Blader door transcripties » Nationaal Archief / Rijksarchief Zuid-Holland

archieftoegang 1.01.02, inventarisnummer 11368, pagina 30

last, of meriten, of sy rekenen in't geval
in quastie, dat haare ministers aan het
hoff en op het Land syn, 't zy sy huysen
op het Land neemen ofnict, en varlideren
hun de extraordinaire appointemense
die daartoe staan op haaren Staat van
finantie. Van deese alle kan ik de
exempelen opde plaats designeren.
het eerste soude ten mynen opsigte een
verhoging van tractement voor het
gepasseerde impliceren, en een wynig
vreemd lykenen, het tweede is in den
eygentlyken sin by ons niet geusiter
en myaltyd tegende borst geweest sulx
te vraagen om divessche redenen, daar
blyft my dan niets over, als het derde„
en te versoekken dat haar hoog Mog
myde extraords. daggelden, gelyk ik die
te presburg genooten heb, voorden syd
dat het hoff inde jaaren 1742, 1743, en 174
sigh op het Land heeft opgehouden, ge„
lieven te accorderen. deese eischis
niet gedefinieert, maar gefundeert in
het Reglement, en schynt niet, dat uys
het selve iets daar tegen geallegeest
kan worden, als het defect van hae
hoog Mogende permissie of ordre om
naa Schonbrun te gaan, en myne be„
stendige wooning inde Stadt, soo
ik niet gevreest hadde haer hoog
mogende juste indignatie te incurre„
ren, ik soude niet gemanqueert
hebben permissie te vragen om naa
Schonbrun te gaan, dog ik mein dat
dit even het selve is, als ofik per„
missie versogt, om het hoff te fre„
quenteren, en dat het niet tegenst
de extraordss last en depense, myn
pligt
pligt is, sulx te doen, in hoope van
gratie, en justitie. Voorts wysen de tyds
25
omstandigheeden, en het Register van
den Staat genoeg uyt, of ik te Schon„
brun te doen heb gehad of niet, op ordre
of sonder ordre van haar hoog mogende:
Wat myne pesmanen te wooning in
de Stadt betreft: Ik kan geen huys
op het Land neemen, gelyk andere
ministers, soo lange ik van myne
daggelden niet verschert ben; Niets
sal my aangenaamer syn, als daar
toe van haar hoog mogende geautho„
riseert te worden, dog ik magnies of„
syn daarby te herinneren, dat een
huys by het hoff op het Land myne
depense natuurlik seer moet ver„
meerderen, dat de entracourses van
het hoff naade Stadt en te rugge
daarom niet verminderen, maar
veel eer vermeenigvaldigen, en dat
ik in allen gevalle geen landhuys
kan noemen als voor het geheelt
jaar, gemerkt de Koninginne meer
als ses maanden buyten blyft, dat
sy waarschynlyk soo min als mogel
is in de Stad sal coomen, ende vier
saisoenen te schonbun passeeren,
soo ras de logementen daar voltoost
sullen zyn; deese omstandigheyd
justificeert man aerste versoek, om de
continuatie myner extraordinaii
daggelden voor het verleeden en
in het vervolg, maar dewgl is nog
het een, nog het andere hoopendaf
bind ik myneisch aan het reglemt.
en misschien sullen de impostante
deliberatien van Staat in deese hacke