Blader door transcripties » Stadsarchief Amsterdam

archieftoegang 31375, inventarisnummer 501, pagina 33

10 juli 1957 806 Watertarieven
(Van Wijck e.a.)
Watertatieven 807 Gemeenteblad afd. 2
per maand bedraagt — de heer Den Uyl sprak ten onrechte van enkele centen
— zal betaald moeten worden van een inkomen, dat slechts toereikend is voor
de noodzakelijke levensbehoeften. Het extra-bedrag, dat betaald moet worden
bij een verhoging van de watertarieven, zal dus, wanneer de verhoging niet
zou doorgaan, geenszins gebruikt worden voor het kopen van ijsco’s, zoals
door de Wethouder werd gezegd.
de Regering zo lange tijd nodig heeft gehad, om voor dit vraagstuk een oplos-
sing te vinden. Pas na vele maanden is een beslissing genomen, terwijl ten aan-
zien van de tarieven voor gas en elektriciteit binnen enkele weken de goed-
keuring werd verkregen.
Door de heer Den Uyl is gesproken van een gezonde voordracht, omdat de
kostprijs van het water was gestegen door de belangrijke investeringen, die in
dit bedrijf zijn gedaan. Spreker wil er echter op wijzen, dat, toen het bedrijf
3 à 4 miljoen winst maakte, nooit voorgesteld is, de tarieven te verlagen. Het
argument van de heer Den Uyl acht hij derhalve niet juist. Reeds bij de discussie
over de verhoging van 20% in oktober van het vorige jaar heeft spreker aan de
hand van de cijfers aangetoond, dat hij niet verwachtte, dat dit bedrijf, wanneer
de oude tarieven gehandhaafd zouden worden, in 1957 een verlies zou opleveren.
Die redenering houdt hij nog altijd vol en naar zijn mening zullen de rekenings-
cijfers wel uitwijzen, dat hij gelijk heeft. Bovendien wordt naar zijn mening de
juistheid van zijn redenering bevestigd door de houding van de Regering, want
hij kan zich niet voorstellen, dat de Regering het betreffende besluit genomen
zou hebben, als de positie van het bedrijf zodanig zou zijn geweest, dat het in
1958, wanneer die verhoging van 10% niet zou worden toegestaan, een verlies
zou hebben geleden. Burgemeester en Wethouders zeggen, dat, wanneer die
10% niet wordt toegestaan, voor 1958 gerekend moet worden op een verlies
van een half miljoen. Spreker is van oordeel, dat deze berekening niet juist is.
Naar zijn oordeel zal, wanneer die 10% niet wordt toegestaan, toch nog een
winst gemaakt kunnen worden van 6 ton. Z.i. werken Burgemeester en Wet-
houders met cijfers, die niet in overeenstemming zijn met de werkelijkheid.
Burgemeester en Wethouders willen er nog eens op wijzen, dat de beslissing
van de Regering zeer waarschijnlijk een gevolg is van de huidige moeilijke
financieel-economische omstandigheden. Spreker meent echter, dat, wanneer
de Regering de gemeenten niet in staat stelt, haar bedrijven op een behoorlijke
wijze te leiden, het toch wel buitengewoon moeilijk wordt, een gemeente behoor-
lijk te besturen, te meer daar de bijdragen uit het Gemeentefonds geen gelijke
tred houden met normale loon- en prijsstijgingen. De winst ook uit het Water-
leidingbedrijf is een van de bronnen van inkomsten geweest, nodig om de
Begroting sluitend te maken. Legt men deze bron droog en bevriest men tege-
lijkertijd de inkomsten uit het Gemeentefonds, dan maakt men van de ge-
meenten dode lichamen.
Vervolgens merkt spreker op, dat gezegd is, dat hij de voordracht niet goed
gelezen heeft. Hij wijst er op, dat in het ontwerp-besluit staat, dat bij water-
levering volgens de artt. 3, 4 en 6, onder a, van het Reglement en Tarief voor
de levering van water door de Gemeentewaterleidingen van 1 februari 1957
af en bij waterlevering volgens de artt. 5 en 6, onder 5, van dit reglement en
tarief van 1 januari 1957 af de volgende kortingen zullen worden toegepast op
de tarieven voor de levering van water, enz. Er is derhalve geen einddatum
vastgesteld. Er is gesteld, dat de kortingen zullen worden toegepast van 1 janu-
ari en 1 februari 1957 af, zonder dat is medegedeeld, dat de kortingen zullen
gelden tot 1 januari 1958. Burgemeester en Wethouders gaan dus gewoon door
en zij gaan onderhandelen met de Regering, voordat deze aangelegenheid aan
de Raad is voorgelegd.
Door de heer Elsenburg is een betrekkelijk moeilijke vraag gesteld. Hij heeft
nl. gevraagd, of het, nu de Regering ten behoeve van de bestedingsbeperking
een reeks van maatregelen neemt, niet verstandiger zou zijn geweest, de ver-
hoging van de watertarieven wèl toe te staan, omdat men dan het bedrag, nodig
voor die hogere tarieven, niet zou kunnen gebruiken voor bijv. ijsco’s of andere
doeleinden. Spreker gelooft, dat dit vraagstuk betrekkelijk gecompliceerd is.
De Regering streeft op het ogenblik, naar sprekers mening terecht, twee doel-
einden na, die, wanneer men de vraag formuleert, zoals de heer Elsenburg heeft
gedaan, feitelijk met elkaar in strijd zijn, want de Regering streeft enerzijds naar
een bestedingsbeperking en anderzijds naar een prijsstabilisatie. Spreker gelooft
echter niet, dat, als men deze zaak in breed verband beziet, de bestedings-
beperkingspolitiek, die voornamelijk gericht is op de kapitaalsector, in strijd is
met de prijsstabilisatiepolitiek, die door de Regering tevens wordt voorgestaan,
al ontkent spreker niet, dat het besteden van geld voor water wellicht beter is
dan voor andere doeleinden.
[Wethouder VAN WIJCK: Men krijgt over 1958 ook korting, tenzij de
Raad anders besluit. ]
[De heer GORTZAK: Prijsverhoging is toch geen prijsstabilisatie !]
Spreker begrijpt uit deze mededeling van de Wethouder, dat die kortingen
dus blijvend zullen worden toegepast.
Spreker zegt, dat hij het niet heeft over de prijsverhoging. Hij heeft het alleen
over de prijsstabilisatiepolitiek, die door de Regering gevoerd wordt en waarvan
Amsterdam op het ogenblik de dupe wordt.
[Wethouder VAN WIJCK: Natuurlijk, tenzij de Raad anders besluit.]
Spreker is het eens met de heren Van Sandick en Le Cavelier, dat lang
gewacht is met het indienen van een voordracht tot het verhogen van de water-
tarieven. Het is inderdaad geenszins uitgesloten, dat, wanneer deze voordracht
een jaar eerder was ingediend, de goedkeuring zonder moeite zou zijn verkregen.
Spreker zegt, dat dit in het geheel niet natuurlijk is, want dan kunnen
Burgemeester en Wethouders dus gaan onderhandelen met de Regering, zonder
dat de Raad er van af weet.
Ten slotte merkt spreker nogmaals op, dat, wanneer Burgemeester en Wet-
houders tot een tariefsverhoging van 20 % willen komen, de Raad daarin onge-
twijfeld opnieuw gekend zal moeten worden.
[Wethouder VAN WIJCK: Dat doen wij toch altijd. ]
De heer SEEGERS merkt op, dat hij in de eerste plaats wil protesteren tegen
de laatdunkende wijze, waarop gesproken is over de manier, waarop de ar-
beidersklasse haar inkomen zou besteden. Door de heer Elsenburg is gezegd,
dat het niet verhogen van de watertarieven slechts zou betekenen, dat de ar-
beidersklasse meer geld zou besteden aan minder noodzakelijke artikelen.
De heer Elsenburg gaat dus van het standpunt uit, dat de arbeidersklasse op
het ogenblik over geld beschikt, waarmede zij feitelijk geen raad weet. Spreker
protesteert tegen deze opvatting, omdat zij volkomen bezijden de maatschap-
pelijke werkelijkheid is. De verhoging van de tarieven, die een halve gulden
Spreker zegt, dat dit niet het geval is, want Burgemeester en Wethouders
zijn niet gaan onderhandelen over die 20%, voordat de Raad een besluit ge-
nomen had. Als Burgemeester en Wethouders dus opnieuw die 10% er bij