Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 257

in tijdts naer uwen wenschs, gy smeet die in bij naer,
en nemend in uwen handt den klockstrinck en klopte daer
om klepel ende klock in stucken beijd te trecken,
had u den koster niet tot stilstand komen weckken,
te weten of gij noch ter tijdt niet kloppen souw,
de klocken in de kerck van onse lieve vrouw,
hier mede jaques stondt met sijn mondt vol tanden
aen d’oesters heel gelijck die groeijen langst de stranden,
hij sweeg al of hij had een maelslot aen sijn beck,
soo heeft dien gheelen brandt gedient tot enkel geck,
tis ses of seven jaer naer sijn begrijp geleden,
dat die van mechelen hun gingen oock besteden,
tot bluysschen van den maen brandt, die door de maene quam
dit vier oock in de tor van sinte rambout nam
men kan ligt uijt t' gesigt van die van mechelen lesen
de wijsheijdt van hun geest voorsichtigheijdt mids desen
uijt poperings keijaerts volck want dees zyn voorts gebragt
8 van een de selfste moer, t zyn twee van eender dragt,
den Eenen, door den schijn der maene brandt ginck mercken,
den anderen door den glans der helder sonne wercken,
k heb wonder welcke stad eens soo vernuft sal zijn
die vier of brandt sal sien door eenen sterre schijn,
het is belaechelijck te hooren sulcke maeren,
elck daer med spotten sal, die t hooren sal verclaeren
hoe dat tot popering een grooten brandt begon,
door een deel meesien, die spelden in de son,
had vier tot popering, gekomen door de maene,
te weten of daer had, een huijs heel blijven staene,
de torre lag al plat, en kercke van de ste,
de persen al gebrandt, met al den hommel me,
hier om voorsichtig volck, brandsiende mechelaeren,
als gij ontmoeten sult de borgers poperinnaeren
groet hun oodmoediglijck, en geeft malkander d handt
en segt proficiat, Confreren van den brandt
men moet de gijbiaens de volle heer toeschrijven,
al souder geen pampier meer in de weirelt blijven
schoon dat de bibilioteeck waer geel het vlander landt
geen plaetse men genoeg tot boucken stellen vand
251
waer d’ inckte de zee al d’ hommel persen pennen
te weynig zouder zijn moet jck te recht bekennen,
dat jeder gauw verstandt der menschen waer bij een,
tot schrijven uwen lof het waer noch al te kleen,
daerom jck swijgen wil uw lofkrans te beschrijven
jck laet den persiaen en sijn geslachte blijven,
want voortijdts wierd tot bel gemorselt gheel zijn hoofd
waer door hy van verstand en heerssens leijdt berooft 6
gij hadde beter t saem gaen steken hommel toppen,
als aen dien torre brandt de klocke te doen kloppen,
en stellen al in roer daer heeft den keij getoont,
dat in hem een sot vijer, maer geen verstandt en woont,
heer keijaerts, alte gaer vernufte gijbianen,
de ijperlingen zyn uw rechte onderdaenen,
maer niet in sottigheijd, zij zullen wyser zijn
als torre brandt te sien door eenen sonneschijn
hier mede vaert dan wel, en wilt nu wijser wesen
als dit nog eens gebeurt gelyck den brandt voor desen,
neemt beter oogemerckt, dat g’op een ander tijdt,
gelyck van dese reijs niet meer beschimpt en zijt,
finis
al uijt t' hollandt,
verklaeringe
voor alle de
bezonderste geheijmen, de welcke in dit kneepdicht
begrepen zijn.
1 tis gebeurt binnen de stadt van meenen ten jaere 1646 dop den
#4 julijus, dat eenen voerman met zynen waegen door meenen
rijdende, in de hallewijn straete bij ongelucke overreden heeft
het kindt van d'heere Collombanus van der moere wesende een
dochter-ken oud ontrent de twalf jaeren met naeme thomasine
##cken t'welcke doodt ter plaetse was overreden den bailliu ende
dienaers, daer toegekomen sijnde, hebben sij de vier wielen
van den waegen afgedaen en de selve in de vangenesse gevoert
denckende dat den voerman hier door genoodsaekt soude geweest
hebben, van te moeten staen tot dat de wethouders daer over
souden vergaedert hebben onder-tusschen heeft dien voerman
met haesten bij een waegemaecker vier ander wielen gehaelt
en aen zijnen waegen gestelt en aldus met waegen en peirden