Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 34

Didacus de busschere
Devisie
het spreekwoord leert seer wel, en doet ons klaer verstaen,
die voor de loovers vreest mag in geen bosschen gaen,
want doorgaens in een bosch daer schuijlen vreede dieren,
en somwijl ook boos volck, bloetdorstig van manieren,
maer siet in tegen deel, de busscher heeft gestriên,
en in een grauwsaem bosch held daedig in getreen,
al waer het viands rot lag looselijck gekropen,
dees, heeft hij op de vlucht, in een revier versopen,
'twaepen
js boven een groenen bosch, in ’t midden een swarte ba##
met 5 silver harminen, onder een silveren grond, twee bl##
lelien, en onder een Claverbladt
robertus baert
Devisie
de sterckte van den man en leijt niet in den baert,
gelyck als Samsons kracht was in zijn haijr gelegen
maer in een vroem gemoed die sig dan Eerst verklaert
wanneer een fellen slag woord openbaer geslegen
Soo deêd wel onsen baert die dan sijn kracht liet blyken
als hij den Sarasijn deêd sweird en standaert strijken,
en in het hopen veld soo kampte tegen een,
dat hy den Sarazijn doorkleefde tot het been.
twaepen gelijck dit boven staende voorbeeldt
blasius du mortier
men stampt in den mortier veel harde swaere dingen
wiens stucken door t geweld, als naer het hooft toe springen
doch Even den mortier, die plettert deês tot zand
en krijgt door menig slag, daer over d’overhand.
mortier heeft met syn sweirt soo menig slag geslegen
in tmidden van den hoop, dat hy en lans en degen,
en ’t sarasijns harnas door kapte met zijn sweird,
dat hy den ridder sloeg en velde med het peert,
twaepen js Gelijck dit boven staende afbeeldsel
31
jan moerkercke
Devisie
de moerkercke dat js de moeder al'er kercken,
t geen js ons roomsch geloof onfaelbaer soo jck mercke
den standaert boven op dat js het heijlig kruijs,
waer voor dat vluchten moet het onder-aerts gespuijs
Als moerkerck' eenen held van ons schoon ijper stede,
geteeckent met het Cruijs trock de Croijsade mede,
heeft dan met vromen moed, gesterckt door sheerens Cruijs
gedompelt in hun bloed het sarazijns gespuijs,
twaepen js gelijck het boven geseijde afbeeldsel
anno 1199 op den 22 april js binnen de stadt van ijpre seer geluckig¬
lijck ingekomen den lofweirdigen heere gautier degels, den welcken
over 23 jaeren, met den graeve philippus van elsatien, onder het
getal van de 500 ijperlijngen naer den heijligen oorloge geweest
ende eene mandt of twee voor dat den grave met sijn volck uijt
het h. landt naer vlander wederkeerde, hadden sij in een grooten
veldtslag tegen de sarazijnen desen Gautier degels gemist ende
noijt meer gesien, ende daerom geloofde men vastelijck dat hij in
den slag doodt gebleven was ende onder de uijtgeschudde ende naeckte
dooden onbekent begraeven was doch volgens het verhaal van Gau¬
tier degels was zyn avonteure geheel anders want hij verhaelde dat
hij in den begin van den geseyden slag te diep tusschen de vijanden
gedrongen sijnde, sijn peerdt wiert doodt geschoten en dat hij gevangen
weggeleijd wiert, in de tente van den opperveldheer die niet en wilde dat
sij dooden souden maer mij blyven houden om te dienen voor taelsman
om dies welle dat jch de sarazynsche taele wel konde spreken jck wiert
in een tente geboeijt sijnde wel bewaert en als de sarazijnen door de Chris¬
tenen den slag verlooren hadden hebben sij mij op een peert gebonden
ende wel 50 mijlen verre gevoert, van daer des anderdags nog wel 60 mij¬
len voorder op een Casteel daer de huijsvrouwen ende concubijnen van
den opper veltheer woonde welcke vrouwen want sy waeren ontrent de 20
siende dat jck jonck fris ende een schoon manspersoone was hebben mij ge¬
houden om hun te dienen ende eene van dese vrouwen want sy waeren
ontrent de 20 die seijden mij in t heijmelijck, wilt gij swijgen ende ge¬
trauwe sijn gij sult hier goede daegen hebben daer komen hier som¬
wijlen eenige heeren naer mij, int afwesen van mijnen man.
gij sult voor de Camerdeure staen als schillewacht staen om
te waer schouwen als er jemandt komen soude, dan sult gij van
mij wel geloont sijn jck seijde van ja, mits jck mij vindende verre
uijt mijn vaderlandt, onder vyandens handen gevangen, maer en
trachte wel te vaeren, daer jck noodtwendig blijven moeste dus alser
vremde heeren naer die jouffrouwe quaemen jck stond getrauwelyck
voor de Camerdeure als schillewacht tot dat sij gedaen hadden dat