Blader door transcripties » Stadsarchief Amsterdam
Transcriptie
10
staf-verplegenden. De onjuiste verhouding tussen de salariëring van de hoofd-
verplegenden en andere staf-verplegenden springt vooral in het oog, doordat
van de hoofdverpleegsters, die inwonend zijn, een belangrijk grotere aftrek voor
kost, inwoning, enz. wordt geëist.
Per 1 januari 1955 waren de volgende salarissen. van kracht:
verpleegster maximaal f 4680.— per jaar,
wnd. eerste verpleegster ” 4998. —
eerste verpleegster »„ 5160. —
wnd. hoofdverpleegster „ 9796. —
hoofdverpleegster „ 6300. —
Dit betekende een verhoging voor de verpleegsters van f 323,40, voor de
waarnemend eerste verpleegsters van f 389,40, voor de eerste verpleegsters van
f 326,40, voor de waarnemend hoofdverpleegsters van f 356,40 en voor de
hoofdverpleegsters van f 99 per jaar.
Secondaire arbeidsvoorwaarden.
a Dienstkleding.
Na enige discussie waren alle commissieleden het er over eens, dat ver-
plegenden geen uniform dragen en derhalve het gratis verschaffen van uniform-
kleding of het geven van vergoeding voor uniformkleding niet onder het oog
behoefde te worden gezien. De commissie is het er over eens, dat door verple-
11
genden dienstkleding wordt gedragen en ziet de redelijkheid in om verplegenden
ter bescherming van zichzelf deze dienstkleding gratis te verschaffen.
b Reiskosten.
Leerling-verplegenden krijgen tweemaal per maand een vergoeding van
reiskosten om hun ouders te bezoeken. Gezien het feit, dat jonge gediplomeerde
verplegenden op het minimum-salaris niet veel meer salaris ontvangen dan
leerlingen in het 3e leerjaar, meent de commissie, dat deze jonge gediplomeerden
in het nadeel zijn ten opzichte van de 3e jaars-leerling-verplegenden en zou zij
gaarne instemmen met een gedeeltelijke vergoeding van de reiskosten tweemaal
per maand. Als compensatie zou men het bedrag, dat boven f 10 wordt uit-
gegeven voor reisgeld, maximaal tweemaal per maand kunnen vergoeden.
c Cursussen in diensttijd.
Uitvoerig werd de vraag besproken, of het niet mogelijk zou zijn, de
cursussen voor de leerlingen in diensttijd te geven. De meesten der commissie-
leden vinden het volgen van cursussen buiten diensttijd een zware belasting
voor leerling-verplegenden. Een enkel lid meent, dat dit niet boven de eisen
gaat, die aan jonge mensen gesteld kunnen worden. Er werden verschillende
wijzen, om de cursussen in diensttijd te geven, besproken, o.a. het houden van
een zg. cursusdag buiten de diensttijd of het geven van alle cursussen in een
bepaald tijdsbestek, bijv. van januari tot april, gedurende welke tijd de leerling-
verplegenden niet actief in verplegingsdienst worden ingeschakeld.
De werkzaamheden der hoofdverpleegsters ging men vergelijken met die
van andere leidinggevende personen; men vond toen, dat met f 6300 voor haar
de grens bereikt was.
Deze dienstkleding is in het Binnengasthuis zodanig, dat daaronder zowel
de gebruikelijke verpleegsterskleding gedragen kan worden als de eigen
onderkleding, zodat dit voor een aantal verpleegsters een besparing betekent.
Over dit punt ontstond een uitvoerige discussie, daar een aantal commissieleden
het als een nadeel zagen, dat op deze wijze de verpleegstersjapon in diskrediet
zou komen, terwijl het gebruik van de beschermende dienstkleding aanleiding
kan geven tot ongewenste verkleedscènes. Anderzijds is het financiële voordeel
voor de verpleegsters, zolang zij ten minste in de ziekenhuizen werken waar
deze schorten verstrekt worden, niet onaanzienlijk en kan op f 100 à f 150 per
jaar worden gesteld.
Ten slotte werd wel duidelijk, dat zolang men gehinderd wordt door een
sterk tekort aan verplegend personeel, het onmogelijk is, de cursustijd van de
werktijd af te trekken. Berekent men het tijdsverlies, dan zou dit neerkomen op
1/7 gedeelte van de werktijd, met overeenkomstig verlies van verplegend
personeel voor zover dit leerling-verplegenden betreft. Dit zou weer tengevolge
hebben, dat minder patiënten kunnen worden opgenomen, hetgeen thans
zeker niet verantwoord is.
Als men zich echter realiseert, dat het maximum van salarisgroep VII,
waarin de hoofdverpleegsters vroeger zaten, op 1 juli 1955 reeds f 6672 bedroeg,
is het wel duidelijk, dat zij weinig reden hebben, zich over de laatste salaris-
regeling te verheugen. Ook andere verplegenden zijn, in vergelijking met de
gemeentelijke salarisgroep, waarin zij vroeger waren ingedeeld, met f 120 tot
f 260 per jaar achteruitgegaan. De commissie heeft zich beziggehouden met
de vraag, of het bezit van meer dan één diploma aanleiding kan zijn een toelage
te verschaffen. Het is gebleken, dat in andere inrichtingen, bijv. in het Provin-
ciaal Ziekenhuis nabij Santpoort, een dergelijke regeling geldt. De commissie
acht het billijk, een analoge regeling in te voeren. Het is niet alleen in het belang
van de verplegenden, doch ook voor het niveau van de verzorging, dat verdere
ontwikkeling van de verpleegsters wordt gestimuleerd. Bovendien zal, in afwij-
king met de thans nog bestaande toestand, binnenkort het behalen van een
tweede diploma een aanzienlijk offer vragen, daar dan een verplegende in het
bezit van een diploma en in opleiding voor het andere, niet meer als gediplo-
meerd verplegende betaald mag worden en ook de periodieken gedurende de
tweede opleiding stop zullen staan.
De commissie meent, dat de beste oplossing zal zijn bij wijze van dienst-
kleding te verstrekken japonschorten, welke de verpleegster de kosten van
japonnen en schorten kunnen besparen.
Door de commissie werd unaniem de wenselijkheid uitgesproken om, zo
spoedig de mogelijkheid daartoe aanwezig is, de cursussen zo te regelen, dat
deze in diensttijd gevolgd kunnen worden.
Behalve het behalen van het tweede diploma moet het bezit van de aanteke-
ning kraamverpleging, kinderverpleging en wijkverpleging ook voor de ver-
pleging in het ziekenhuis van belang geacht worden.
Het is wenselijk, dat reeds nu door de deskundigen de beste wijze van de
organisatie van deze cursussen bestudeerd wordt, ten einde deze in te voeren,
zodra de personeelstoestand dit toelaat.
De commissie stelt derhalve voor, de salariëring van een verplegende met
één diploma, die in opleiding is voor het tweede diploma, ongewijzigd te laten
en een jaarlijkse toelage te geven voor het bezit van een tweede diploma en
voor de aantekeningen kinderverpleging, wijkverpleging en kraamverpleging.
staf-verplegenden. De onjuiste verhouding tussen de salariëring van de hoofd-
verplegenden en andere staf-verplegenden springt vooral in het oog, doordat
van de hoofdverpleegsters, die inwonend zijn, een belangrijk grotere aftrek voor
kost, inwoning, enz. wordt geëist.
Per 1 januari 1955 waren de volgende salarissen. van kracht:
verpleegster maximaal f 4680.— per jaar,
wnd. eerste verpleegster ” 4998. —
eerste verpleegster »„ 5160. —
wnd. hoofdverpleegster „ 9796. —
hoofdverpleegster „ 6300. —
Dit betekende een verhoging voor de verpleegsters van f 323,40, voor de
waarnemend eerste verpleegsters van f 389,40, voor de eerste verpleegsters van
f 326,40, voor de waarnemend hoofdverpleegsters van f 356,40 en voor de
hoofdverpleegsters van f 99 per jaar.
Secondaire arbeidsvoorwaarden.
a Dienstkleding.
Na enige discussie waren alle commissieleden het er over eens, dat ver-
plegenden geen uniform dragen en derhalve het gratis verschaffen van uniform-
kleding of het geven van vergoeding voor uniformkleding niet onder het oog
behoefde te worden gezien. De commissie is het er over eens, dat door verple-
11
genden dienstkleding wordt gedragen en ziet de redelijkheid in om verplegenden
ter bescherming van zichzelf deze dienstkleding gratis te verschaffen.
b Reiskosten.
Leerling-verplegenden krijgen tweemaal per maand een vergoeding van
reiskosten om hun ouders te bezoeken. Gezien het feit, dat jonge gediplomeerde
verplegenden op het minimum-salaris niet veel meer salaris ontvangen dan
leerlingen in het 3e leerjaar, meent de commissie, dat deze jonge gediplomeerden
in het nadeel zijn ten opzichte van de 3e jaars-leerling-verplegenden en zou zij
gaarne instemmen met een gedeeltelijke vergoeding van de reiskosten tweemaal
per maand. Als compensatie zou men het bedrag, dat boven f 10 wordt uit-
gegeven voor reisgeld, maximaal tweemaal per maand kunnen vergoeden.
c Cursussen in diensttijd.
Uitvoerig werd de vraag besproken, of het niet mogelijk zou zijn, de
cursussen voor de leerlingen in diensttijd te geven. De meesten der commissie-
leden vinden het volgen van cursussen buiten diensttijd een zware belasting
voor leerling-verplegenden. Een enkel lid meent, dat dit niet boven de eisen
gaat, die aan jonge mensen gesteld kunnen worden. Er werden verschillende
wijzen, om de cursussen in diensttijd te geven, besproken, o.a. het houden van
een zg. cursusdag buiten de diensttijd of het geven van alle cursussen in een
bepaald tijdsbestek, bijv. van januari tot april, gedurende welke tijd de leerling-
verplegenden niet actief in verplegingsdienst worden ingeschakeld.
De werkzaamheden der hoofdverpleegsters ging men vergelijken met die
van andere leidinggevende personen; men vond toen, dat met f 6300 voor haar
de grens bereikt was.
Deze dienstkleding is in het Binnengasthuis zodanig, dat daaronder zowel
de gebruikelijke verpleegsterskleding gedragen kan worden als de eigen
onderkleding, zodat dit voor een aantal verpleegsters een besparing betekent.
Over dit punt ontstond een uitvoerige discussie, daar een aantal commissieleden
het als een nadeel zagen, dat op deze wijze de verpleegstersjapon in diskrediet
zou komen, terwijl het gebruik van de beschermende dienstkleding aanleiding
kan geven tot ongewenste verkleedscènes. Anderzijds is het financiële voordeel
voor de verpleegsters, zolang zij ten minste in de ziekenhuizen werken waar
deze schorten verstrekt worden, niet onaanzienlijk en kan op f 100 à f 150 per
jaar worden gesteld.
Ten slotte werd wel duidelijk, dat zolang men gehinderd wordt door een
sterk tekort aan verplegend personeel, het onmogelijk is, de cursustijd van de
werktijd af te trekken. Berekent men het tijdsverlies, dan zou dit neerkomen op
1/7 gedeelte van de werktijd, met overeenkomstig verlies van verplegend
personeel voor zover dit leerling-verplegenden betreft. Dit zou weer tengevolge
hebben, dat minder patiënten kunnen worden opgenomen, hetgeen thans
zeker niet verantwoord is.
Als men zich echter realiseert, dat het maximum van salarisgroep VII,
waarin de hoofdverpleegsters vroeger zaten, op 1 juli 1955 reeds f 6672 bedroeg,
is het wel duidelijk, dat zij weinig reden hebben, zich over de laatste salaris-
regeling te verheugen. Ook andere verplegenden zijn, in vergelijking met de
gemeentelijke salarisgroep, waarin zij vroeger waren ingedeeld, met f 120 tot
f 260 per jaar achteruitgegaan. De commissie heeft zich beziggehouden met
de vraag, of het bezit van meer dan één diploma aanleiding kan zijn een toelage
te verschaffen. Het is gebleken, dat in andere inrichtingen, bijv. in het Provin-
ciaal Ziekenhuis nabij Santpoort, een dergelijke regeling geldt. De commissie
acht het billijk, een analoge regeling in te voeren. Het is niet alleen in het belang
van de verplegenden, doch ook voor het niveau van de verzorging, dat verdere
ontwikkeling van de verpleegsters wordt gestimuleerd. Bovendien zal, in afwij-
king met de thans nog bestaande toestand, binnenkort het behalen van een
tweede diploma een aanzienlijk offer vragen, daar dan een verplegende in het
bezit van een diploma en in opleiding voor het andere, niet meer als gediplo-
meerd verplegende betaald mag worden en ook de periodieken gedurende de
tweede opleiding stop zullen staan.
De commissie meent, dat de beste oplossing zal zijn bij wijze van dienst-
kleding te verstrekken japonschorten, welke de verpleegster de kosten van
japonnen en schorten kunnen besparen.
Door de commissie werd unaniem de wenselijkheid uitgesproken om, zo
spoedig de mogelijkheid daartoe aanwezig is, de cursussen zo te regelen, dat
deze in diensttijd gevolgd kunnen worden.
Behalve het behalen van het tweede diploma moet het bezit van de aanteke-
ning kraamverpleging, kinderverpleging en wijkverpleging ook voor de ver-
pleging in het ziekenhuis van belang geacht worden.
Het is wenselijk, dat reeds nu door de deskundigen de beste wijze van de
organisatie van deze cursussen bestudeerd wordt, ten einde deze in te voeren,
zodra de personeelstoestand dit toelaat.
De commissie stelt derhalve voor, de salariëring van een verplegende met
één diploma, die in opleiding is voor het tweede diploma, ongewijzigd te laten
en een jaarlijkse toelage te geven voor het bezit van een tweede diploma en
voor de aantekeningen kinderverpleging, wijkverpleging en kraamverpleging.
Bronvermelding
Stadsarchief Amsterdam, archieftoegang 31375, Archief van de Gemeente Amsterdam: Gemeenteblad, inventarisnummer 505, Gemeentebladen, Gemeenteblad over de jaren 1950 t/m 1999, 1957, bijlage R-S, 1957
Scan + Transcriptie
Klik op de afbeelding om het te vergroten en de transcriptie ernaast te zien
Kunstmatige intelligentie 
De transcriptie is door de computer gemaakt via automatische handschriftherkenning. De samenvatting wordt door de computer gemaakt op basis van een taalmodel. Beide bewerkingen zijn niet perfect, maar vaak ruim voldoende zodat het historische document begrijpelijk wordt.