Blader door transcripties » Stadsarchief Amsterdam

archieftoegang 31375, inventarisnummer 501, pagina 88

24 juli 1957 (avondzitting) 916 IJ-tunnel
(De Roos)
IJ-tunnel 917 Gemeenteblad afd. 2
bereiken was. Het spijt hen, dat de uitkomst niet die is geworden, waarvan zij
hadden gehoopt, dat zij uit de gesprekken zou voortvloeien. Vaststaat, dat het
overleg, dat is begonnen, overal in den lande een goede indruk heeft gemaakt.
Daaruit blijkt, dat er nog gesproken kan worden, hoewel het een tijdlang leek,
alsof niet meer met Amsterdam gesproken kon worden. Er is dus duidelijk een
andere situatie ontstaan, die Amsterdam zal moeten gebruiken; het zal in het
komende overleg met grote voorzichtigheid zijn standpunt staande moeten
houden met aanvaarding van de betrekkelijkheden, die op dit ogenblik op
grond van de financieel-economische verhoudingen in acht genomen moeten
worden.
Burgemeester en Wethouders ontveinzen zich niet, dat niet ieder in Neder-
land — ook niet iedereen in Amsterdam — warm is voor deze zaak en over-
tuigd is van de buitengewone urgentie van de IJ-tunnel. Er zijn weerstanden van
allerlei aard, welke men geleidelijk zal moeten overwinnen. Dit kan alleen op
de wijze, welke spreker heeft geschetst.
Spreker is het niet eens met de heer Seegers, als hij zegt, dat dit een uitstel tot
Sint Juttemis is. Dit is een van weinig overtuiging blijk gevende gedachte; men
kan het zelfs een overtuigingsloze gedachte vinden. Burgemeester en Wethou-
ders adviseren de heer Seegers: leg toch Uw angst, welke U al in 1935 had, eens
af en probeer met ons mee te gaan in constructieve zin! Er zijn immers tekenen,
dat Amsterdam zal slagen! \
Spreker wil niet gaarne de heer Seegers volgen in zijn betoog, waarin hij de
indruk wekt, alsof er nooit een mogelijkheid zou zijn voor Amsterdam om
tegen de grote weerstanden in iets te bereiken. Men heeft de heer Seegers defai-
tistisch genoemd; spreker zou het meer een gebrek aan vertrouwen in zijn
eigen stad en misschien ook in zich zelf willen noemen. Overigens is het merk-
waardig, dat de heer Seegers zegt: als wij niet oppassen, gaan wij er onder door!
Spreker stelt de vraag, wat beter is: òf de gedachte te hebben, dat het niet zal
gelukken, òf de gedachte naar voren te brengen: met alle kracht, die in ons is,
zullen we slagen! Naar sprekers mening is dit laatste de beste houding. Onge-
twijfeld zijn er grote tegenstanden te overwinnen, maar de heer Seegers moet
het niet zo eenzijdig voorstellen, dat dit alleen het geval is in Nederland en in de
Nederlandse verhoudingen; overal, waar men met beperkte middelen werk tot
stand moet brengen, zal men op dezelfde moeilijkheden stuiten. Dit hangt af
van de eenheid en de bestuurskracht en tevens ook van de democratische
grondslag, die men aanvaard moet hebben, wil men gezamenlijk iets tot stand
brengen. Men zal slagen, als men deze duidelijke grondslag bewaart.
De heer Den Uyl heeft gewezen op de ruggesteun, die nodig was om te be-
reiken, wat het Gemeentebestuur zich als doel had gesteld. Burgemeester en
Wethouders zijn hem dankbaar, dat hij het op prijs heeft gesteld, dat van hun
zijde ook in het prospectus een positieve toon is gehoord. De heer Den Uyl
heeft gezegd, dat de onzekerheid nog enige tijd zal voortduren. Dit is ook de
mening van Burgemeester en Wethouders. Men zal evenwel haast moeten maken
zowel met het technisch als met het financieel overleg. Binnen het raam van de
mogelijkheden, aldus de heer Den Uyl, zal Amsterdam alles moeten doen,
wat mogelijk is. Hiermede zijn Burgemeester en Wethouders het geheel eens.
De heer Seegers heeft gezegd, dat men met hielen likken niet ver komt.
Spreker raadt hem aan, hierover liever te zwijgen, omdat het hielen likken in
Nederland minder gebruikelijk is dan elders en het zou kunnen zijn, dat men de
indruk zou wekken, dat dit een typisch Nederlandse eigenschap is om iets te
bereiken. In een democratisch geregeerde staat met een collectieve verantwoor-
delijkheid heeft men gezamenlijk de verantwoordelijkheid; de moeilijkheden
kunnen zeker niet opgelost worden door de vraag, of het wenselijk is, al dan niet
hielen te likken. Langs die weg zal men stellig niet komen tot de daden, die thans
nodig zijn! De Regering en de Gemeente hebben ieder haar eigen verantwoorde-
lijkheid. Men zal beide op de een of andere wijze samen moeten zien te dragen,
nadat het inzicht is verworven, dat men in een bepaalde richting het beleid
moet voeren. Men kan beter uitgaan van de gedachte, dat Amsterdam, ook in
het verleden, heeft bewezen, tot grote dingen in staat te zijn, als er weerstanden
waren te overwinnen. Ook thans zal Amsterdam dit moeten opbrengen.
Spreker wil niet gaarne de heer Le Cavelier volgen in zijn beschouwingen
over de vraag, hoe het met de bindingen staat bij bepaalde debatten in de volks-
vertegenwoordiging. Het doet spreker genoegen, dat in de Amsterdamse Raad
de bindingen heel behoorlijk zijn en geen aanleiding geven tot kritiek; men kan
zeggen, dat hier een gesloten eenheid is, die voor Amsterdam er uit tracht te
halen, wat er uit te halen is. Een zeer kenmerkend element in de debatten in de
Eerste Kamer was, dat hier iemand als danvoerder van zijn partij rechtstreeks
stond tegenover de woordvoerder van de Regering. Dit betrof toevallig niet de
partij, die de heer Le Cavelier op het oog had, maar een andere partij.
De heer Seegers heeft voorts gevraagd: waaruit hebben Burgemeester en
Wethouders die bewuste overtuiging gekregen? Spreker merkt op, dat dit ver-
kregen is uit gesprekken, die zij met Ministers gevoerd hebben en het klimaat,
dat zij aangevoeld hebben, waarbij zij gedacht hebben: hier ligt de kans. Ook op
grond van het feit, dat het Kamerdebat deuren open heeft gemaakt, die eigenlijk
al dicht waren, konden Burgemeester en Wethouders terecht schrijven, dat zij
deze overtuiging hadden gekregen.
De heer Le Cavelier heeft gevraagd naar de inlichtingen, die Burgemeester
en Wethouders te bevoegder plaatse hadden gekregen. Spreker heeft reeds uit-
eengezet, dat dit gesprekken waren, die Burgemeester en Wethouders met Mi-
nisters hadden gehad. Voor zover het andere contacten betreft, zal sprekers
collega voor de Financiën hierop nader ingaan.
De heer Seegers zegt, dat de Raad bijeengeroepen had moeten worden. Als
de heer Seegers de data ziet van de verschillende gebeurtenissen, die elkaar per
dag opvolgden en weet, dat Burgemeester en Wethouders op het meest onge-
legen ogenblik een beslissing moesten nemen, dan blijkt, dat het geen zin had,
de Raad bijeen te roepen, terwijl men bovendien nog niet wist, op welke wijze
de moeilijkheden konden worden opgelost, Burgemeester en Wethouders heb-
ben zosnel mogelijk opening van zaken gegeven, nadat tot het laatste ogenblik on-
zekerheid was blijven bestaan over de vraag, of zij zouden bereiken, wat te
De heer Le Cavelier dringt er op aan, ook aan de Hemtunnel te denken.
Natuurlijk komt dit punt ook aan de orde. Het is niet zo, dat Amsterdam drie
tunnels zijn toegezegd, doch in de motie, door de Tweede Kamer aangenomen,
wordt gezegd, dat de drie tunnels er moeten komen. Tijdstip en rangorde zijn
niet vastgesteld. Burgemeester en Wethouders zijn overtuigd van de betekenis
van de totstandkoming van de Hemtunnel, ook voor de Amsterdamse belangen.
Zij zullen niet nalaten, te bevoegder plaatse, en zeker in het overleg met de
Rijkswaterstaat, er op te wijzen.
Spreker is de heer Burger dankbaar, die op sobere en duidelijke wijze een
aantal opmerkingen heeft gemaakt, enerzijds van kritische aard, anderzijds ver-
vuld van hoop en optimisme, welke ook tot uitdrukking kwamen in het commu-