Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1797_Alkm_Anon, pagina 23

naar Texel was gegaan, en thans ook hier dien dag was wedergekeerd. Nadat het huis van de grave van Woudenberg (door het sterven van deszelfs dogter en door zijne opligting naar 's Hage om een agterlijke schuld van 80.000 aan het comptoir van de graaflijksheid goederen, 't welk hij geadministreerd had) was leedig geworden, hadden de Saxers zig zeer vreedig beginnen te gedraagen, zodat dezelve thans met goede gedagten vertrokken.
Den 30 mai hielden de nieuwe regenten een maaltijd in de herberg De Toelast ter verjaaring hunner aanstelling. Eenige uit het gemeen hadden bij die gelegenheid aldaar weder een eereboog geplaast die des avonds verlicht was. Door het een & ander, alsmede door het onbedagt ijveren van eenige der pas ingekwartierde ruiters voor 't orange draagen, had men opnieuw weder eenige onaangenaamheedens in deze stad, echter van weinig belang over 'geheel tegen het daer verplichtende eenieder om weder orange te dragen of hetzelve te vermeerderen. eerder voorst kwam 't Had deze oorsaak dat een persoon die in de oogen van een dier ruiters te weinig orange droeg, door dezelve werd aangetast (zoals reeds verscheide andere persoonen was ontmoet), dog die persoon, de ruiter te moedig zijnde, wierp hem tegen den grond. Dit was 's morgens 1 juny. De ruiter, woedende geworden, dog niet tegen zijn partij op kunnende, zogt bijstand. 8 à 10 stelle zogten zij des middags dien persoon op, vonden hem eindelijk in een herberg en, mishandelden hem zeer en zouden hem gewis aan stukken hebben gehakt indien hij niet nog gelukkig over een heyning was geraakt, in welk overspringen hem de vingers circa werden afgekapt.
Deze gebeurtenis en het slaan met de sabel aan andere bragt een sterke gisting onder de gezeete burgers voort.
De heer J. du Tour, op wiens grond dien persoon zo geweldig was geattekeerd geworden, gaf zig veel moeite om vervolgens voor zig satisfactie te verkrijgen.
Na deze gebeurtenis waaren deze ruiters eenige dagen weer taamelijk stil, doch den 5 juny kreeg hunne moedwil opnieuw plaats, attekeerende en slaande eenige burgers en loopende met 10 à 12 tegelijk in het huis van dengeenen die zij beleedigen wilden, nevens andere gedragingen meer. Hierdoor ontstond er groote en veelvuldige klagten, zodat men den 6 juny een trompetter in arrest zag zetten op de Vrieschepoort, doch zonder wagt bij zig te hebben, 't geen deze knaap (een der brutaalste) de stoutheit deed hebben de glaazen
stuk te slaan, de vensters te openen en met zijn trompet daaruit te blaazen ‘Wilhelmus van Nassauwen’, 't geen veele van 't gemeen en van zijn confraters derwaards deed gaan, van welke laaste hij pijp & tabak & genever ontving. Door welk alles aldaar vrij wat beweeging was, durvende de ruiters, onder schelden & vervloeken, zeggen dat het de keezen nu nog slegter zou vergaan.
Deze trompetter is daags daarna uit zijn arrest ontslaagen, en door het bekoomen van verlof en het verlof van eenige andere dier brutaalste is men weder veilig geworden, zijnde er voor alle de gepleegde kwaataardigheeden geen straf hoegenaamt opgevolgd.