Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van historische documenten

Ten tweede: Tot mantri van het district Ajapan nummer 54 in de residentie Soerabaja werd benoemd Maas To Leksono. Aan hem zou een officiële akte van aanstelling worden uitgereikt. Een afschrift van deze resolutie zou worden verstrekt aan de Hoofdinspectie van Financiën, de resident van Soerabaja en de Algemene Rekenkamer, ter informatie en kennisgeving.

Nummer 2: Gelezen werd een brief van de resident van Soerabaja, gedateerd 23 van de vorige maand, nummer 1733. Hierin werd, onder verwijzing naar het besluit van de 6e van de vorige maand nummer 166, voorgesteld om de commies op zijn bureau Johan Martin Esche te benoemen tot eerste commies van de tweede klasse met een maandelijks salaris van 230 gulden, ingaand per de 1e van deze maand. Hierover beraadslaagd zijnde werd goedgevonden en besloten om te benoemen en aan te stellen Johan Martin Esche tot eerste commies van de tweede klasse op het bureau van de resident van Soerabaja, op het daarvoor vastgestelde maandelijks salaris van 250 gulden, ingaand per de 1e van deze maand. Aan hem zou een officiële akte van aanstelling worden uitgereikt. Afschriften van deze resolutie zouden worden verstrekt aan de Hoofddirectie van Financiën, de resident van Soerabaja en de Algemene Rekenkamer, ter informatie en kennisgeving.

Nummer 26, dinsdag 7 augustus 1821: Gelezen werd een brief van de resident van Besoeki, gedateerd 23 van de vorige maand, nummer 4560. Hierin werd ter uitvoering van de resolutie van de 6e van deze maand nummer 106 voorgedragen om tot derde commies van de 2e klasse op zijn kantoor te benoemen de eerste klerk C. G. Hagenstein. Hierover beraadslaagd zijnde werd goedgevonden en besloten om te benoemen en aan te stellen C. G. Hagenstein tot derde commies van de 2e klasse op het residentiebureau van Besoeki, op het daarvoor vastgestelde maandelijks salaris van 150 gulden. Aan hem zou een officiële akte van aanstelling worden uitgereikt. Een afschrift hiervan zou worden verstrekt aan de Hoofddirectie van Financiën, de resident van Besoeki en de Algemene Rekenkamer, ter informatie en kennisgeving.

Nummer 7: Gelezen werd een brief van de fungerend resident van Banka, gedateerd 20 januari 1820, nummer 120/7. Hierin gaf hij te kennen dat de voormalige resident Hleinis in het jaar 1817 op Hangam en Beloo twee huisjes had laten bouwen, waarvan de kosten ten bedrage van elk 350 gulden nog niet waren voldaan. Voor betaling hiervan hadden de dienstdoende Batinsoe en de mandoer Moendi, die deze huisjes hadden gebouwd, zich tot de fungerend resident gewend. Hij gaf in overweging dat, gezien de vervallen staat waarin deze gebouwen zich thans bevonden en op grond waar

Anthonius Petrus werd geboren op 9 april.

Terntje Gezina werd geboren op 8 juni.

Johanna werd geboren op 14 mei.

Wilhs Lucretius Maria werd geboren op 7 januari.

Walter Herman werd geboren op 21 mei.

Wilha Catharina werd geboren op 25 juni.

Anna Maria Henriette van Hamme werd geboren op 20 december.

Nicolaas Corstiaan werd geboren op 23 april.

Elisabeth Johanna werd geboren op 17 april.

Jakoba werd geboren op 9 december.

Joseph Daniel Maria werd geboren op 4 juli.

Elisabeth werd geboren op 21 oktober.

Kartina Wilhelmina werd geboren op 6 mei.

Josephus Antonius werd geboren op 25 juli.

Wilha Clasina Sophia werd geboren op 16 april.

Robert Watraven Gustaaf Albert werd geboren op 16 juli.

Anna werd geboren op 5 augustus.

Cornelia werd geboren op 4 december.

Helena Maria werd geboren op 19 januari.

Anna Maria werd geboren op 14 oktober.

Antje werd geboren op 19 april.

Dirk werd geboren op 26 april.

Hendrika Maria werd geboren op 15 augustus.

Hermanus werd geboren op 11 oktober.

15 september 1922 verschenen te Haarlem:

• Johannes Petrus Haver, arbeider, wonende te IJmuiden, gemeente Velsen, Breezaap
• Johannes de Weers, arbeider, wonende te Velseroord, gemeente Velsen, Stationweg, als voogd over zijn minderjarige kinderen Elisabeth en Agatha Martha de Weers, geboren uit zijn huwelijk met Margaretha Haver
• Johannes de Bie, arbeider, wonende te Velseroord, gemeente Velsen, als toezichthoudend voogd over Elisabeth en Agatha Martha de Weers, daartoe benoemd en beëdigd door de kantonrechter te Haarlem op 15 september 1922

De genoemde kinderen zijn de kinderen van wijlen Agatha Duin, weduwe van Jacob Haver te Velseroord.

• Hendrik Duin, smid, wonende te Beverwijk, Munnikerweg
• Johannes Petrus Duin, bakker, wonende te Beverwijk, Koningsstraat, voor zichzelf en als gemachtigde van:
  • Gijs van Hooff, arbeider, wonende te Wijk aan Zee en Duin, Hoogetorenlandseweg, gehuwd in algehele gemeenschap van goederen met Catharina Duin
  • Pieter Kuil, tuinder, wonende te Heemskerk, gehuwd in algehele gemeenschap van goederen met Gerarda Duin

13 februari 1902 verschenen Karel van Balen, winkelier en wonend in Haarlem, en Jozef Baten, metselaar, wonend in de Haarlemmermeer en tevens koopman, voor notaris Johannes Willems in Haarlem.

Karel van Balen verklaarde schuldig te zijn aan Willem Karel Loeft, notaris wonend in Haarlem, een bedrag van 1.850 gulden wegens vandaag geleend geld.

De voorwaarden van deze lening waren:

• De schuldenaar moest een rente betalen van 5 procent per jaar, ingaand op 20 januari (van dat jaar), te betalen in halfjaarlijkse termijnen op 15 januari en 15 juli van elk jaar, voor het eerst op 15 juli 1902.
• Het geleende bedrag of het restant daarvan was te allen tijde aflosbaar en opvraagbaar, mits daarvan minstens 3 maanden van tevoren opzegging werd gedaan.
• De schuldenaar was verplicht jaarlijk op een van de vervaldata van de rente een bedrag van 200 gulden af te lossen.
• De betaling van hoofdsom en rente moest gebeuren aan en ten huize van de schuldeiser, zonder enige kosten of schuldverrekening.
• Alle kosten van deze akte, inschrijving, opzegging en doorhaling, en alle andere hieruit voortvloeiende kosten kwamen voor rekening van de schuldenaar.

Tot zekerheid voor de betaling van de hoofdsom met rente en kosten verbonden de schuldenaar en Jozef Baten hypothecair ten behoeve van de schuldeiser:

1. Karel van Balen verbond:
   • Een woon- en winkelhuis, een pakhuis en een afzonderlijke bovenwoning met erf, staand in Haarlem aan de Schoterweg, kadastraal bekend in sectie G nummer 106 als bouwterrein groot 88 centiare.
   • Een woon- en winkelhuis en een woonhuis onder één dak met erven en tuinen, staand in Haarlem aan de Maarten van Heemskerkstraat, kadastraal bekend in sectie G nummers 795 als huis en erf groot 99 centiare en 796 als huis en erf groot 1 are 1 centiare.
   Deze percelen behoorden hem in volle eigendom.
2. Jozef Baten verbond: Een huis, schuur, erf en tuin staand in de Haarlemmermeer aan het Hoofddorp nabij de Kruisweg aan de Binnenweg, kadastraal bekend in sectie C nummer 2720 als huis en erf groot 1 are 50 centiare. Dit perceel behoorde hem in volle eigendom.

De tekst bevat een overzicht van rechtshandelingen die zijn vastgelegd in februari, maart, april, mei en juni 1542 in en rond Kerkrade en andere plaatsen in de regio.

De volgende soorten rechtshandelingen worden beschreven:

• Openbare verkopen van onroerende goederen zoals huizen, tuinen, boomgaarden, bouwland en weiland
• Verkopen van roerende goederen en meubels
• Obligaties (schuldbekentenissen) voor verschillende bedragen
• Volmachten waarbij mensen anderen machtigen om namens hen te handelen
• Testamenten
• Toestemmingen voor verkopen
• Delingen van eigendommen
• Stichtingen
• Kwijtingen (bevestigingen dat schulden zijn betaald)
• Ruilingen van gronden
• Huwelijkscontracten
• Doorhalingen van eerdere inschrijvingen

Bij de meeste transacties worden de volgende gegevens vermeld:

• De namen van betrokken personen, waarbij regelmatig voornamen als Hubert, Jozef, Jan, Hendrik, Maria, Catharina en Anna voorkomen
• Hun woonplaatsen, voornamelijk Kerkrade, Herkrade, Eijgelshoven, Achtscheid, Simpelveld, Wittem en Luik
• De aard en ligging van de verkochte goederen
• De grootte van percelen, uitgedrukt in aren
• De verkoopprijzen in guldens
• Registratiekosten

Voorbeelden van transacties zijn de verkoop door Hubert Jozef Luckers aan Hendrik Christiaan Wolfs, beiden te Kerkrade, van roerende goederen voor 31 gulden, en verschillende openbare verkopen van landbouwgrond en gebouwen aan verschillende kopers met prijzen variërend van enkele guldens tot honderden guldens.

Er werd een veiling gehouden van verschillende huishoudelijke goederen en landbouwgereedschappen. De lijst bevatte onder meer 100 stoelen, een kist, kruiken, een kuip, een zaadzaaimachine, een gieter, ketels, trechters, een emmer, een ladder, een schrijn, potten, ketels, emmers en kammen.

De volgende personen kochten goederen op de veiling:

• Jacobus Rutten kocht voor 10 gulden
• Jan Rutten kocht meerdere items voor in totaal 35 gulden
• Hendrina Rutten kocht voor 10 gulden
• Maria Rutten kocht meerdere items voor in totaal 65 gulden
• Peter Verhoeven kocht voor 25 gulden
• Jacobus Verdyk kocht voor 35 gulden

Er werden ook aardappelen, meel, schauwen, een korte kar, een lange kar, een ploeg, een egge, koeien bakken, potten, kasten, een klok, een tafel, stoelen, een ketting en andere items verkocht voor bedragen variërend van 5 tot 95 gulden.

Verdere kopers waren:

• Christiaan Marten kocht voor 75 gulden
• Simon van Brée uit Voorthuizen kocht voor 4 gulden
• Jan Temmens kocht voor 50 gulden
• De weduwe Jan Martens uit Mullem kocht voor 2 gulden
• Peter van den Bosch uit Voorthuizen kocht voor 60 gulden en 50 gulden
• Leonardus Zegers uit Mullem kocht voor 11 gulden
• Hendrik van den Berg uit Mullem kocht voor 10 gulden

Het totaalbedrag van de veiling was 380 gulden en 10 cent.

De veiling werd bijgewoond door getuigen Gerardus van den Bosch, een particulier, en Engelbertus Trix, katoenverver, beiden uit Voorthuizen. Zij tekenden het document samen met de notaris na voorlezing.

Het document werd geregistreerd in Voorthuizen in deel 50, blad 26, vak 33-5. Er werd 7 gulden en 60 cent aan registratiekosten ontvangen, plus 2 gulden en 89 cent aan opslag, wat in totaal 10 gulden en 49 cent bedroeg.

24 april 1908: Van 10 tot 1 uur waren O. Hellema, Th. Pigeand en Sprokholt in dienst.

Cornelis Taams uit Oostzaan deed aangifte dat zijn roeiriemen uit zijn jol waren verdwenen. De jol had hij zoals gebruikelijk in de sloot naast het kopermolenspad vastgelegd. Drie jongens hadden met een andere jol en zijn riemen gespeeld:

• Lambartus Bunschoten, 11 jaar oud, wonend bij schoolmeester Dirk de Ruiter
• Dirk Kruyt, 12 jaar oud
• Een derde jongen

De jongens verklaarden dat zij de riemen uit de jol van C. Taams hadden genomen om te gaan varen met de jol van D. Taams, maar dat zij de riemen aan de jol van D. Taams hadden laten hangen. De politie zou de gebroeders Taams de volgende dag nogmaals over deze zaak horen.

Sprokholt had de nachtdienst van 24 op 25 april 1908. Hij nam om 10 uur de dienst over van Pigeaud. Er waren geen bijzonderheden. Om 11 uur sloot hij het politieposthuis.

25 april 1908: Om 8 uur kwamen H. Noordenbos en later O. Hellema in dienst. Sprokholt ging om 9 uur uit dienst.

26 april 1908: Om 8 uur kwamen H. Noordenbos en G. Schoen in dienst. O. Hellema ging om 9 uur uit dienst. Er stond een kan gemerkt met W.B.R. op het bureau voor de eigenaar om terug te halen, maar deze mocht niet worden afgegeven zonder toestemming.

27 april 1908: Om 8 uur kwamen J. Viers en G. Schoen in dienst. H. Noordenbos ging om 9 uur uit dienst maar was niet gekomen. J. Viers moest naar de rechtbank.

5 september 1699 ontving de directeur Bernagie op Curaçao een brief van 17 november. De heren bestuurders van de West-Indische Compagnie schreven vanuit de kamer in Amsterdam over een brief van 16 september 1698 uit de kamer in Zeeland. Deze brief werd op 22 april van dat jaar aan de directeur overhandigd met orders over de kustbewakers.

Op 7 april arriveerde kapitein Daniel Hendriks op Curaçao. Hij was zeer ziek en de directeur kon niet voorkomen dat hij in de haven aanlegde, omdat er geen assistenten of andere bediendes van de Compagnie aanwezig waren. Na enkele dagen liet de directeur de hele raad bij hem thuis bijeenkomen en vroeg om hulp om de kapitein met zijn schip te laten vertrekken. Zijn verzoek werd afgewezen. De raad oordeelde dat het beter was dat het schip bleef liggen voor het voordeel van de inwoners en het eiland, omdat zij geen hulp van de Compagnie hadden gehad.

De directeur riep de kapitein bij zich en beval hem mondeling te vertrekken, maar de kapitein kwam deze opdracht niet na en bleef liggen. Op 22 april 1699 kreeg de directeur een brief van 16 september 1698. Op zondag 24 april liet hij in de kerk aan de hele gemeente verkondigen dat zij op 25 april in het fort moesten samenkomen met wapens en munitie volgens de orders van de Compagnie.

De directeur legde zijn orders van de Compagnie voor aan de raad en vroeg opnieuw om hulp, maar kreeg hetzelfde antwoord: de gemeente vond het het beste dat de kapitein niet zou vertrekken omdat zij geen hulp van de Compagnie kregen. Zij zouden zelf hulp moeten zoeken en daarover aan de Compagnie schrijven.

De directeur vroeg de raad en gemeente om dit niet te doen en de reden daarvan aan de Compagnie te schrijven, maar dit werd weer geweigerd. Het antwoord was dat het mogelijk nog 5 of 6 jaar zou duren voordat de Compagnie slaven zou sturen. De directeur antwoordde dat hij niet geloofde dat de Compagnie dit wilde, omdat hij in zijn brief had begrepen dat de Compagnie een besluit zou nemen over het toezenden van hulp: een snauw (klein oorlogsschip) en een bark (klein schip).

Op 5 juni werd er nog een snauw gezien. De directeur ging meteen naar het fort en gaf de constabel opdracht alle geschut aan de waterkant scherp te laden en hem te waarschuwen wanneer de snauw binnen bereik was. De directeur ging persoonlijk naar het fort en beval de constabel 4 keer op het schip te schieten. De constabel weigerde en zei dat hij niet op zijn vrienden wilde vuren en dat hij geen salaris van de Compagnie kreeg. Hij bood de directeur de lontstok aan om het zelf te doen.

De directeur vroeg anderen en de hele groep om hulp, maar niemand wilde helpen en hij werd bespot en uitgelachen. Hieruit kon de Compagnie begrijpen welke eer een man kon verdienen onder zulke omstandigheden. De directeur verzocht vriendelijk om van zijn dienst ontheven te worden om 3 redenen:

• Ten eerste kon geen eerlijk man de orders van de Compagnie opvolgen zonder dat er bediendes van de Compagnie werden aangesteld

Jacobus Hardeberch, toezichthouder, Albertus van der Voort en Jan Walraven, toezichthouders van gemeenschapsmiddelen, hebben 10 april 1785 een verklaring afgelegd bij notaris Mr. Hendrik Danier van Hoorn in Amsterdam. Dit gebeurde op verzoek van de hoofdofficier Mr. Willem Cornelis Bakker.

De getuigen verklaarden dat zij zaterdag 29 januari tussen half 11 en 11 uur 's ochtends bij de Binnen Amstel bij de Achtergracht Christiaan Wesendonk hebben gezien. Wesendonk, die op dat moment gevangen zat in de gevangenis van de stad, kwam uit een wijnkelder die gelegen was op de Binnen Amstel bij de Achtergracht. Deze kelder stond bekend als de wijnkelder van Claas Slomp. Wesendonk droeg onder zijn linkerarm een diepe mand waarin duidelijk flessen lagen.

Goletta de Ham, weduwe en beheerder van de nalatenschap van wijlen Leonard van Asperen (die notaris en advocaat was in de stad), kwam op 10 december 1698 voor notaris Cornelis Rens. Zij verklaarde dat ze haar zoon, advocaat Admaijns van Asperen, volmacht gaf om namens haar te verkopen. Het ging om alle stukken land die zij bezat onder het rechtsgebied van Alblasserdam en omgeving. Hij mocht deze gronden verkopen, zowel openbaar als privé, en mocht ze bij de juiste rechter overdragen aan de koper of kopers. Ook mocht hij het verkoopgeld ontvangen, een kwitantie voor de ontvangst maken en verder alles doen wat nodig was, alsof zij er zelf bij was geweest. Dit gebeurde in Haarlem in aanwezigheid van getuigen Coenraet vander Linden en Francois Gens.

De contante gelden in de boedel die na het overlijden van de genoemde Slomp werden gevonden, bedroegen in totaal een bedrag van 562 gulden en 4 stuivers.

Verder was er nog een obligatie ten laste van Dirck Gerrit Cornelisse Schuijt of nu diens weduwe Lijsbet Willems, die hertrouwd was met Dirck Huijsman wonende in Oosdorp. Deze obligatie was ten behoeve van de genoemde Slomp en bedroeg 200 gulden.

In de boedel werden de volgende goederen gevonden en voor het weeskind onverkocht gelaten:

• Een stuk linnen, lang 68 ellen
• 15 slaaplacens
• 6 peluwdoeken of slopen
• 12 slopen
• 13 neusdoeken
• 1 santee
• 9 mannenhemden
• 1 tafellaken
• 8 luren
• 4 schorteldoeken
• 1 bed met koperen bedpan
• Enige wollen kleding van de overledene

Als lasten van de boedel moesten betaald worden: de doodschulden van de overledene en nog te betalen landhuizen en ongelden.

Op 9 november 1698 kwamen voor mij Cornelis Rens, openbaar notaris, Gerrit Janse Feije (huisman wonende op de Sparewoudersedijk) en Dirck Willemse Reijme (huisman wonende bij Halfweg). Zij waren samen voogden over Claes Pieterse Slomp, de minderjarige zoon van de genoemde Pieter Claese Slomp, volgens een akte van voogdij van 1 oktober 1698 die voor mij notaris en getuigen werd gepasseerd.

Zij verklaarden dat de voorgaande inventaris naar hun beste kennis en wetenschap was opgesteld en deugdelijk en oprecht was. Zij beloofden dat wat nog ten voordeel of nadeel van deze boedel mocht opkomen, hiermee ook zou worden toegevoegd en dat zij dit te allen tijde met een boedeleed zouden bevestigen.

Dit werd gedaan en gepasseerd in Haarlem in aanwezigheid van Francois Rens en Coenraet van den Linden als getuigen.

Verder werd de Ras bij deze gemachtigd om 48 gulden en 16 stuivers te ontvangen en de zaken daar namens hen te behartigen, met bevoegdheid om alles te doen wat daarvoor nodig was.

3 december 1771 ging commandant Bolans met enkele Atjehers het overlopen der bondgenoten na.

3 december 1771 's avonds waren allen aanwezig, behalve vaandrig en hoofd der militie Jan Marthin Scheffer die ziek was. Terwijl men bezig was met de verzending van de sloep d'Hazewind naar Priamang, ontving men van de commanderende sergeant Plans de volgende brief:

1 december 's avonds om 5 uur kwamen steenback en de Boeginese korporaal Kwalon Batavia met een prauw van Ticou aan. Ze waren allen zwaar gewond. Op 30 november 's avonds om 5 uur hadden de Atjehers 4 Europeanen aan het strand overvallen en gedood toen zij naar het fort wilden komen. Steenbach begaf zich terug naar het fort en bleef daar de nacht. De volgende morgen, 1 december om 5 uur, zag hij dat alle Atjehers weg waren en niets hadden beschadigd aan de kust. Op Ticou lagen nog een korporaal en 4 gewone Boeginezen, maar de geweren en andere goederen van de Compagnie die Steenbach in de prauw had, waren allemaal weg.

Plants zou de 2 korporaals met de Tanjong Pour overzenden. Hij vroeg om versterking met volk uit Padang, want het zag er slecht uit onder de regenten. Ze liepen dagelijks met hun wapens over naar de vijand. Hij kon alleen nog vertrouwen op Pauwers, Padangers, radja Nando en orang Caijo, mara Alam. De anderen waren niet meer te vertrouwen omdat ze dagelijks met hun wapens naar de vijand overliepen.

Er waren geen voorraden meer voor de Europeanen te krijgen. De koeien van de Compagnie liepen bij de vijand, zodat hij daar niets van kon krijgen. Hij vroeg om:

• iemand die met het kanon kon omgaan
• een meester met medicamenten
• lampolie en 2 kaatsers
• rijst, want hij had dagelijks 369 pond nodig voor de Padangers, Pauwers en Niassers

Hij verzocht dringend om hulp met volk, omdat de vijand hem rondom met versterkingen had omsingeld.

Uit de brief bleek dat bij de aanval van 30 november de Europese en Boeginese korporaals bij hun vertrek van Ticou zwaar gewond waren geraakt en 4 gewone Europese soldaten door de Atjehers waren gedood. De wapens die in hun prauwen waren, waren door hen weggenomen. Bij de commandant op Priamang bevonden zich nog maar weinig mensen. De bondgenoten van Padang en Paur waren met de dienaren en onderdanen 's morgens naar de vijand overgelopen.

Er werd besloten om de commandant met de sloep de Hazewind wat proviant toe te sturen en hem te laten weten dat hij zich bij nood met het volk naar de sloep moest terugtrekken. De gezaghebber vroeg wat men hieraan moest

19 oktober 1759: Een verklaring over door witte mieren beschadigde linnengoederen was niet door de ambtenaar, niet door de verschenen partij en niet door de getuigen getekend. De getuigen stonden er zelfs helemaal niet in vermeld.

In een andere verklaring van 19 oktober 1759, ook over beschadigd linnen, was assistent Christiaan De Groot tegelijk notaris en getuige, maar hij had alleen als getuige getekend.

1 april 1760: Deze Christiaan De Groot trad opnieuw op als notaris en was tegelijk verschenen partij en getuige in één en hetzelfde document. Ook ondermeester Brugner verscheen daarin als verschenen partij en getuige.

Uit het antwoord op een brief die de eerst genoemde klerk van politie B.s F.s Forcade aan hem Seijtterth had geschreven, bleek dat hij deze verklaring naar Padang had gestuurd om daar te dienen. Hij bedankte in dat antwoord voor de waarschuwing die hem vriendschappelijk was gedaan en waarin de fouten waren aangetoond.

Zijn verantwoording hierop bestond uit een vermenigvuldiging en opheldering van de fouten, zoals te zien is in de verklaring zelf die naar het origineel bij nummer 13 te vinden is.

Hij veranderde als ambtenaar de naam van Christiaan De Proot in die van korporaal Coenraad Bergies (nummer 22). Als verschenen partijen liet hij hem samen met de chirurgijn staan, maar onderin waar zij duidelijk als getuigen hadden getekend, haalde hij dit met de pen door en schreef daarboven "als verschenen partijen als getuigen".

In plaats van deze 2 personen liet hij de 2 Europese soldaten Lucas Corier en Iohan Matthijs Steenbach tekenen. Hoewel volgens het naamlijstje van de met die boot vertrokken militairen I. M. Steenbach pas 12 dagen na de datum van Batavia naar Adserhadza vertrok met het schip De Waaksaamheid (dat was op 12 april 1760), was de verklaring toch gepasseerd op 1 april van hetzelfde jaar.

De volgende documenten worden beschreven:

• Overdrachten van slaven
• Schuldbrieven
• Verklaringen van overleden slaven
• Gedroste (gevluchte) militairen
• Beschadigde linnengoederen

De inhoud van alle andere documenten bevatte lasterlijke valse beschuldigingen tegen vroegere ambtenaren en opperhoofden van Polo Chinco. Deze waren afgenomen van gewone Maleiers en landloopers, samen met soldaten en vergelijkbare personen die onder zijn bevel hadden gestaan.

In de overige papieren in dit protocol, die allemaal betrekking hebben op zijn handelingen met de bergvolkeren van de Songijpagoune, kunnen geen eigen namen gevonden worden, want het betreft verdedigingen, klaagschriften en verklaringen.