Blader door transcripties » Het Utrechts Archief

archieftoegang 1001, inventarisnummer 2727, pagina 29

de vrou van ginckel gekomuniseert die
schijnt daer weijnich reeflexsi op te neeme
en seijt het noch te vroech is daer den te
dencken en dat sij beijde noch te jonck
sijn daer Eits inte doen, sij mooge dan
daer naer sien hoe sijt stelle maer vrees
het slecht sal afloopen mij jamer al de
onnoosele kindere die alle de heer sij ge¬
danckt het beste naturel vande warlt
hebbe hoope dien groote haer alle sijn god
lijcke seegen sal geefve en voor haer sal
sorchge, ick heb 10 a 12 dage geleede Een
nieh ongemack aende kuijt van mijn linck
kerbeen van selfs gekreechge daer ick
selfver mee heb geplaert tot vandae
toe in plaets van beeterschap wort
Erger en lijde nacht en dach sulcke
overdraechlijcke pijn dat niet te
preecken is en kan niet Een voet
voort lette se moete mij vant vuer
int bedt als Een vers gebooren kint

drage so dat genootsaeckt ben Een


berbier van wttrecht te laetten haelle die der
wat op geleijt heeft, sal m verwachte was
mij godt sal geefve ick ben out en tseeven
tich ijaere gepaseert, mijn lieste hartge
wat hoort me al droevige tijdine wt den
haech ben int begin vande weeck tot wttrech
geweest men schrickt te dencke watter
al geseijt wort, daer is voorleeden woor
sdach achdage inde vergaderin van
hollant sulcken debeette geweest dat
der niet aen te denckenis daer wiert
sulcke hoochge tael gevoert dat schrick
is te dencke menseijt dat ont scheijde
van vergaderin sijn hoocheijt aende heer
hop van Amsterdam seijde hij sou met
twee ander preesente heere noch Eens bij
hem koomen maer sij lont ruijckende
in plaets van dat genge aenstonts
op haer wage sitte en reede naer Amster
dam, men seijt ock dat de Margin
de graene Een brief die den Ambassadeur