Blader door transcripties » Stadsarchief Amsterdam
Transcriptie
10 juli 1957 822
(In ’t Veld e.a.)
’t Kabouterhuis
Wijkverpleging 823 Gemeenteblad afd. 2
dienst, die als gemeente-gedelegeerde zitting heeft in het bestuur van ’t
Kabouterhuis!]
De voordracht wordt zonder hoofdelijke stemming goedgekeurd; de Raad
neemt mitsdien het besluit, vermeld op bladz. 941 van afd. 1 van het Gemeente-
blad.
28° Voordracht van Burgemeester en Wethouders van 21 juni 1957,
tot het verlenen van een subsidie voor 1957 van ten hoogste f 76.700 aan de
Vereniging Amsterdamse Raad voor Wijkverpleging (Gemeenteblad afd. 1,
no. 593, bladz. 942).
Mevr. VAN DER SLUIS-FINTELMAN zegt, zich te willen onthouden om
veel over de wijkverpleging in het algemeen te zeggen. Het zou goed zijn, dit
eens bij de Begroting te doen. Zij heeft sterk het gevoel, dat vele burgers in onze
stad te weinig weten van het enorme werk, dat door de wijkverpleging wordt
verzet. Te weinig mensen zijn ook lid van een vereniging voor wijkverpleging,
hoewel door de laatste maatregel van de ziekenfondsen hierin een belangrijke
verbetering tot stand is gebracht. De wijkverpleging is naar spreeksters mening
een boeiend onderwerp. Men denke alleen maar aan de uitbreiding van de stad
en aan de grote moeilijkheid voor de verenigingen voor wijkverpleging om in de
nieuwe stadsuitbreidingen wijkverpleegsters te kunnen aanstellen. Zo is er bijv.
nog de moeilijkheid voor de verpleegsters, die de aantekening maatschappelijk
werk willen behalen, dat zij een jaar uit de verpleging moeten stappen en toch in
haar levensonderhoud moeten voorzien. Velen kennen al deze vraagstukken
niet.
Als de heer Groot Roessink bepaalde gevallen weet, waarbij misschien bij
het onderzoek door de sociaal werksters iets over de uitgaven van het gezin
is ontgaan, waardoor men in aanmerking zou komen voor een lagere bijdrage,
dan willen Burgemeester en Wethouders gaarne de aandacht van het bestuur
van ’t Kabouterhuis hierop vestigen. De normen, die worden gesteld, zijn
getoetst aan de bedragen, die de Dienst voor Sociale Zaken voor dergelijke
verzorgingen vraagt. Er wordt ook rekening gehouden met het al dan niet
langer duren van de verzorging. Het is immers voor een gezin gemakkelijker,
iets meer te betalen, als men van medische zijde vermoedt, dat een kort ver-
blijf in ’t Kabouterhuis voor het kind voldoende zal zijn. Als de verzorging
langer moet duren, heeft het bestuur de gelegenheid, de bijdrage van de ouders
te verminderen. Op deze wijze wordt een zo goed mogelijke aanpassing gezocht
aan de omstandigheden van het betreffende gezin.
Spreker zegt, dat alles, wat gebeurd is na deze brief, slechts heeft bestaan uit
twee bezoeken van een sociaal werkster: één aan het gezin en één aan ’t Ka-
bouterhuis. Hij kan zich niet voorstellen, dat dit twee maanden moet duren.
Met het voorgestelde subsidiebedrag kan spreekster akkoord gaan. Het
wijkt niet zoveel af van hetgeen de Amsterdamse Raad voor Wijkverpleging
heeft gevraagd. In de stukken heeft zij wel enige punten gevonden, die zij zou
willen scheiden van het akkoord gaan met deze voordracht. Thans zal zij hierop
niet diep ingaan, in de hoop, dat zij er eens breedvoerig over kan spreken. Wel
wil zij er op wijzen, dat hier een nieuwe vorm van subsidiëring optreedt. Voor de
wijkverpleegsters werd tot dusver f 750 per jaar door de Gemeente bijgedragen.
Deze gedachte is nu losgelaten; thans wordt door de Gemeente 30% van het ge-
Nogmaals: als de heer Groot Roessink bepaalde gevallen bekend zijn,
zullen Burgemeester en Wethouders deze gaarne met het bestuur van ’t Kabou-
terhuis bespreken.
Wethouder IN ’T VELD zegt, in antwoord aan mevr. Van der Sluis-Flinte-
man, dat Burgemeester en Wethouders eveneens hopen, dat de Afdeling Finan-
ciën A meer werk zal kunnen verzetten en daardoor tijdig met haar rapporten
ten aanzien van de gesubsidieerde instellingen zal kunnen klaarkomen.
Mevr. VAN DER SLUIS-FINTELMAN zegt, verheugd te zijn, dat ook
Burgemeester en Wethouders de noodzaak inzien, dat het werk van ’t Kabou-
terhuis in de naaste toekomst grotere zorg behoeft. Er is thans een wachtlijst
van 100à 150 kinderen, hetgeen wijst op een tekort aan verzorgingsmogelijkheid.
Het is belangrijk, dat deze dagverpleging in stand wordt gehouden, want slechts
in de uiterste gevallen moet het goed worden geacht, dat kleuters voor dag en
nacht uit het gezin worden gehaald. Niets werkt storender op de groei, vooral
de geestelijke groei, van de kinderen dan dat zij gedurende lange tijd uit het
eigen milieu worden genomen.
Wat betreft de opmerking van de heer Groot Roessink wijst spreker er op,
dat men zich niet tot de Wethouder met dergelijke verzoeken dient te wenden,
maar tot het bestuur van ’t Kabouterhuis. De Wethouder noch zijn afdeling
regelen de bijdragen van de ouders. De Wethouder kan alleen dergelijke brieven
aan het bestuur doorgeven, met het verzoek, deze af te doen. Wat de onder-
havige kwestie betreft, Burgemeester en Wethouders zullen het bestuur deze
de volgende week voorleggen. Spreker is het er mee eens, dat het bestuur moet
trachten, het onderzoek zo spoedig mogelijk af te doen, daar de ouders anders
voor de moeilijkheid worden geplaatst, hun kind in het tehuis te laten dan
wel het terug te nemen.
Wat spreekster gevraagd heeft, hebben Burgemeester en Wethouders toe-
gezegd. Zij uit alleen nog de hoop, dat de stichting tijdig weet, waaraan zij voor
1958 toe is. Met het oog ook op de begrotingspositie van de Gemeente is het
nodig, dat dergelijke organisaties tijdig op de hoogte worden gesteld.
De heer GROOT ROESSINK merkt op, dat Burgemeester en Wethouders
hebben gezegd, dat, als er moeilijkheden ontstaan ten aanzien van de verpleeg-
prijs, men zich tot hen kan wenden en dat de zaak dan zal worden onderzocht.
In eerste instantie heeft spreker reeds medegedeeld, dat hij een concreet
geval bij Burgemeester en Wethouders aanhangig had gemaakt. Het betrof een
gezin met wekelijkse inkomsten van 65, dat {7,10 als verpleegprijs moest
betalen. Daar dit een hoog bedrag is, werd de kwestie aan Burgemeester en
Wethouders voorgelegd. Na twee maanden is er nog steeds geen antwoord op
deze brief. Toen spreker een maand geleden er naar vroeg, werd hem mede-
gedeeld, dat er spoed werd betracht en hij binnenkort er van zou horen. Nog
steeds heeft hij echter geen antwoord ontvangen. De consequentie hiervan is,
dat het gezin in grote financiële moeilijkheden is geraakt, doordat het met an-
dere betalingen in het gedrang is gekomen.
Spreker vraagt, of het niet mogelijk is, in zo’n geval snel te beslissen. De
ouders weten dan, waaraan zij toe zijn en kunnen een beslissing nemen ten
aanzien van de verpleging van hun kind.
[Wethouder IN ’T VELD: Aan wie hebt U dit verzoek gericht ?]
Spreker antwoordt, dat dit verzoek twee maanden geleden werd gezonden
naar de Wethouder voor de Openbare Gezondheid en het Ziekenhuiswezen.
[Wethouder IN ’T VELD: Een dergelijk verzoek wordt doorgezonden
naar de directeur van de Gemeentelijke Geneeskundige en Gezondheids-
(In ’t Veld e.a.)
’t Kabouterhuis
Wijkverpleging 823 Gemeenteblad afd. 2
dienst, die als gemeente-gedelegeerde zitting heeft in het bestuur van ’t
Kabouterhuis!]
De voordracht wordt zonder hoofdelijke stemming goedgekeurd; de Raad
neemt mitsdien het besluit, vermeld op bladz. 941 van afd. 1 van het Gemeente-
blad.
28° Voordracht van Burgemeester en Wethouders van 21 juni 1957,
tot het verlenen van een subsidie voor 1957 van ten hoogste f 76.700 aan de
Vereniging Amsterdamse Raad voor Wijkverpleging (Gemeenteblad afd. 1,
no. 593, bladz. 942).
Mevr. VAN DER SLUIS-FINTELMAN zegt, zich te willen onthouden om
veel over de wijkverpleging in het algemeen te zeggen. Het zou goed zijn, dit
eens bij de Begroting te doen. Zij heeft sterk het gevoel, dat vele burgers in onze
stad te weinig weten van het enorme werk, dat door de wijkverpleging wordt
verzet. Te weinig mensen zijn ook lid van een vereniging voor wijkverpleging,
hoewel door de laatste maatregel van de ziekenfondsen hierin een belangrijke
verbetering tot stand is gebracht. De wijkverpleging is naar spreeksters mening
een boeiend onderwerp. Men denke alleen maar aan de uitbreiding van de stad
en aan de grote moeilijkheid voor de verenigingen voor wijkverpleging om in de
nieuwe stadsuitbreidingen wijkverpleegsters te kunnen aanstellen. Zo is er bijv.
nog de moeilijkheid voor de verpleegsters, die de aantekening maatschappelijk
werk willen behalen, dat zij een jaar uit de verpleging moeten stappen en toch in
haar levensonderhoud moeten voorzien. Velen kennen al deze vraagstukken
niet.
Als de heer Groot Roessink bepaalde gevallen weet, waarbij misschien bij
het onderzoek door de sociaal werksters iets over de uitgaven van het gezin
is ontgaan, waardoor men in aanmerking zou komen voor een lagere bijdrage,
dan willen Burgemeester en Wethouders gaarne de aandacht van het bestuur
van ’t Kabouterhuis hierop vestigen. De normen, die worden gesteld, zijn
getoetst aan de bedragen, die de Dienst voor Sociale Zaken voor dergelijke
verzorgingen vraagt. Er wordt ook rekening gehouden met het al dan niet
langer duren van de verzorging. Het is immers voor een gezin gemakkelijker,
iets meer te betalen, als men van medische zijde vermoedt, dat een kort ver-
blijf in ’t Kabouterhuis voor het kind voldoende zal zijn. Als de verzorging
langer moet duren, heeft het bestuur de gelegenheid, de bijdrage van de ouders
te verminderen. Op deze wijze wordt een zo goed mogelijke aanpassing gezocht
aan de omstandigheden van het betreffende gezin.
Spreker zegt, dat alles, wat gebeurd is na deze brief, slechts heeft bestaan uit
twee bezoeken van een sociaal werkster: één aan het gezin en één aan ’t Ka-
bouterhuis. Hij kan zich niet voorstellen, dat dit twee maanden moet duren.
Met het voorgestelde subsidiebedrag kan spreekster akkoord gaan. Het
wijkt niet zoveel af van hetgeen de Amsterdamse Raad voor Wijkverpleging
heeft gevraagd. In de stukken heeft zij wel enige punten gevonden, die zij zou
willen scheiden van het akkoord gaan met deze voordracht. Thans zal zij hierop
niet diep ingaan, in de hoop, dat zij er eens breedvoerig over kan spreken. Wel
wil zij er op wijzen, dat hier een nieuwe vorm van subsidiëring optreedt. Voor de
wijkverpleegsters werd tot dusver f 750 per jaar door de Gemeente bijgedragen.
Deze gedachte is nu losgelaten; thans wordt door de Gemeente 30% van het ge-
Nogmaals: als de heer Groot Roessink bepaalde gevallen bekend zijn,
zullen Burgemeester en Wethouders deze gaarne met het bestuur van ’t Kabou-
terhuis bespreken.
Wethouder IN ’T VELD zegt, in antwoord aan mevr. Van der Sluis-Flinte-
man, dat Burgemeester en Wethouders eveneens hopen, dat de Afdeling Finan-
ciën A meer werk zal kunnen verzetten en daardoor tijdig met haar rapporten
ten aanzien van de gesubsidieerde instellingen zal kunnen klaarkomen.
Mevr. VAN DER SLUIS-FINTELMAN zegt, verheugd te zijn, dat ook
Burgemeester en Wethouders de noodzaak inzien, dat het werk van ’t Kabou-
terhuis in de naaste toekomst grotere zorg behoeft. Er is thans een wachtlijst
van 100à 150 kinderen, hetgeen wijst op een tekort aan verzorgingsmogelijkheid.
Het is belangrijk, dat deze dagverpleging in stand wordt gehouden, want slechts
in de uiterste gevallen moet het goed worden geacht, dat kleuters voor dag en
nacht uit het gezin worden gehaald. Niets werkt storender op de groei, vooral
de geestelijke groei, van de kinderen dan dat zij gedurende lange tijd uit het
eigen milieu worden genomen.
Wat betreft de opmerking van de heer Groot Roessink wijst spreker er op,
dat men zich niet tot de Wethouder met dergelijke verzoeken dient te wenden,
maar tot het bestuur van ’t Kabouterhuis. De Wethouder noch zijn afdeling
regelen de bijdragen van de ouders. De Wethouder kan alleen dergelijke brieven
aan het bestuur doorgeven, met het verzoek, deze af te doen. Wat de onder-
havige kwestie betreft, Burgemeester en Wethouders zullen het bestuur deze
de volgende week voorleggen. Spreker is het er mee eens, dat het bestuur moet
trachten, het onderzoek zo spoedig mogelijk af te doen, daar de ouders anders
voor de moeilijkheid worden geplaatst, hun kind in het tehuis te laten dan
wel het terug te nemen.
Wat spreekster gevraagd heeft, hebben Burgemeester en Wethouders toe-
gezegd. Zij uit alleen nog de hoop, dat de stichting tijdig weet, waaraan zij voor
1958 toe is. Met het oog ook op de begrotingspositie van de Gemeente is het
nodig, dat dergelijke organisaties tijdig op de hoogte worden gesteld.
De heer GROOT ROESSINK merkt op, dat Burgemeester en Wethouders
hebben gezegd, dat, als er moeilijkheden ontstaan ten aanzien van de verpleeg-
prijs, men zich tot hen kan wenden en dat de zaak dan zal worden onderzocht.
In eerste instantie heeft spreker reeds medegedeeld, dat hij een concreet
geval bij Burgemeester en Wethouders aanhangig had gemaakt. Het betrof een
gezin met wekelijkse inkomsten van 65, dat {7,10 als verpleegprijs moest
betalen. Daar dit een hoog bedrag is, werd de kwestie aan Burgemeester en
Wethouders voorgelegd. Na twee maanden is er nog steeds geen antwoord op
deze brief. Toen spreker een maand geleden er naar vroeg, werd hem mede-
gedeeld, dat er spoed werd betracht en hij binnenkort er van zou horen. Nog
steeds heeft hij echter geen antwoord ontvangen. De consequentie hiervan is,
dat het gezin in grote financiële moeilijkheden is geraakt, doordat het met an-
dere betalingen in het gedrang is gekomen.
Spreker vraagt, of het niet mogelijk is, in zo’n geval snel te beslissen. De
ouders weten dan, waaraan zij toe zijn en kunnen een beslissing nemen ten
aanzien van de verpleging van hun kind.
[Wethouder IN ’T VELD: Aan wie hebt U dit verzoek gericht ?]
Spreker antwoordt, dat dit verzoek twee maanden geleden werd gezonden
naar de Wethouder voor de Openbare Gezondheid en het Ziekenhuiswezen.
[Wethouder IN ’T VELD: Een dergelijk verzoek wordt doorgezonden
naar de directeur van de Gemeentelijke Geneeskundige en Gezondheids-
Bronvermelding
Stadsarchief Amsterdam, archieftoegang 31375, Archief van de Gemeente Amsterdam: Gemeenteblad, inventarisnummer 501, Gemeentebladen, Gemeenteblad over de jaren 1950 t/m 1999, 1957, afdeling 2, deel 2 van 2, 1957
Scan + Transcriptie
Klik op de afbeelding om het te vergroten en de transcriptie ernaast te zien
Kunstmatige intelligentie 
De transcriptie is door de computer gemaakt via automatische handschriftherkenning. De samenvatting wordt door de computer gemaakt op basis van een taalmodel. Beide bewerkingen zijn niet perfect, maar vaak ruim voldoende zodat het historische document begrijpelijk wordt.