Blader door transcripties » Stadsarchief Amsterdam

archieftoegang 499, inventarisnummer 266, pagina 39

het kort vertellen . Ter verduidelijking druk ik hier weer het detail van een
vogelvluchtkaart uit 1679 af , dat ik daar toen ook publiceerde .
De koopman Jaspar de Ie Becq en de saaidrappier Hans de Cerff kochten
bij de uitgifte van de erven hier op 15 december 1667 samen de erven 10
en 11 en de achterliggende erven aan de Kerkstraat , de timmerman Daniel
Molenijser de erven 12 en 13 met de achtergelegen erven en anderen de
erven 14 , 15 etc . De twee zakenlieden betaalden direct en kregen de erven
dus direct door de stad geleverd . Daniel Molenijser daarentegen betaalde
pas op het ogenblik , dat hij een erf met of zonder getimmerte erop ging
verkopen en een of meer stukken van de grond daarbij moest overdragen .
De Cerff bouwde meteen een huis aan de gracht en wat later aan de Kerk-
straat twee woningen , maar De Ie Becq had grotere plannen gemaakt en
moest daarvoor de benodigde grond van Molenijser kopen . Op 6 november
1668 , toen het eerste koopcontract werd gesloten — voor 1/3 van de vier
erven van Molenijser -, kreeg die ook de opdracht voor De Ie Becq twee
woningen aan de Kerkstraat te zetten , met een poort eronder . Zelf was
Molenijser ook op zijn grond aan het bouwen , eveneens twee woningen
met een poort eronder . Op allerlei manieren kwamen er geschillen en ten-
slotte moesten door beide partijen aangewezen goede mannen op 14 no-
vember 1669 een uitspraak daarover doen . Op diezelfde dag verkocht
Molenijser weer 1/3 , ditmaal alleen van het Keizersgrachtterrein , aan De
Ie Becq . Er was intussen zoveel wantrouwen , dat zowel in het koopcon-
tract van 14 november als in de daarop volgende overdracht van 14 januari
1670 zeer preciese omschrijvingen werden opgenomen . Ik laat ze hier
volgen : Molenijser droeg aan De Ie Becq een leeg erf met een gemeen-
schappelijke uitgang door de overtimmerde erven aan de Kerkstraat over ,
' met dese expresse conditie dat de schuttingh , die alredcn tusschen hun
luydcn staet , bij den vercoper tot sijne kosten sal moeten werden gesett
en gestelt op de streyekingh van zijn getimmert saeltje , en dat even breet
van de Keysersgraft tot achter aen de overgetimmerde uytgang mits ' t
selve stellende op de hoogte naer de keure deser stede door roymeesteren
als volgt aen te wijsen . Wijders sal hij vercoper ten eynde van de voors .
schutting moeten maeken een portael ten minsten van acht voeten van ' t
achtergetimmerte , en ' t selve met barkoene moeten overdecken , ook in
' t selve portael te maeken twee deuren , elck van vier voeten wijt , alles tot
contentement van de coper , welverstaende dat de voors . royinge genomen
zal werden van ' t huys off het getimmert zaeltgen op de hoogte van de
kelderbalcken achter te meeten doorgaens even breet doch sal de muur
voor d'uyterste gront gerekent worden , mits de snijdingh die aen de zijde
van den coper is leggende door sijn volck sal werden affgehouden , gelijk
ook alle ' t geene hem hinderlijck mogten zijn met discretie , zullende de
schuttingh met zijn paaien geheel op de gront van den vercoper moeten
stacn naar de bovengenoemde royinghe .'
Het is duidelijk , dat deze condities het gevolg waren van het feit , dat
Molenijser te weinig grond had trachten te leveren . Blijkbaar wilde zowel
hijzelf als De Ie Becq , die al bezig was met het zetten van drie huizen , een
definitief einde maken aan de onderlinge contacten . Hans de Cerff , de eige -
Keizersgracht 544 vóór ai na de restauratie . Foto's Gem . Bureau Monumentenzorg 50-12-1956
en 25-10-1975
naar van no . 536 en de achterliggende huizen aan de Kerkstraat , was nu
in staat om weer een nieuw plan te entameren en op 18 januari 1670 werd
hij voor f 3700 .— contant de officiële eigenaar van ' een erff met een getim-
mert zaeltge daerop staende ', het tegenwoordige 544 , ' belent ' t erff van
Jaspar Delbeecq met een gemeene schuttingh , die altoos sodanig moet
blijven gelijk die nu staet , aen de Noordtzijde , alwaer het zaeltge op sijn
uyterste gront betimmert is , dog bij aldien de snijding van dito saeltge
geseyde Delbeecq mogte te nae ofte hinderlijk zijn , zal de voorn . Del-
beecq sulx gehouden zijn op sijn cygen kosten aff te hacken , en ' t erff
van Coenraet Zegers
Het is te begrijpen , dat latere , vermoedelijk 18de eeuwse Zuidnedcr-
landse eigenaren achterop de perkamenten brief hebben geschreven ' ser-
vituet int huys op den westsijde van de Kesersgragt Amsterdam ', maar in
feite was het een doodgewone overdracht . Er stond in ieder geval één
onjuistheid in de akte : Molenijser had reeds op 15 mei 1669 officieel de
twee door hem gebouwde woningen aan de Kerkstraat overgedragen aan
Jean de Ie Becq , de vader van Jaspar . Ik moet echter aannemen , dat er
werkelijk alleen nog maar een zaaltje ofwel achterhuis op de 2/3 van erf 13 ,
die Molenijser behouden had , stond . De Ie Becq kreeg op 21 mei 1670
toestemming om zijn bijzondere drie huizen middenin 4J4 duim te laten
uitspringen . Bij de rondgang van taxateurs der nieuwe gebouwen van
december 1672 werden die huizen getaxeerd als volbouwd in 1671 . Het
64
65