Blader door transcripties » Het Utrechts Archief

archieftoegang 1001, inventarisnummer 2727, pagina 110

selfve, hoewel den heer van dijckvelt mij vandaech
geseijt heeft dat pesters weer naer Maestricht
gaet welcke reijs schielijck moet opgekoome
sijn want op mijn vertreck wt den haech
wist hij daer noch niet van, ick heb den heer
van dijckvelt geluck met sijn broer als
burgemeester gewest hij seij hooch wel
gewenst te hebbe het Een ande in sijn plaets
geworde was, en dat deese groote veranderen
derin inde reegeerine teenemael teegen
sijn advijs is geweest, dat niemant
gelooft, daer is sulcke konsernaesie inde
stat van wttrecht over dat on wtspree
cklijck is se maecke vuijlle pasguille
en spreecke ongelooflijck ijae segge om

dat die liede voorstanders vande gemeente

waer en geen oorlooch begeerde dat mense
daer om wt de reegeerine heeft geworpe
, strick seggense dat het seer ter harte
neemt, sij segge hadt den heer van
Ameronge hier geweest verseeckert te sijn
dat so niet sou gegaen hebbe, in soma daer
is Een wonder geroep, de vrou van bornewal

wiens brief hier neffens gaet is heel
wel te vreede dat nhaer soon in redder
schap is, bij isser alleen ingekoomen
daer rossoon over te onvreede is,
dat ick in mijne laeste weegens qudle
arvoije wt Englant heb geschreefe
heeft den heer van dijckvelt mij ge¬
seijt dat wel waer is en dat hij
tudleij aen al de in vreemde menis
Eers die inde haech sijn geseijt heeft
die order van sijn konin en den
hartooch van iurck te hebbe omt
sijn hoocheijt niet te sien of spreeck
int prrvee noch int int n bublij¬
men seijt het is Eensdeel om dat
den hartooch van nomonht so
wel onthaelt is, ten andere om
Een froode beijeegenin die hij qudleij
van sijn hoocheijt sou hebbe ontfan
tis hoet is tis niet wel en alweer

Een ongeluck voort lant, kost uhEd