Tybaut, bisschop van Luik, maakte een vergelijking met de gelijkenis van de verloren zoon uit de evangeliën. Net zoals de goedertieren vader zijn weggelopen zoon weer met open armen ontving en hem met feesten en nieuwe kleren eerde, boven zijn andere zoon die thuis was gebleven, zo wilde de bisschop de stad Mechelen weer ontvangen.
De burgemeesters, schepenen, gezworenen en de gemeenschap van Mechelen hadden lang onder een ander bestuur geleefd, hoewel ze daartoe gedwongen waren. Ze hadden zich afgewend van de bisschop en de kerk van Luik, maar keerden nu nederig terug. De bisschop wilde hen, net als de goedertieren vader in de gelijkenis, met bijzondere voorrechten, vrijheden en bescherming verzekeren en hen met vaderlijke genegenheid behandelen.
De bisschop kende hen de volgende rechten en regels toe, die zij vroeger onder zijn voorgangers als bisschoppen van Luik hadden gebruikt, met uitzondering van bepalingen over de gemeenschap en de vervanging van schepenen die aan hem en zijn kerk toebehoorden:

Stadsarchief Mechelen, archieftoegang 2, Oud archief van de stad Mechelen, registers en rollen, 1311-1795, inventarisnummer 534, ‘Corebrief’ of stadskeuren van Mechelen - nr. 534
Zoek uw voorouders en publiceer uw stamboom op Genealogie Online via https://www.genealogieonline.nl/