Blader door transcripties » Gemeentearchief Schiedam

archieftoegang 242, inventarisnummer 756a, pagina 5

Op huijden den xxijen Januarij 1641
Compareerde voor mijn Jan Willeet
bij Notaris ende getuijgen bij waer
penbaer nots. byden hove van Hollant
geadmitteert binnen schieder residerende waer in plaetse van solemnelen
ter presentie vande getuijgen naergenomineert eede gehoort ende geexamineert
ick Anthonisz Belleman, ende Intge
te werden ter requisitie, ende
Claesz, woonende binnen deser Stede Schieven
versoecke van Jannetge heindricx
hebben ter requisitie ende een
Jannetge ende by haer
gewesene huisvrouwe van Hans
Vereijck woonende binnen dese
vrouwen, waerheyt in plaetse van
solemnelen eede getuijcht verclaer¬
Stede schiedam, ick Anthonis
gedeposeert gel. sij doen bij desen Belleman, Ende Ingetge Claes
waerachtich te wesen tgene voor
mede woonende binnen der voorss.
der actyckel, en vrage is gestelt
Stede schiedam,
ggen ende verclaerden elcx haerl.
ouderdom te wesen omtrent lvi Jaren Eerstelijcken henluijden aff te
vraegende haeren ouderdom
Verclaeren, Jae
Een tweden off hadden met opt
sijn October wesende varckemarcken,
dato 1640 lestleden tot haeren huyse
niet en is gecomen den voorss. Jans
Vereijck
Bereijt
Off den selven „ ten selven daege op
henluyden niet wonende oogen
niet en versochte, dat sy deposanten
soude gaen bij de requirante, ende
aldaer te versoecken dat hij Vereijst
mette voorss. regte wederom in
huyshoudinge soude moegen treden,
ten minsten hem te spraecke staen te
willen
verclaeren dat den voorn. Bereijt
syde mette requirante te sullen leven
Ende off den selven Vereijck ten selven
als eerlijcke echtgenooten, behooren
daege niet en seyde ende verclaerde
don, ende wanneer wij te saeme
mette requirante te sullen leven
noegen spreecken, sullen wij te saemen
als eerlycke echtgenooten behooren
man ende wyff leven, ende van het
te doen, sonder oyt syn leven van
voorgaende niet vermaenden, en laet
het gepasseerde dat tusschen henluij¬
cob heindricxsz bolleman beneffens
8 noch een ander de lijst
soude moegen gepasseert wesen
te vermaenden
ter soon „ by coomen, ende waer in Ick myn soude moegen comen te misgrypen,
min alsdan seer geene laeten ondert