Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van historische documenten

• De koning van Siam had beloofd jaarlijks 12.000 pikol (een gewichtsmaat) soppanhout (een soort hout) te leveren, maar in werkelijkheid werd slechts ongeveer 1200 pikol per jaar afgeleverd. Praagman vraagt of de VOC-leiding dit in hun volgende brief aan de koning en berquelang (een hoge Siamese functionaris) wil aankaarten.
• Eerdere brieven en geschenken van de VOC, gebracht door het schip Oudenaerde, zijn op 1 oktober 1724 overhandigd aan de berquelang, maar er is nog geen reactie of tegen cadeau ontvangen.
• Het Siamese hof was eerst ontevreden omdat ze niet op de hoogte waren gebracht van de benoeming van Praagman als opperhoofd. Na de vertrek van de schepen en een genomen beslissing (waarvan eerder een kopie was gestuurd) is hier echter geen ruzie meer over gemaakt. Praagman bedankt de VOC-leiding wel voor hun steun in deze kwestie.
• De VOC had gevraagd om gomlak (een soort hars) en olifantstanden, maar hier kon niet aan voldaan worden:
  • Door ziekte (kinderpokken) in het gebied waar gomlak verzameld wordt, is er te weinig van binnengebracht. Het beetje dat wel beschikbaar was, werd door Chinese handelaren opgekocht tegen 8 tical (munteenheid) per picol (gewichtsmaat).
  • Er waren geen olifantstanden beschikbaar, omdat een Engels schip onder leiding van kapitein Abbadie met handelaren uit Benja (mogelijk Banten of Bengalen) de hele moesson (seizoen) in de regio was geweest en alles had opgekocht.
• Praagman bedankt de VOC-leiding voor:
  • De toestemming voor reparaties aan de schepen Leguw, Huis ter Boede en Limburg.
  • De afschrijving (financiële kwijtschelding) van bepaalde kosten.
  • Het afdanken (uit dienst nemen) van de schepen Barcq, Spiering en Rena Coe.
  • Toestemming om 4100 pond slecht soppanhout te verbranden, zoals opgedragen in eerdere instructies (onder nummer 5).
• Hij sluit af met een wens voor goede gezondheid en kracht voor de VOC-leiding, voor het welzijn van de Compagnie.

• De schuldenaar moest het geleende geld in één keer aflossen, samen met de rente. Er mocht geen rechtszaak komen, behalve een simpele aanmaning tot betaling die bij de rechtbank in Kieren werd ingediend.
• Als de schuldenaar niet betaalde, mocht de geldschieter (of diens erfgenamen) het onderpand openbaar verkopen in Amsterdam. De opbrengst hiervan werd gebruikt om de schuld, rente en kosten te betalen.
• De schuldenaar beloofde dat al zijn huidige en toekomstige bezittingen als zekerheid golden. Hij gaf de geldschieter het recht om deze afspraken direct uit te voeren zonder verdere rechtsstappen.
• De kosten voor het innnen van de schuld moesten altijd door de schuldenaar worden betaald.

Op 12 mei 1858 werd in Heemstede een boedelbeschrijving opgemaakt bij notaris Jan Dolleman, in aanwezigheid van:

• Cornelis Lok, landbouwer uit Haarlemmermeer, weduwnaar van Heindrickje Roodenburg (overleden 18 mei 1857). Hij was ook erfgenaam en voogd van de minderjarige kinderen Hendrik Jan Lok (2 jaar) en Hendrik Arie Lok (overleden zuster: Jannetje Lok).
• Jan Roodenburg, bouwman uit Nieuw-Veen, benoemd als toeziend voogd over Hendrik Jan Lok door de kantonrechter in Haarlem (10 augustus 1857).
• Dirk Lok, smid uit Nieuwkoop, benoemd als toeziend voogd over Hendrik Arie Lok door de kantonrechter in Woubrugge (1 juni 1853).
• Jacob Roodenburg, bouwman uit Haarlemmermeer, als deskundige taxateur (beëdigd 10 augustus 1857).
• Getuigen: Frans Hegman en Antheun Johannis Gerardus Timmermans, beide landbouwers uit Haarlemmermeer.

De boedel omvatte:

• Een afschrift van het testament van Heindrickje Roodenburg (18 april 1845), waarin Cornelis Lok als erfgenaam werd benoemd voor een deel van de nalatenschap.
• Een afschrift van de boedelscheiding uit het eerste huwelijk van Cornelis Lok, waarbij hij een huis, schuur en erf in Zevenhoven (kadastraal bekend: sectie B, nummers 677-678, groot 2 roeden en 55 ellen) had gekregen. Dit was al verkocht voor het overlijden van zijn tweede vrouw.
• Een boerderij met schuur en hooiberg aan de Yweg in Haarlemmermeer (sectie K, nummer 26), gebouwd op gehuurde grond van de Heer van Outeren. Bij beëindiging van de huur zou de verhuurder eigenaar worden van de gebouwen.
• Roerende goederen in de woning, getaxeerd door Jacob Roodenburg, waaronder:
  • Twee gordijnen, matten en een kleed: 2 gulden.
  • Twee tafels en zes stoelen: 6 gulden.

• Al sinds de begintijd was het de gewoonte dat de gouverneur-generaal en de Raden van Indië (het bestuur van de Vereenigde Oostindische Compagnie, afgekort VOC) een nieuwe leider stuurden voor de handelspost in Siam (het huidige Thailand).
• De lokale bestuurder (waarschijnlijk een Siamees) kreeg dan altijd een brief van de gouverneur-generaal over deze nieuwe leider. Pas daarna mocht de nieuwe man zijn werk voor de VOC beginnen.
• Maar in 1703 (het "Jaar van de Haas" in de Siamees-Chinese kalender) kwam de Nederlander Gregorius Hendrik Praagman aan met een schip van de VOC.
• Twee lokale ambtenaren (een fetor – een soort douanebeambte – en een tolq – een tolgaarder) vertelden de bestuurder dat Praagman door de gouverneur-generaal was gestuurd als nieuwe leider van de VOC-post in Siam.
• De bestuurder vond dit vreemd, want:
  • Hij had geen brief ontvangen van de gouverneur-generaal over Praagman.
  • Het was tegen de oude afspraken om iemand zomaar toe te laten.
• Daarom zei de bestuurder tegen Praagman:
  • Hij moest terug naar Batavia (het huidige Jakarta, het hoofdkwartier van de VOC).
  • Hij moest een officiële brief van de gouverneur-generaal meebrengen als bewijs.
  • Pas dan mocht hij in 1704 (het "Jaar van de Aap") terugkomen om zijn werk te doen.
• Praagman protesteerde hiertegen, maar de bestuurder bleef bij zijn besluit.

• Oosten: Johannes Abllas
• Zuiden: een waterloop genaamd Boezem Kadens
• Westen: de Heerweg en Ysbrand de Kok
• Noorden: de Molen Erven en een ringsloot

• Een perceel hooiland/weiland van 5 morgen en 400 roeden in de Oostgeere polder, grenzend aan:
  • Oosten: de weduwe Dirk Kraan en Juffrouw Adriaame Cornelia Bosch (vrouw van Aalbrecht van der Burch)
  • Zuiden: de Rietveldse vaart
  • Westen: Hugo Batelaan
  • Noorden: de Galgwetering
• Twee kleine stukjes weiland bij elkaar, aan de oostkant van Haserswoude (maar vallend onder de Laagbosknoopse polder), ter waarde van 500 bunders, grenzend aan:
  • Oosten, Zuiden en Noorden: de erfgenamen van Hendrik Praagman
  • Westen: de oostzijde
• Een perceel weiland in de Rietveldsche polder van 2 morgen en 200 roeden, grenzend aan:
  • Oosten en Noorden: de weduwe van Pieter van der Veer
  • Zuiden: de Rietveldse vaart
  • Westen: Geertruij Ket en een weduwe
  • Noorden: Pieter van der Veer
• Een perceel weiland van 1 morgen en 200 roeden, grenzend aan:
  • Oosten: Cornelis van der Hans
  • Zuiden: de Rietveldse vaart
  • Westen: de weduwe van Pieter van der Veer
  • Noorden: Arij Langelaan

• Een erf van 137 roeden (kaartnummer 15), grenzend aan:
  • Oosten en Noorden: Paulus van Lelijveld
  • Zuiden: de Heerweg
  • Westen: Laarens de Zwart
• Een elstwerf (een soort erf) van 95 roeden (kaartnummer 8), grenzend aan:
  • Oosten: de weduwe van Jacob van der Voet
  • Zuiden: de dijk van de droogmakerij
  • Westen: Jan Voets en Arij Schals
  • Noorden: een vaart
• Een erf van 155 roeden (kaartnummer 14), grenzend aan:
  • Oosten: de erven van Boon van Ostade
  • Zuiden: de dijk van de droogmakerij
  • Westen: de baljuw (een soort rechter) Boers
  • Noorden: een vaart
• Een erf van 73 roeden (kaartnummer 18), grenzend aan:
  • Oosten: Coert Butter en Brood
  • Zuiden: de dijk
  • Westen: mevrouw Boon van Ostade
  • Noorden: een vaart
• Een erf van 93 roeden (kaartnummer 20), grenzend aan:
  • Oosten: Willem Se Rastiaan Boers
  • Zuiden: de dijk
  • Westen: Coert Butter en Brood
  • Noorden: een vaart
• Een erf van 127 roeden (kaartnummer 37), grenzend aan:
  • Westen: Arij van Noord
  • Zuiden: de dijk van de droogmakerij
  • Oosten: de baljuw Boers
  • Noorden: een vaart

• Een schuldbrief van 3 augustus 1759 voor ƒ300,-, afgesloten door Jacob van der Hart (nu in handen van zijn weduwe) ten behoeve van Pieter van Wilgen. Het geld was geleend onder pand van een huis en erf in het oosteinde van Haserswoude, met een rente van 3,5%. De rente was betaald tot 1 juli 1780.
• Een schuldbrief van 29 mei 1761 voor ƒ375,-, afgesloten door Hendrik Lubeek ten behoeve van Cornelis van der Schaap. Later, op 13 oktober 1762, werd deze overgedragen aan Abraham Wittebol. Er was al ƒ50,- afgelost op 1 mei 1762, dus de openstaande schuld was ƒ325,-. Ook dit was geleend onder pand van een huis en erf in het oosteinde van Haserswoude, met een rente van 3%. De rente was betaald tot 1 mei 1797.

• De kopers kregen recht op de rente van de overgedragen leningen vanaf de laatste betaaldag.
• Alle risico’s en verantwoordelijkheden voor de overgedragen vorderingen (geld dat nog betaald moest worden) gingen vanaf dat moment naar de kopers.
• De vennootschap garandeerde alleen dat de schulden op dat moment daadwerkelijk bestonden voor de genoemde bedragen. Verdere garanties gaf ze niet.
• De kosten van deze akte en eventuele gevolgen daarvan werden betaald door de vennootschap.

• Roelof Klazinus Berends, kantoormedewerker uit Haarlem.
• François Wilhelm Johan Tethof, kantoormedewerker uit Beverwijk.

• Totaalbedrag voor Jan Arnold Wilkens: 130.723 gulden en 40 cent.
• Vrouwelijke koper (sub I): 41.755 gulden.
• Koper (sub II): 6.790 gulden.
• Kopers (sub III): 6.000 gulden.
• Kopers (sub IV): 19.000 gulden.
• Kopers (sub V): 19.000 gulden.
• Kopers (sub VI): 10.000 gulden.
• Kopers (sub VII): 1.500 gulden.

• Dokter J.P. ter Maten (voor zijn hele leven).
• Zijn vrouw, mevrouw M.S. ter Maten-Elert (tot ze eventueel zou hertrouwen; als ze niet hertrouwde, ook voor haar hele leven).

• Gerardus Hagen (lid van firma Kleynenberg en Co in Haarlem): 7.800 gulden, geregistreerd op 15 mei 1917.
• De erfgenamen van Jansje Dikkeboom (weduwe van Jan Biersteker, overleden): 2.200 gulden, geregistreerd op 11 maart 1920.
• De erfgenamen van mevrouw Engelma Gerritsen-Hengeveld (weduwe van Martinus Johannes Hengeveld): 1.500 gulden, geregistreerd op 8 januari 1922.
• De naamloze vennootschap Maatschappij tot Exploitatie van Onroerende Goederen "Door Eendracht Sterk" in Schoten: 11.250 gulden, geregistreerd op 10 december 1919.
• Lambertus van Wijk (landbouwer in Haarlem): 19.000 gulden, geregistreerd op 7 mei 1918.

Deze tekst bevat een lijst van personen uit Haarlem, Rotterdam, Schoten, Nijmegen, Delft, Velp, Gravenhage, Aerdenhout en Teteringen die geldbedragen (leningen of schulden) hebben ingeschreven in een register. De bedragen zijn gekoppeld aan namen, data en registratienummers.

De volgende personen staan genoemd als schuldenaren (degene die geld lenen):

• Gerardus Johannes Duyns, een inwoner van Haarlem, leende 1400 gulden, ingeschreven op 20 december 1919 onder nummer 106 in deel 428.
• Johannes Pieter Douglas, schoenmaker in Haarlem, leende 4000 gulden, ingeschreven op 22 december 1919 onder nummer 132 in deel 426.
• Alida Margaretha van Hout, weduwe zonder beroep in Haarlem, leende 2100 gulden, ingeschreven op 7 januari 1920 onder nummer 172 in deel 222.
• Lodewijk Verpoorten, timmerman in Haarlem, leende 5000 gulden, ingeschreven op 1 april 1920 onder nummer 170 in deel 433.
• Pieter Hendrik Hartel, slager in Haarlem, leende 13.500 gulden, ingeschreven op 17 mei 1920 onder nummer 12 in deel 442.

De volgende personen staan genoemd als schuldeisers (degene aan wie geld verschuldigd is):

• Christiaan Leendert van Pesch, ambtenaar bij de posterijen in Rotterdam, had twee leningen uit staan:
  • Aan Abraham Bijster, kopergieter in Schoten, voor 4000 gulden, ingeschreven op 4 februari 1921 onder nummer 170 in deel 463.
  • Aan Jan Petrus Corbeel, bankwerker in Schoten, voor 2790 gulden, ingeschreven op 17 maart 1919 onder nummer 25 in deel 106.
• Doecilia Amelia Charlotte Dina Kraal, weduwe zonder beroep in Nijmegen, en haar kinderen Willy Tielenius Kruythoff (in Gravenhage), Leonard Tielenius Kruythoff (in Delft) en Willem Paul Tielenius Kruythoff (in Velp) hadden twee leningen uit staan:
  • Aan Sucien Carolus Mooy, bloembollenkweker in Haarlem, voor 4000 gulden, ingeschreven op 15 februari 1918 onder nummer 35 in deel 383.
  • Aan Willem Frederik Kruyer, zonder beroep in Aerdenhout, voor 2000 gulden, ingeschreven op 31 december 1918 onder nummer 10 in deel 401.
• De minderjarige Damiaen Joan van Doorninck (geboren op 29 augustus 1902), onder toezicht van zijn vader Adam van Doorninck (gepensioneerd luitenant-generaal in Teteringen) en Wilhelmina Adriana Geertruid van de Poll (in Teteringen), had twee leningen uit staan:
  • Aan Simon Petrus Franciscus Damave, sigarensorteerder in Haarlem, voor 3750 gulden, ingeschreven op 7 januari 1922 onder nummer 152 in deel 490.
  • Aan Martinus Molenkamp, logementhouder in Haarlem, voor 4000 gulden, ingeschreven op 7 januari 1922 (deel en nummer ontbreken).

• De koopsom bedroeg 4500 gulden voor het hele perceel.
• De minderjarigen hadden samen recht op 1/6 deel (elk 1/12 deel) van de opbrengst.
• De verkopers garandeerden alleen dat zij de eigenaars waren; verder gaven zij geen extra zekerheden over de geschiedenis of eventuele schulden op het land.
• De koper nam het land over zoals het was ("voetstoots"), inclusief alles wat erop groeide of aan vastzat (bijvoorbeeld bomen, gebouwen).
• Alle rechten en plichten (zoals huurcontracten) gingen over naar de koper.
• De koper moest zelf zorgen voor eventuele ontruiming en betaalde alle kosten, zoals grondbelasting en overdrachtskosten.
• De verkopers ontvingen de koopsom direct en gaven toestemming om de eigendom over te schrijven op naam van de koper.

Op 29 juni 1916 gingen Johannes Petrus Baten en Matthys Baten (beide vrachtrijders uit Haarlem) naar notaris Carel Frederik Jan Heinsius in de gemeente Haarlemmermeer. Zij handelden:

• voor zichzelf,
• en namens vier familieleden die getrouwd waren met zussen uit de familie Baten:
  • Jacobus de Vos (expediteur, getrouwd met Geertruide Baten),
  • Karel van Balen (bakker, getrouwd met Maria Baten),
  • Gerrit Hazebrock (arbeider, getrouwd met Elizabeth Baten),
  • Gysbertus Kerste (smidsknecht en wettelijk voogd van zijn minderjarige kinderen Mendrika en Gerardus Kerste, geboren uit zijn huwelijk met de overleden Wilhelmina Baten).

Zij verkochten twee huizen met schuur, erf en tuin in de polder Haarlemmermeer, gebied Vijfhuizen (bij Hoofddorp), aan de Kruwen. Het perceel had kadastraal nummer C 2856, 2857 en 2926 en was 5 are en 36 centiare groot. De koper was Willem Elsinga, koopman uit Haarlemmermeer.

De eigendom was eerder in handen van Jozef Baten. De verkoop werd bevestigd door getuigen en de notaris. De koopsom bedroeg ƒ74,40, plus 10% belasting (ƒ7,44), totaal ƒ81,84. De akte werd geregistreerd in Haarlem op 29 juni 1916 en later overgeschreven bij de kantoren voor hypotheken en de Haarlemmermeerpolder in juli en augustus 1916.

In 1223 werd een overeenkomst vastgelegd over een lening met zware voorwaarden. De schuldenaar, het Gesticht, moest bij verkoop van onroerend goed eerst toestemming vragen aan de geldschieter. Alle kosten (zoals administratie, aanmaningen en eventuele rechtszaken) waren voor rekening van het Gesticht. De betrokkenen beloofden zich aan de afspraken te houden en kozen het kantoor van de notaris als officiële woonplaats voor juridische zaken. De notaris kende de deelnemers persoonlijk. Er werden kleine tekstwijzigingen goedgekeurd, zoals het toevoegen van "faillissement van den schuldenaar" en het schrappen of aanpassen van enkele woorden en letters.

De akte werd op 28 december 1908 ondertekend in Amsterdam aan de Herengracht 270, in aanwezigheid van twee getuigen: Zesnardus Jacobus Wilhelmus Eskens (tekenleraar uit Amsterdam) en Joost Johannes van Balen Blanken (tekenleraar uit Haarlem). De akte werd geregistreerd op 4 januari 1908 in Amsterdam, met registratiekosten van 1 gulden en 20 cent.

Op 28 december 1908 werd een koopovereenkomst getekend voor notaris Agathen Carel Roeloffs Valk in Uithoorn. Aan de ene kant stond het bestuur van het Gesticht „Sint-Nicolaas Hoeve" in Nieuwveen, vertegenwoordigd door:

• Johannes Konst, Dirkszoon (verhuurder, als "voorzitter"),
• Jacobus Johannes Kiebert (landbouwer, als secretaris),
• Frederik Michel Karel van Kersbergen (pastoor, als commissaris).

Aan de andere kant stond Johan Willem Theodoor van Oijen (directeur van de Hollandsche Electrische Spoorweg Maatschappij in Amsterdam), die handelde namens zijn bedrijf met mondelinge toestemming van mede-directeur Johan Jacobs Jacob (wonend in Amsterdam).

Het Gesticht verkocht en droeg over aan de Hollandsche Electrische Spoorweg Maatschappij de volgende percelen in Nieuwveen en Zevenhoven (polder Nieuwkoop), bekend bij het kadaster als gemeente Nieuwveen, sectie B:

• 11 aren (van perceel nummer 219, bouwland, totaal 1 hectare, 54 aren en 20 centiaren),
• 11 aren, 5 centiaren en 45 centiaren (van perceel nummer 216, bouwland, dezelfde totale grootte),
• 11 aren en 25 centiaren (van perceel nummer 215, bouwland, totaal 1 hectare, 56 aren en 50 centiaren).

Op 24 juni 1909 tekenden twee mannen, Peter Bors (timmerman uit Schoten) en Wilhelmus Johannes Bouke (timmerman uit Haarlem), een leningovereenkomst bij notaris Pierre François de Bordes in Haarlem. Namens de Nederlandse Hypotheekbank (gevestigd in Veendam) ondertekende Jacob Hendrik Jongeneel, een kandidaat-notaris. Hij handelde namens de directie: Meester Niks laas Frans Wilkens (uit Veendam) en Dokter Dirk Bos (lid van de Tweede Kamer, uit Winschoten).

De afspraken in de overeenkomst waren:

• De twee mannen leenden ƒ1600,- (zestienhonderd gulden) van de bank.
• Ze moesten het geleende bedrag in 10 jaar terugbetalen, vanaf 1 mei 1909 tot 30 april 1919.
• Jaarlijks moesten ze ƒ50,- aflossen, in twee gelijkwaardige termijnen (op de rente-betaaldagen).
• Ze betaalden 4,5% rente per jaar over het openstaande bedrag, ook in twee termijnen: de eerste keer op 1 mei 1910, daarna elke zes maanden.
• Op 1 november 1909 moesten ze al ƒ26,40 aan rente en ƒ25,- aan aflossing betalen.
• Als ze niet betaalden, mocht de bank zonder waarschuwing hun onderpand (bijvoorbeeld een huis of grond) openbaar verkopen om de schuld te innnen.
• Alle kosten (zoals notaris- en invorderingskosten) en eventuele belastingen op de lening waren voor rekening van Bors en Bouke.
• Elk jaar moesten ze op 1 november bij de bank in Veendam een bewijs van betaling (kwitantie) van hun laatste pacht overleggen.

De akte werd ondertekend in het huis van de notaris in Haarlem, met Karel J. Hannis van Rijssel en Feije Meijer (beide kantoorbedienden uit Haarlem) als getuigen. De akte werd geregistreerd in Haarlem op 25 juni 1909, en de bank betaalde ƒ1,20 aan registratiekosten. De eerste officiële kopie van de akte werd op 6 september 1909 afgegeven aan de Nederlandse Hypotheekbank.

• Mevrouw Johanna Maria Margaretha Bijvoet, getrouwd onder huwelijkse voorwaarden (zonder gemeenschap van goederen), bijgestaan door Franciscus Christiaan van Meeuwen, een bloemist uit Heemstede.
• Mevrouw Johanna Catharina Cornelia Thijsen, ook getrouwd onder huwelijkse voorwaarden, bijgestaan door Wilhelmus Cornelis van Meeuwen, een bloembollenhandelaar uit Heemstede.
• Gerardus Johannes von Meeuwen, bloemkweker en koopman uit Heemstede.

• C. Koomen: 42 bomen voor ƒ123
• G. Sabelis: 151 bomen voor ƒ151
• Van Balen: 37 bomen voor ƒ37
• H. Victor: 174 bomen voor ƒ174
• Jhr. Quarles van Uffra: 95 bomen voor ƒ95
• J. Steenkist: 152 bomen voor ƒ152
• H. Steenkist: 151 bomen voor ƒ151
• F.B. Koekx: 113 bomen voor ƒ113
• D.E. van Lennep: 141 bomen voor ƒ141
• Van der Stadt: 137 bomen voor ƒ137
• Van Balen: 59 bomen voor ƒ59
• C. Koomen: 101 bomen voor ƒ101
• G. Sabelis: 132 bomen voor ƒ132
• D. Steenkist: 111 bomen voor ƒ111
• D.E. van Lennep: 123 bomen voor ƒ123

• Het pand was vanaf dat moment voor risico en rekening van Van der Horst.
• Het werd geleverd in de huidige staat, vrij van hypotheken, met alle bijbehorende zaken zoals erfdienstbaarheden (rechten/plichten verbonden aan het pand).
• Verborgen of zichtbare gebreken, lasten en verplichtingen waren voor rekening van de koper.
• Van Balen hoefde alleen te garanderen dat het pand vrij was van schulden (vrijwaring voor "uitwinning").
• Hij garandeerde niet dat de opgegeven grootte (2 are) klopte.

Op 10 september 1662 werd door de erfgenamen van Stevin Ratelijntje (overleden in 1661) een testamentair geschil met Cathalyntje afgerond. Hiervoor betaalden ze een bedrag van ƒ4,8 voor het opmaken van een boedelinventaris, die uiteindelijk ƒ3,12 kostte. De notaris A. rondde de inventaris af, die bestond uit 60 bladzijden met een totale kostenpost van 3 stuivers. De rechterlijke uitspraak over het sluiten van de inventaris bedroeg ƒ0,12, met extra kosten van ƒ17,12 voor Henrick en Lijsbet van Sberg, de weduwe van Jan Ganckber.

Op 28 oktober 1661 verschenen voor notaris Grietie Braen (weduwe van Stevin Nicolaes van Ryck) en anderen, waaronder Hendrickie Jans (weduwe van Jan Cornelisz Baker), Jan Jansz Minne, Hendrick Lucasz Minne, Barent Lucasz Minne, en Hendrick Geens (getrouwd met Sara Minne). Ook Johannes Junius (getrouwd met Aertgen Lucas), Hans Mulder (als vertegenwoordiger van zijn zoon Requier Mulder en dochter Jannetie Mulders), en anderen kwamen bijeen als erfgenamen van Tryntgen Lourens, overleden in Haarlem.

Zij verklaarden dat Hans Mulder een volmacht had, opgemaakt op 1 september 1661 bij notaris Nicolaes van Bosvelt, om namens hen op te treden. Ze gaven Pieter de Jongh de opdracht om voor de schepenen van Haarlem een leningsovereenkomst (van 1000 pond met rente) over te dragen aan Maria Cruythoff, een bejaarde vrouw. Deze lening was oorspronkelijk afgesloten met Jan Thomasz van Brengel en was gedekt door twee huizen met erven in Croft. Cornelis van Campen had hier ook een rol in als mede-gevolmachtigde. De erfgenamen bevestigden dat de hoofdsom met rente volledig was betaald en dat ze Pieter de Jongh vrijwaarden van verdere claims.

Op 4 april 1659 verscheen Servaes Montenacq, een koopman uit Haarlem, voor Francois Meerhout, een openbare notaris. Montenacq verklaarde het volgende:

Eerder had Nicolaes van Nas, een deurwaarder van het Hof van Holland, op basis van een vonnis van dat hof tegen Francois Montenack (de schoonzoon van Servaes Montenacq), gevorderd dat er goederen van Montenack zouden worden aangewezen om de schuld te betalen. Dit vonnis was verkregen door Hendrick Pansier. Servaes Montenacq wilde echter dat zijn schoonzoon hiervan vrijgesteld zou blijven. Hij behield wel zijn recht om in hoger beroep te gaan bij de Hoge Raad (de hoogste rechtbank).

Daarom wees Montenacq een stuk grond aan: een tuin met gebouwen en landerijen die hij samen met zijn schoonzoon bezat. Deze lag bij de Ossemarkt (bij het Paardewet) in Amsterdam.

Onder protest tekende Montenacq de akte van aanwijzing, die door deurwaarder Nicolaes van Nas was opgesteld. Hij benadrukte nogmaals dat hij in hoger beroep kon gaan bij de Hoge Raad.

Als getuigen waren aanwezig: Fs Jan Vallors, Jan Garsho (een knecht in herberg Het Schilt van Frankrijk in Amsterdam), Jan Valloct en Jan Gerthouen. De notaris was Francois Meerhout.

• Philippe Anthone de Rubenpré, graaf van Vertain en Vertignioeul, baron van Heversberg en Aubigny, en burggraaf van Montenacq en Helfaut. Hij was heer over verschillende gebieden, zoals Averoult, Inghem, en Tilckes, en diende als jager en kolonel voor de koning.
• Pieter de Briaerde, heer van Beauvoorde, Haellewyn, en Zwijnde, en erfelijk lid van de Zuidwatering van Veurnambacht.
• Ignace Francois de Bernemecourt de Saluces, burggraaf van Lathieulloij en heer van Gunecourt en Westackere, commissaris namens de Spaanse koning.

• Jan Philips van Boonem, heer van Beveren Court.
• Philippe Le Febure, heer van Hele.
• Jan Francois Nans, heer van Meetkerckhoven (licentiaat in de rechten).
• Guillaume de Boodt.
• Jacques Damhoudere, heer van Tilleghem.
• Mathias van Volden.
• Jan Baptiste de Villegas (licentiaat in de rechten).

• Jan Baptiste Bruijnsteen (licentiaat in de rechten).
• Franchois Schapelijnck, burgemeester van de korpsen.
• Andries de la Coste, heer van Straten en Watermaele.
• Albert de Gras, heer van Morzele.
• Niclais (raadsheer).

• Ze mogen alle goederen (zowel roerend als onroerend) van de erfenis verkopen. Dit geldt voor bezittingen in en rond Haarlem, ongeacht type of naam.
• Het geld uit de verkoop moet ze ontvangen, kwijting geven en gebruiken voor het "gemeenschappelijke doel".
• Ze mogen alles doen wat de erfgenamen zelf zouden kunnen doen, zoals onderhandelingen voeren en contracten afsluiten.
• Ze moeten later verantwoording afleggen over hun handelingen en het beheer van de erfenis.

• Abraham de Mise, getrouwd met Margrieta Montenaer;
• Mouruntie Moutenak;
• Esalepmouvng (beide meerderjarige dochters);
• Francoijs Montenacq, getrouwd met Martijntje Montenacq (hun zus en mede-erfgename).

• alle zaken rondom de erfenis te regelen, zowel in Nederland als in het buitenland;
• goederen en handelswaar te verkopen;
• openstaande schulden en geldzaken te innnen;
• rekeningen te controleren, goed te keuren of af te keuren;
• geschillen op te lossen, ook via de rechtbank als dat nodig is;
• contracten en akten te ondertekenen;
• voor de rechtbank op te treden, zowel als eiser als verdediger;
• een of meer vervangers aan te stellen als dat nodig is.

• Op 8 november 1676 werd de wet van de stad Brugge vernieuwd door hoge heren, waaronder:
  • Procope de Lalaing, graaf van Rennenburgh, in opdracht van de Spaanse koning.
  • De graaf van Vertin, gouverneur van Vlaanderen.
  • Pieter de Briarde, heer van Beauvoorde, en Ignace François de Bernemicourt, commissarissen van de Spaanse koning.
• De burgemeesters en schepenen van Brugge in 1676-1677 waren onder anderen:
  • Jan Baptiste de Villegas (burgemeester-schepen).
  • Vincent Stochove, Cornelis de le Flije (burgemeester van het corps).
  • 12 schepenen, waaronder Pieter Lotyns, Philips de Mel en Andries Vande Bogaerde.
  • 12 raadsleden, zoals Joos Vanden Dorpe en Rijquaert Broeckman.
  • Jan de Jonckheere was in 1677 vluchteling; Dominicus de Smit stierf in gevangenschap in Kortrijk (mei 1677) en werd vervangen door Guilliam Terwe.
• Andere belangrijke functionarissen:
  • Schatbewaarders: Franchois Vanden Hende (boekhouder), Franchois Nans (rentmeester).
  • Hoofdmannen per stadsdeel, zoals Franchois Everbout (Sint-Jans) en Pieter Wauckier (Sint-Donaas).
• Op 4 december 1676 werd de ontvanger-generaal van West-Vlaanderen, Staelens, gevangengezet in Brugge. Hij werd beschuldigd van afpersing en andere misdaden. Zijn proces begon direct.
• Op 13 december 1676 maakte keizer Leopoldus zijn intocht in Passau (Beieren), gevolgd door zijn bruiloft op 14 december 1676 met Magdalena Eleonora Theresia (zijn derde vrouw). De ceremonie werd geleid door de bisschop van Passau, met hoogwaardigheidsbekleders zoals de Hongaarse kanselier. Er werd een Te Deum gezongen met wensen voor drie zonen (toekomstige koningen) en een regeringsperiode van drie keer zeven jaar.
• Op 26 december 1676 stortte een oven in de abdij van Oudenburg in tijdens de voorbereidingen om klokken voor de Onze-Lieve-Vrouwekerk te gieten. Het werk moest stoppen door de schade. Daarnaast heerste er extreme kou met veel sneeuw, die al drie weken lag – iets wat niet eerder in jaren was voorgekomen.
• Tussen 25 en 26 december 1676 (tussen tweede en derde kerstdag) gebeurde er in Antwerpen een ongeluk (details ontbreken in de tekst).