Blader door transcripties » Lokale Kronieken uit de Nederlanden 1500-1850

archieftoegang 1668_Gent_Bill_06, pagina 61

Ende Borgoingne, hebbende Haer Exen In het palleijs van thof
tsamen wederom ghehadt een langhe conferentie, alleene, ende
particulier (ghelijck noch In dese voorseijde daeghen meer
is gheschiedt) Naer de welcke sij het noenmael haeten,
In t' gheselschaep van eenighe van de principaelste heeren
van het hof, ende ontrent den 2 ueren naer den Middach
soo ginghen haer Exen t'samen sitten In de Carosse met de
selve Heeren die Int' noenmael hadden gheweest, met
veel andere Noblesse, die elck haer Carosse met 6 peirden
daer ghereedt hadden, ende vertrocken soo naer de poorte
van Halle, alwaer sij ghesalueert wierden met drij
diveersche seirghen van t'Canon, die daer ontrendt expresse¬
lick toe wierden ghestelt, alsmede van de Musquetterije
van de Brugherije die In de wapenen stonden; ende
hebbende soo t'samen ghereden ontrendt een uere buijten
de Stadt, daer naemen haere voorseyde Exen hun
letste afscheedt van a Dieu met corte complimenten,
alsoo het laete wiert, ende sijn Exe den Marquis van
Caracine tot Halle sijn Logimendt ginck nemen;
keerende soo sijn Exe den Marquis van Castel Rodrigo
met een seer groodt ghevolch van Carossen meest
met 6 peeirden naer de Stadt van Bruijsel In
het hof, van waer hij dadelick de visite ginck
gheven
34
Gheven aen haer Exe de vrouwe Marquise van
Caracine, ende het selve gheschiedt sijnde, soo
keerde hij wederomme naer ter vuren. Syn
Exe den Marquis van Caracine des avondt tot
Halle wel ghearriveert sijnde met een groodt ghetal
van Cavalliers, ende Noblesse, dede des Anderdaechs
wesende wonsdach den 22 octobris 1664 des morghens
vroech sijne letste devotie, aen t'Miraculeus beeilt
van onse Lieve vrauwe van Halle aldaer, ende
vertrock soo voorts In haeste tot het volbringhen
van sijn Reijse naer Parijs, daertoe hem Godt wilt
behulpich wesen, ende wel gheleijde.
Vrijdach den 24en october 1664 door het schoon weder
waerender veel waeghens van buijten, binnen de Stadt
ghecommen, waerdeur alle de Morten seer wel waeren
versien, ende sonderlinghe de graenmordt, die scheen door
d'abondantie wat te willen vallen, wandt den Roghe
en wiert maer thien stuijvers, ofte noch wat min vercocht,
ende de taruwe, die was oock tot redelicken prijs te
Crijghen, sonderlinghe, die gheschoten was, die conde men
van 18, tot 19 stuijvers wel becommen, De moruwe
graenen die bleeven seer staen, ende gaen op hunnen auden
prijs