Blader door transcripties » Het Utrechts Archief

archieftoegang 1001, inventarisnummer 2722, pagina 207

voor te sulle brenge ent af te doen, maer doet het
niet geloof hijt niet int sin heeft, ick sal sien
mij Eens selfs aende gekomiteerde raede te
Adresseere en wat ick te weech kan brenge, de
betaelinge so ick wt den ontfanger pan die ick
weegens de heer van ginckels heb gesproocke ver
¬staen sulle hoe langer hoe slechter gaen want
so sij segge kant hollant niet langer dus gaen
houde, seelant betaelt gans niet vrieslant weij¬
nich grenninge kan niet geefve in soma het kom
op hollant meest alleen aen, de heer van ginckel
schrijft dat de ruijters op de mers al drije stuij¬
voor Een kan water hebbe moete geefve en alse
niet betaelt worde hoe kan dat gaen, hij heeft
meest al sijn bogaesge tot Maestricht aent huijs
van luffron quade gelaeten om sijn wage en
karree met broot en haver voor sijn volck en
paerde te laeden, men begint nu hier te geloofe
dat sijn hoocheijt met sijn volck hem bij de keurvorst
sal voechge, de heere wil alle sijne voorneeme en
die vande heere keurvorst seegene en tot onsen

beste laete gedijen, ick bidt niet qualijck te neeme
dat ick segge dat wij in Een seer droefvige
staet sijn, de wijste en versienste hebbe hier
wonderlijcke gedachte en speeckulaesie, die ick
de pen niet derf vertrouwe, en uhEd mischien
piet wel sout neeme als ickse al schreef, nochtans ist
mijns oordeels noodich dat uhEd weet wat hier
om gaet en watter al geseijt wort, wij sijn geluck¬
kich dat hier noch so open weer blijft soot Eens be¬
gint te vriese ent ijs leijt salmen hier seer be¬
komert voor Een overval sijn, deen seijt dat den
vijant het ooch noch seer op Amsterdam heeft en
andere dat se hier Een goof sulle soecke te hae
lle insoma men weet niet wat men best doen
sal, ick raede de vrou van ginckel het gaen
naer gelderlant heel af, maer dencke of ick
wel doen , voor so veel het uhEd goetvinde is doe
ick wel, maer dewijlle de tijde so wonderlijck
loopen ont hem laet aensien isser imerse geen
ont set naer menselijcke schijn voor hande, en
als sij al haer goet quijt, is, en wij sijnt ons
quijt, waer sullenst met vier kleijne kindere
en Een op koomende wech, aende kost koome
de vrou van roosendael iss daer meent dat haer
preesensi, haer goederen sal doen konserveere
en behoude, de vrou van Esse wilder ock naer toe
en meer andere, neemt toch niet qualijck dat
ick dit schrijf hebber de vrou van ginckel niet
van geseijt en doet maer om reedere met uhEd
te kavelen en sal niet sonder uhEd begeerte
hier in of Ergens in doen, de heere hoope ick sal
ons redde maer wil ock middelen gebruijckt hebbe, en ock
alleen die ons helpe kan, te wttrecht of in die provinsie