Blader door transcripties » Het Utrechts Archief

archieftoegang 1001, inventarisnummer 2723, pagina 72

niet hier is geweest en so siecklijck is dat men niet
gelooft hij oijt weer inde vergaderin sal koomen, Eve¬
wel seijt den voorseijde griffier dat uhEd daer vrij
gerust op kan sijn dat hij de reesoluijsi sal ver
sorchge ist ist niet so haest alsmen wel wenste
uhEd magger vast op gaen datse hem sal goet
gedaen worde, seijde mij ock dat men heere de state
volckoome kontentement so van uhEd neegoos ga
als advijse neemen en hem hebbe gelast van tijt tot
tijt alser Eits voorkomt uhEd kenise daervan
te geefven, gelijcke hij seijt te doen behalfve van
de briefve van brasser om dat die selfs met uhE
korespondeert, maer seijt te bemercke dat de
briefve worde geintersipiEert of op gebroocke gelijck
die vande 14 die uhEd aenden staet heeft gesonde
was open geweest en wel plomp bot weer toege
daen, hij seijt ock noijt geen briefve van uhEd
gehadt of ock niet aenden staet gesien te hebe
waer in uhEd sijn demissie of om Een keer her
waerts te doen versocht heeft, so dat die daer
uhEd inde mijne van mensioneert hetselfve aende
griffier versocht te hebbe niet moet ter hande
gekoome sijn, weegens onse ackte van garant
raet hij en sijn broer den raetpensionaeris,
dat ick alsnoch aende staet daer geen memoorij
van sou ingeefve maer noch meede wachten
als sijnde so sij meene het selfve noch ontijdich ick
sal haer raet hier in volgen te meer om dat de
pensionaris kinschot ock vant selfve advijs is,

met de leste post heb ick uhEd geschreefve dat ick de
tweede ses duijsent gulde heb ontfange, de ordinansi
vande derde heb ick onder den drost van Ameron
geleate op om de peninge tot Amsterdam bij den
ontfanger in te vorderen, doch sien daer voor
Eerst noch geen raet toe, vermits den ontfange
seijt hem onmoogelijck te sijn alsnoch tijt te konne
stelle tot de betaelline, ick sal nae de hoochtijt
weese ses duijsent gul versoecke maer sien geen raet
tot gelt of ick schoon ordinansi heb en vrees het hoe
langer hoe erger sal worde, dat de heer van ginckel
met sijn vrou en kinder niet bij ons was weet voor
waer niet hoe hijt maecken sou want krijcht alsnoch
niet Een stuijver van sijn tracktement noch als rit¬
meester noch als kolonel, waer wil dit noch
heen, so aenstonts komt den heer van ginckel van
gorckom seijt het droefvich is te zien so de mense en
en beeste teweete paerde daer wt sien, de heere wil
ons alles ten beste schicke, om weegens deese staet
naer keulen tot de vreede handelin te gaen is vast
gestel weegens hollant den heere beeverlin en rhijnsw¬
wou, van vrieslant haere, wt seeland gelooft me oudijc
van stat en lande ijsbrantse, den heere van rhijnswo¬
seijde mij doen ick hem hier over ginck filiesiteere
het in twijfel te trecke of hij sou aeneeme om sijn
hoochge ijaere, en andere segge dat hijt door sijn
soon heeft bij sijnhoocheijt laete bekuijpen, ick
versocht sijn hEd in die komissie sijnde uhEd in
dachtich te sijn op dat uh deselfve in die handelin
mochte geinkluijdeert worde en hiernaemaels geen
moijelijckheede worden aengedaen ten opsichte dat
deselfve inde komisie vande staet dus lange heeft