Blader door transcripties » Stadsarchief Amsterdam

archieftoegang 499, inventarisnummer 227, pagina 137

het zeer gefortuneerde echtpaar Hooft-Reael , die bij de dood van de vader in
1743 in leven waren . De inventaris van diens nalatenschap is in het familiearchief
bewaard ; de scheidingsakte niet en we weten dus niet , wat Henrik behalve het
grote huis Herengracht 507 in 1744 toebedeeld kreeg . Verstandig was het in
ieder gevaL dat hij in tegenstelling tot zijn vier broers in zaken was gegaan .
Elias schrijft daarover op p . CLXI : ' De later zoo verguisde ' Vader Hooft ' moet
een helderen kijk op de dingen gehad hebben ; een paar jaren van te voren zag
hij al de debacle van 1748 aankomen : reeds in 1746 is hij in den handel gegaan .'
Hoe Elias aan 1746 kwam , blijkt niet ; vermoedelijk slaat het op grotere koopmans-
zaken . In 1738 werd Hooft al commissaris van de assurantiekamer , in 1739 werd
een rekening op de wisselbank geopend en van iets later vinden we akten over
zijn activiteiten op handelsgebied in de index op de notariële protocollen . Zijn
tweede huwelijk in 1746 met Hester Schues , dochter van de grote koopman
Jacob Schues , zal zeker van belang zijn geweest voor de groei van zijn onder-
nemingen . Ik noem hier enkele zaken uit 1758 , het jaar van Casanova's eerste
bezoek , uit de protocollen van not . de Marolles en not . van den Brink . Hooft
was toen betrokken bij de leverantie van zilver aan het Keurbeierse Muntambt
te München en ook bij de verzending van gemunt zilver naar Duitsland . Van
25 februari 1758 dateert een verklaring daarover van zijn drie commiezen , Jéremie
Hauser , Jean van Hooft en Guillaume van den Broeke . Tot in de tachtiger jaren
vinden we Henrik Hooft Danielsz , die toen ook allang een rol speelde in het
politieke leven , met zijn zaken in die index op de notariële protocollen . George
Clifford , de echtgenoot van Henrik's dochter Hester , zette na de dood van Jacob
Schues in 1770 diens firma voort . Een van de spectaculairste van zijn zaken is de
overname voor not . C . van Homrigh van de negotiatie ten behoeve van Xaverius ,
hertog van Saksen , van Cesar Sardi en Comp . in 1773 . Er gingen daarmee mil-
joenen gepaard en als onderpand berustten van 1764 tot 1782 , toen de leningen
werden afgelost , twee pakken met Saksische juwelen op de Amsterdamse wissel-
bank . Steeds was het not . van Homrigh , die de akten opmaakte . Noch bij de
dood van Jacob Schues in 1770 , noch bij die van Henrik Hooft in 1794 büjkt iets
over de omvang van het eigen fortuin ; er was immers slechts één erfgenaam . Na
de dood van Hester Hooft , op 16 april 1795 , zijn we gelukkiger ; bij de scheiding
voor not . van Homrigh werd ƒ 285520 ,— verdeeld op 2 januari 1796 .
Als aardigheid eindig ik met een akte , waarin vier personen uit het boek van
Dr . Hoek optreden . Op 4 april 1771 had Tobias Boas een wisselbrief van
ƒ 50000 , —, die op 15 mei zou vervallen en door de broers Benjamin en Samuel
Symons was geaccepteerd , afgegeven aan C . J . de Lombaarts , geheimraad van de
keurvorst van de Pfalz te Brussel , die met endosseringen op J . M . Frantz te Keulen
en daarna op Henrik Hooft Danielsz op de vervaldatum slechts gedeeltelijk werd
voldaan . Op 21 mei verklaarden de broers Symons op een protest door not . van
den Brink namens Hooft het restant van ƒ 17000 ,— pas op 23 mei te kunnen
voldoen .
:
AM STELLA INTUS RESPICIENS EX PO.MTE VERSUS « jgf EL RIO AMSTEL,QJ,T ADEN'TR.0 SE MIR V Cl L FIEVTEORTHAXOTROP1LEUM AALSTELLODAMEMS IS
. JjJS . A ZUL RA CIA LA CA SA DE LOS HLERFAXOSB AMSTERDAM .
18de eeuwse prent van de Amstel met de waterkant van de huiden in de Swanenbwrgerstraat rechts en links een gondel
Foto Gem . Arch .
De keuze van Hooft voor de D.O . uit Casanova's verhaal was op zich zelf
zeker geen slechte , want men zal zien dat de zaken van de broers Symons zich
op een soortgelijk terrein afspeelden als die van de Amsterdamse regent .
Waarom de familie Symons in het geheel niet wordt genoemd door Casanova
is mij een raadsel , vooral ook omdat hij de Haagse bankier Tobias Boas zeer uit-
voerig beschrijft . Zover ging hij zelfs met zijn zwijgen , dat hij meedeelt dat de
Franse gezant in Den Haag d'Affry hem afraadde om zaken te doen met de
Joodse kooplieden in Amsterdam en dat de gezant van Zweden hem daarop ver-
wees naar D.O . Mogelijk was de reden van zijn stilzwijgendheid , dat door hun
bemiddeling het geld van de markiezin d'Urfé aan hem was gekomen , welke
handeling hij met opzet geheim moet hebben gehouden . De broers Benjamin en
Samuel Symons behoorden tot een fascinerende familie , over welke ik nog eens
uitvoeriger hoop te schrijven , daar er overal in het Amsterdamse archief merk-
waardige gegevens bewaard bleven . Hun vader Symon Abrahams was reeds de
derde generatie van zijn geslacht in Amsterdam . In 1704 kocht hij een huis in de
Swanenburgerstraat , het tweede benoorden het Waaigat . De huizen daar lagen
268
269