Blader door transcripties » Het Utrechts Archief

archieftoegang 1001, inventarisnummer 2722, pagina 125

haelde wat duijvel waer daer aengeleechgen, ick
schrick daer aen te dencken dier gelijcke tael

wort te rheene onder die kompangie burgers
die wt wandere plaetse daer koome door trecke
ock gevoert, dit is den danck die uhEd voor den
vaderlant
dienst vant sal hebbe het welcke hij met so veel
ijver doet, ock waer sal ick noch blijfve vrees
diergelijcke praetges te Amsterdam almee sulle
om gaen en komt het grau Eens op de been hoe
sal ickt maecke wier sal ick mijn hooft op
steecken och ongeluckige vrou als ick ben, uhE
belieft het so te doen en salder toch Eer noch
danck van hebbe en laet ons hier so alleen
uhEd soon in Een leeger dat so prijckeleus is
mijn met vier sulcke liefve kinderkens als
alleen inde werlt indees wtneemende swaere tij
de, uhEd sout hem noch wel konne beklaechge
nu heer van Ameronge mijn sechge is noct ge
acht, maer so die beloofde troepees niet in
korte en koome so weet ick mij nergens te
berge waer sal ick blijfve, en om de waer
heijt te segge se sulle koome vrees ick alst
te laet sal sijn, ick ben bedroeft tot int binenste
van mijn hart ija tot der doot, ick bid neemt

niet qualijck ick dit so schrijf ben als over
stort van droefheijt, den heer van wellant
M
heb ick oblijgasie, die schrijft en besoeckt mij
noch som tijts dde regenteselfs duncke dat de
keurvorst indeese hooch dringende noot wat
meer sivielitest behoorde te hebbe en de
troepees wat Eer als iuijst opt wtterste van
de geseijde tijt te sende 4 de verslagentheijt
is hier onder groot en kleijn so groot dat
niet om spreecke is, uhEd belieftemi in sijne
laeste vande 5 deeser, te segge aenden heer
van gent geschreefve te hebbe om Eenvoorloo¬
ch schip tot hamburch om uhEd af techaelle en
in de selfve brief dat den keurvorst begeert
uhEd weer te hamburch Eenige peninge sal
wt telle en oversulcks niet te weete waneer
noch thuijs te sulle koomen, het welcke ick niet
kan verstaen, ock so veel gelt te geefve en
noch geen volck te sien heeft mijns oordeels
al sijn bedencke, wij hadde voorleedener
vrij dach wat verquickine door de vicktoorije
die sich te water voor ons liet sien nu heb
daer van
ick sints het vervolch niet gehoort de heer
wil geefve het mach weesen alst begin be¬
alfve dat den Admirael van gent doot is
was het been afgeschoote en twee kogels
door de borst wiens doot mij seer jamert
ick meen noch Een dach of twee hier te blijfe
so lange ick geen Erger tijdine wt ons leeger
hoor daer is dees voorleedene weeck seer
veel volck noch naer toe gegaen hoope den