Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

De erfenis van de overleden Pieter Treschouw is overgenomen door Hr. Schulle. De betrokkenen verklaren dat ze Hr. Frans Kofler hebben gemachtigd om namens hen en in hun hoedanigheid op te treden. Met toestemming van de Raad van Amsterdam en bijgestaan door een voogd en vier andere personen, mocht Hr. Frans Kofler voor de eerbiedwaardige en achtingwekkende heren schepenen van de stad verschijnen.

Daar heeft Hr. Frans Kofler namens de weduwe Pieter Treschouw een huis en erf, gelegen aan de binnenzijde van Nieuw Eiland in Amsterdam, overgedragen aan Jan Bontekoningh. Dit gebeurde op 12 april 1718 voor een bedrag van ƒ 2350, volgens de gebruikelijke koopvoorwaarden. De koopsom was volledig betaald en Hr. Frans Kofler beloofde vrijwaring te geven. Hiervoor verbonden de betrokkenen hun persoonlijke goederen, de goederen van hun kinderen en die van de pupillen van de tweede betrokkene.

Verder beloofden ze alles te doen wat nodig was en wat de gemachtigde in hun naam kon of moest doen. Ze beloofden ook alles wat krachtens deze akte gedaan zou worden, te zullen handhaven. Dit gebeurde onder verplichting en onderwerping aan de rechtbank in Amsterdam.

Aanwezig waren: Susanna Maria Alphonsies, David Lamy Junior (weduwnaar van Jean Boldumn), Schulte, Hermanus Van Garel (pastor), H. Minuict en Adr. Baars.

• Eentje op naam van de vijf minderjarige kinderen van Cornelis Ploos, uitgegeven aan Catharine Tol voor 1000 gulden, gedateerd 1708.
• Eentje op naam van Jan Reijersz Tulling voor 2000 gulden, gedateerd 16 maart 1711.

De heren J. en D. Bontekouw bevestigden dat scheepskapitein Jan Gerbrand of diens rechtopvolger verantwoordelijk was voor de schade die Jan Gerbrand had geleden aan zijn schip, lading en de goederen van de opvarenden. Deze schade moest worden vergoed volgens een eerdere afspraak of een beslissing van scheidsrechters. Jan Gerbrand moest ook de huur betalen voor het scheepsvolk en de goederen die zij gebruikten. Dit moest gebeuren in het huis van Bontekoningh op het Drie Heuvelen Eiland in Amsterdam. Jan Gerbrand beloofde dat hij alles wat daar werd beslist, zou accepteren alsof het rechtstreeks tegen hem was gericht.

Ook Johannes Bontekouw en Dirk Bontekouw bevestigden dat zij de afspraken en beslissingen van scheidsrechters zouden nakomen. Zij beloofden de schade te vergoeden en de afspraken na te leven. Dit werd bevestigd in Amsterdam op 1654-08-25 in aanwezigheid van getuigen Daniel van de Brink en Lourens Smit. De notaris was Joannes Dirk Bintekoning, met als bijstand Raerd Auses van den Brink, Adr. Baars en L. Smit.

• Jan Bontekoningh (20 jaar)
• Dirk Boutekoningh (10 jaar)

• Aan Jan Bontekoningh: twee lijfrentebrieven (een van 155 gulden per jaar ten laste van het land in Amsterdam en een van 90 gulden per jaar in Hoorn), samen goed voor 2500 gulden.
• Aan Dirk Boutekoningh: twee soortgelijke lijfrentebrieven, ook goed voor 2500 gulden.
• Aan elk kind nog eens 12.500 gulden, samen 25.000 gulden.

De testateur laat aan elk kind van zijn zussen en aan zijn nichten, waarvoor hij peter was, 100 gulden als herinneringsgeschenk na.

Aan zijn neef Claard de Weerde Wit (vernoemd naar de vader van de testateur) laat hij na:

• zijn gouden diamanten ring;
• een gouden ring met een zegelsteen met zijn wapen;
• zijn degen met zilveren gevest;
• zijn rotting met zilveren beslag;
• al zijn kleding (boven- en onderkleding van laken, wol, zijde en linnen).

Al deze legaten moeten binnen 6 maanden na zijn overlijden worden uitgereikt. De erfgenamen hoeven hiervoor geen rente te betalen.

Als erfgenamen benoemt hij zijn vijf zussen:

• Anna de Weer, weduwe van Casparus Dupper;
• Cornelia de Weer, weduwe van Blafius Cnsen;
• Hester de Weer, getrouwd met Floris Bontekoningh;
• Magdalena de Weer, getrouwd met Jan Schuurman;
• Rachel de Weer, getrouwd met Johannes de Wit.

Zijn huis en erf aan het Nieuwe Waals Eiland, op de hoek van de Bantemerstraat (waar hij woont), met alle inboedel (meubels, schilderijen, porselein, linnen, wollen spullen, bedden, dekens, ongemunt goud en zilver, gouden en zilveren munten en andere huishoudelijke spullen), plus alle benodigdheden voor de stokvishandel (balans, schalen, gewichten, windassen, touwwerk) en alles op zolder en in de kelder, moet door zijn zus Rachel de Wit of haar nakomelingen worden overgenomen voor 12.000 gulden contant.

Zijn neef Claard de Weerde Wit mag de stokvishandel overnemen en in het genoemde huis wonen. Hij moet huur betalen aan zijn ouders, naar hun goedvinden. De handel wordt uitgevoerd onder toezicht van zijn vader, en de winst komt toe aan de ouders of aan Claard de Weerde Wit zelf, afhankelijk van wat zijn ouders het beste vinden. De testateur laat de beslissing hierover aan zijn ouders of de langstlevende van hen over.

Rachel de Wit mag, na taxatie door deskundigen (gekozen door de executeurs), alle stokvis die bij zijn overlijden aanwezig is overnemen voor de boedel, mits ze de waarde vergoedt. Ook mag ze zijn aandeel van 1/8 in de walvisvaart met alle bijbehorende zaken (handelsgoederen, uitstaande schulden, etc.) overnemen voor 6.000 gulden.

Het huis naast het hoekhuis (bewoond door zijn zwager Floris Bontekoningh), evenals de schepen en scheepsdelen die hij nalaat, mogen pas na 1 jaar na zijn overlijden worden verkocht. Tot die tijd blijven ze gemeenschappelijk bezit, en de opbrengst wordt gelijk verdeeld onder de erfgenamen. De wijn in beide kelders mag wel eerder worden verkocht, als de erfgenamen dat wenselijk vinden.

Zijn helft in de landerijen in de Diemermeer (met koeien, paarden, wagens, karren en andere toebehoren), die hij samen met zijn zwager Bontekoningh bezit, mag door Bontekoningh worden overgenomen volgens hun contract. Als Bontekoningh dit niet doet, mag een andere vriend van de testateur het overnemen. Als niemand het overneemt, mag het na 1 jaar na zijn overlijden door de executeurs worden verkocht, openbaar of onderhands, naar hun goedvinden.

Op 26 januari 1734 verschenen Adrian Baars, Johannes Bontekoningh en Dirk Bontkoning voor een notaris in Amsterdam. Zij waren allemaal betrokken bij brouwerij De Ster en handelden namens andere aandeelhouders, zoals vastgelegd in een volmacht van 8 mei 1733. Zij benoemden Cornelis Koop Dinette als hun vertegenwoordiger. Hij mocht namens hen alle geldzaken rond de brouwerij afhandelen, zoals vorderingen indienen, geld ontvangen en kwijtingen afgeven.

In een rapport van 16 juli 1876 uit Batavia geeft de gouverneur-generaal opdracht aan de resident van Cheribon om een verslag te maken. Dit verslag moet gaan over de productie van suiker en een toelichting daarop. Ook moet het ingaan op onderzoeken in andere districten.

De heer De Wit, voormalig controleur van Negorogolo, wordt gevraagd om een rapport te schrijven. Hierin moet hij uitleggen hoe de productie kan worden verhoogd. Ook moet hij een schatting maken van de opbrengst in zijn afdeling en een voorlopige indeling van de dorpen in Tjirebon geven. Dit is nodig volgens de regels voor de belasting op landbouwopbrengsten.

Het rapport is gericht aan Sijne Excellentie de gouverneur-generaal.

Op 26 augustus 1733 lieten Fhoris Bontekoningh en zijn vrouw in Den Haag een testament opstellen bij notaris Adrian Baarso.

Op 30 november en in een naschrift van 10 december had heer Hamel Bruijnincx geschreven dat hij graag zijn correspondentie met de Staat wilde voortzetten en brieven via kooplieden in Wenen wilde laten verzenden. Hij vroeg of de Heren hem hierin wilden steunen, omdat de post tussen Constantinopel en Wenen veilig en regelmatig verliep. De Heren besloten een kopie van de brief te geven aan de Heren van Essen en andere afgevaardigden voor financiële zaken, zodat zij de zaak konden onderzoeken en verslag konden doen.

Thomas Harington de la Cordvrie, een onderdaan van de Franse koning woonachtig in Saint-Malo, diende een verzoek in. Hij had in november 1718 in Gotenburg (Zweedse stad) een schip genaamd De Eenhoorn gekocht van Engele Gatsanielm, een Zweedse koopvrouw. Het schip was eerder in beslag genomen door de Zweedse admiraliteit, maar Harington had een vonnis en een zeebrief gekregen om het schip naar Saint-Malo te varen. Onderweg was het schip door slecht weer gedwongen om aan te leggen in Hellevoetsluis, waar het werd gearresteerd door Jean en Dirck Bonte-Coning, kooplieden uit Amsterdam, die claimden eigenaar te zijn. Cossart en Boutlier, kooplieden uit Rotterdam, verzetten zich hiertegen namens Harington. De arrestanten baseerden zich op een placaat van de Staten-Generaal van 12 juli 1714, maar Harington betoogde dat dit placaat niet gold voor onderdanen van andere koninkrijken. Hij vroeg om opheffing van het arrest. De Heren besloten hem te verwijzen naar de gewone rechtbank.

De regenten van het dorp Esch (in de meierij van 's-Hertogenbosch, kwartier Oosterwijk) dienden een verzoek in. In 1705 en 1707 hadden zij met toestemming van de Staten-Generaal van 30 januari 1705 een lening van 2000 gulden afgesloten om karren, paarden en Franse oorlogsbelastingen te betalen. De afspraak was dat de lening binnen drie jaar na de vrede afgelost moest zijn. Door slechte oogsten, droogte, veesterfte en armoede was dit niet gelukt. Onlangs hadden zij een deel van hun grond verkocht voor ongeveer 1000 gulden, maar ze hadden nog steeds 1000 gulden nodig. Bovendien eiste de ontvanger van de belastingen betaling van een achterstallige verponding. Zij vroegen om uitstel.

• De eigenaren van het schip vrij te houden van kosten en schade door borgtocht of verplichtingen die zij bij de Admiraliteit in Amsterdam voor de staat hadden afgesloten. Dit gold voor een bedrag van 20.000 gulden of meer/ minder, afhankelijk van de borgtocht.
• Zijn schip en bemanning niet buiten hun opdracht van de staat te laten opereren.
• Geen vrije schepen aan te vallen of te beschadigen.

De tekst bevat geen bruikbare historische informatie om samen te vatten.

De boedel bevat de volgende roerende goederen met hun waardes:

• 1 transport van 6 gulden, 15 cent
• 1 onder- en overbed met 2 kussens en 1 bedpenlum: 90 gulden
• 3 onder- en overbedden met 6 kussens en 3 bedpeluwen: 72 gulden
• 1 bonte beddeken: 5 gulden
• 16 Pierentinsche handdoeken: 4 gulden, 80 cent
• 2 hoekkussens: 60 cent
• 2 koeien: 75 gulden
• 1 mestgrep en melkstoeltje: 50 cent
• aardwerk potten en pannen: 1 gulden, 50 cent
• hooi, stro en andere kleine zaken: 5 gulden

De boedel bevat de volgende onroerende goederen met hun waardes:

• 1/7 deel van een stuk bouwland genaamd het Waterland in Goor, grenst aan de Schipbeek en Erve Heyinik: 35 gulden
• 1 huis en werf met bijbehorende hofstede in Rijssen, Elsener Straat, grenst aan het huis van Jan Baanen en de erven Struik: 1050 gulden
• oude en nieuwe Slag en Hooiland in Markelo, ongeveer 4 dagwerken, grenst aan land van Derk Jan Heijlersig en Lambert Krijgsman: 600 gulden
• 1 stuk bouwland genaamd het Groote Stuk in Markelo, ongeveer 2 mudden: 425 gulden
• 1 stuk bouwland genaamd Weijsdiers Stuk in Markelo, ongeveer 6 schepels, grenst aan land van Jan Hendrik van Heek en Albert Wannink: 375 gulden
• 1 stuk bouwland genaamd achterste Nieuwe Land in Herke of Hericke, Markelo, ongeveer 1 mudde, grenst aan land van Bezend Klosters en Hendricus van Eerden: 135 gulden
• 1/7 deel van een stuk bouwland in Goor, grenst aan land van weduwe Ian Hendrik Jalink en Malbergs-Beek: 42 gulden, 85 cent
• 1/7 deel van een half stuk bouwland genaamd Bonenkampje in ’t Laar, Goor, grenst aan hooiland van mejuffrouw Catharina Aalpaal, weduwe Wilhelm Engelbert Hulsken en kinderen: 15 gulden
• 1 perceel bouwland genaamd Aanholts kamp in Herke of Hericke, ongeveer 3 schepels, grenst aan land van Mannes Hollenberg en Nieuwen kamp: 140 gulden
• 1 perceel bouwland genaamd voorste Nieuwe Land in Herke of Hericke, ongeveer 5 schepels, grenst aan land van Jan Hendrik Kampers en Bezend Schottuuk: 165 gulden

Totaal waarde van roerende en onroerende goederen: 4041 gulden, 59 cent.

Hendricus van Eerden moet in 1 maand betalen:

• als eigenaar voor de helft: 2020 gulden, 79 cent en een halve cent
• als mede-erfgenaam van zijn overleden zoon JHarmina je Albert Jan Hendrik van Eerden voor 1/4 deel: 1010 gulden, 39 cent en drie kwart cent

• Jan Willem Habets, landbouwer te Aalbeek-Gulpen;
• Maria Elisabeth Habets, landbouwster te Aalbeek;
• Pieter Joseph Habets, landbouwer te Winthagen-Woerendaal;
• Pieter Hubert Habets, landbouwer te Ubach over Worms;
• Hendrik Herman Habets, landbouwer te Voerendaal;
• Joanna Catharina Habets, zonder beroep, gehuwd met Hubert Kretfels, landbouwer te Hek-Voerendaal;
• Antoinetta Habets, zonder beroep, gehuwd met Leonard Pieter, landbouwer te Humarde-Woerendaal;
• Maria Josepha Habets, landbouwster te Winthagen-Voerendaal, weduwe van Gosius Cratsbouw, en als moeder en voogdes over haar minderjarige kinderen:
  • Pieter Joseph Hubert Cratsbouw;
  • Magdalena Carolina Cratsbouw;
  • Maria Gertruda Cratsbouw.
  A. Hubert Pieter Bestrand, landbouwer te Bocholtz, was toeziend voogd over deze minderjarigen.
• De kinderen en afstammelingen van de overleden Senden:
  • Frans Willem Senden, landbouwer te Rekem-Voerendaal;
  • Carolina Cornelia Senden, zonder beroep, weduwe van Jan Senden te Luik;
  • Maria Anna Senden, zonder beroep, gehuwd met Daniel Joseph Gorissen, landbouwer te Waubach-Ubach over Worms;
  • Jan Mathys Senden, landbouwer te Hek-Voerendaal;
  • Catharina Josephina Senden, landbouwster te Hek-Voerendaal;
  • Lodewijk Senden, landbouwer te Hek-Voerendaal;
  • Anna Catharina Schreur, weduwe van Jan Willem Houterman, landbouwer te Wellen-Heerlen.

• Cornelis Jetten, stationschef in Velsen;
• Willem Hendrik Mol, ambtenaar bij de gasfabriek in Amsterdam, gehuwd met Aagtje Jetten;
• Justus van Wely, kandidaat-notaris in Velsen, als vertegenwoordiger van Johannes Gerardus Philippus Disart, apothekersbediende in Texel, gehuwd met Reintje Jetten.

W. J. Joustra uit Apeldoorn en 't Loo schrijft op 28 juni 1880 een kritische brief over de Vrije Universiteit. Hij vindt dat deze instelling, die op gereformeerde grondslag is opgericht, geen echt leven in de hoogste zin van het woord toont. Hij vergelijkt het met een mechanisme dat men probeert te laten lijken op een organisme, maar dat nooit echt levend zal zijn.

Hij uit zijn teleurstelling en noemt de beschuldigingen van aanmatiging en misleiding tegen de oprichters (zoals Dr. Kuyper) onterecht. Hij hoopt op een repliek van een vriend op Dr. Kuypers boek "Het Calvaanisme" om deze indrukken te weerleggen.

Verder meldt hij dat een wetsontwerp voor scheiding van kerk en staat in Genève op 5 juli 1880 is verworpen met 6306 stemmen tegen 4064. In Duinkerken wint Borgorot (monarchist) de verkiezingen voor de Kamer der Afgevaardigden met 6070 stemmen tegen 4724 voor Claeys (republikein).

In Washington vertrekt het fregat Tennessee op 4 juli 1880 naar West-Indië om een incident met een Spaans oorlogsschip bij Cuba te onderzoeken. In Constantinopel roept Abddin-pacha de Albanezen op om zich te verzetten tegen de inname van Epirus door Griekenland. Graaf von Hatzfeldt zal een nota van de mogendheden aan de Porte overhandigen.

Er volgen uitgebreide handels- en marktberichten uit verschillende steden zoals Londen, Liverpool, Oostende, Keulen, Parijs, New York, Amsterdam, Rotterdam en Haarlem. Deze bevatten prijsinformatie over granen, suiker, katoen, olie, spiritus en andere waren.

Ook zijn er scheepstijdingen met aankomsten en vertrekken in havens zoals Texel, Ymuiden, Helvoet en Boulogne-sur-Mer. Verder worden waterstanden gemeld in Keulen, Emmerik, Vreeswijk, Maastricht en andere plaatsen.

Tot slot zijn er wisselkoersen en beursnoteringen uit Amsterdam en andere financiële centra, evenals berichten over loten en obligaties.

Als laatste nieuws wordt gemeld dat de Willem Barendsz veilig is aangekomen in Vardø op 75 graden noorderbreedte. De Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland brengen een rapport uit over het verbod op een waterweg tussen de Zuid-Hollandse rivieren en het IJ of Noordzeekanaal, en bevelen aan hun voorstel aan te nemen.

• Het goed wordt verkocht in de staat waarin het zich bevindt, zonder garantie op gebreken, schade of onjuiste omschrijving. De koper aanvaardt het goed met alle rechten, lasten en verplichtingen.
• De koper draagt vanaf de toewijzing direct het risico en de verantwoordelijkheid voor het goed.
• De grondbelasting vanaf 1 januari 1891 is voor rekening van de koper.
• De koper moet de bestaande verzekering voor het gebouw overnemen en de premie betalen die de verkoper al had betaald. Bij brandschade gaat de uitkering naar de verkoper of diens opvolgers.
• De betaling van de koopsom gebeurt in twee gelijke termijnen bij notaris van der Ryck:
  • Eerste termijn: 1 mei 1891
  • Tweede termijn: 1 mei 1892 (met een rente van 5% bij vertraging).
• Naast de koopprijs is de koper ook andere kosten verschuldigd.

In Duitsland zijn er geruchten over onrust in Milaan, maar men hoopt dat deze ongefundeerd zijn. De hertog van Ursel heeft het regiment van Driders van Arberg niet overgedragen, ondanks een eerdere opdracht van de keizer. Daarnaast heeft de koning het Grootkruis van de Orde van Maria Theresia toegekend aan van Ligne, die momenteel in Wenen verblijft.

In Frankrijk is op 22 januari 1790 Target met 498 stemmen tegen 325 gekozen als president van de Nationale Vergadering, in plaats van de abt de Montesquiou. Op dezelfde dag ontving de vergadering een patriotse gift van Le Havre de Grace ter waarde van 144.244 livres. Ook werd een bedrag van 24.000 livres ontvangen van Franse kooplieden in Constantinopel, waarvan de helft voor rekening van de Franse ambassadeur aldaar was. De graaf de Choisel-Gouffier wordt in verband gebracht met de beschuldiging tegen de marquis de Favras.

Chomel, een koopman uit Parijs, heeft verklaring afgelegd dat de Favras hem had ingelicht over een plan om Frankrijk te ontwrichten. Dit plan omvatte het mobiliseren van 20.000 Duitsers en Sardiniërs, het bezetten van strategische posten, het overbrengen van de koning naar Metz, het ontbinden van de departementen en de Nationale Vergadering, en het herstellen van de oude monarchie. Chomel weigerde hieraan mee te doen. Ook de graaf de Saint-Priest en de Hollandse bankier Abbema werden in verband gebracht met deze zaak. Abbema verklaarde dat de Favras hem had verteld over drie plannen: één in Brabant, één in Holland en één in Parijs, maar dat hij hierin noch speler noch betaler wilde zijn.

In Groot-Brittannië meldt de krant Morning Chronicle op 22 januari 1790 dat er mogelijk een alliantie is gesloten met de nieuwe Belgische Republiek, hoewel de graaf Modena dit ontkent. De koning heeft het parlement geïnformeerd over de voortzetting van de oorlog op het vasteland en de binnenlandse toestand in verschillende delen van Europa. Het parlement heeft hierop met dankadressen gereageerd. Men verwacht dat deze parlementszitting lang zal duren, omdat naast de gebruikelijke jaarlijkse zaken ook andere onderwerpen zoals de slavenhandel, een grondwet voor Canada, en verschillende wetten zullen worden besproken.

In Brussel is op 2 januari 1790 onzeker of alle staten die de Unie voor de inrichting van een soeverein congres van de Nederlandse Staten hebben ondertekend, deze ook hebben geratificeerd. Wel is bekend dat er kanonnen van Bergen op Zoom via Leyden naar het patriotse leger zijn vervoerd. Ook zijn er op 16 januari 6 kanonnen en op 20 januari nog eens 5 kanonnen door Leyden doorgestuurd, samen met een detachement Vlaamse dragonders en een escadron ruiters uit Antwerpen.

In Antwerpen zal het soevereine congres van de Nederlandse Staten uit 90 personen bestaan, gekozen door de verschillende provincies naar rato van hun aandeel in de lasten. Vlaanderen en West-Vlaanderen vaardigen 31 af, Brabant 10, Namen 7 en Mechelen 4. Voor een meerderheid zijn 50 stemmen vereist. De bisschop van Antwerpen heeft een herderlijke vermaning uitgevaardigd en een biddag afgekondigd, waarbij hij de bevolking oproept om eenheid te bewaren en nieuwe onrust te vermijden.

In Amsterdam zijn op 27 januari 1790 verschillende schepen van de Oost-Indische Compagnie vertrokken, waaronder De Gouverneur Generaal, Mossel, De Unie, Canton, Hoornweg, Nieuwstad en Macasser, bestemd voor Ceylon, China en Batavia. Ook is De Goede Trouw op 18 januari uit Zeeland vertrokken naar Batavia.

In 's-Gravenhage zijn de Staten van Holland en West-Friesland bijeengekomen op 28 januari 1790. Op 2 februari 1790 zal er een openbare verkoop plaatsvinden in Woerden van verschillende onroerende goederen, waaronder huizen, erven, tuinen en landerijen.

In Amsterdam wordt op 16 februari 1790 een veiling gehouden van een inboedel op de hoek van het Oude Kerkplein en de Fluweelen Burgwal. Deze inboedel omvat meubels, spiegels, schilderijen, juwelen, zilverwerk en andere goederen.

Er wordt een oproep gedaan aan schuldeisers en schuldenaren van de gemeenschappelijke boedel van Hendrik van Koot en zijn overleden echtgenote Magdalena Maschreuber, weduwe van George Hopker, om voor 1 maart 1790 hun vorderingen of betalingen te doen bij mr. M.C. van Hall, notaris te Nieuwer-Amstel.

Bij de boekverkoper A. Mensz in Amsterdam en elders in de steden is het vijfde deel van Emmerik, vertaald uit het Hoogduits door Muller, uitgegeven. Ook is bij J.H. Trop, boekverkoper te Amsterdam, het werk Verward Nederland of De Geschiedenis der Verenigde Nederlanden van 1580-1787 van A.F. von Jacobi verschenen. Dit werk behandelt de geschiedenis en de regeringsvorm van Nederland en wordt als onpartijdig en noodzakelijk voor alle Nederlanders beschouwd.