Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van historische documenten

Op 14 oktober 1624 werd in een vergadering van de Heren Bewindhebbers (de bestuurders) een klacht besproken over de verdeling van de winst. De aanwezigen zeiden dat ze dit probleem vaker hadden gezien en er al over hadden nagedacht. Ze vonden dat er niets hoefde te veranderen, maar wilden er later nog eens goed naar kijken. Er werd gediscussieerd, maar er kwam geen directe beslissing.

Later in oktober 1624 kwam de groep Hoofdparticipanten (grote investeerders) bijeen. Ze kregen een overzicht van de verdeling van de binnengekomen indigo (een blauwe verfstof) en bespraken of ze hier een besluit over konden nemen. Ze besloten om de kwestie uit te stellen tot een volgende, grotere vergadering. Ook lazen ze brieven die op 22 juli 1624 uit Batavia (het huidige Jakarta) waren gekomen.

De Recessie-Commissarissen (een speciale onderzoekscommissie) rapporteerden opnieuw over hun bijeenkomst met de Bewindhebbers op 14 oktober. De Bewindhebbers hielden vast aan hun eerdere beslissing. Uiteindelijk stemde de meerderheid van de Hoofdparticipanten ermee in om drie afgevaardigden te sturen: Jonathan Bamee Poele, Michiel Cop en een zekere Eersaeme (voornaam onduidelijk). Deze drie moesten samen met een redelijke commissie in gesprek gaan met de Bewindhebbers. Doel was om:

• de brieven uit Indië te bekijken,
• de afhandeling van de boekhouding te versnellen,
• en verder te onderhandelen over de verdeling van het kapitaal.

• Afgezanten van de keizerlijke Rijnkanselarij (een belangrijke administratieve instantie) hadden hem herhaaldelijk gevraagd of de Staten-Generaal een financiële beloning (gratificatie) wilden geven.
• De keizer had de Staten-Generaal eerder de titels "bel en potent" (vrij vertaald: "geliefd en machtig") gegeven. De afgezanten hoopten hierop een beloning te ontvangen.
• Op 23 februari 1710 had Hamel Bruijninx al eerder geadviseerd dat er 24 personen betrokken waren bij deze kwestie, waaronder heer Dolbergh, secretaris van de Latijnse correspondentie.
• De Rijnkanselarij hoopte op een bedrag van 1000 dukaten (een munteenheid).
• Ook afgezanten van de Oostenrijkse hofkanselarij, onder leiding van graaf van Sinzendorf en baron von Seilern, verwachtten een geschenk van de Staten-Generaal.
• Niemand had echter rechtstreeks aan Hamel Bruijninx gevraagd om hierover te onderhandelen.

• Een kopie van de brief zou worden gegeven aan heren Van Broekhuijsen en Van Effen, die deel uitmaakten van de gecommitteerde raden (een adviesorgaan) van de Staten-Generaal.

• aan Anthonia van der Linde en Cornelia Alida van der Linde (de zussen van zijn overleden vrouw) elk een bedrag van 500 gulden in contant geld;
• aan David van der Linde (een halfbroer van zijn overleden vrouw) al zijn

• Als Janneken en haar man zonder kinderen zouden komen te overlijden en haar schoonmoeder, Aeffgen Ijsbrants, dan nog leefde, moest de weduwe van Janneken aan Aeffgen een eenvoudige, wettelijk vastgestelde erfenis (een "legitieme portie") uitbetalen.
• Deze afspraak gold als een officieel testament, codicil (aanvulling op een testament), schenking bij overlijden of andere juridische regeling – zelfs als niet alle formele vereisten waren nageleefd.
• Alles wat tegen deze afspraak in kon gaan, werd hiermee ongeldig verklaard.
• Het document werd opgesteld in hun huis in de Soetemelick en Witte Broetenstraat (in Haarlem), in aanwezigheid van de getuigen Hendrick Hamer en Paack Isaack Hart.

• Namens hen in 's-Hertogenbosch en omgeving openstaande schulden te innnen van hun schuldenaars, waar die ook woonden.
• Geld en bewijsstukken (zoals rekeningen) in ontvangst te nemen.
• Bij weigering van betaling rechtszaken te starten, te verdedigen en door te zetten – inclusief hoger beroep, schikkingen of arbitrage (conflictoplossing buiten de rechter).
• Kwitanties (bewijzen van betaling) en andere benodigde documenten te tekenen.
• Een vervanger aan te wijzen voor deze taken als dat nodig was.

• Grietgen Eijmberts, weduwe van IJsbrant Jansz, stelt in haar testament dat haar kleinkinderen (kinderen van haar dochter Aelffgenijs Brants en Barent Deteringh) de rente en het geld dat zij van haar erven, onderling moeten verdelen. Als een kind jong overlijdt, gaat diens deel naar de andere kinderen.
• Aelffgenijs Brants krijgt als vervanging voor haar wettelijke erfdeel de goederen en het geld dat Grietgen haar al heeft gegeven, behalve een schuldbrief van 950 gulden uit 1645. Dit bedrag is hoger dan haar wettelijke erfdeel, dus Grietgen en haar schuldeisers zijn hiermee tevreden.
• Grietgen benoemt Aelbert Harmansz van Dingster Buiger als voogd over de kinderen en hun erfenis. Hiermee sluit ze de weesmeesters van Haarlem uit.
• Het document is opgesteld in Haarlem op 25 mei 1742 door notaris Wolterman, met Jacobus des Watmes en Johannes Beijaert als getuigen.
• In een tweede akte (30 oktober 1648) schenkt Grietgen Eijmberts de schuldbrief van 950 gulden (uit 1645) en meubels (beschreven in een aparte inventaris) aan haar kleinkinderen. Deze spullen liet ze eerder door Barent Deteringh gebruiken, maar doet er nu volledig afstand van.
• Deze schenking is definitief en kan niet ongedaan worden gemaakt. De akte is opgemaakt door notaris Colterman, met dezelfde getuigen.

Op 12 juni 1812 sloten Abe Jans de Graaf (graver en bakker uit Sint Anna Parochie) en Tjalling Klasen de Vries met zijn vrouw Syke Pieters de Kuur (landbouwers uit Vrouwenparochie) een huurovereenkomst af bij notaris Everhardus van Loon in Sint Anneparochie.

De Graaf verhuurde aan De Vries en zijn vrouw:

• 3,5 hectare land in Vrouwenparochie (waarvan 3 hectare in Vierx en 0,5 hectare in Nouveau Bild).
• De huurprijs was 107 gulden per jaar.
• De huurperiode liep van 12 november 1812 tot 12 november 1818 (6 jaar).

Afspraken voor De Vries:

• Hij moest het land zelf bewerken: ploegen, zaaien, bemesten, schoonmaken en onderhouden.
• Bij het verlaten van het land moest hij 2 hectare in Vierx hebben omgeploegd en 1,5 hectare bezaaid met bonen.
• Als de sloot rond het perceel Kierks Morgen schoongemaakt moest worden, betaalde De Graaf hiervoor 43 gulden en 6 stuivers.

Bij de overeenkomst hoorde ook een lijst met meubels en landbouwgereedschappen (waarde: 898 gulden en 89 cent), waaronder spullen van een zekere Syberens.

• Op 12 augustus 1624 maakte Reijmrich Jacobs, weduwe van Jan Isaacxsz (zeilmaker en burger van Amsterdam), samen met Jacob Meerhout (notaris) een testament op in Amsterdam.
• Zij benoemde elkaar als enige erfgenamen:
  • Alles wat zij bezitten (geld, huisraad, kleding, linnen, wol, etc.) gaat naar de langstlevende.
  • De langstlevende mag alles vrij gebruiken, verkopen of opmaken zolang hij/zij leeft of tot een eventueel nieuw huwelijk.
  • Na overlijden of hertrouwen van de langstlevende gaat het restant van de erfenis voor de helft naar de familie van de langstlevende en voor de helft naar de familie van de eerst overledene.
  • Uitzondering: Als Reijmrich eerst sterft en haar moeder nog leeft, moet haar man (Jan Isaacxsz) de bruidsschat (huisraad die zij in het huwelijk meebracht) teruggeven aan haar moeder. Dit geldt als vervanging voor haar wettelijk erfdeel.
• Reijmrich en Jan Isaacxsz maakten ook een extra legaat (speciale gift bij overlijden):
  • Een gouden munt met ketting (een geschenk van de hertog van Florence) gaat naar Aeffgen Ijsbrants, de dochter van de broer van Reijmrich.
  • Voorwaarde: Dit gebeurt alleen als Anna Jans (de zus van Reijmrich) op dat moment geen kinderen heeft.
• Het testament (of op zijn minst als aanvulling daarop) moet geldig en bindend zijn, zonder verdere juridische stappen.
• Het document is opgesteld in het huis van de notaris, in aanwezigheid van getuigen.

• Zij gingen trouwen, maar spraken af dat er geen gemeenschap van goederen zou zijn, zelfs niet als ze kinderen kregen. Hollandse gewoontes of andere regels hierover deden er niet toe.
• Geuyt Thomasz hield al zijn bezittingen (waaronder 134 gulden aan kleding en persoonlijke spullen) voor zichzelf. Deze konden niet worden gebruikt om schulden van Aeffgen of haar overleden man af te betalen. Haar schulden bleven buiten het huwelijk.
• Aeffgen kreeg niets van Geuyt als het huwelijk eindigde, of ze nu kinderen kregen of niet. Alles wat zij inbracht of later verkreeg, bleef haar eigendom.
• Alles wat Geuyt tijdens het huwelijk verkreeg (bijv. via erfenis), bleef zijn eigendom.

• Personen met hun (soms onvolleledige) namen, zoals Abraham Jansz Hals, Anna Margrieta de Potter en Adriaen Cornelisz Outshoorn.
• Soms staat er een bedrag (aangeduid met ƒ of fo) of een folionummer (aangeduid met fo:) achter de naam, zoals bij Abraham van Meeckeren (ƒ 35) en Juffr Agneta Casteleijns (fo: 4).
• Bij sommige namen staat "erffgen:" (erfgenamen) of "verso" (de achterkant van een bladzijde), zoals bij Aelbert de Terings erffgen:.
• Een aantal namen heeft een nummer, zoals Andries Carre (224) en Adriaen Lambertsz (115).
• Sommige namen zijn doorgehaald of onleesbaar (aangeduid met streepjes, zoals bij Annetge Gerrits - -).

In deze historische akte staan namen van mensen uit Amsterdam, samen met bedragen die zij mogelijk verschuldigd waren of betaalden. De lijst bevat onder andere:

• Ahabets: 8
• Effanwitsen en Antronis Willemsz Bontekod (afkomstig uit Antwerpen): bedragen niet gespecificeerd
• Agnetgen Bruijs, Apolonia Christiaens, Ammana Admirens van Reijgensbetg, Abraham Comman: bedragen niet gespecificeerd
• Aeltgen Hendrix (weduwe), Ael Cornelis (weduwe), Jan Hendrixsz: 110
• Aeltgen Claes: 122
• Aeffgen Ijsbrants: 126 en 1
• Aeltgen Hendrix: 105 en 199
• Anna Willems van Hoegaerden: bedrag niet gespecificeerd
• Adriaen Boeckaert (boekverkoper): 201 en 223
• Annetje Cornelis (weduwe), Cornelis Jacobsz (stuurman), Annetgen Trinssen (weduwe): bedragen niet gespecificeerd
• Bij notaris Bruijn: 232
• Annetgen Cornelis: 240
• Driaentgen Dircx: 336
• Adriaen Geurtsz Bogaert (schildersgilde): 256
• Annete Jans: 28
• Abraham Claesz en Aeffgen Cornelis: 294
• Aeffgen Harmans, Albert Pietersz Scvolmu, Aeltgen Vreduix: 320
• Anna Gerrits: 352
• Albert Jansz Branderijnkoper: 856
• Annetge Otter: 36
• Aeltgen Elberts (weduwe van Cornelis Cornelisz Baers): 372
• Apolomia Cheustaens (vrouw van Jan Willemsz), Adriaentgen Gijsberts (weduwe), Laurens Jansz: bedragen niet gespecificeerd
• Annetgen Ebertsz: 312 en 566

De akte vermeldt dat, ondanks dat niet alle vereiste officiële formaliteiten zijn nageleefd, de betrokkenen de notaris verzoeken om één of meerdere nodige documenten in de juiste vorm op te stellen.

De akte is opgemaakt op een onbekende datum in Amsterdam, in het huis van de notaris aan de Molensteeg. Als getuigen zijn aanwezig: Thomas Kuijpe (een bekende van de betrokkenen) en Sijmo Jansz, beide poorters (burgers) van Amsterdam. De kosten voor deze akte bedragen 3 gulden.

Op 2 augustus 1661 verscheen in Amsterdam bij notaris Pieter van Buijtene een groep vrouwen die een verklaring aflegden. Aanwezig waren de getuigen:

• Aeffgen Ijsbrants (54 jaar),
• Tryntgen Ijsbrants (51 jaar) – beide ongetrouwd –
• Aeffgen Cornelis (30 jaar), een dienstmeid van Jan Fuls uit Monnickendam.

Op verzoek van schipper Pieter Aertsz uit Ackersloot vertelden de vrouwen het volgende:

Zij waren van plan om met z’n allen naar Ackersloot te varen. Toen ze bij de Nieuwendijk een haringzakkerstoorn (een soort visnet) zagen, vroegen ze Pieter Aertsz of hij ook naar Ackersloot voer. Ze wilden graag met hem meereizen. Pieter Aertsz antwoordde dat ze mee mochten, maar dat hij er niets voor vroeg. De vrouwen stapten in zijn schip, maar toen ze wilden vertrekken, hield een onbekende groep het schip tegen en trok het terug naar de kant.

De verklaring werd opgesteld in Amsterdam, in aanwezigheid van Steven Gelre en Adriaen van Santen als extra getuigen. De vrouwen ondertekenden met hun merk (een soort handtekening voor wie niet kon schrijven):

• D.V. Santen Ijsbrants Ateffgen (merk van Aeffgen Ijsbrants),
• Tmerck (merk van Tryntgen Ijsbrants),
• Aeffgen Cornelis (ondertekend met Tmerck).

Ook Steven Pelre was als getuige aanwezig.

• de kinderen van haar overleden dochter Aeffgen IJsbrants en Barendt Deteringh (haar tweede man).
• eventuele toekomstige kinderen uit dit huwelijk.

Op 4 juni 1725 werd een akte van overdracht opgesteld door notaris Michiel Servaas en enkele getuigen in Amsterdam. Hiermee werden 10 obligaties (schuldbrieven) overgedragen aan de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC). De totale kosten, inclusief rente, bedroegen 10.587 gulden en 10 stuivers.

Deze 10 obligaties waren:

• 6 obligaties van elk 1000 pond, uitgeschreven op naam van de erfgenamen van Samuel Levy Rimenes (voor rekening van David Seven Rimenel). Deze waren gedateerd tussen 29 juni 1725 en 13 juli 1725 en goedgekeurd op 15 of 22 februari 1726.
• 5 obligaties van elk 1000 pond, op naam van Hendrick Kisjes, gedateerd 15 oktober 1703 en goedgekeurd op 16 januari 1764.

Deze obligaties waren gekocht tegen een prijs van 103,5 procent van de nominale waarde. De totale kosten voor deze 5 obligaties, inclusief rente, bedroegen 6.257 gulden en 10 stuivers.

Op 8 mei 1724 was er al een eerdere akte van overdracht opgesteld door notaris Pieter Schabaalje voor 11 andere obligaties, die ook aan de VOC werden overgedragen. De totale kosten hiervoor, inclusief rente en extra kosten, waren 11.852 gulden. Deze obligaties stonden op naam van Adriaen de Graaff en waren gedateerd 28 maart 1725 en goedgekeurd op 15 februari 1726.

Op 4 juni 1725 werd nog een akte van overdracht opgesteld door Michiel Servaas voor 10 andere obligaties, die oorspronkelijk op naam stonden van Johan Goske. Deze obligaties waren gedateerd 1 september 1723 en goedgekeurd op 20 januari 1724. De totale kosten voor deze overdracht, inclusief rente en extra kosten, waren 3.102 gulden en 11 stuivers.

• 26 oktober: Jacob Stoffelsz en Lijsbeth Bruijn geven een kwijting (bevestiging dat een schuld is betaald) aan Hendrickje Arijaens voor 2 Bloegh (een bepaalde locatie of zaak) voor 187 gulden en 2 stuivers.
• 11 november: Sybrant Albertsz (overleden) heeft een openstaande schuld van 212 gulden en 23 penningen bij Hendrick Mase.
• Sara Gannis Vas geeft volmacht aan haar broer David Ganus Vas voor 241 gulden en 23 penningen.
• Saertje Gerrits geeft volmacht aan Gerrit Wijnants voor 251 gulden.
• December: Swen Dircxsz heeft een akte voor 289 gulden.
• 16 december: Lofijn Roeloff, weduwe van Goske Braber, heeft een attestatie (officiële verklaring) voor 334 gulden en 24 penningen.
• Sara Welhuijsen heeft een inventaris (lijst van bezittingen) ter waarde van 374 gulden in 1671.
• 17 januari: Sigman Alexander verkoopt een schuldbekentenis van 36 gulden aan Pieter Dorp.
• Sara Aboab geeft 16 februari volmacht aan Sijmon Wees voor een attestatie van 141 gulden en 22 penningen.
• Samuel Alvares geeft volmacht aan Jacob en Davit Montosinos voor 150 gulden.
• 28 februari: Stijntje Hervendouck heeft een volmacht voor een akte van jongekheid (bewijs van minderjarigheid) voor 163 gulden.
• 15 maart: Sijmon Schoonhoven doet een protest (officiële klacht) tegen Rulen en Mosies Gumper voor 194 gulden.
• 17 mei: Sixtus Six geeft volmacht aan Barent Poeraet voor 305 gulden en 23 penningen.
• 23 juni: Stijntje Jans heeft een attestatie voor 363 gulden.
• 15 juli: Siewert Hendrixsz heeft een schuldbekentenis van 415 gulden aan Orsel Jans Timberts.
• 29 augustus: Sara Prius heeft een attestatie voor 473 gulden en 30 penningen.
• 3 september: Steven Elft geeft volmacht aan Jacob Roeger voor 78 gulden en 3 penningen.
• 6 oktober: Sitje Douwes geeft volmacht aan Jan Verbeecq.
• Salomon Blan geeft volmacht aan Juda Blauw in 1562.
• Sara Lauri heeft een attestatie voor 21 gulden en 72 penningen.
• 29 januari: Dihanna Claerishe geeft een huurcontract aan Jan Hunalu in 1589.
• 23 november: Juanna Snel geeft volmacht aan Jaernout Vingboons voor 616 gulden.
• 24 november: Susanna Claes Risse geeft volmacht aan Bartholomeus Weseman in 1650.
• 2 december: Sijbrant Teunisz draagt een eigendom over aan Engeltje Pieters in 1675 voor 4 gulden.
• Sijbrant Pietersz draagt een eigendom over aan Johannes Bortewal in 1682.
• Jostijntje Isaacx heeft een attestatie voor 734 gulden en 21 stuivers.
• Halverwege december: Sara Aboaff geeft volmacht aan Samuel Aboast voor 744 gulden.

Op 19 augustus 1699 verklaarden zes bemanningsleden voor notaris Simon van Sevenhoven in Amsterdam dat zij tussen maart en juli 1699 in Tétouan (Tienten) en Cádiz (Mallagom) hadden gelegen met het schip De Juffrouw Johanne Maria. De schipper was Jacob Bans uit Hoorn. Zij hadden het schip geladen met:

• zand, pijpen, wijn en brandewijn;
• balen wol, balen zeep;
• kisten tabak, zwavel, raten (rietmatten);
• korfrosijnen (rozijnen in manden), indigo, consilje (een verfstof), caberikje (een textielsoort);
• andere goederen.

De bemanning had de pijpen wijn en brandewijn in de onderste twee lagen in zout begraven. De rest van de lading, inclusief vaten en korfrosijnen, was met koltjes (houten steunen) en streeven (dwarsbalken) stevig vastgezet. Het schip was van onder tot boven goed afgedicht met teer (gecalefat) en zeewaardig verklaard. Bovenop was het luik dichtgemaakt met zeildoek (presenning) en extra bescherming tegen zeewater. De schutpoort (een opening in het dek) was afgedekt met zeildoek.

Een bemanningslid, Pieter Elias, was overleden en begraven volgens de akte van de doodgraver (begraafplaatsbeheerder). Omdat de bemanning hoge kosten had gemaakt voor Pieter Elias en hij weinig bezittingen achterliet, gaven zij Pieter Kerkhoor (een bode uit Zeeland) volmacht om namens hen:

• de nog openstaande rekeningen van Pieter Elias (zoals loon en geleverde goederen) op te eisen bij de Kamer van Zeeland;
• kwitanties (bewijzen van betaling) te geven;
• indien nodig een borg te stellen;
• de nalatenschap van Pieter Elias (zijn kist met persoonlijke spullen) in ontvangst te nemen, alsof de bemanning zelf aanwezig was.

De verklaring werd ondertekend in Amsterdam in aanwezigheid van de getuigen Wienzly Jansen, Carel Goske en Toningh (volledige naam: Carel Goske Tabias de Caningh). Notaris Simon van Sevenhoven bevestigde de akte.

Op 19 september 1671 verscheen Adriaen van de Velde voor notaris Nicolaes Hemminck in Amsterdam, samen met de getuigen Willem van Loon (oud-schepen en koopman) en Goske Braber (afkomstig uit Oldenburg).

Adriaen van de Velde verklaarde dat hij zijn vrouw Sosija Roeloffs volmacht had gegeven om in Oost-Indië namens hem op te treden. Zij mocht:

• van Ertidius Slacher (heer van Buijgelant bij Oldenburg) 100 aandelen opeisen in de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC), die bij de kamer in Middelburg (op Zeeuws-Eiland) waren ondergebracht;
• namens Jan Braber (wonende in Middelburg) 9 aandelen in de VOC claimen, die hij van zijn vader had geërfd;
• van Pieter van Dam 6 aandelen ter waarde van 300 rijksdaalders opeisen, die zijn broer Cornelis Backer en Daniel Fanmus toekwamen;
• van Christoffel van Hij 2000 gulden innnen, als betaling voor geleende VOC-aandelen van zijn broer, inclusief rente. Als Christoffel weigerde, mocht zij hem voor de rechter dagen.

Sosija Roeloffs mocht alles doen wat nodig was om deze zaken af te handelen, alsof Adriaen van de Velde zelf aanwezig was. Ze mocht ook iemand anders machtigen om haar te vervangen. Adriaen beloofde dat hij deze volmacht zou respecteren en alle afspraken zou nakomen. Als hij dat niet deed, kon zijn hele vermogen als zekerheid dienen.

De akte werd opgesteld in Amsterdam, met als getuigen Dirck Blome, Evert Ackerlaecken en Nicolaes van de Joerre (allen burgers van Amsterdam).

• Pieter Goekens: 600 gulden
• Jan de Lammer(e): 300 gulden
• Margareta de Lammer(e): 900 gulden

Op 19 oktober 1713 kwamen een aantal kooplieden in Amsterdam bijeen bij notaris Dirck van der Groe, in aanwezigheid van getuigen Jan Fontainer en Casparus Raket. Deze kooplieden waren:

• David van Gent en Willem van Laer (voor 4 lasten as)
• Pieter van Kessel (voor 40 lasten en 4 vaten as)
• Hendrick Blanckenhagen (voor ongeveer 8 lasten as)
• Ambrosius Goske (voor 4 lasten as)

Zij waren allemaal betrokken bij de handel in 54 lasten Rijgs as (een soort as uit Riga), die in 1712 waren geladen op het schip De Hendragt, onder leiding van schipper Willem Claesz Blocker. De as was in beslag genomen door de Koninklijke Admiraliteit in Karlskrona (destijds Carels Croon), maar was later gekocht door de erfgenamen van Theodorus Christoffers. Hiervoor hadden Jacob en Mathys Christoffers al 1500 rijksdaalders betaald aan Blanckenhagen.

De kooplieden spraken met elkaar af:

• De as zou samen naar Amsterdam worden gebracht en hier openbaar verkocht.
• De kosten (zoals transport, opslag en eventuele boetes) zouden gelijk verdeeld worden, afhankelijk van hoeveel ieder had geïnvesteerd.
• Als er later nog extra kosten kwamen, zouden die ook samen betaald worden.
• Iedereen zou eerst een voorschot betalen, gebaseerd op hun aandeel in de lading.
• Na de verkoop zou de winst (of het verlies) eerlijk verdeeld worden, afhankelijk van hoeveel ieders as had opgeleverd.
• Alle afspraken waren bindend, met hun persoonlijke bezittingen als waarborg.

• een bedrag van 4346 gulden, 5 stuivers en 4 penningen in contant geld;
• een obligatie (schuldbrief) van 1446 gulden en 12 stuivers voor een lening aan het Gewest Holland en West-Friesland (gedateerd april 1674);
• een obligatie van 900 gulden voor een lening aan Hendrick Keijerszoon Visscher (gedateerd 1 mei 1671);
• een huis met erf, gelegen aan de Oude Johan (in Den Haag);
• twee kisten (waarschijnlijk met documenten of waardevolle spullen).

Op 28 november 1691 verklaarde George Barons, een Engelse koopman uit Amsterdam, voor notaris Henricus Outgers dat hij op 30 januari 1691 een klein vrachtschip (een "fluijtscheepje" genaamd t Wille Paert) had gekocht van J & Flouter, ook Engelse kooplieden. Hij rustte het schip uit en stelde Thomas White, een Engelsman, aan als schipper. Het schip voer van Amsterdam naar Dublin in Ierland, maar werd bij het Eiland Mul in Zeeland tegengehouden door een vloot (vloot). Kort daarna maakte een koninklijk Engels fregat het schip weer vrij. Barons benadrukte dat hij de enige eigenaar van het schip was en dat geen Fransman of ander buitenlander aandeel in het schip had. Hij was bereid dit onder ede te bevestigen. Getuigen waren Philippe des Marolles en Jacob Reijersz.

Op 29 november 1691 kwamen Abraham Lambre, Jacob de La Fontaine en Pieter Gofkes als voogden van de minderjarige kinderen van François de Lambre voor notaris Henricus Outgers. Zij gaven Cornelis Leenaerts, de houder van deze akte, volmacht om namens hen alle rechtszaken te voeren. Dit omvatte het indienen en intrekken van arrestbevelen, dagvaardingen, vonnissen aanvragen, in hoger beroep gaan en geldzaken afhandelen, inclusief het betalen en terugvorderen van bedragen. Leenaerts mocht ook een advocaat inschakelen of een schikking treffen via arbiters. Getuigen waren Jacob Faes en Jacob Reijersz.

Op 12 maart 1665 kwam Bavent Jansz, een inwoner van Amsterdam, bij notaris Johannes Oli. Hij stond op het punt om als bootsgezel te vertrekken op het schip De Vrede, onder leiding van kapitein Goskes, in dienst van het Collegie ter Admiraliteit van Amsterdam. Omdat hij gezond en helder van geest was, maar zich bewust van de onzekerheid van het leven, maakte hij zijn testament.

Bavent Jansz verklaarde:

• Hij had geen vrouw of kinderen.
• Zijn enige erfgename werd Pietertje Dircx, de weduwe van Jan Jansz. Zij erfde al zijn bezittingen, zoals geld, goederen, schulden die anderen aan hem hadden, en andere zaken.
• Alleen zijn broer Jan Jansz kreeg iets specifieks:
  • Alle kleding van wol of andere stof die Bavent droeg.
  • Een extra bedrag van 12 gulden.

Hij vroeg om dit testament na zijn dood precies zo uit te voeren, ook als er juridische formaliteiten ontbraken. Als getuigen waren aanwezig: Albert Miller (letterzetter, woonachtig in de Pieter Jacobs Dwarsstraat) en Jacob Maeckom (kammenmaker, woonachtig aan de Sint Antoniesbreestraat bij de Zuiderkerk). Zij bevestigden dat Bavent Jansz de persoon was die het testament opstelde.

• Op 13 december 1673 maakte Margareta Visschers, weduwe van Hendrick Goskes (een voormalig zeekapitein uit Amsterdam), haar testament bekend bij notaris Nicolaes Brouwer. Ze was ziek maar nog helder genoeg om haar wil vast te leggen.
• Ze droeg haar ziel op aan God en wenste een christelijke begrafenis, in de hoop op een opstanding op de Dag des Oordeels.
• Ze trok alle eerdere testamenten en codicillen (aanvullingen op testamenten) in en benoemde haar twee kinderen, Pieter Coske en Gend. Goskes, als enige erfgenamen. Als een van hen eerder zou overlijden, zouden hun nakomelingen in hun plaats treden.
• De kinderen erven alle bezittingen: roerend (zoals meubels, kleding, linnen) en onroerend goed (zoals huizen, grond), schulden, rechten en geld dat zij bij haar overlijden achterlaat. Ze mogen hiermee doen wat ze willen.
• Als haar kinderen of hun nakomelingen bij haar overlijden nog minderjarig zijn, benoemt zij voogden (niet genoemd in dit stuk).

• Eerder, op 13 november 1633, had Elisabeth Cronburgh een overeenkomst gesloten met Hendrick Brunen in Amsterdam, in aanwezigheid van getuigen Hendrik van den Bogaert en Cornelis Lenaertsz.
• Elisabeth verkocht of droeg over aan Hendrick Brunen de volgende spullen voor een schuld van 397 gulden en 7 stuivers:
  • Een gekleurde en een zwarte grove rok (samen waard: 40 gulden).
  • Twee oude vilten jassen en een groene jas (samen waard: 30 gulden).
  • Een oude grofgroene buis (14 gulden).
  • Zes hemden (5 gulden).
  • Drie tafellakens (10 gulden).
  • 12 servetten (18 gulden).
  • Zes slaaplakens (8 gulden).
  • Vier paar pantoffels (137 gulden).
• Elisabeth verklaarde geen rechten meer te hebben op deze spullen en dat de schuld hiermee was afbetaald. Ze beloofde Hendrick Brunen te beschermen tegen eventuele verdere claims.
• De overeenkomst werd ondertekend door Elisabeth Cronburgh, Hendrick Brunen, Ai Borant, Cornelis Lenaertsz en notaris Brouwer.

• Op 20 augustus 1663, rond 17:00 uur in Amsterdam, maken Laurens Schouten (de aanstaande bruidegom) en Cornelia Schellinger (de aanstaande bruid) een huwelijksovereenkomst op.
• Beide partijen worden bijgestaan door familie:
  • Laurens door zijn "behoudtbroeder" (voogd/mentor) Jan Arentsz Snoeck, zijn oom Pieter B. Justus Baeck, en zijn "boudt oomen" (peetooms) Pieter Block, Jan de Baets en Johannes Verlaen.
  • Cornelia door haar vader Bernard Schellinger, moeder Weijntje Schellinger, oom Cornelis Schellinger, en haar "behoudt oomen" (peetooms) Thijmon Oostdorp (oud-burgemeester van Haarlem) en Goskinus Hoeffteger.
• De afspraken in de huwelijksvoorwaarden zijn:
  • Beide partijen brengen goederen in voor het huwelijk. Hiervan worden twee aparte lijsten gemaakt, die later door een notaris worden bevestigd.
  • Bij overlijden (van een van de echtelieden of hun kinderen) blijven alle ingebrachte goederen, geërfde goederen, kleding, sieraden en juwelen altijd binnen de familie van degene die ze heeft ingebracht of geërfd. Ze gaan niet naar de familie van de andere partner.
  • Als de echtelieden scheiden en er zijn kinderen, erven de kinderen de goederen van de eerst overleden ouder. De goederen gaan van het ene kind naar het andere, tot het laatste kind. Als het laatste kind zonder nakomelingen sterft, gaan de goederen terug naar de familie van de overleden ouder.
  • Als er tijdens het huwelijk winst of verlies is, delen beide partners dit gelijk (50/50). Erfenissen tellen hierbij niet als winst.
  • De bruidegom, Laurens Schouten, krijgt een eenmalig bedrag van 4000 gulden uit de goederen van de bruid.
• De overeenkomst is opgesteld in aanwezigheid van notaris David Doornick en getuigen, waaronder Susanna Marcus, Nicolaus Haring, Jan Marcos d'oode, Claes Albertsz van de Dirck, Aertsz Jan Marcus de Jonge, Oostheen Jan Tillij en Samuel Gerincx.