Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 261

oock sijn Avonteure, en seijde dat hij eenen moor van
natie was, dat hij eenen jongen wesende van veertien jae¬
ren oudt van een spanschen heere uyt mooreland opgeno¬
men hadde geweest om sijnen dienstknecht te zijn, dat hij bij
dien heere in spaingnien menige jaeren hadde en dat hij
door toedoen van sijnen meester was Christen gewoorden
ende gedoopt was geweest onder de naeme van bonaventure
ten eijnde dat hij naer de doodt van sijnen meester bij een
anderen heere hadde gedient met den welcken hij eens op
de zee wesende, door schipbraecke op dit eijlandt was ge¬
smeten geweest, ende dat hy nu daer alleene ontrent de ##
jaeren sonder oyt eenen mensch gesien te hebben geleeft
hadde dat hij nu een man was van 84 jaeren oudt,
dat hij op dit eijlandt een beter schuijlplaetse gevonden
en hadde, als dien overdikken hollen boom in wiens hol¬
ligheijdt hij tusschen en onder de wortels, allenskens d’ aerde
uytgegraevende hadde ende onder den wortel als in een kelder
woonde hij seijde dat er op dit eijlandt vele feninige vrug¬
ten die vergiftig waeren, alomme groeijden dien ouden man
verhaelde dat hij zyn lichaem en leven ophiel, met de
visschen, de welcke hij langst den oever vinck, en dese open
gesneden ende gesuijvert hebbende, in de brandende sonne
liet uijtdroogen en met de vrugten van een wijngaert die
hij gevonden hadde hem daegelijcks voor spijse en dranck
diende virgina seijde dat sij op dit eijland met haeren va¬
der die eenen spanschen Capiteijn was en met 5 matro¬
sen op dit eijlandt gekomen was en dat haeren vader met
alle de schippers door t' eten van vergiftige kriecken
allegaer gisteren gestorven waeren welckers doode lichae¬
men daer nog laegen op d’aerde, den ouden moor seyde
komt vrindinnen laet ons ter liefde godts die doode
lichaemen begraeven, want ten betaemt niet dat sij
daer souden liggen tot proeije van de vogels, daer bij
gekomen zijnde viel virgine op het aenschijn van haere
afgestorven vader en gaf hem met traenen op de wan¬
gen de laeste omhelsinge, den ouden moor graefde ten
besten dat hij konde in eenen droogen gracht eenige
putten en naer dat des Capiteijns opperkleet, en alle
geldt en ander dingen die den Capiteijn en ander matro¬
sen over sig hadden uijtgenomen hadde hebben sij voor hun¬
ne zielen gebeden, ende ten besten dat sij konden dese dooden
begraeven den ouden moor mits hij bij naer geheel naeckt
was trock des Capiteijns kleederen aen en leijde dese twee
dochters naer syne woonste te weten den holden boom sij saeten
daer onder de wortels van dien hollen boom, als duijfkens
in de steenroetse ende den ouden moor gaf hun van sijnen
gedroogden visch en druijven te Eten mits het effen den
tijdt was dat de druijven rijpe waeren welckers overschot
den moor gewent was te laeten droogen en dese daernaer
als rozijnen te Eten den ouden moor schraefde aen d'an¬
der zijde onder dien hollen boom een ander schuijl-
plaetse, om dese twee dochters alleen te konnen vernach¬
ten, desen hollen boom diende voor hun huijs, voor keu¬
ken voor Eetplaetse en voor slaepkamer virginea hadde
nog aen haeren hals een fijn deamanten met Cruijs
met een gouden beeld van onsen heere daer aen dit Cruijs
hangende sij daegelijcks voor een tijd aen den boom voor
t' welcke sij alle drij, daegelijcks nederknielden, en al¬
daer hunne devote gebeden deden onse ijpersche thoma¬
sijne konde bij de memorie de letanie van onse lieve
vrouwe van loretten, de welcke sij daegelycks overluijdt
opseijde, t samen godt biddende om eens uijt dit verdrietig
en eensaem leven gebraght te mogen worden en elck in
zijn vaderland te mogen geraeken naer dat sij aldaer on¬
trent een geheel jaer op dese wijse sig in verdriet ende aer¬
moede geneirt hadden, is het gebeurt op eenen morgenstont
dat sij op de zee een boodt naer hun eijlandt saegen nae¬
deren op welcke boodt vier mooren waeren de welcke naer
dit eijlandt quaemen om te sien of sij aldaer eenigen buijdt
konden bekomen van uijtheemsche vruchten of kostelijcke
speserien onsen ouden moor sprack hun aen in de moor¬
sche taele en bad dese met alle beleeftheijdt dat sij hun
souden willen opnemen naer hun schip geleijden, en er¬
gens in een zeehaeve brengen hij verhaelde hoe ellendig
sij daer waeren en dat er op dit eyland niet te vinden en
was als vergiftige ende feninige vruchten en kruijden
aldus hebben dese moorsche schippers den ouden moor
virginia ende onse thomasyne op de boot genomen