Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1695_Iepe_Anon, pagina 42

meuren voor de Eerste poorte stondter een groot steenen beeld
die op d aenkomste van een jeder soo haest men tegen de
deure stackt, sig omkeerde ende de deure open dede, en sig
keerende als vooren, wederom toesloot voor de tweede poort
stonden twee goddinnen van ijvoor wesende wel 50 voeten hoo¬
ge de welcke door hun mondt naer malkanderen water
spoogen voor de derde poorte stondt een afgods beeld van 90
voeten groot van marbelsteen gesneden, met een sweirdt in
d’ hand van fijn stael wel 20 voeten lanck, en twee voeten
breedt welckt beeld uyt syn hooren sulck een geluijt en
gedeurig gedruijs gaf al even eens al of men met hondert
water moelens daer ontrent gehoort hadde welck geluijt
aen alle onbekende een schrijek aen ’t herte brachte voor de
vierde poorte stonden twee mooren van swart marbel te
weten een moor en een moorinne elck 60 voeten hooge staen
elck op een koperen schildpadde de welck wel 20 voeten
breedt was dese twee mooren waeren soo Konstig gemaekt
dat sij soo men daer ontrent quaem hunnen rechteren aerme
uijtt staecken ende eenen oranie appel presenteerden voor
de vijfde poorte stonden twee wallevisschen van goud
verguld koper elck groot wesende, als een zeeschip de
welcke door hun neusgaeten Christalijnen water gaven
maer komende voor de sesde poorte stonde aldaer twee groo¬
te oliphanten wel van 30 voeten hooge van goud of te ver¬
guld, op d’ eene sat de goddinne van de jacht dina dinna
en op d’ ander sat venus de goddinne van de liefde alle
beijde van goud, op zijn advenante van een uijtnemende
groote elck met een pijl en booge in d handt het Casteel
was van binnen in kostelijcke tapijtten behangen gebrodeird
in goud en silver de vloer was in geslepen stael soo dat
men daer in sig koste spegelen, en nederwaers siende sag
men alles die daer op stonden, met het hooft nederwaers
alle de tafelen baucken en vaeten waeren met goud bevrockt
in dit palaijs ofte Casteel was onse ijpersche leocadia als
eene goddine geEert, alle, leckernien en schoonheden waeren
voor haer aengaende haere kleedinge sij hadde niet anders
aen als een zijden fyn goud-draede gevlochten als een netten
rockxken aen, tot boven de knien, de reste al bloodt, om de
uijtnemende hitte van dat land, aen haeren hals hincker
een gouden Keten tot op haer borsten met Kostelycke deaman¬
ten daer aen van gelijcke aen de braijen van haer aermen en
beenen en op haer hooft eenen gouden bandt vol kostelijcke peirelen
alle daege wierd onse leocadia door twee slavinnen in
een badstove gewasschen, noijt en mochte eenig manne
volck ontrent haer gaen ten sij dat haeren heere daer
bij was en al even eens al of hij haer voor een goddinne
of jeds diergelijcks hadde aengedien, in al den tijdt, dat
leocadia aldaer gewoont heeft, en heeft den maar haer aen¬
gerackt noch tot eenige onreijnigheijdt bekoort maer met
alle eerbewijsinge ende liefde seer treffelijck volgens hunne
mode onderhouden, soo dat leocadia, aldaer in dat Casteel
als een Koninginne was behalvens dat sy in sesthien
maendens tijdts noijt een voet enuijt den kasteele en
hadde betorden, t was nu int midden van den somer
als wanneer door de onverdraegelijcke hitte, al het volck
van aldaer van smorgens ten 8 uren tot savonds ten
8 uren in kelder en ander koele plaetsen sliepen ende
bij der nacht, mits het altijdt klaer was hun werck
dan deden als wanneer den moor haeren meester, met
onse ijpersche leocadia en eenige moorinnen, en ses
mooren, en 7 schippers, op eene speeljacht in de zee
gingen laveren, een ure of seven verre in zee sijnde
is er schielijck een tempeest opgestaen gemengelt
met donder en blixem, waer door de zee soo onstuij¬
mig wierd dat de speeljacht als een eijerschaele, die inde
locht gesmeten wierdt, soo dat sij allegaer uijt de speeljacht
in de zee vloogen, ons ijpersche dochter, in dese gestelte¬
nesse zijnde aenriep den bijstandt van godt ende sijn ge¬
benedijde moeder, als wannneer sij haer onvoorsiend vindt
in een ijdel tobbe daer in vlottende, de reste van dien dag
en den naervolgende nacht, en wierd aldus ontrent den
naer
middagnacht des ander-dags gesmeten op een woest en
onbewoont eijlandt, flauw van honger en half doodt
van onsteltenesse sij als dan kruijpende uijt die ijdel tobbe
op het vaste landt begonste als eertijdts den propheet
jonas den welcken uijt den wallevisch op strant ge¬
smeten was godt den heere te bedancken over haere
soo wonder baere verlossinge, uijt die tonneloose golven
van de zee en vallende op haere knien badt sy
godt met d hoogen en handen geslagen naer den