Blader door transcripties » Stadsarchief Amsterdam

archieftoegang 499, inventarisnummer 266, pagina 47

tijden tot dienst van de huijsen op het begijnhoffgebruijkt sal mogen werden , mits
dat deselve in het gemeen % al worden onderhouden tot naarkomen deses verbinden wij
onse persoonen en goederen als na reghte hier van gemaakt twee eensluidende con-
tracte actum utsupra .
Ook aan de zuidzijde van het Begijnhof vond men ter plaatse van de
daar vroeger lopende beek ± 1900 nog een put ( fig . 4 ).
Het opstellen van de akten van 1735 en 1736 vond zijn oorzaak in het
feit dat Mr . Knijff ( of Cnijff ) in 1736 het oorspronkelijke huis nr . 22 heeft
gesloopt om het huidige pand er voor te kunnen bouwen .
De overkluizing en de beek waren kennelijk een belemmering voor hem .
Ook de stank zal wellicht een reden geweest zijn om de beek te dempen .
De Begijnesloot ( de Stinksloot genaamd ) was meer een riool dan een
grachtje . Het Burgerweeshuis had in 1632 reeds de sloot overwelfd voor-
zover die door het weeshuis liep . In 1759 stelden zij het stadsbestuur een
plan voor om de gehele Begijnesloot te dempen . Dit is echter geweigerd .
Tenslotte werd de Begijnesloot in 1865 gedempt . Het Spui volgde in 1882
en de N.Z . Voorburgwal in 1884 .
Voorlopige konklusie
Uit de stedebouwkundige struktuur van het hof en uit de akte van 1735
kan worden opgemaakt , dat de beek onder Begijnhof 22 vermoedelijk
gelopen zal hebben evenwijdig aan de panden Begijnhof 14 t/m 20 . Het
oorspronkelijke gangetje tussen Begijnhof 5 en 6 zal gediend hebben om
vanaf het hof bij het water van de Begijnesloot te komen . Vooral voor de
bewoonsters midden op het hof was dit noodzakelijk daar zij ver van de
twee beken af woonden .
De vondst op het bleekveld zou duiden op een beek die ongeveer noord-
zuid liep . Dit strookt niet met de vroeg-stedelijke struktuur van dit moeras-
sige stuk grond . Een tweede mogelijkheid is dat er sprake is van een dam-
wandje dat gebruikt is voor het ophogen van het terrein bij het bouwrijp
maken van het Begijnhof . De rietlagen en de kleine berkenstammetjes
wijzen daar wel op .
Zowel bij het graven van de put als bij de restauratie van de kerk en toren
zijn veel losse beenderen gevonden , dus zowel aan de noord -, west - en
zuidzijde van de kerk . Dit zou wijzen op begraving buiten de kerk . In de
geschiedenis van het Begijnhof is hier echter niets van bekend . Het is ook
mogelijk dat bij het ruimen der graven in de kerk de beenderen buiten de
kerk zijn begraven i.p.v . in een apart knekelhuisje .
H . J . Zantkkuijl
In deze akte is duidelijk sprake van een regenput i.p.v . een welput . Een
regenput is een meestal rechthoekige , gemetselde bak waarin het regen-
water van de omringende daken wordt opgevangen . Deze regenput is
gevonden voor het huis Begijnhof 22 ( zie B , fig . 1 ), ter plaatse van de oude
beek .
Voor het metselen van deze regenput is een houten damwand geslagen
die nog aanwezig was en in 1974 gedeeltelijk gevonden is .
Op oude afbeeldingen is naast Begijnhof 34 een soortgelijke regenput
te zien . Dit zou om dezelfde reden kunnen wijzen op de beek naast dit huis
( fig . 3 ).
80
81