Blader door transcripties » Regionaal Archief Zuid-Utrecht

De Gecombineerde Vijfheerenlanden, woensdag 14 november 1990, pagina 13

/
x J LE
{
1
DE GECOMBINEERDE
vader
gaan’
SCHELLUINEN — Terwijl de spanning in de Golf de afgelopen
dagen weer wat toenam, mocht een groep van tien Nederlanders
uit Bagdad naar huis terugkeren. De vreugde rond de vrijlating
van die groep wordt echter overschaduwd door de onzekerheid
waarin de achtergebleven gijzelaars en hun familieleden in Neder-
land blijven verkeren. Een van
de landgenoten die nog in Irak
wordt vastgehouden is Arie Brandwijk uit Schelluinen. Zijn
dochter Sandra (16) schreef een brief aan de Iraakse leider Sad-
dam Hoessein, met daarin het verzoek haar vader en de andere
gegijzelden vrij te laten. ‚‚Het idee van een brief kwam eigenlijk
zo maar opeens bij me op. Ik heb hen ’m geschreven omdat ook:
ik iets wilde doen om iemand
Sandra Brandwijk haar initiatief toe.
door
DIK DE JOODE
Arie Brandwijk werkt bij de afdeling
field-service van Damen Scheepswerf
uit Gorinchem. Die functie brengt met
zich mee dat hij vaak in het buitenland
vertoeft om motoren van boten te re-
pareren. Meestal werkte Arie Brand-
wijk in Afrika, maar half juni van dit
jaar, de maandag na vaderdag om pre-
cies te zijn, vertrok hij voor een garan-
tieklus naar Koeweit. Na een kleine
vertraging was het de bedoeling om
half augustus weer thuis te zijn, maar
de Iraakse inval in Koeweit (op 2 au-
gustus) gooide roet in het eten.
Contact
Een aantal dagen na de invasie reisde
Arie Brandwijk met de eerste groep
van negen Nederlanders naar Bagdad,
waar hij nu nog steeds is. Eerst ver-
bleef hij daar in een hotel, later in een
huis van de Nederlandse ambassade,
om tenslotte weer in een hotel te be-
landen. Sinds begin augustus is er een
paar keer contact geweest tussen Arie
Brandwijk en z’n gezin. Mevrouw
Brandwijk heeft via de Wereldomroep
twee keer met haar man kunnen pra-
ten. Via het ministerie van Buiten-
landse Zaken kon er een keer of drie
éen telexbericht van 15 ot 20 woorden
worden verstuurd.
De laatste tijd wordt er iedere zondag
naar Bagdad gebeld, en gaat er via het
ministerie elke week een brief van
vrouw en kinderen naar Bagdad.
„Af en toe komt er antwoord’”’, aldus
Sandra. ‚‚Soms alleen voor m’n moe-
der, soms voor ons vijven’’. Contact
was er ook via een cassettébandje met
daarop een boodschap van Arie
Brandwijk en door middêl van een vi-
deoband van de NOS, waarop Brand-
wijk een soort rondleiding gaf door de
stad Bagdad. Voor alle duidelijkheid,
iedereen die zich daartoe geroepen
voelt kan via de diplomatieke post van
Buitenlandse. Zaken een brief naar
Bagdad sturen.
Bewegingsvrijheid
Lichamelijk maakt Arie Brandwijk
het goed. Mensen die inmiddels naar
Nederland zijn teruggekeerd hebben
dat verteld; daarnaast bleek dat ook
t de journaalbeelden van afgelopen
zondagavond, waarop Brandwijk was
te zien. Verder is het gezin Brandwijk
ervan overtuigd dat man en vader zich
er in geestelijk opzicht ook wel door-
heen slaat. „„Tot nog toe klinkt hij
meestal vrij monter. Hij is niet iemand
die bij de pakken neer gaat zitten’’, zo
laat mevrouw Brandwijk weten. Dat
blijkt onder meer uit de poging die hij
gezamenlijk met een groepje anderen
D deed om Saoudie-Arabië te bereiken,
maar waar door het toenemende ge-
vaar van moest worden afgezien.
Net als de dit weekeinde vrijgekomen
heer Van Gent deed ook Arie Brand-
naar huis te krijgen’’, zo licht
wijk een poging om naar huis te ko-
men door z’n paspoort in te leveren.
Helaas faalde die opzet. Het voordeel
voor de Nederlanders, voor zover je
daarvan mag spreken, is dat ze zich
redelijk vrij kunnen bewegen, zeker in
vergelijking met bijvoorbeeld Fran-
sen, Engelsen en Amerikanen. Arie
Brandwijk heeft van die beperkte be-
wegingsvrijheid gebruik gemaakt om
een aantal Bijbelse plaatsen te bezoe-
ken, zoals Babylon en Ur. Toch blijft
uiteraard de spanning, onzekerheid en
angst overheersen. De berichtgeving
over de Golfcrisis wordt nauwlettend
gevolgd. ‚‚Ik hoop vooral dat er geen
oorlog komt, want in dat geval zie ik
het somber in’”’, zo verwoordt me-
vrouw Brandwijk haar gevoelens.
Op 26 oktober schreef Sandra Brand-
wijk een brief, geadresseerd aan ‚‚Sad-
dam Hoessein, Irak’’. Daarin vraagt
ze letterlijk aan de Iraakse leider of hij
alsjeblieft haar vader wil laten gaan.
‚‚M’n moeder, ik en m’n drie jongere
broertjes houden van hem en willen
hem terug. We hebben hem in maan-
Sandra Brandwijk richt noodkreet aan Saddam Hoessein
'Laat mijn
© Sandra schreef een brief aan Saddam Hoessein met het dringende verzoek haar vader vrij te
laten.
den niet gezien. We maken ons zorgen
om hem en ik kan niet zonder hem
leven’”’, zo luiden een aantal zinnen. In
de in het Engels opgestelde brief ver-
zoekt Sandra Hoessein verder geen
oorlog te voeren en te denken om de
kinderen, ook om die in Irak. ‚„‚Wij
zijn de kinderen van de toekomst, wij
moeten in deze wereld leven”’,
Gedeelten uit de brief werden door
Sandra vorige week voorgelezen in het
Jeugdjournaal. Sandra koestert geen
haatgevoelens tegen Saddam Hoes-
sein. ‚„Hij lijkt best een aardige man,
maar hij moet wel m’n vader en de rest
naar huis laten gaan, dat kan best”’.
Of de brief is aangekomen is nog niet
bekend. Er wordt in elk geval gepro-
beerd om het via de vader van Sandra
te weet te komen.
Steun
Hoewel Sandra vrijwel constant aan
haar vader moet denken, probeert ze
zo nu en dan de hele kwestie wel van
zich af te zetten. Ook het schrijven
van de brief was daar een poging toe.
H MOUNTAIM
‚ dmbing heroes ®
À S 2 .
Op school doet ze zo goed mogelijk
haar best en heeft ze de videoband met
haar vader erop laten zien. Ze onder-
vindt niet alleen steun van vrienden,
vriendinnen, klasgenoten en leraren,
maar net als de andere gezinsleden
ook van kennissen, familie, van Da-
men, en van het ministerie van Buiten-
ländse Zaken. Ook met de familiele-
den van de lotgenoten in Bagdad is
regelmatig contact.
Het gezinsleven van de familie Brand-
wijk is helemaal afgestemd op de
Golfcrisis. Mevrouw Brandwijk
spreekt over een gekkenhuis. ‚‚M’n
hoofd loopt om, het gaat eigenlijk te
lang duren’”’. De ontwikkelingen wor-
den scherp in de gaten gehouden. San-
dra krijgt soms het gevoel dat ‚,„Ame-
rika niet zo erg denkt aan de mensen
die in Irak moeten blijven’”’. Misschien
dat ze daarom ook president Bush nog
wel een brief stuurt.
Ondanks alles houdt de familie Brand-
wijk goede moed. ‚‚Nu er dit weekend
weer mensen zijn vrijgelaten hebben
we goede mogd dat er spoedig meer
(foto René de Wagenaar)
zullen volgen’’, zo spreken Sandra en
haar moeder de hoop uit, die nu alleen
nog anderen hebben kunnen felicite-
ren met een teruggekeerd familielid.
Positieve verwachtingen hebben ze |
ook van de plannen van Ds. Wouters
en de zijnen, die naar Bagdad willen
afreizen in een poging de gijzelaars
vrij te krijgen. ‚‚Ik denk echt dat hij
vanuit een kerkelijke en religieuze be-
nadering wel wat mensen mee terug
zal weten te nemen’”’, aldus mevrouw
Brandwijk. Verder vindt ze het een
goed teken dat de Nederlanders in
Bagdad steeds meer een groep gaan
vormen.
Wanneer het allemaal goed mag. aflo-
pen zou Sandra best nog eens een
kijkje willen nemen in Koeweit en
Irak, om de plaatsen te bezoeken waar
haar vader de crisistijd heeft doorge-
bracht. ‚‚Maar dan moet wel m’n va-
der mee om een rondleiding te geven”’,
zo voegt ze eraan toe. Laten we hopen
dat haar wens snel vervuld kan wor-
den.
Schaatsen VHL
Sterke rentree van
Manon Plenter
VIANEN — De afgelopen week be-
wees Manon Plenter dat echte klasse
zich niet verloochent. Een been breuk
hield haar een jaar uit de roulatie. Op
nieuwe schaatsen stelde ze op de kort-
ste sprintafstanden drie records scher-
per.
Eerder die week toonde Martijn van
der Linden aan dat hij flink sterker is
geworden, Met zijn tijden komt hij in
de toptien van de pupillen terecht.
Aart Sisscher zou dat ook wel willen,
maar zijn techniek moet dan eerst nog
aanmerkelijk verbeteren. Richard van
de Wal slaagde er niet in zijn voorgan-
gers in het spoor te blijven, maar des-
ondanks wist hij zijn beste tijden over
500 en 1000 meter licht aan te scher-
pen.
Plumpudding
Vrijdag debuteerden José Middag en
Mariska Kruis op het ijs van de
Utrechtse Vechtsebaan, en hun tijden
deden niet veel onder voor elkaar. C-
junior Dennis Blok bewees toch wat
verder te zijn dan zijn broertje Jonny,
maar die rijdt dan ook pas bij de pu-
pillen.
Zondagochtend kwam de schaats-
groep van de Vijfheeremlanden op een
in nevelen gehulde ijsbaan niet toe aan
de zo vurig begeerde supertijden. Op
de kilometer reed Tineke Tromp na
een heel overtuigende start wel iets be-
ter dan de vorige keer, maar in het
laatste rondje zakte ze als een plum-
“pudding irelkaar”Haar zusje Marieke
bewees in hâar eerste wedstrijd over
het juiste temperament te beschikken.
Als ze de techniek beter onder de knie
krijgt wordt ze echt een kanjer. Wi-
nanda van der Meijden heeft nog
moeite met de heuphoek. Als dat ver-
betert dan is er bij haar ook geen
(bijlhouden meer aan. Jéroen Spitho-
ven rijdt beduidend langzamer dan
leeftijdsgenoten Tineke en Winanda,
maar met een flinke dosis doorzet-
tingsvermogen hoeft dat nog geen pro-
bleem te zijn. Veteraan Pleun de
Hoop was weer een toonbeeld van
wilskracht en doorzettingsvermogen.
Op het stroeve ijs bleef hij goed op
techniek rijden.
Zondagavond probeerde eerst Roland
Bongers om de nog steeds stroeve ijs-
vloer gedurende 3000 meter te weer-
staan, en een aanval te doen op zijn
beste tijd. Het ging bij hem met horten
en stoten, en hij slaagde er bij lange na
niet in: 5.40,79. Theodoor Gijsbers
probeerde daarna op de 500 en de
1500 meter aardige tijden neer te zet-
ten. Op de eerste afstand kwam hij
daar niet aan toe; op de 1500 meter'
was de basissnelheid er wel, maar het
verval was bij hem veel te groot:
2759;
@ Fred Mann.
Panfluitist met
broers Bogerd
in kerk Lexmond
LEXMOND — De internationaal ge-
louterde panfluitist Fred Mann uit
Bussum geeft vrijdag 23 november een
concert in de Nederlandse hervormde
kerk van Lexmond. Mann treedt op
samen met de zingende gebroeders Bo-
gerd uit Leerdam. Bert Kruis uit
Schelluinen begeleidt de vocalisten en
de panfluitspeler op orgel. Er wordt
deze avond ook aan samenzang ge-
daan. De toegang is zes gulden en de
opbrengst komt ten goede aan de
stichting Ontmoeting, die zich inzet
voor dak- en thuislozen. De aanvang
is 20.00 uur.
De laatste eer
e
w
® Zaterdag 10 november, Den Bosch. De vele bezoekers van de manifestatie Koets en Paard in de Brabanthallen toonden veel
belangstelling voor een ouderwetse lijkwagen, die zijn naam in meerdere opzichten alle eer aandeed.
Foto Cor de Kock
5
| Kasteel Neerijnen
toont zeefdrukken
NEERIJNEN — Kunstenares Vicky
van den Berge, een Rotterdamse die al
twintig jaar in Hellouw woont, expo-
seert tot 3 december zeefdrukken in de
hal van kasteel Neerijnen. De exposi-
tie maakt deel uit van de reeks ’presen-
tatie beeldende kunst’ in Neerijnen.
Vicky van de Berge werkt als foto-
grafe voor kranten, tijdschriften en
onderwijspublicaties. Verder doceert
ze kunstzinnige vorming in het lager
en middelbaar beroepsonderwijs. In
de hal van het kasteel hangt een selec-
tie uit ’Tekens van leven’, een serie
werken geïnspireerd op de leefomge-
ving van de kunstenares.
Ie
# S
GELUIDSHINDER
Een heel hinderlijke en vaak
schadelijke vorm van milieuvervuiling
is lawaai of ongewenst geluid. Denk
maar aan muziek uit de radio van de
buren, de ruzie van driehoog achter,
het gezellige feestje van de buren; of
aan knetterende brommers,
autosnelwegen en bulderbanen van
vliegvelden. In al deze gevallen
spreken we van geluidshinder.
Het is niet zo dat hard geluid altijd en
zacht geluid nooit hinderlijk is; de
harde delen in een symfonie of een
popconcert vinden velen juist mooi,
terwijl de onontkoombare
achtergrondmuziekin winkelcentra of
andere openbare gelegenheden
bijzonder ergerlijk kan zijn. Sommige
mensen zijn ongevoelig voor lawaai,
anderen juist zeer gevoelig.
Geluidshinder is een sociaal
vraagstuk: het wordt door sommige
mensen aan anderen aangedaan. Er
zijn technische mogelijkheden om
geluidshinder te verminderen: minder
geluid produceren, isoleren,
geluidswallen plaatsen enz.
De overheid heeft een aantal regels
opgesteld om hinder en schade te
beperken. Zo zijn er wettelijke regels
die bepalen hoeveel geluid fabrieken,
brommers en auto’s mogen maken.
Voorkomen van geluidshinder is vaak
een kwestie van mentaliteit en
rekening houden met anderen.
Een paar tips:
* plaats vaste apparaten, zoals
wasmachines, niet tegen de muur met
de buren; zet dergelijke apparaten op
rubberen blokjes
* Jet bij de aanschaf van electrische
huishoudelijke apparaten ook op
geluidsproduktie (Consumentenbond)
* houdt u van keiharde muziek,
gebruik dan een koptelefoon
* in het verkeer: gebruik de fiets als
dat mogelijk is
* gebruikt u de auto, rijd dan rustig,
trek niet briesend op, laat regelmatig
uw uitlaat controleren, toeter alleen
als dat echt nodig is, sla portier,
kofferdeksel of motorkap niet met een
knal dicht.
Vliegtuiglawaai is bijzonder
hinderlijk. Het enige dat particuleren
kunnen ondernemen tegen
vliegtuiglawaai, is het klagen bij de
autoriteiten. De overheid zal eerder
geneigd zijn maatregelen te nemen
wanneer zij wordt overstroomd met
klachten dan wanneer zij nooit een
klacht te horen krijgt.
Klachten over geluidshinder door
militaire vliegtuigen kunt u doorgeven
aan het Ministerie van Defensie (070-
722722); gaat het om sportvliegtuigen
dan kunt u een klacht doorgeven aan
de Stichting Geluidhinder Schiphol
(020-175000).
woensdag 14 november 13
Í menîen |
RUMPT — Kandidaat B. Oosterom
werd zondag 4 november bevestigd
tot predikant van de hervormde ge-
meente Rumpt. Diezelfde middag
was de intrededienst. ”’Je hebt als
predikant en blijde boodschap,”’ al-
dus ds. Oosterom, die zijn taak in
Rumpt combineert met het pastoraat
van het verpleeghuis Lingestein in
Leerdam.
door
JAN KOOL
Dominee Oosterom werd dertig jaar
geleden geboren in Zeist. Over zijn
middelbare schooltijd en studie zegt
hij: ’”’In eerste instantie had ik erg
veel belangstelling voor een studie
economie of econometrie. Het was
ook zo dat ik van jongs af aan al veel
belangstelling had voor de zending.
Ik wilde eigenlijk zendeling worden.
Langzamerhand won de wens om
theologie te gaan studeren het. Je
zou het wel zo kunnen zeggen dat ik
daartoe door God ben geleid. Dat
zijn wel grote woorden, maar ach-
teraf kan ik dat zeker wel zo zeggen.
Ik ging theologie studeren met het
doel later de zending in te gaan.
Toch bleek het voor mij en mijn
vrouw, naarmate de studie vorderde,
een te grote stap. om zo ver van huis
te gaan. Toen sprak het eigenlijk
voor zich dat we de gemeente in zou-
den gaan, als predikant. Ik kan nu
wel heel duidelijk zeggen: ’’ Dat is de
leiding van Gods Geest.”’
Actief
Het vicariaat (praktische vorming
van de aanstaande predikant) deed
dominee Oosterom in Rotterdam -
Delfshaven: ’’Dat was eigenlijk een
zendingssituatie. Een stedelijk ge-
bied met zo’n 80.000 mensen en ’s
zondags enkele honderden ervan in
de kerk. Maar degenen die meeleef-
den, leefden ook heel bewust mee.
Die hadden er veel voor over en de-
den actief mee aan het kerkelijk le-
ven. Ik was avicaris in de wijk van
Ds. W. Dekker, inmiddels predikant
in Wezep. Ik heb er heel veel geleerd
en ben veel dichter bij het gemeente-
werk komen te staan. Ook mijn
oom, ds. B. Oosterom uit Kampen,
heeft invloed gehad op de keuze om
de theologie in te gaán. Hij heeft mij
bevestigd.”’
Ds. Oosterom werkt 6 dagdelen per
week in de hervormde gemeente van
Rumpt. Voor de overige dagen is hij
aangesteld tot pastor van het ver-
pleeghuis ’Lingestein’. in Leerdam.
’’Een mooie combinatie, waar ik erg
blij mee ben. Het gemeentewerk
naast het bijzondere pastoraat. Wie
krijgt zo’n kans om dat gelijktijdig
Je hebt als predikant
een blijde boodschap’
te doen. Het zal natuurlijk ook wel
zijn problemen en moeilijkH#eden
met zich meebrengen, want je moet
voor beide beschikbaar zijn, dus
vraagt het heel wat van je. Belang-
rijk is om de tijd goed in te delen en
te bewaken. Daarom zijn er ook dui-
delijk takenpakketten vastgesteld en
overeengekomen. Daar moet mee te
werken zijn.”’
Vertrouwen
Over het verpleeghuis kan ik nog niet
‘veel zeggen. Ik ben er ook pas be-
gonnen. Ik heb voor mezelf nog heel
veel vragen hoe het kan ên hoe het
moet. Je weet niet hoe je woorden
uitwerken. Een gesprek is vaak erg
moeilijk, zo niet onmogelijk. Mijn
voorganger in Lingestein zei me:
’Belangrijk in dit werk is het ver-
trouwen in de Heilige Geest. Wij we-
ten niet hoe de Geest werkt, maar
wel dát Hij werkt.”’ Niet gaan is al-'
tijd verkeerd. Verder moet ik nog
veel afwachten.”’
’’De belangrijkste punten in het ge-
meentewerk 'zijn de verkondiging
van het Woord en het pastoraat. Eén
keer per zondag is er dienst. Daarin
staat de verkondiging van Gods
Woord centraal. Voor mij is de kern
van dit woord wat staat in Lukas 2:
10 ’’ Want zie, ik verkondig u grote
blijdschap”’ Dat is de blijdschap van
de genade van Christus, het aanbod
van Zijn liefde. Daarin kan de wwar-
schuwing niet ontbreken, maar het
aanbod van de blijdschap die ligt in
het geloof in God, staat centraal. Je
hoeft de gemeente niet bang te ma-
ken want je hebt als predikant een
blijde boodschap. Verder zal het
pastorat vanwege de beperkte tijd,
vooral bestaan uit crisispastoraat.
Ook geef ik nog godsdienstles aan de
groepen 5 t/m 8 van de lagere school
in Rumpt.
Jeugdwerk
”’ Vooral het jeugdwerk zal onze aan-
dacht krijgen. Er is hier alleen een
zondagsschool en het moet toch mo-
gelijk zijn om enkele jeugdclubs te
gaan beginnen.”’ Als het over jeugd-
werk gaat heeft ook mevr. Oosterom
haar plannen. Zij was in hun vorige
woonplaats Nieuwpoort actief in het
zondagsschoolwerk. ’’Iets in het
jeugdwerk zou ik hier ook wel willen
doen.”’
Dominee Oosterom besluit het ge-
sprek met: ’’ Aantallen zijn niet be-
langrijk. Het gaat om de werking
van de Geest. Die werkt ook hier in
Rumpt.”’
©® Ds. B. Oosterom: ”’het gaat om
de werking van de Geest. ”’ (Foto Cor
de Kock.
i ;;. :âàïì$fl
De nieuwe Suzuki Swift Sedan.
Al vanaf f 23.115,- (excl. afleveringskosten).
GORINCHEM: Autobedrijf Den Breejen,
01830-20292. Sub-dealer: Garage J.
Blitterswijk, Schoonrewoerd, 03454-1263.
KIJK IN DE GOUDEN GIDS VOOR HET VOLLEDIGE ADRES.
Dorpsstraat 8, tel.: 01830-31200
Maandag ges/oten - vrijdag koopavond
p 7Ó
: D ú
£ D
N … g 'N!£ A =
D -
D <
SE j