Blader door transcripties » Stadsarchief Amsterdam

archieftoegang 31375, inventarisnummer 505, pagina 10

14
het personeel nader te leren kennen en van diens leven en moeilijkheden op de
hoogte te geraken.
d Dienstrooster.
Uitvoerig werd gediscussieerd over de dienstroosters der verplegenden.
Hierbij bleek, dat de dienst, die de ene verplegende aangenaam vindt, door een
ander juist als bijzonder onaangenaam wordt ondervonden, en omgekeerd,
zodat de commissie slechts kan aanraden, zoveel mogelijk verschillende diensten
op een afdeling in te voeren, zodat althans in sommige gevallen enigszins met
de wensen van de betrokkenen rekening kan worden gehouden. De commissie
was eenstemmig van oordeel, dat de dienstroosters zo vroeg mogelijk bekend
dienen te worden gemaakt, opdat de betrokkenen vroegtijdig weten, wanneer
zij dienst hebben en wanneer zij vrij zijn. Hierbij dient erop gewezen te worden,
dat juist als de dienstroosters vroeg bekend gemaakt worden, wijzigingen op
het laatste ogenblik niet steeds te voorkomen zullen zijn, speciaal wanneer een
aangewezen verplegende door ziekte plotseling verhinderd is, haar dienst te
vervullen en dus vervangen moet worden.
15
e Arbeidssfeer.
In de eerste plaats is het nodig, dat de jonge verplegende voldoende steun
ondervindt bij de aanpassingen, waaraan zij zich moet gewennen en bij het
inleven in haar taak. De vraag werd gesteld, door wie deze steun gegeven moet
worden. Enerzijds werd gedacht aan een deskundige, bijv. een psycholoog of
een maatschappelijk werkende. Anderzijds werd echter opgemerkt, dat dit de
typische taak van de hoofdverpleegster behoort te zijn.
Bovendien betogen de geneesheren-directeuren, dat deze regeling in de
praktijk nooit moeilijkheden geeft en dat hun controlerende functie in het
algemeen tot milder oordeel leidt dan die van een buitenstaander.
Wat de regeling der vrije dagen betreft, bij het tegenwoordige systeem,
waarbij de dienst voor één week wordt vastgesteld, kan een bepaalde dag als
vrije dag gekozen worden, aan welke voorkeur zoveel mogelijk wordt voldaan.
Mits de dienst zo vroeg mogelijk wordt bekend gemaakt — en de rooster wordt
geraadpleegd! — weet ieder dus, welke dag men de volgende week vrij zal zijn.
Hiertegenover staat een systeem, waarbij een rooster voor een langere periode
wordt opgemaakt ; vrije keus der rustdagen is dan niet mogelijk, maar men kent
zijn vrije dagen dan gedurende de gehele periode vooruit. Over deze kwestie
is overleg gepleegd met de rooster-deskundigen van het Gemeentevervoerbedrijf.
De nog steeds toenemende administratieve beslommeringen van de hoofd-
verpleegster werden genoemd als een belemmering voor deze functionaresse,
om zich intensief met de verpleegsters en leerlingen bezig te houden. Van andere
zijde werd betoogd, dat de taak van de hoofdverpleegster juist een organisa-
torisch-administratieve is en dat moet worden toegejuicht, als zij een belangrijk
deel van de directe verantwoordelijkheid voor de onderdelen van haar afdeling
zou delegeren aan de waarnemende hoofdverpleegster en eerste verpleegsters. De
overbelasting met administratief werk is ten dele opgevangen door de aanstel-
ling van administratieve hulpkrachten. Niet uit het oog mag worden verloren,
dat in veel van dit administratieve werk een sterke persoonlijke factor aanwezig
is, zoals bijv. in het opmaken van dienstlijsten en vrije-dagenlijsten, van
dagrapporten e.d.
Echter is de commissie van mening, dat het recht van vrije artsenkeuze ook
voor het inwonend personeel moet worden gerespecteerd. De verplegende zal
in ieder geval gerechtigd moeten zijn, een keuze te doen uit de (oudere) staf-
leden van het ziekenhuis en ook in een voorkomend geval een arts buiten de
ziekenhuisstaf moeten kunnen kiezen. Hoewel niet te verwachten is, dat van
een dergelijke regeling veel gebruik zal worden gemaakt, blijft hierdoor het
recht op vrije artsenkeuze onaangetast.
Beide systemen hebben voor- en nadelen. Werknemers met gezinnen zullen
in het algemeen een systeem prefereren, waarbij zij hun rustdagen lang van te
voren kennen. Alleenstaanden zullen er meestal de voorkeur aan geven, hun
rustdag naar believen te kunnen wisselen, ook al weten zij die dan niet lang
vooruit. De hier genoemde roosterdeskundigen zagen dus geen bijzondere
reden, van het thans gebruikelijke stelsel in de ziekenhuizen af te wijken.
Bovendien merkten zij op, dat een rooster op lange termijn steeds een reserve
vereist, ten einde ziekte, e.d. op te vangen, en dat hiertoe het personeel ontbreekt.
Als een bijzondere moeilijkheid voor een rooster op langere termijn noemden
zij ook het feit, dat één dienst in het ziekenhuis uit een aantal niet-gelijkwaar-
dige en onderling niet-vervangbare personen moet worden samengesteld. Mede
gegeven het feit, dat de tegenwoordige vrije-dagen-regeling tot grote tevreden-
heid van het personeel geschiedt, ziet de commissie geen reden, een andere
regeling voor te stellen of nader te onderzoeken.
Ten aanzien van de suggestie om een deskundige op het gebied van de
menselijke verhoudingen aan te trekken in de ziekenhuizen wordt het volgende
opgemerkt.
Enerzijds wordt gewezen op de gunstige ervaringen, in het bedrijfsleven
opgedaan met een — niet in de hiërarchie van het bedrijf opgenomen —
psycholoog, waardoor spanningen kunnen worden voorkomen en weggenomen,
anderzijds moet gewezen worden op de bijzondere taak van de directie en de
docenten in een ziekenhuis, die door de aanstelling van een nieuwe functionaris
zou kunnen worden bemoeilijkt. In dit verband wijst de commissie op de
gebrekkige communicatielijnen, die er in de ziekenhuizen tussen leiding en
personeel over en weer bestaan, waaraan door aanstelling van een bedrijfs-
psycholoog misschien zou kunnen worden tegemoet gekomen.
De verschillende argumenten overziende, komt de commissie tot de con-
clusie, dat het in de eerste plaats de hoofdzuster dient te zijn, die zich met de
verpleegsters en leerlingen bezig houdt, terwijl het zeer wenselijk geacht moet
worden, dat zij hierbij steun, advies en leiding van deskundigen zal kunnen
ontvangen. Gezien de centrale positie van de hoofdzuster, kan de keuze van
deze figuur niet zorgvuldig genoeg geschieden, waarbij haar eigenschappen
ten aanzien van de omgang met personeel op de voorgrond dienen te staan.
De keuze van hoofdzuster zal niet bepaald mogen worden door vragen van
anciënniteit, maar de eis zal gesteld moeten worden, dat geschiktheid en be-
kwaamheid ten aanzien van personeelsbeleid de doorslag geven. Deze eis zal
derhalve tevens moeten worden vervuld bij de aanstelling van het oudere kader,
met name van de waarnemend hoofdverpleegster.
De commissie acht het daarom nodig, de na-scholing van de oudere staf-
leden in het bijzonder in deze richting te sturen. Aanbevolen wordt speciaal, de
oudere stafleden te betrekken in besprekingen over zg. human relations. Ook
werd de suggestie naar voren gebracht, dit probleem aan te vatten door eens
per maand een bespreking te doen plaatsvinden van een psycholoog, psychiater
of sociaal geneeskundige met ten hoogste tien leidende functionaressen. Ook
zou het nuttig zijn als aanvulling op deze cursus deze functionaressen een