Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 24

om sijn tirannig sweirt bloeddorstig en verwoet,
te verven in het vocht van al het roomsche bloet,
dewaer door het roomsche volck ten hooghten was verlegen,
toen hij quaem door de stadt, paus leo trock hem tegen,
in pauselijck gewaet van geestelijck volck verselt,
toen attilla hem sag zijn geest wiert soo ontstelt
door een besonderlijcken schrick, door god, in ’t heet gedreven,
dat hij sig keerend om hem aenstonts heeft begeven
met gheel sijn legerschaer seer rasselijck op de vlucht,
trock naer t ongaersche rijck van room vol ongenucht
alwaer hij korts naer dien de schoonste vrouw gink trouwen,
de peirel van dien tijdt die men konde beschouwen,
maer op den Eersten nacht van sijne bruifoft feest
gaf hij rampsaliglijck in ’t bedde sijnen geest,
in d harmen dan sijn lief en is alsoo gevaeren,
van uyt sijn bruloftsbed in d helle vol beswaeren,
tot straeffe van syn quaet lag hij rampsalig doodt,
waer over Christen dom bewees veel blydtschap groot,
in dees bedroefden tijdt lag Vlaenderland bedorven,
van luyster gheel ontdaen d’ inwoonders afgestorven,
gepluntert en vernielt door t w vreedste volck vermoort,
als nu van t een gespuijs als dan van ander soort,
vijanden vijf der hand door hunnen en Wandaelen,
westgotten, roomsche volck door francken often walen
soo dat al wie hier quaem te stichten huijs of cel
door het bloetgierig volck vernielt wiert evenwel
finis de liefde bedeckt
tgon den haet verweckt p 10 v 12
Saluwaert bemerckinge
Als men vijf hondert schreef, en twee mael veertig jaeren
soo d'oude schrijvers meest seer duijdelijck verklaeren
quaem desen saluwaert uyt vrankerijk gevlucht,
met syn beminde vrouw de welcke was bevrucht,
en komende hier in t land van buck of ongenaede,
om dat veel moordenaers hier schuijlden vroeg en spaede,
heeft finaerd eenen reus en fellen moordenaer,
genomen al sijn goed vermoort dien saluwaert,
terwijlen dat ermijgard ick seg saluwaert vrouwe,
met haeren knap en meijt dan vlucht met groote rouwe,
veel dieper in het bosch, ontrent ons ijper ste
waer dickebusch nu staet daer vonden sij in vree
20
een ouden weerden man die leid een ermijts leven,
met naeme lijderijk, bij wien sij hun begeven,
hij bergt hun in sijn Auijs maer ermegaerd mevrouw,
daer baert een frisschen soon door schrick en vrees in rouw,
welck kind dien lijderijk daer doopte naer betaemen,
en dede het naer syn naem als peter lijderyk naemen,
maer niet naer korten tijdt dien Vrieden moordenaer,
wiert ermegaerd in ’t bosch met knap en meijt gewaer,
voert hun naer sijn Casteel tot lylleblick gevangen,
sij dienen daer voor slaef in weedom en verlangen,
maer desen goeden man k seg lijdrijk den eremijdt,
die queekte dat kleijn kint ontrent de acht jaer tijdt,
tot eenig edelien naer engelant kind leijde,
tot in het koninks hof al waer het sonder scheijden,
sesthien jaer heeft gewoont en daer in vrome daen,
verboden dedeldom quaem lof en glans ontfaen,
tot dat hy eyndelijng bedroog des Koninks dochter,
die gratiana hiet en vreesende daer mochter,
van komen eenig quaet vlucht met syn liefste me,
uyt engeland al hier in ons schoon ijper ste,
door vraegt en doorsoeckt om dien ermyt te vinden,
die hem dus had gevoet hij vind hem by syn vrinden,
alhier in ijpers stad wanneer hij eerstmael hoort,
hoe finaerd vreeden reus syn vader had vermoort,
en moeder hiel gevang dus scheijd hij moed en krachten,
en swoer dat hij den reus sal om dees daet versmachten,
hij treckt naer lillebuck hy slaet dien reuse doodt
maeckt meester van sijn goed 't geen was geweldig groot,
verlost syn moeder med waerom dat alle menschen,
hem bieden veel gelukx en alle zegen wenschen,
om dat hy tot hunluk dien reuse had vernielt,
die soo veel eerbaer volck onrichtig had ontzielt,
veel vrouwen weggevoert veel dochters had gestolen,
en soo tyrannelyck mishandelt in verholen,
en daer om heeft het volck dien lijderycker kent,
als eersten forestier van Vlander hier ontrent,
den 8 pennink wiert dan gheel het land gegeven,
aen lyderyk de buck om dat hy had verdreven,
het hooft der moordenaers en daghelijck noch de,
dus brengend Vlanderland in een gerusten vree,
waerom Clotarius, den vorst dee fransche steden,
om dat dien lijderijck dus brachte in vrede,
hem wettelijck heeft gestelt om af syn goet bestier,
bevestig en bekracht als eersten forestier d 816