
roepen, stondt snellelijck op liep naer den oever, om te sien
of sij daer eenige menschen sag en siet sij vindt het
doodt lichaem van eenen soldaet, die door de zee was
uijtgeworpen, en midts leocadia geen ander kleedinge
aen en hadde als dat geseydt kort roxken, en andersins
gheel naekt was heeft sij de soldaete kleederen afgetroc¬
ken en eenen put gegraven in t zand zyn lichaem be¬
graven, voor sijn ziele gebeden, en naar dat syne kleede¬
ren gedroogt waeren, heeft sy alle haere baegen en juwee¬
en als goud en deamanten, twelcke sij tot nog toe aen
gehouden hadde met haer kort roxken afgeleijdt ende
de kleederen van dien krijgsman aengetrocken, met de
savel aen de zijde, nota sedert den huijsraedt uijt dat
gebrandt schip t geene sij gevonden hadde maeckte sy
daegelijcks vier van het houdt dat sy afkapte om de vis¬
schen de welcke sij gevangen hadde te braeden of fruijten
of andere kost gereet te maecken en tot haer geluck en
hadde sij nergens geen schaedelijcke of wilde beesten ge¬
sien maer sij hadde gevonden een seker soorte van boom¬
vruchten seer gelyck aen onse appelen, soo groot als een
manshooft de welcke rauw zijnde seer hart ende niet eetbaer
waeren maer gebraeden zijnde seer lief en aengenaem om
eten waeren, op een sekeren dag gaende sien naer het
net dat sij geleijdt hadden om visch te vangen, sag sij
in het net verweirelt een naekt lichaem soo groot
als van een levenden mensch, van t' hoofd tot beneden
de navel in alles gelyck aen een vrouwspersoon met
twee groote borsten, hebbende in haer aensicht boven de
neuse een blinckenden deamandt steen een toer peirelen
aen den hals en aen de braijen van haer harmen aen
malkander geecht met zee biesens, van onder hadde sy
een langen steirt van visch welcken steerd sij gedeurig
op en neder sloeg, met een groot gedruijs in t water sij
hadde int' net int welcke sy verweirelt was alra een
groot gat gescheurt, om los te raecken, maer de Coorde
van t'net aen een naer bij staenden stornck van een
boom vast gemaeckt was en konde sy niet weg
swemmen; onse leocadia noyt dusdaenig schepsel ge¬
sien hebbende, was vol schrick en vreese, en meenende
dat het konde spreken vraegde verscheyde mael wien
zijt gij: dat schepsel het welcke een Zeemarminne