Blader door transcripties » Stadsarchief Amsterdam
Transcriptie
24 juli 1957 (avondzitting) 920 IJ-tunnel
(Van Wijck e.a.)
IJ-tunnel 921 Gemeenteblad afd. 2
in overleg met de Minister van Verkeer en Waterstaat. Nadat er dus 14 jaar
lang contact was geweest met Rijkswaterstaat, is er een periode geweest, die
geduurd heeft van ongeveer december tot gisteren of eergisteren, waarin geen
overleg heeft plaats gehad. Het overleg over het eigenlijke bestek, het eigenlijke
project, dat in februari is uitgezonden, was derhalve nog niet begonnen. Burge-
meester en Wethouders hebben uiteengezet, dat zij bijzonder op dat overleg
hebben aangedrongen en zij zijn er dan ook over verheugd, dat thans met
dat overleg een begin is gemaakt. Burgemeester en Wethouders vinden het
heel normaal, dat, wanneer een instantie een belangrijke financiële bijdrage
vraagt aan een andere instantie, deze ook zekere waarborgen wil hebben, dat
men zijn geld steekt in iets, dat de moeite waard is. Spreker heeft in dit verband
weleens de vergelijking gemaakt, dat, wanneer de Gemeente bijv. de bouw
van een bijzondere school bekostigt, de technische dienst van de Gemeente,
in casu Publieke Werken, niet de gehele school gaat bouwen, maar wel contro-
leert, of het plan als zodanig verantwoord is. Dat is een zeer normale gang van
zaken en daarvoor hebben Burgemeester en Wethouders altijd opengestaan.
Het heeft Burgemeester en Wethouders alleen gespeten, dat het een aantal
maanden heeft geduurd, voordat het overleg, dat er was geweest, kon worden
voortgezet. Spreker meende er goed aan te doen, dit nog eens even in alle
duidelijkheid te stellen, opdat hierover geen misverstand kan ontstaan.
ge omvang zijn, dat zij in strijd komen met het door de Regering ingenomen
standpunt, dat er een betrekkelijk belangrijke bestedingsbeperking moet komen.
Zij meenden daarom, dat de Regering Amsterdam de toestemming tot de
bouw wel zou kunnen geven. Zouden Burgemeester en Wethouders daarbij
nog in staat zijn, langlopende leningen te sluiten, dan gelooft spreker, dat,
wanneer het technische overleg zou lukken, Amsterdam in ieder geval de situ-
atie inneemt, waarover ook de Voorzitter van de Raad gesproken heeft.
Door de heer Van Sandick is gevraagd, wat de consequenties zullen zijn
van een eventuele wijziging in het project, wanneer eenmaal de aanbesteding
heeft plaats gehad.
Wethouder VAN’T HULL merkt op, dat het eigenlijke onderwerp, waarom
het vanavond met betrekking tot de IJ-tunnel gaat, naar zijn mening het feit is,
dat Burgemeester en Wethouders aanleiding hebben gevonden, de inschrijvings-
datum voor de tunnellening op te schorten. Het spreekt dus van zelf, dat, afge-
zien van het algemene beleid, waarover door de Voorzitter is gesproken, de
voornaamste opmerkingen zijn beantwoord door de Wethouder voor de
Financiën. Toch is er een enkel punt, waarover spreker als Wethouder voor de
Publieke Werken gaarne iets zou willen zeggen. In de eerste plaats geven twee
opmerkingen van de heer Seegers hem aanleiding tot een korte repliek, omdat,
wanneer spreker deze opmerkingen onbeantwoord zou laten, wellicht een
verkeerde indruk zou ontstaan.
Gaarne wil spreker herhalen, hoe het gesteld is met het bestek, dat aan de
inschrijvers is toegezonden. Hierbij heeft men de methode gebruikt, die bij
dergelijke grote werken pleegt te worden gevolgd, nl. dat er is een directie-
ontwerp, volgens hetwelk het werk kan worden uitgevoerd en dat overigens
twee bedoelingen heeft: enerzijds om te kunnen toetsen, welke moeilijke
punten in het project voorkomen en te kunnen beoordelen, of deze op vol-
doende wijze door een inschrijver zijn opgelost; anderzijds heeft men als directie,
omdat men het project zelf heeft doorgenomen, een indruk van de kosten en
kan men de verschillende onderdelen financieel toetsen. Daarnaast is het
uitdrukkelijk de bedoeling, dat er alternatieve inschrijvingen mogelijk zijn
en deze worden ook aangemoedigd ; zelfs worden premies gesteld op oplossingen,
die sneller en goedkoper zijn. Het is te verwachten, dat ook uit het technisch
overleg met de Rijkswaterstaat nieuwe gedachten naar voren komen. De heer
Van Sandick vraagt nu: hoe is dan de positie van de inschrijvers? Spreker
merkt op, dat, als het om kleine veranderingen van het project gaat, uit de
bepalingen van het bestek volgt, dat die veranderingen zonder meer aan de
aannemers kunnen worden opgedragen. Gaat het om grote veranderingen,
hetgeen bij werken van deze omvang niets bijzonders is, dan krijgt men over
bepaalde onderdelen'open besprekingen met de aannemers. Op basis van het-
geen door de uitverkoren aannemer werd ingediend, wordt onderhandeld
over prijs e.d.; een toetssteen heeft men immers aan hetgeen hij bij zijn inschrij-
ving naar voren heeft gebracht. Men behoeft niet te vrezen, dat hieruit, gezien
ook de omvang van de aannemerscombinaties, waarmede men te maken heeft,
en het bedrag, dat hiermede samenhangt, bijzondere moeilijkheden zullen
voortvloeien.
Door de heer Seegers is er aan herinnerd, dat hij reeds in februari — spreker
zegt, dat dit in december is geweest, doch dit is niet belangrijk — gewaarschuwd
heeft tegen de gevaren, die de tunnel belaagden en dat spreker toen met een
geruststellende verklaring is gekomen. Spreker wil er op wijzen, dat hij in de
verklaring, waarop de heer Seegers doelde, in duidelijke bewoordingen een
kleine 30 punten heeft genoemd, waarover met Waterstaat overleg was gepleegd.
Het is dus niet zo, dat toen door Burgemeester en Wethouders loze beweringen
zijn gedaan en hetgeen spreker toen gezegd heeft handhaaft hij thans nog voor
de volle 100%, nl. dat er tot ongeveer begin december voor Burgemeester en
Wethouders geen enkele reden was, zich te beklagen over de samenwerking
met Waterstaat. Spreker neemt aan, dat de heer Seegers niet zal vermoeden, dat
Burgemeester en Wethouders geen rekening hebben gehouden met de mogelijk-
heid van bepaalde weerstanden na de voorgeschiedenis, die deze zaak heeft
doorgemaakt, maar Burgemeester en Wethouders zouden destijds een onjuist
antwoord hebben gegeven op de positieve vraag van de heer Seegers, welke
de ervaringen waren met betrekking tot de samenwerking met Waterstaat,
als toen van de kant van Burgemeester en Wethouders anders zou zijn geant-
woord dan zij hebben gedaan.
[De heer VAN SANDICK: Is zo’n aannemer in een dergelijk geval vrij
om zich terug te trekken ?]
In dit kader kan spreker meteen een antwoord geven op de tweede vraag
van de heer Seegers. Deze vraag luidde: hoe kunnen Burgemeester en Wet-
houders in punt 12 van hun verklaring nu mededelen, dat er op 23 juli jl. een
breed technisch overleg is aangevangen, terwijl door spreker toch was gezegd,
dat er reeds 14 jaar overleg werd gepleegd? Spreker wil er in dit verband op
wijzen, dat hij in februari of maart heel duidelijk in een vergadering van de
Raad heeft medegedeeld, dat Burgemeester en Wethouders tot hun grote
spijt ervaren hadden — een ervaring, die door een mededeling tijdens een
onderhoud met de Minister bevestigd werd — dat de directeur-generaal
van de Rijkswaterstaat begin december de besprekingen had stopgezet. Deze
mededeling van Burgemeester en Wethouders sloeg aanvankelijk op bespre-
kingen over de zg. nota van inlichtingen, die een voorloper was van het bestek,
het eigenlijke project dus, dat later eveneens door Publieke Werken aan Rijks-
waterstaat was toegezonden, en welk bestek aan de aannemers is toegezonden
(Van Wijck e.a.)
IJ-tunnel 921 Gemeenteblad afd. 2
in overleg met de Minister van Verkeer en Waterstaat. Nadat er dus 14 jaar
lang contact was geweest met Rijkswaterstaat, is er een periode geweest, die
geduurd heeft van ongeveer december tot gisteren of eergisteren, waarin geen
overleg heeft plaats gehad. Het overleg over het eigenlijke bestek, het eigenlijke
project, dat in februari is uitgezonden, was derhalve nog niet begonnen. Burge-
meester en Wethouders hebben uiteengezet, dat zij bijzonder op dat overleg
hebben aangedrongen en zij zijn er dan ook over verheugd, dat thans met
dat overleg een begin is gemaakt. Burgemeester en Wethouders vinden het
heel normaal, dat, wanneer een instantie een belangrijke financiële bijdrage
vraagt aan een andere instantie, deze ook zekere waarborgen wil hebben, dat
men zijn geld steekt in iets, dat de moeite waard is. Spreker heeft in dit verband
weleens de vergelijking gemaakt, dat, wanneer de Gemeente bijv. de bouw
van een bijzondere school bekostigt, de technische dienst van de Gemeente,
in casu Publieke Werken, niet de gehele school gaat bouwen, maar wel contro-
leert, of het plan als zodanig verantwoord is. Dat is een zeer normale gang van
zaken en daarvoor hebben Burgemeester en Wethouders altijd opengestaan.
Het heeft Burgemeester en Wethouders alleen gespeten, dat het een aantal
maanden heeft geduurd, voordat het overleg, dat er was geweest, kon worden
voortgezet. Spreker meende er goed aan te doen, dit nog eens even in alle
duidelijkheid te stellen, opdat hierover geen misverstand kan ontstaan.
ge omvang zijn, dat zij in strijd komen met het door de Regering ingenomen
standpunt, dat er een betrekkelijk belangrijke bestedingsbeperking moet komen.
Zij meenden daarom, dat de Regering Amsterdam de toestemming tot de
bouw wel zou kunnen geven. Zouden Burgemeester en Wethouders daarbij
nog in staat zijn, langlopende leningen te sluiten, dan gelooft spreker, dat,
wanneer het technische overleg zou lukken, Amsterdam in ieder geval de situ-
atie inneemt, waarover ook de Voorzitter van de Raad gesproken heeft.
Door de heer Van Sandick is gevraagd, wat de consequenties zullen zijn
van een eventuele wijziging in het project, wanneer eenmaal de aanbesteding
heeft plaats gehad.
Wethouder VAN’T HULL merkt op, dat het eigenlijke onderwerp, waarom
het vanavond met betrekking tot de IJ-tunnel gaat, naar zijn mening het feit is,
dat Burgemeester en Wethouders aanleiding hebben gevonden, de inschrijvings-
datum voor de tunnellening op te schorten. Het spreekt dus van zelf, dat, afge-
zien van het algemene beleid, waarover door de Voorzitter is gesproken, de
voornaamste opmerkingen zijn beantwoord door de Wethouder voor de
Financiën. Toch is er een enkel punt, waarover spreker als Wethouder voor de
Publieke Werken gaarne iets zou willen zeggen. In de eerste plaats geven twee
opmerkingen van de heer Seegers hem aanleiding tot een korte repliek, omdat,
wanneer spreker deze opmerkingen onbeantwoord zou laten, wellicht een
verkeerde indruk zou ontstaan.
Gaarne wil spreker herhalen, hoe het gesteld is met het bestek, dat aan de
inschrijvers is toegezonden. Hierbij heeft men de methode gebruikt, die bij
dergelijke grote werken pleegt te worden gevolgd, nl. dat er is een directie-
ontwerp, volgens hetwelk het werk kan worden uitgevoerd en dat overigens
twee bedoelingen heeft: enerzijds om te kunnen toetsen, welke moeilijke
punten in het project voorkomen en te kunnen beoordelen, of deze op vol-
doende wijze door een inschrijver zijn opgelost; anderzijds heeft men als directie,
omdat men het project zelf heeft doorgenomen, een indruk van de kosten en
kan men de verschillende onderdelen financieel toetsen. Daarnaast is het
uitdrukkelijk de bedoeling, dat er alternatieve inschrijvingen mogelijk zijn
en deze worden ook aangemoedigd ; zelfs worden premies gesteld op oplossingen,
die sneller en goedkoper zijn. Het is te verwachten, dat ook uit het technisch
overleg met de Rijkswaterstaat nieuwe gedachten naar voren komen. De heer
Van Sandick vraagt nu: hoe is dan de positie van de inschrijvers? Spreker
merkt op, dat, als het om kleine veranderingen van het project gaat, uit de
bepalingen van het bestek volgt, dat die veranderingen zonder meer aan de
aannemers kunnen worden opgedragen. Gaat het om grote veranderingen,
hetgeen bij werken van deze omvang niets bijzonders is, dan krijgt men over
bepaalde onderdelen'open besprekingen met de aannemers. Op basis van het-
geen door de uitverkoren aannemer werd ingediend, wordt onderhandeld
over prijs e.d.; een toetssteen heeft men immers aan hetgeen hij bij zijn inschrij-
ving naar voren heeft gebracht. Men behoeft niet te vrezen, dat hieruit, gezien
ook de omvang van de aannemerscombinaties, waarmede men te maken heeft,
en het bedrag, dat hiermede samenhangt, bijzondere moeilijkheden zullen
voortvloeien.
Door de heer Seegers is er aan herinnerd, dat hij reeds in februari — spreker
zegt, dat dit in december is geweest, doch dit is niet belangrijk — gewaarschuwd
heeft tegen de gevaren, die de tunnel belaagden en dat spreker toen met een
geruststellende verklaring is gekomen. Spreker wil er op wijzen, dat hij in de
verklaring, waarop de heer Seegers doelde, in duidelijke bewoordingen een
kleine 30 punten heeft genoemd, waarover met Waterstaat overleg was gepleegd.
Het is dus niet zo, dat toen door Burgemeester en Wethouders loze beweringen
zijn gedaan en hetgeen spreker toen gezegd heeft handhaaft hij thans nog voor
de volle 100%, nl. dat er tot ongeveer begin december voor Burgemeester en
Wethouders geen enkele reden was, zich te beklagen over de samenwerking
met Waterstaat. Spreker neemt aan, dat de heer Seegers niet zal vermoeden, dat
Burgemeester en Wethouders geen rekening hebben gehouden met de mogelijk-
heid van bepaalde weerstanden na de voorgeschiedenis, die deze zaak heeft
doorgemaakt, maar Burgemeester en Wethouders zouden destijds een onjuist
antwoord hebben gegeven op de positieve vraag van de heer Seegers, welke
de ervaringen waren met betrekking tot de samenwerking met Waterstaat,
als toen van de kant van Burgemeester en Wethouders anders zou zijn geant-
woord dan zij hebben gedaan.
[De heer VAN SANDICK: Is zo’n aannemer in een dergelijk geval vrij
om zich terug te trekken ?]
In dit kader kan spreker meteen een antwoord geven op de tweede vraag
van de heer Seegers. Deze vraag luidde: hoe kunnen Burgemeester en Wet-
houders in punt 12 van hun verklaring nu mededelen, dat er op 23 juli jl. een
breed technisch overleg is aangevangen, terwijl door spreker toch was gezegd,
dat er reeds 14 jaar overleg werd gepleegd? Spreker wil er in dit verband op
wijzen, dat hij in februari of maart heel duidelijk in een vergadering van de
Raad heeft medegedeeld, dat Burgemeester en Wethouders tot hun grote
spijt ervaren hadden — een ervaring, die door een mededeling tijdens een
onderhoud met de Minister bevestigd werd — dat de directeur-generaal
van de Rijkswaterstaat begin december de besprekingen had stopgezet. Deze
mededeling van Burgemeester en Wethouders sloeg aanvankelijk op bespre-
kingen over de zg. nota van inlichtingen, die een voorloper was van het bestek,
het eigenlijke project dus, dat later eveneens door Publieke Werken aan Rijks-
waterstaat was toegezonden, en welk bestek aan de aannemers is toegezonden
Bronvermelding
Stadsarchief Amsterdam, archieftoegang 31375, Archief van de Gemeente Amsterdam: Gemeenteblad, inventarisnummer 501, Gemeentebladen, Gemeenteblad over de jaren 1950 t/m 1999, 1957, afdeling 2, deel 2 van 2, 1957
Scan + Transcriptie
Klik op de afbeelding om het te vergroten en de transcriptie ernaast te zien
Kunstmatige intelligentie 
De transcriptie is door de computer gemaakt via automatische handschriftherkenning. De samenvatting wordt door de computer gemaakt op basis van een taalmodel. Beide bewerkingen zijn niet perfect, maar vaak ruim voldoende zodat het historische document begrijpelijk wordt. De resultaten van de toepassing van (Europese) kunstmatige intelligentie zijn niet gecontroleerd door een mens.