Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 176

gespeelt de vrauwe vanden doctoor hadde een ander middel
in twerck gestelt om haeren man te bedriegen want
hij uijt stadt gegaen zijnde om een siecken te besoucken
en tegen den avont maer in stadt Comende hadde jemant
opgemaeckt den welcken ontrent de poorte in een herberge
met den alderstercksten wyn beschoncken hadde, dus in stadt
komende vont hy den Coster van ste nicolais met eenen docteur
ende eene Jouffe bij malkander staen ende soo hij nevens
hun zyde passeerde hoorde hij den Coster myn heere den
doctoor (hem noemende bij syne naeme,) is dan oock en soo
subyt gestorven en de weerelt gepasseert siet seyde de Jouffe
wel hij is daer agh godt het is synen geest myn heere
keert weder en liep al schreuwen duere wat seght gij
vraegde onsen docteur zyn Ik doodt met wien schimpt
gij lieden Ik ben soo gesont als eenen visch en Ik hebbe
van dage nogh lustigh gedroncken tis waerachtigh
synen geest seyde den Coster morbleu den docteur keert
weder en liepen das alle beyde van hem weg onsen
doctoor dochte in syn selven wel is dat volck sot ofte
betovert dat sij mij aensien voor doodt, al ben Ik wat
droncke Ik en drome evenwel niet ondertusschen hadde
syne vrauwe alle deuren en vensters doen sluyten en de
Camer was rontom behangen in de rouwe en de Jouffe en
al die thuys waeren in het swarte en slepende rouwe
gekleet onsen docteur naer huys komende ende de bel
gekloncken hebbende quam de maerte oock in de
rauwe bekleet met een keersse de deure opendoen
en soo haest sy myn heere sag liet de kandelaer uyt
haer handen vallen geveinssende van benouwtheydt
weg te loopen en te schreeuwen overluydt agh Jouffe
Jouffe agh godt myn heere die doodt is keert were agh
Jouffe mijn heere is daer Jouffe quam toegeschoten
ende myn heere besiende die achter de maerte in de
Camer gekomen was geveinsde van gelycken van schrick
en benauwtheydt te schudden en te beven, en luytkeels
173
te schreeuwen agh mijn heere is het gij waerom komt gij
naer de doodt uw vertoogen hebt gij dan een belofte vergeten
te volbrengen moet'er nog iet voor uwe ziele gedaen woorden
soo gij de maght van godt hebt spreeckt dogh en seght
waerom gij moet were keeren naer uwe doodt gij saldermensch
hekshooft seyde den doctoor gaet gij oock seggen dat Ik doodt
ben wel Ik leve nogh en en hebbe noijt doodt geweest, Ja
seyde Jouffe het waere te wenschen dat gij noyt doodt
geweest en hadde maer het is uwen geest die hier verscheint
agh Ik ben soo benauwt van uwe vertooninge Ik sal sterven
van schrick gij dondersche sottinne seyde den docteur daer
voelt of Ik doot ben en hij gaf haer een kaeksmeet dat
Jouffe onder dat boven vloog, agh Christine schreeuwde
Jouffe naer de maerte agh Christine helpt mij den geest
heeft mij geslegen, Christine riep van verren tis seker
eenen quaeden geest, Jouffe gij moet seggen, zyt gij een
goeden geest spp spreeckt en zijt gy van duyvelswege
gaet van hier, en opstaende liep naer binnen en smeet
met haesten de Camer deure in tslot, en Jouffe met de
maerte begonden overluijt te lesen en te bidden om van
dat quaedt geest verlost te worden, onsen docteur vondt sigh
alleene in de Zaele en sy hoorden hem seggen by syn
selven, maer wat drommer bediedt dit al alle menschen
seggen dat Ik doodt ben soudt Ik dan doodt zyn, maer
ben Ik doodt Ik en ben nog in den hemel nog in
t vagevier nogh in d'helle of droom Ik of ben Ik
betovert daer moet al wat van zyn aangesien het
huys en al watter in is in de rauwe staet, ondertusschen
stont de kelder deure open en hy sag daer een tafel staen
met een Candelaer en brandende keersse daer op, dus seyde
hij doodt of niet doodt Ik gaen evenwel in de kelder want Ik
hebbe lust om te drincken en in de kelder gaende sag
op dien tafel een flesschen rooden wyn en twee beschuyten