Blader door transcripties » Stadsarchief Amsterdam

archieftoegang 31375, inventarisnummer 501, pagina 84

24 juli 1957 (avondzitting) 908 IJ-tunnel
(Den Uyl e.a.)
IJ-tunnel 909 Gemeenteblad afd. 2
van het prospectus, die ook in de verklaring van Burgemeester en Wethouders
zijn herhaald, heeft spreker er begrip voor, dat het College een positieve toon
heeft aangeslagen in het prospectus, daar de geldgevers aan Burgemeester en
Wethouders vroegen om hun overtuiging uit te spreken in zake de mogelijkheid
om de IJ-tunnel te realiseren.
Als Burgemeester en Wethouders zich gedragen weten door de overtuiging
van de bevolking en zij hun activiteit op dit punt geen moment laten verslappen,
als zij zich terecht baseren op hetgeen door de Regering is gesteld, nl. dat de
medewerking van de Regering aan de bouw van de IJ-tunnel ten principale is
verzekerd, dan is spreker er van overtuigd, dat de Raad, en Burgemeester en
Wethouders in het bijzonder, kunnen bijdragen tot een bespoediging van het
ogenblik, waarop het hoofdwerk kan worden aangevat.
Na het Kamerdebat is, naar spreker reeds opmerkte, de grote vaagheid
blijven bestaan, dat het tijdstip niet duidelijk is geworden, waarop de Regering
bereid is, medewerking te verlenen; anders gezegd: de datum, waarop de
Regering, na verkregen technische en financiële overeenstemming, bereid is
om gelden op de begroting voor Verkeer en Waterstaat uit te trekken, die
een subsidie voor de IJ-tunnelbouw door de gemeente Amsterdam inhouden.
Die onzekerheid zal naar sprekers mening nog wel even voortduren. Het is,
gezien de grote moeilijkheden, waarin Nederland is geraakt door overbesteding
in verschillende sectoren, onvermijdelijk, dat in de eerstkomende tijd gewikt
en gewogen zal moeten worden door de Regering, aan welke investeringen
wel en aan welke geen medewerking kan worden verleend. Men moet het,
meent spreker, niet al te tragisch opvatten, als een dergelijke beslissing nog
even uitblijft. Dit vermindert in geen enkel opzicht de noodzaak voor het
Gemeentebestuur om haast te maken met het technisch overleg en te komen
tot overeenstemming met de Minister van Verkeer en Waterstaat over de
technische aspecten van plan 5. Het vermindert ook in geen enkel opzicht
de noodzaak voor het Gemeentebestuur om haast te maken met de bespre-
kingen met de Minister van Financiën over de grootte van de bijdrage van het
Rijk in de kosten van de IJ-tunnel en de vorm, waarin deze bijdrage zal worden
verstrekt. Als het Gemeentebestuur daarop aanstuurt, is er een redelijke kans,
dat het de overtuiging, die het Amsterdamse Gemeentebestuur meer heeft dan
Den Haag — nl. dat de spoedige totstandkoming van de IJ-tunnel een levens-
belang van onze stad is — op de Regering kan overdragen.
Laat Amsterdam vooral bewijzen, dat van zijn kant de ongeschokte over-
tuiging bestaat, dat de IJ-tunnel een vitaal element vertegenwoordigt. Dan
twijfelt spreker er niet aan, dat Amsterdam er vroeger of later in zal slagen, de
Regering op dit punt tot medewerking te bewegen en hij hoopt dan ook, dat
Burgemeester en Wethouders in die geest zullen voortgaan na de periode van
teleurstellingen, die thans achter ons ligt.
Eerst dient men thans — deze volgorde is uit de Kamerdiscussies naar voren
gekomen — het technische en het financiële overleg tot een goed einde te voeren.
Er bestaat geen twijfel over, dat de Regering ten principale de verplichting
heeft aanvaard om in de bouw van de IJ-tunnel een bijdrage te geven. Nu
daarover zekerheid bestaat, is het enige beslissende punt, waaraan Amsterdam
en zijn bevolking te werken hebben, dat binnen het raam van de huidige econo-
mische moeilijkheden, en zo spoedig daarin enige opklaring komt, de concre-
tisering van de IJ-tunnel voortgang kan vinden. Dat beslissende punt — het
tijdstip, waarop het hoofdwerk van de IJ-tunnel zal kunnen worden aangevat —
kan men in Amsterdam alleen maar naderbij brengen door te tonen, dat be-
volking en Gemeentebestuur aaneengesloten staan achter het belang, dat een
spoedige totstandkoming van de IJ-tunnel voor onze stad betekent. Het is zaak,
na de vele hierover gehouden discussies, dat het Gemeentebestuur over de
betekenis, die de IJ-tunnel voor onze stad heeft, voor het verkeer tussen noord
en zuid en voor de ontwikkeling van het noordelijke stadsdeel, in de komende
maanden op ruime schaal opnieuw voorlichting geeft. Na alle incidenten en
verwarring is er hier en daar teleurstelling en bestaat er een zeker defaitisme,
zoals de heer Seegers demonstreerde. Burgemeester en Wethouders hebben
tot taak, de gehele bevolking alsmede Regering en Staten-Generaal te blijven
wijzen op de vitale betekenis, die de spoedige totstandkoming van de IJ-tunnel
heeft voor de ontwikkeling van de stad in haar geheel en voor die van het
stadsdeel Noord in het bijzonder.
De heer LE CAVELIER meent, dat de heer Den Uyl terecht het communi-
qué van de Regering tot de kern van dit debat heeft gemaakt, aangezien het
verschijnen van dit communiqué het keerpunt is geweest in de moed van
Burgemeester en Wethouders om de bouw van de IJ-tunnel zelf op te knappen.
Er is gezegd, dat het communiqué door de Minister-President, dr. Drees, is
opgesteld, maar naar sprekers oordeel kan men zich er alleen maar over ver-
wonderen, dat de binding, die blijkens de huurdebatten van hedenmiddag in
de Eerste Kamer tussen de verschillende partijen bestaat, die in het Kabinet
vertegenwoordigd zijn, hechter is dan die tussen partijgenoten.
Bij de vorige debatten over de IJ-tunnelkwestie heeft spreker bij interruptie
gezegd: van je vrienden moet je het hebben. Hij heeft zich toen echter vergist,
want men kan niet spreken van vrienden, die partijgenoten behandelen, zoals
zij dezen behandeld hebben. Wanneer men ziet, op welke wijze de Regering Am-
sterdam berichten zendt door middel van een communiqué aan de pers en
daarbij verwondering uitspreekt over dingen, die ten volle bekend zijn — in
dit geval het uitschrijven van de IJ-tunnellening — rijst naar sprekers mening de
vraag, of voor de Regering geen mogelijkheid zou hebben bestaan, zich recht-
streeks in verbinding te stellen met het College van Burgemeester en Wet-
houders van Amsterdam, waarin tenminste vijf leden zitting hebben van de
partijen, die ook in het Kabinet vertegenwoordigd zijn. Spreker is echter van
oordeel, dat de Regering met de bekendmaking van haar communiqué niet de
bedoeling heeft gehad, Burgemeester en Wethouders van Amsterdam van haar
standpunt op de hoogte te stellen, doch zich bewust direct tot het publiek
wendde en hiervan een psychologische uitwerking verwachtte ten aanzien van
de inschrijving op de IJ-tunnellening, die op 10 juli was opengesteld. De
Regering wilde nl. de eventuele inschrijvers er toe bewegen, niet op de lening in
te schrijven en liet daarom bekend maken, dat zij met verwondering kennis
had genomen van de mededelingen betreffende de bekende plannen voor de
IJ-tunnel, die de indruk konden geven, alsof het zou vaststaan, dat thans met de
uitvoering kon worden doorgegaan. Daarbij werd tevens medegedeeld, dat het
standpunt der Regering niet veranderd was en dat zij zich bereid verklaarde tot
besprekingen met het Amsterdamse gemeentebestuur, terwijl zij het betreurde,
dat op die besprekingen werd vooruitgelopen.
Het is begrijpelijk, dat de heer Seegers tot de door hem naar voren gebrachte
conclusie komt, al kan spreker de verdere gevolgtrekkingen van de heer
Seegers niet geheel volgen. Het isechtereen niet te ontkennen feit, dat de Re-
gering steeds, wanneer Amsterdam voorbereidingen trof om tot de tunnelbouw