Blader door transcripties » Het Utrechts Archief

archieftoegang 1001, inventarisnummer 2723, pagina 24

in diergelijcke saecke gedaen te hebbe, of noijt gee
duplijkaet sonder borge te geefven, so dat ick
geen wtkomst ter werlt en sien of sal moete
voor die ses duijsent gul borchge worde so het
welcke gereesolveert ben te doen so sij nu met
mijn borch te vreede sijn, de raet pensinaris
souder wel de naeste toe sijn dewijlle de ordi¬
nansi in sijne hande moet weese maer derft
hem niete vergen, hoope hij se noch vinde sal en
ick dan vande borchtoch sal konne ontslage worde
hier soude ick dan 12000£ konne ontfange of
altijt ordinansie toe brijge, uhEd belieft met
de Eerste post te schrijfve in kas ick het gelt be¬
koome wat deselfve belieft daer wt betaelt
te hebbe den saelmaecker heeft mij al vier a 5
maelle omt gelt vant lest gemaeckte goet aen
gesproocke wij waeren hem noch 5of van
tuijge vande paerde van outs schuldich so
dat sijn reeckenin over de drij hondert gul
bedraecht, de liede sijn hier alle so dat sij
niet ter weslt wille borgen, ick doet ock niet
heb van den oude van heeteren hondert duij¬
katons geleent, ick lecht so nau in alles over
alst Eenichsins moogelijck is noch hoop de
huijshoudin hooch ben sterck van menaelie
en alles is so dier dat ickt in mijn leefve noijt
so ick sien kan Eimant van sijn naeste vriende
ege mijns oordeels daer niet veel swaericheijt
in maecke, dae voor mijn om dat uhEd so
veel daer aent hof sende aen verbiest de hee
hoope ock tat al weer rgoede vriende en harte
verwecke die uhEd behulpsaem sulle sijn
wat belanckt het goet in pruijse, kan ick
niet wel begeipen meende het selfve neef
van reede inde Eijgedom quam alst so was
hoe kant de keurvorst dan nu weer wechgeefe
behalfve dat men in sulcke verge afgeleege
ne lant daer wij niet Een vertrout vriendt
hebbe aier der naer sou sien heb avontuer
vande dijekaesie sou moete verwachte, en
nu in deese tijde in dewelcke wij alles quijt
sijn noch so veel gelt soude moete wtj schiee
daer meede waeren wij alles in alles quijt
ick hoope en bidde sich toch wel te bedencke
Eer diergelijcke aen te gaen, want siet so
maer alle aprehensie geschaepe dat ons dat
brockge datter noch is wel te pas sal koome
mooye wijt maer houde, ick kan niet segge hoe
bedroeft ick ben als ick die vier kleijne kin
dere aen sien, de heere die ons tot hier toe
gebrocht heeft hoope ick sal ons bij staen en te
hulpe koome, tureijne seijt me komt met sijn