Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van historische documenten

• 8 oktober 1754: Een brief van de Hoge Raad in Holland, geschreven in 's-Gravenhage op 4 oktober, met een vonnis in de zaak tussen Th. a A. Hope tegen Simon de Graaff op Sint Eustatius.
• 8 oktober 1754: Een verzoekschrift van Herman van Coopstad en I.I. Rochussen en compagnie te Rotterdam tegen Dingeman Broen en compagnie te Amsterdam, overhandigd aan de Hoge Raad in Holland.
• 14 oktober 1754: De antwoordconclusie op het verzoekschrift van Joh. Thierry de Bye als procureur van S.R. Arias en anderen in Suriname tegen Isaac Tesuruw Cobo, overhandigd aan partijen om binnen 3 weken na bekendmaking te dupliceren.
• 15 oktober 1754: Een verzoekschrift van Anna Margaretha Simons, echtgenote van I.B. Schoorman in Suriname, tegen Barend Casper, om 8 maanden uitstel voor het vervolgen van de herziening.
• 15 oktober 1754: Een verzoekschrift van Is. Sesurum Lobo te Amsterdam tegen Is. Carilho in Suriname om inventaris en stukken uit te wisselen, toegestaan.
• 15 oktober 1754: Een verzoekschrift zoals hiervoor, op straffe van verstek, toegestaan.
• 24 oktober 1754: Een brief van W. Crommelin, waarnemend gouverneur, en de Raad van Civiele Justitie in Suriname, met stukken in de rechtszaak tussen J.A. Tourton tegen meester S. Tichot, gedeponeerd ter griffie van Hoog Mogendheden.
• 4 november 1754: Een brief van de gouverneur en Raad van de kolonie Berbice, gedateerd 20 juni, met stukken in de rechtszaak tussen P. Mazurel en Jan Speelman, gedeponeerd ter griffie van Hoog Mogendheden.
• 11 november 1754: Het advies van 's Lands advocaat, opgesteld in 's-Gravenhage op 1 november, ingevolge de resolutie van Hoog Mogendheden van 28 juni op het verzoekschrift van S. Fontaine en P. Boom, waarbij een mandaat van herziening gratis werd verstrekt.
• 11 november 1754: Een verzoekschrift van Esther Livie Floris, weduwe van Joseph Arias Carralho te Amsterdam, om bescherming en vrijgeleide van Hoog Mogendheden naar Suriname, overhandigd aan 's Lands advocaten voor advies.

7 juni 1746: De rechter verbood de gedaagde om nog verdere eisen te stellen en veroordeelde hem tot betaling van de proceskosten. De deurwaarder meldde dat Cornelis Everhard, de eerste opperchirurgijn van het hospitaal van de Oost-Indische Compagnie en ook bruidsmakker in dienst van de Compagnie, behoorlijk was opgeroepen maar niet was verschenen. Iacob Kem toonde namens de Compagnie een volmacht gedateerd 27 mei van dit jaar, verleden voor notaris Abraham van Dinter, die plaatsvervanger was van de fiscaal. Hij deed dit als executeur van het testament van de overleden Iacob Giese, die tijdens zijn leven baas van de zwavelraffinaderij hier was geweest, volgens een testament gedateerd 11 september 1744 verleden voor notaris Hendrik Jansz en getuigen. Hij eiste dat Barend Casper Becker, molenaar in dienst van de Oost-Indische Compagnie, gedagvaard zou worden om te horen dat hij veroordeeld werd tot betaling van 334 guldens van 48 stuivers elk. Dit betrof geleend geld volgens een handschrift gedateerd 10 juni 1744, ondertekend door de gedaagde. Hierbij moest ook de rente van 5,875 procent per maand betaald worden vanaf die datum tot de volledige betaling. De Raad besliste: laat het gebeuren.

De deurwaarder meldde dat Hendrik Risch Bieter, burger hier ter stede, behoorlijk gedagvaardigd was maar niet verschenen was. De eiser Jan Henrik Ruijs, boekhouder in dienst van de Oost-Indische Compagnie, toonde een volmacht gedateerd 26 mei van het afgelopen jaar, verleden voor notaris Abraham van Dinter en getuigen. Hij vroeg vanwege het niet verschijnen van de gedaagde om een eerste en vervolgens een tweede dagvaarding. Hij eiste betaling van 75 rijksdaalders en 36 stuivers voor timmerwerken volgens een rekening die door de eiser was ondertekend, inclusief de daarop verschuldigde rente.

De schrijvers vonden het nodig om hun bijgaande besluit toe te sturen aan de geadresseerden. Ze verwezen daarbij naar dat besluit en lieten het aan de wijsheid van de ontvangers over om de juiste maatregelen te nemen om de christelijke gehoorzaamheid te herstellen.

Ze hoopten hiermee hun oprechte eerbied te tonen aan de hooggeleerde heren, en stelden hen als geestelijke vaders een vraag uit Genesis 37:32.

Verder werd besloten dat heer Talbot opdracht kreeg om een verslag op te stellen over de zaken van Bussi, Lieastreum en schout Barend Casper, zoals vermeld in de gezamenlijke memorie. Dit verslag moest naar de Classis worden gestuurd om aan te tonen dat:

• de eerste zaak was overgelaten aan de gewone rechtspraak
• in de twee laatste zaken niets was gedaan wat zulke harde verwijten verdiende

Hiervan zou zonder hervatting een uittreksel worden gegeven.

Joan Bruggeman uit Sint Vits diende een verzoek in. Hij trad op namens de minderjarige kinderen van Evert Willem Santvits en Regina Elizabeth Mynderman. Zij waren de erfgenamen van hun oudoom Barend Casper Mynderman, die in Suriname was overleden. Er werd verzocht om brieven aan de weesmeesters in Suriname, zodat de nalatenschap volgens het testament van de overleden oudoom kon worden overgemaakt aan de verzoeker zelf in voornoemde hoedanigheid.

Casper Backer en postbode Hendr. Nolden, een onlangs aangekomen plaatsvervangend deurwaarder, kwamen samen met de schout binnen. Ze hebben overal rondgekeken in de kamer van de gescheiden vrouw van Joseph Helot, zowel onder als op het bed. De gescheiden vrouw van Joseph Helot zat in bed met haar kousen nog aan en in haar nachtkleding. De verzoeker had een muts op of in de hand, een borstkuras op zijn blote huid, een hemd, een broek aan, en droeg muilen, in een situatie waarin hij zich 's avonds vaak bevond en soms zelfs overdag. Hij had zijn horloge in zijn zak.

Nadat de doorzoeking in de kamer was gebeurd, zei schout Barend Casper tegen de aanwezige personen dat zij zagen dat Stukenbroek er niet was, en dat hij hen als getuigen nam dat deze er niet was. Daarop vroeg de verzoeker of ze ook beneden in zijn kamer wilden zoeken, waarop de schout zei van nee, dat ze genoeg gezocht hadden. Ze gingen direct naar beneden en vertrokken.

Daarna liet raadsfiscaal Mr. Halewyn van Werve de verzoeker op de 8e, zijnde zondags 's morgens, roepen via mevrouw Stukenbroek, die volgens haar zeggen bij de fiscaal was geweest om te vragen wat Barend Casper bij haar huis kwam doen. De raadsfiscaal hield de verzoeker voor dat hij op de manier zoals eerder verteld was aangetroffen, of zoals zijn afgevaardigden hem hadden gerapporteerd. Hij zei dat dit voldoende bewijs was om hem te overtuigen van overspel.

De verzoeker vertelde de raadsfiscaal dat die mensen hadden gezegd te komen om Stukenbroek te zoeken en dat ze geweld op de deur hadden gebruikt, terwijl hij zelf de deur had opengedaan zoals zojuist verteld. De raadsfiscaal antwoordde dat hij opdracht had gegeven om de deur maar open te lopen of te breken, en dat ze niet gestuurd waren om Stukenbroek te zoeken maar om de verzoeker te verrassen met de gescheiden vrouw van Joseph Helot. Deze mensen stonden onder ede, en de raadsfiscaal had van hen nog een bijzondere eed afgenomen dat ze, als de verzoeker de zaak met hem afmaakte, hun werkzaamheden en bevindingen geheim zouden houden.

Verder zei de raadsfiscaal dat de verzoeker veel ophef had veroorzaakt door zijn gewone omgang met deze vrouw en door haar cadeaus te geven en dergelijke. De verzoeker zei daarop dat dit hem toegestaan was en dat er niets verkeerds in zat, en dat hij ook wel met haar had gewandeld. De raadsfiscaal zei verder dat de verzoeker er beter aan zou doen om het af te maken om het schandaal te vermijden, en dat hem was opgedragen om over dergelijke overtredingen te waken en deze te laten straffen. Hij zei dat hij het van zulke mensen als de verzoeker moest hebben en dat deze niet alleen naar deze landen was gekomen om ze te bekijken. Hij wist wel dat de verzoeker door deze reis grote winst had gemaakt.

De verzoeker zei daarop dat hij wat hij verdiend had goed nodig had voor zijn vrouw en kinderen, en dat hij niets verkeerd had gedaan. Als hij hem al iets zou geven, zou dat zijn om te voorkomen dat door de besch

6 april 1740: een schuld van 200 gulden Hollands geld ten laste van Andre Joseph Walraeren.

29 april 1743: een schuld van 200 gulden Hollands geld ten laste van Barend Casper.

Er was een kist met daarin enige papieren die later door de executeur onderzocht moesten worden.

Verder werden aangetroffen:

• 32 stoelen van verschillende soorten
• 1 leunstoel
• een doosje met 6 lepeltjes, 6 vorkjes en een mesje van koper
• 1 suikerlepeltje
• 2 pullen
• 1 pruikenbol

In de galerij:

• 1 kist met daarin enige flessen
• dode wijn
• 8 Indiase waterpotten
• 9 Keulse potten

In een andere kist:

• 7 broodsuikers
• een koperen bekken om glas te wassen

In de bottelarij:

• een etenskast
• 16 tinnen schotels van verschillende soorten
• 33 tinnen borden van verschillende soorten
• een koperen braadpan
• 2 wafelijzers
• 26 tinnen waterbakken

In het magazijn:

• 5 watervaten met ijzeren banden
• 9 vaten boter van 40 pond
• 2 kistjes met Hollandse kaarsen
• 1 kist Engelse kaarsen

Alles werd geïnventariseerd zoals het in het sterfhuis was aangetroffen. Heer Estienne verklaarde dit zonder hoedanigheid zoals in het begin vermeld.

5 september 1744: Er werd een inventaris gemaakt van de roerende goederen en effecten die zich bevonden in het huis van Arie Beek, die op dat moment gevangen zat op fort Zelandia. Dit gebeurde op verzoek van Jacob van Baarle, raad-fiscaal van de kolonie. De inventarisatie werd uitgevoerd door Carl Godlieb Janssen en David Brouwer. De gegevens werden op schrift gesteld door Ioan Conraed Floto, beëdigd klerk bij de secretarie van de kolonie. Dit alles gebeurde volgens de opgave van schout Barend Casper.

De weduwe Barend Casper deed een verzoek aan het Hof van Politie en Criminele Justitie van de kolonie. Zij legde uit dat ze bijna geen kleding meer had en ook geen voedsel. Daarom wilde ze voor korte tijd naar Paramaribo reizen om deze spullen te kopen. Ze respecteerde de autoriteit van het hof en vroeg daarom eerst om toestemming. Ze beloofde op de door het hof vastgestelde dag terug te keren.

Het verzoek werd ondertekend door W. H. Nawig namens zijn moeder. 4 december 1774 werd het verzoek goedgekeurd in Paramaribo. De goedkeuring was ondertekend door Jan Nepven en A. de Millij. I. E. Vieira bevestigde als klerk dat de kopie overeenkwam met het origineel.

De plantage Guadeloupe had schulden en betalingen aan verschillende mensen:

• Aron Polak: ƒ 167
• Laub Noordman: ƒ 9114
• Plant Sorbo: ƒ 4
• Levy Limenes: ƒ 3
• Wasmouth: ƒ 143
• Juffrouw Steenbergen: ƒ 618
• Sames Bomper: ƒ 134
• Jacob Petter: ƒ 113
• Juffrouw de Praatf: ƒ 23
• Tourton Junior: ƒ 5918
• Jan Prins: ƒ 22
• Barend Casper: ƒ 178
• Plant Eppruta: ƒ 194

Het totaal kwam op ƒ 1952. Dit bedrag werd overgedragen naar een totaal van ƒ 2221 tegen een groter bedrag van ƒ 46179.

17 april 1732 werd in Paramaribo een inventaris gemaakt van alle goederen, geld, kleding, huisraad, slaven en andere bezittingen die werden aangetroffen in het sterfhuis van Barend Casper Mindermans. Dit gebeurde op verzoek van Jan Huutelaar en Jan Chemins, die volgens het testament van Barend Casper Mindermans waren aangesteld als uitvoerders van zijn nalatenschap. Dit testament was opgemaakt op 7 mei 1729 voor klerk Abraham Pieterson en getuigen. De inventarisatie werd uitgevoerd op aangeven van Frans Engelbergh, soldaat, en opgeschreven door Johannes Kunst, beëdigd klerk bij de secretarie van Suriname, die de normale secretarissen verving. Er was een huis met erf, staande in de Gravenstraat in Paramaribo, gelegen tussen de huizen van Moses Baeza en dat van de heer Boguion. De overledene woonde in het huis van Boguion.

Dit is een lijst van 79 mannelijke en 17 vrouwelijke tot slaaf gemaakten. De mannen hadden verschillende taken: sommigen werkten als timmerman, smid, koffiewegers, schilder, of bij het magazijn voor materialen of voedsel. Anderen werkten bij de metselaars als handlangers, bij het Commandement, of in de tuin van het Gouvernement onder toezicht van een opzichter.

De mannelijke tot slaaf gemaakten heetten: Joost van Nieuw Amsterdam, Andries, Fredrik, Calvinees, Zevellieu, Harlequin, Carel, Hercules, Joost, Petro, Calliqula, August, Amoer, Baboen, Policoeur, La Fleur, Satiernees, Cocto, Coffij, D'Esperance, Meltez, Chocolaat, Geleek, Jacob, Maandag, Crispen, Iretons, Coredon, Jonas, Prens, Cupido, Vrydag, Satherdag, Zondag, Qualioe, Harlequin, Couragen, David, Casper, Hakart, Hannibal, Matthijs, Fortueijn, Nero, Hector, Quassie, Passer, Atantuuer, Muller en Dien.

De vrouwelijke tot slaaf gemaakten heetten: Fruij, Constantia, Albartina, Brandina, Catharina, Diana, Anna, Sara, Mariana, Amimba, Lucretia, Toetoeba, Jannetje, Marietje, Fortuna, Cornelia en Olijmphia. Zij werkten onder toezicht van een opzichter.

Lucia Susanna Nawig, weduwe van Barend Casper, verklaarde 10 februari 1764 voor klerk Jacob Des Loges en getuigen dat zij van Jacobus Woesthoven een volledige verantwoording had ontvangen over de huurpenningen die hij had ontvangen. Dit ging over de periode dat haar slavin genaamd Amimba bij hem als onderpand was geweest, volgens een ondertekende schuldbekentenis. De verschenen vrouw verklaarde dat zij de bewijsstukken had laten onderzoeken en dat deze correct waren bevonden, en dat zij hiermee akkoord ging. Verder verklaarde zij dat zij de slavin Amiemba weer had terugontvangen van Jacobus Woesthooven en dat de huurpenningen tussen hen waren verrekend.

• Abena, kokkin - ƒ 800
• Adjuba, huismeid - ƒ 700
• Clara, naaimeid - ƒ 650
• Elisabetho - ƒ 680
• Etté - ƒ 600
• Amimba, vrouw van Aooe - ƒ 600
• Abenaba - ƒ 600
• Affrika - ƒ 500

Jongens uit Saramibo:

• Age - ƒ 250
• Casper - ƒ 300
• Cezar - ƒ 250
• Quamina Crecale - ƒ 126
• Jaque - ƒ 200

Meisjes:

• Dianna - ƒ 210
• Aranciba - ƒ 300
• Tilomena - ƒ 250
• Adsuba - ƒ 150
• Anna - ƒ 125

De tot slaaf gemaakten waren voorzien van potten en hun dagelijks gereedschap, samen geschat op ƒ 200.

In het woonhuis werden gevonden: 6 geweren, 6 patroontassen in verschillende soorten, 6 houwerss, 25 pond buskruit en 10 pond kogels, geschat op ƒ 103.

Een smidsewinkel met zijn toebehoren werd samen geschat op ƒ 400.

Totaal bedrag: ƒ 59.265

Louisa van Matthys van Lobbrecht had stukken van de vrije Mustava. Er waren kwitanties van de deurwaarder van kleine zaken uit 1619 met contracten van Packson en Zichem, van Cornelia van Amimba van Casper met S. de Leon.

Er waren verschillende papieren van weesmeesters van de Portugees-Israëlitische Gemeente over de nalatenschap van Ab. Gabay Fonseca.

Er was een uittreksel van het testament van de weduwe Mohler.

Er was een verzoekschrift en een dagvaarding van Gollenste betreffende de nalatenschap van V. Nillion ten laste van I. van Aarden.

Er waren vonnissen met bijbehorende bijlagen in de volgende zaken:

• W. Leckie & Co tegen de weduwe I. de la Pona
• J.J. Braumaller tegen G. Sluiter
• J. Arqui tegen H. Stenhuis

Er waren 5 volmachten voor procesvoering en 4 paketten met een contract.

Op 17 december 1799 ging Johannes Kok, de voorlopig beëdigde klerk van de kolonie Suriname en de rivieren en districten daarvan, vergezeld door getuigen naar het sterfhuis van wijlen de vrije slavin van Casper. Dit gebeurde op verzoek van de heer Johan Jacob Seydenspinner. Seydenspinner was aangesteld als uitvoerder van het testament, beheerder van de nalatenschap en voogd over de minderjarige erfgenamen en legatarissen, alsook beheerder van hun goederen. Deze aanstelling kwam voort uit het testament van de overleden slavin, dat op 14 augustus van hetzelfde jaar was opgemaakt ten overstaan van de beëdigde klerk Leoverd Jacobus van de Casteele Bellingwout en bepaalde getuigen.

Nadat aan de klerk en getuigen was gebleken dat de zegels heel en ongeschonden waren, werden de goederen die op 13 december door de voorlopig beëdigde klerk verzegeld waren weer ontzegeld. De verzoeker vroeg om hiervan een officieel document op te maken, wat werd gedaan. Dit gebeurde in Paramaribo in aanwezigheid van Harmanus Jongbloet en J. C. E. Kreps als getuigen.

Cornelia van Amimba had de slavin Malattin met haar dochter opgenomen. De slavin Pracia met haar kinderen behoorde tot de derde persoon, juffrouw Pibca. Op een zakelijke overeenkomst, opgesteld door de beëdigde klerk H. G. Visscher op 14 november 1814, stond een bedrag van 4000 gulden. Hierop was al 1500 gulden betaald, samen met de verschenen rente, volgens een akte opgesteld door de ondertekenaar op 15 januari 1823 in aanwezigheid van getuigen.

De vergelijkende partijen merkten op dat door de belasting die op bovengenoemde slaven was gevestigd, de ene nu meer bevoordeeld was dan de andere. Deze belasting was alleen door hun moeder gedaan voor hun gezamenlijke voeding en onderhoud tijdens hun minderjarigheid. Daarom werd besloten dat alle slaven die nu aanwezig waren en die al door deze 3 families van slaven waren verwekt, en alle slaven die door hen nog verwekt of verkregen zouden worden, zonder uitzondering, gezamenlijk eigendom waren.

13 december 1799 ging Johannes Kok, tijdelijk beëdigd klerk van de kolonie Suriname, naar het sterfhuis van de onlangs overleden vrije Amimba van Casper. Hij deed dit op verzoek van Johan Jacob Seijdenspinner, die in het testament van Amimba van Casper van 14 augustus 1799 was aangesteld als uitvoerder van het testament, beheerder van haar bezittingen en nalatenschap, verzorger van haar begrafenis, voogd over haar minderjarige erfgenamen en legatarissen, en beheerder van haar goederen. Het testament was opgemaakt ten overstaan van beëdigd klerk Leonard Jacobus van de Casteele Bellingwout en enkele getuigen, en verzegeld met het zegel van de secretarie van de kolonie. Kok verzegelde de volgende goederen:

1. 1 kist van binnenlands hout
2. 1 kist van binnenlands hout

Seijdenspinner vroeg om een officieel document hiervan. Dit gebeurde in Paramaribo in aanwezigheid van getuigen Zacharias Castorff en Johan Christiaan Coenraad Kreps.

Er werd voorgelezen dat de volgende personen brieven van vrijlating wilden ontvangen:

• Christiaan Slagter
• Aederik Smith
• Hoch John de Lijon
• Christiaan Wellewaniers
• R. Leue
• Geb. Melcherts
• Marrij Meffling
• Maria Antoinetta Isaak
• Lyssina Wervuurt
• A. lo. de Boer
• Sirens Jacobs
• Dirk Stoffers
• Sulcana Meschents, weduwe van G. Schwaans
• Cornelis Heevel
• Amimba van Guhl
• AnG. Brohland
• Joseph Ittersohn
• Jacobus Wilhelmus van Doornemaal
• Susanna van Scheveling
• Maria Egberts, echtgenote van Jacobus Hamphuijs
• Jacobus Jongeneel
• Nutje A.f. van J. Gn W. Banffen
• Antje Hendriks, echtgenote van In b. Steien
• Willem
• Goden Wellewaniens
• George Jacob Alavids
• Morckexhai Namias Sorres
• Aengamen de Vries
• H. On van Aark en S. lo. van H H. van Voerleben, als algemeen gevolmachtigde van P. S. burick, voor Voerleben, voor de slaaf Dogrie en de slavin Flora, kinderen van de slavin Leria; het kind van gemengd ras Martinus, zoon van de vrouw van gemengd ras Catrijntje; en het kind van gemengd ras Hendrick, zoon van de slavin Flora
• Han Johs. Georg Wilhelm Wansfen, voor de vrouw van gemengd ras Hendrietta, dochter van de slavin Mietje, die toebehoord had aan G. E. Schouten