Blader door transcripties » Het Utrechts Archief
Transcriptie
het nu al tot hamburch moet sijn en uhEd
haest sult ontfange, het doet mij leet Mon
seur blansche niet met Eene heeft geschreefe
omt geene uhEd in sijn laeste die ick Eergis
tere Eerst heb ontfange schrijft dat is om
Eits voort leet op tafel te rechte of t setten
had het heel wel mee konne sende, heb ge
meent het selfve daer genoech te krijge was
en nu vrees ick het nae te sende meer van
vracht sal koste alst waert sal sijn doch
soot uhEd noch belieft salt seer gaerne met
den Eerste senden doch alvoorns uhEd beliefte
wij sijn hier aent
verwachte te weeten,
metselen maer vorderen seer weijnich door dit
quaet en onstuijmich weer dat deese ganse
maent lang geduert heeft, kan mij niet ge¬
noech verwondere dat uhEd schrijft daer sulck
schoonen weer gehadt te hebbe ick wenste de
selfve hier Eens waert geweest sout selfs sien
de onmoogelijckheijt, deese weeck hebbe de metse
laers weer naulijcks anderhalfve dach konne
wercke sijn telckens wt gereegenst, ende wee
ge so diep geworde dat se nu weer geen steen
konne rijde, heeden acht dage hebbe de vormers
de Eerste steen op den oven gemaeckt, maer voort
niet meer konne doen, merge hebbe wij nieuwe
maen hoope het weer daer mee veranderen sal
of weet geen raet met den steenove, wij heb
ween Een schip met hout so kruijs raemte als
deelle tot het leij dack en ane hout ick van
Amsterdam gekreechge daer men mee doende is
te losse en men sich mee moet haeste want het
water op de reevier wast so viement dat
meest al de wtter waerde onder staen en is
noch deese nacht over de acht duijm gewasse
het loopt al naer de kaeij wat int dorp is
datse noch hoopen te houden, de mense
klage en kerme dat droefvich is te hoore hebbe
geen voer meer voor haer beeste en moete diese
inde weij hebbe gedaen weer op haelle, krijn
van kampe is met t famooreuse wt om
turf voor onse steenove te koopen ick wenste
hij noch in Een maent niet hier quam, want
als hij komt moeter gelt sijn en sulle ock so
haest het metsel volck aent wercke konne
blijfve bij de vier hondert gul aen loot moete
sijn dat almee kontant gelt moet weese
tis mij seer lief uhEd so wel bij de bekende heere
staet hoope het lange sal duere en dat de
selfve wat goets tot haer kontentement sal
konne wtwercken, het luijtenant geneeraels
schap
haest sult ontfange, het doet mij leet Mon
seur blansche niet met Eene heeft geschreefe
omt geene uhEd in sijn laeste die ick Eergis
tere Eerst heb ontfange schrijft dat is om
Eits voort leet op tafel te rechte of t setten
had het heel wel mee konne sende, heb ge
meent het selfve daer genoech te krijge was
en nu vrees ick het nae te sende meer van
vracht sal koste alst waert sal sijn doch
soot uhEd noch belieft salt seer gaerne met
den Eerste senden doch alvoorns uhEd beliefte
wij sijn hier aent
verwachte te weeten,
metselen maer vorderen seer weijnich door dit
quaet en onstuijmich weer dat deese ganse
maent lang geduert heeft, kan mij niet ge¬
noech verwondere dat uhEd schrijft daer sulck
schoonen weer gehadt te hebbe ick wenste de
selfve hier Eens waert geweest sout selfs sien
de onmoogelijckheijt, deese weeck hebbe de metse
laers weer naulijcks anderhalfve dach konne
wercke sijn telckens wt gereegenst, ende wee
ge so diep geworde dat se nu weer geen steen
konne rijde, heeden acht dage hebbe de vormers
de Eerste steen op den oven gemaeckt, maer voort
niet meer konne doen, merge hebbe wij nieuwe
maen hoope het weer daer mee veranderen sal
of weet geen raet met den steenove, wij heb
ween Een schip met hout so kruijs raemte als
deelle tot het leij dack en ane hout ick van
Amsterdam gekreechge daer men mee doende is
te losse en men sich mee moet haeste want het
water op de reevier wast so viement dat
meest al de wtter waerde onder staen en is
noch deese nacht over de acht duijm gewasse
het loopt al naer de kaeij wat int dorp is
datse noch hoopen te houden, de mense
klage en kerme dat droefvich is te hoore hebbe
geen voer meer voor haer beeste en moete diese
inde weij hebbe gedaen weer op haelle, krijn
van kampe is met t famooreuse wt om
turf voor onse steenove te koopen ick wenste
hij noch in Een maent niet hier quam, want
als hij komt moeter gelt sijn en sulle ock so
haest het metsel volck aent wercke konne
blijfve bij de vier hondert gul aen loot moete
sijn dat almee kontant gelt moet weese
tis mij seer lief uhEd so wel bij de bekende heere
staet hoope het lange sal duere en dat de
selfve wat goets tot haer kontentement sal
konne wtwercken, het luijtenant geneeraels
schap
Bronvermelding
Het Utrechts Archief, archieftoegang 1001, Huis Amerongen, inventarisnummer 2725, Brieven gericht aan Godard Adriaan van Reede afkomstig van zijn echtgenote Margareta Turnor, 1679 nov.-1681 dec
Scan + Transcriptie
Klik op de afbeelding om het te vergroten en de transcriptie ernaast te zien
Kunstmatige intelligentie 
De transcriptie is door de computer gemaakt via automatische handschriftherkenning. De samenvatting wordt door de computer gemaakt op basis van een taalmodel. Beide bewerkingen zijn niet perfect, maar vaak ruim voldoende zodat het historische document begrijpelijk wordt.