Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

Op 19 mei 1899 verscheen Karel van Balen, depothouder uit Haarlem, voor notaris Willem Karel Loeff. Van Balen verklaarde 4500 gulden schuldig te zijn aan Antoine Charles Reuther, particulier uit Haarlem. De lening werd aangegaan onder de volgende voorwaarden:

• Rente van 4,125% per jaar, te betalen in halfjaarlijkse termijnen op 19 mei en 19 november
• Eerste betaling op 19 november 1899
• De lening kan niet worden opgeëist of afgelost vóór 19 mei 1904
• Na die datum kan de lening worden opgeëist of afgelost met 3 maanden opzegtermijn
• De schuldenaar mag jaarlijks 1000 gulden aflossen op een rentevervaldatum, met 3 maanden kennisgeving
• Betaling moet plaatsvinden bij de schuldeiser thuis, zonder aftrek
• Alle kosten zijn voor rekening van de schuldenaar

Deze akte werd geregistreerd in Haarlem op 21 mei 1899 en ingeschreven bij het hypotheekkantoor in Alkmaar op 21 juni 1899.

Op 25 juni 1903 verscheen Hillegonda Hirs voor notaris Willem Kezelhoeff in Haarlem. Ze verklaarde dat Cornelis Hirs verantwoording had afgelegd als uitvoerder van het testament van Wilhelmina Catharina Hirs. Wilhelmina Catharina Hirs was op 8 april 1903 in Haarlem overleden. Ze had Cornelis Hirs als uitvoerder benoemd in haar testament van 19 maart 1886.

Hillegonda Hirs en Cornelis Hirs waren de enige erfgenamen van Wilhelmina Catharina Hirs, die geen directe familie had nagelaten. Hillegonda Hirs verklaarde de verantwoording goed te keuren en Cornelis Hirs te ontslaan van zijn taak als uitvoerder.

De akte werd ondertekend in aanwezigheid van getuigen:

• Jan Pieter van Mansvelt, kandidaat-notaris uit Haarlem
• Maurits Schnitger, notarisklerk uit Haarlem

De akte werd geregistreerd in Haarlem op 21 juni 1903.

De akte werd ondertekend door de volgende personen:

• W Willemsen
• F G I Hekwen
• Soetermans Hekmn
• J.P. MMansvelt
• A van der Maar

De akte werd geregistreerd op 26 juni 1903. Er werd 37 gulden betaald voor het recht van verkoop.

De notaris beschrijft een aantal transacties en gebeurtenissen:

• Willem Marie Camp kocht een deel van een hypothecaire schuld van Karel van Balen.
• Adriana Antonia Barbara Helena Camp, weduwe van Antonie Ernst Reuther, overleed op 30 maart 1903 in Den Haag.
• De erfgenamen hebben de nalatenschap verdeeld, waaronder hypothecaire vorderingen:
• Theodorus Johannes Antonius Duinstee, getrouwd met Adriana Wilhelmina Reuther, kreeg vorderingen ter waarde van 17.800 gulden.
• Willem Anne Reuther kreeg vorderingen ter waarde van 6.800 gulden.
• De totale waarde van de verdeelde zaken was 24.680 gulden.
• Op 23 juni 1903 verkocht Willem Willemsen een huis in Haarlem aan Frederika Geertruida Ida Poetermans, echtgenote van Jan Hekman, voor 1.850 gulden.

Deze tekst beschrijft verschillende hypothecaire vorderingen uit de late 19e en vroege 20e eeuw in Haarlem. De belangrijkste punten zijn:

• Een vordering op Willem Wijkhuizen van 2100 gulden tegen 4,5% rente, geregistreerd op 13 augustus 1881.
• Een vordering op Karel van Balen, brooddepothouder, van 4500 gulden tegen 4,125% rente, geregistreerd op 23 mei 1899.
• Een vordering op Wilhelmus Theodorus van der Vier en Catharina Anthonitta Rottman van 2000 gulden tegen 3% rente, geregistreerd op 24 oktober 1894.
• Een vordering op Petrus Johannes van Buchem van 3000 gulden tegen 4,25% rente, geregistreerd op 12 december 1889. Deze is later afgelost en herbelegd.
• Een nieuwe vordering op Godefridus Leonardus Zanvoort, timmerman en aannemer, van 3000 gulden tegen 4,25% rente, geregistreerd op 27 september 1902.
• Een vordering op Karel Leonardus Martinus Robbers van 5500 gulden tegen 4% rente, geregistreerd op 20 juli 1898. Ook deze is later afgelost en herbelegd.
• Een nieuwe vordering op Karel van Balen van 5500 gulden tegen 4,5% rente, geregistreerd op 23 januari 1902.

De tekst vermeldt ook dat Willem Anne Reuther op 26 februari 1903 drie vijfde deel van iets heeft verkregen, maar geeft geen verdere details.

Op 5 april 1899 verschenen voor notaris Willem Karel Loeff in Haarlem de heren Joannes Gerardus Cobelens en Wilhelmus Saeijs, beide bouwkundigen uit Haarlem. Ze verklaarden een stuk grond te hebben verkocht aan Karel van Balen, depothouder uit Haarlem. Het betrof:

• Een stuk grond aan de Maarten van Heemskerkstraat in Haarlem
• Kadastraal bekend als sectie G, nummer 734
• Grootte: 2 are
• De koper had het al minder dan 3 maanden in bezit en was begonnen met de bouw van een woon- en winkelhuis

De verkopers hadden het eigendom verkregen op 8 juni 1898 via een akte van notaris Johannes ter Hoffsteede in Bloemendaal. De verkoop geschiedde voor 1500 gulden, die de koper al had betaald. Verder werd overeengekomen dat:

• Het verkochte vrij van hypotheek werd overgedragen
• De verkopers alleen garant stonden voor uitwinning
• De verkopers niet instonden voor de exacte afmetingen van het stuk grond

Op 4 februari 1630 verkocht Antho Lange, wijnhandelaar uit Amsterdam, aan Griete Ghijsberts, weduwe van Theus Willemsz uit Duivendrecht, bijgestaan door haar zonen Willem en Thijs Theusz en haar zwager Cornelis Melisz als voogden:

• Een stuk land van ongeveer 40 morgen met huis, erf, berg en deel van de molen, gelegen aan de Bijlmermeer bij de kapel
• Nog 3 morgen land aan de noordwal

De prijs was 15.200 gulden, te betalen in drie termijnen:

1. 7.600 gulden op mei 1630
2. 3.800 gulden op mei 1631
3. 3.800 gulden op mei 1632

Voorwaarden van de verkoop:

• De koopster moet de bestaande huur van 6 jaar respecteren
• De verkoper moet het land vrijwaren van lasten, behalve 200 gulden voor de kapel
• Beide partijen moeten elkaar op mei 1630 de nodige papieren leveren

Ondertekend door Anthonij de Langhe, Griete Ghijsberts, Willem Peenss, Sigbert teensz en Cornelis Malisz.

Op 14 juli 1887 verscheen Marinus Cornelis Roest, een timmerman uit Middelburg, voor notaris Anthoni Martinus Tak. Roest verklaarde dat hij een stuk bouwterrein van 273 centiare in Middelburg aan de Langendelft had verkocht aan Johannes Thomas van der Heele, een koopman en winkelier uit Middelburg.

De verkoopvoorwaarden waren:

• De koper aanvaardt het terrein in de huidige staat.
• De koper betaalt alle belastingen vanaf de verkoopdatum.
• De koper krijgt direct de beschikking over het terrein.
• De koper betaalt alle kosten van de verkoop.

De verkoopprijs was 273 gulden, die Roest verklaarde ontvangen te hebben. De akte werd ondertekend in aanwezigheid van getuigen Pieter de Maret Tak en Herman Johan Wijnne.

De akte werd geregistreerd in Middelburg op 15 juli 1887. Er werd 97 cent aan belasting betaald.

Op 14 juli 1887 verscheen Willem Frederiks, boekhouder bij de spaarbank, voor notaris Anthoni Martinus Pak in Middelburg. Willem Frederiks wilde zijn testament opstellen. Hij verklaarde dat hij:

• Alle eerdere testamenten ongeldig maakt
• Zijn zus Jacoba Elisabeth Frederiks benoemt tot erfgenaam van het deel van zijn nalatenschap waarover hij volgens de wet mag beschikken

De notaris las het testament voor aan Willem Frederiks in aanwezigheid van getuigen Pieter de Marct Tak en Abraham Wisse. Willem Frederiks bevestigde dat hij alles begreep en dat dit zijn laatste wil was. Daarna ondertekenden alle aanwezigen het document.

De tekst beschrijft een erfenis en inventaris van bezittingen na een overlijden. De belangrijkste punten zijn:

• Er wordt een legaat gegeven aan de pastoor van de Rooms-Katholieke gemeente van de heilige Antonius in Haarlem.
• Er volgt een lijst met huishoudelijke voorwerpen en hun geschatte waarde, met een totaal van 155 gulden.
• Er was 106 gulden en 29 cent aan contanten bij het overlijden.
• De begrafeniskosten bedroegen 40 gulden en 50 cent.
• De boedel bevat verschillende effecten, waaronder Russische, Portugese en Oostenrijkse obligaties.
• Er is een vordering op de Spaarbank te Haarlem van 53 gulden en 53 cent.
• De boedel heeft enkele schulden, waaronder aan een arts, een smid, een manufacturier en het Sint Jacobs Godshuis.
• De inventaris is opgemaakt door een notaris in aanwezigheid van getuigen Herman Bronsdijk en Hendrik Johannes Scholte.

Op 21 juni 1739 verschenen voor notaris Adr. Baars in Amsterdam de volgende personen:

• Claas Floor, vertegenwoordiger van het bedrijf Claas Floon & Zoon uit Amsterdam
• Thys Roelofsze van Scheveningen, schipper

Claas Floor gaf Thys Roelofsze toestemming om namens hem in Borkum of elders:

• Geredde goederen op te eisen van een schip dat bij Borkum was vergaan
• Kwitanties te geven voor ontvangen goederen
• Te onderhandelen over bergloon en kosten
• Indien nodig naar de rechter te gaan
• In beroep te gaan tegen ongunstige vonnissen
• Borg te stellen

Floor beloofde alles wat Roelofsze zou doen te erkennen. Getuigen waren Johannes van Malen, Jan Saulman, Eland, Jan Speesman en J. van Halle.

Op 7 juni 1728 verscheen Cornelis Ploop, een koopman uit Amsterdam, voor notaris Adriaan Baars. Ploop verklaarde dat hij Samuel de Simon Palacke, ook woonachtig in Amsterdam, aanstelde als zijn vertegenwoordiger. Palacke kreeg de volgende taken:

• Alle rechtszaken van Ploop behartigen, zowel als eiser en als verweerder
• Verschijnen voor de rechtbank in Amsterdam
• Alle rechtsprocedures volgen
• Vonnissen aanvragen en uitvoeren
• In beroep gaan tegen ongunstige uitspraken
• Beslag laten leggen op personen en goederen
• Schikkingen treffen
• Schulden erkennen
• Deze taken eventueel overdragen aan anderen

Ploop beloofde alles wat Palacke zou doen te accepteren. De akte werd opgesteld in Amsterdam in aanwezigheid van getuigen Jacus de Dries en Daniel van den Brink.

Op 7 juni 1788 heeft Claas Kloor een volmacht gegeven aan Palacke. Dit is gedaan via notaris Adrian Baars.

Op 7 juni 1728 verscheen Claus fr Floor uit Sordan voor notaris Adriaan Baars in Amsterdam. Hij gaf Samuel de Simon uit Amsterdam toestemming om:

• Al zijn rechtszaken te voeren
• Voor de rechtbank in Amsterdam te verschijnen
• Vonnissen aan te vragen en uit te voeren
• In beroep te gaan tegen ongunstige uitspraken
• Beslag te leggen op personen en goederen
• Schulden te erkennen
• Deze taken aan anderen over te dragen

Floor beloofde alles wat hieruit voortvloeit te accepteren. Getuigen waren Jacob de Gries en Daniel van den Brink.

Op 7 juni 1718 gaf Samuel de Jongh Moses Benjamins een vergelijkbare volmacht voor notaris Adriaan Baars.

Op 9 juli 1720 droegen Jan Elias Huijdecoper en David de Wildt een obligatie over aan Floris Bontekoning. Ze deden dit als uitvoerders van het testament en voogden over de minderjarige kinderen en erfgenamen van wijlen Gerard Hasselaar, voormalig schepen van Amsterdam. De obligatie was:

• Oorspronkelijk uitgegeven op 8 januari 1664 aan Sara van Diemen
• Ter waarde van 3000 gulden bankgeld
• Uitgegeven door de Oost-Indische Compagnie in Amsterdam
• Later overgegaan op Avelina Hasselaar en daarna op de beheerders van de goederen van Nicolaas Huijghaver

Deze overdracht werd officieel vastgelegd door notaris David Walschaart.

Op 24 januari 1721 geven Johannes en Dirk Bontekoningh, handelaars uit Amsterdam, een volmacht aan Gerard Rocters, een handelaar uit Londen. Deze volmacht geeft Rocters de bevoegdheid om namens hen:

• 2000 pond in aandelen van de Bank of England te ontvangen
• Alle dividenden, huren of rente die nu of in de toekomst verschuldigd zijn op deze aandelen te innen
• Kwitanties en ontheffingen te geven voor alle ontvangsten

De Bontekoninghs verklaren dat ze alles wat Rocters doet op basis van deze volmacht zullen bekrachtigen en bevestigen. Het document is ondertekend en verzegeld in Amsterdam in aanwezigheid van getuigen Cle. Denizet, Ls: Strandiger en notaris Adr. Baars.

Op 12 november 1732 bracht Adriaan De Labarre zijn belangen in bij de raad. Op 3 september daarvoor had hij al een bericht ingediend waarin hij stelde dat hij als vertegenwoordiger van Lodewijk Verburg moest optreden tegen de weesmeesters. Deze beheerden de boedel van Nicolaas Jan de Bevere. De Labarre beweerde dat de weesmeesters, wetende dat de boedel van De Bevere failliet was, niet verplicht waren deze verder te beheren of overeenkomsten met schuldeisers aan te gaan. Hij protesteerde tegen het gebruik van geld uit de boedel om De Bevere's persoonlijke schulden te betalen.

Op 14 november 1732 waren de commissarissen Gerlag en Van den Bosch aanwezig. Grastorff vroeg namens Rudolph Coster om een herbevestiging onder ede van Andries More. Brossaert, vertegenwoordiger van Pieter Jan Bangeman, stemde hiermee in zonder aanvullende vragen. More herbevestigde zijn eerder afgelegde verklaring onder ede.

Op 1 mei 1721 schrijft Intjie Galib een brief aan commandeur Abraham Patras in Palembang. Hij meldt dat:

• Het pakhuis van de havenmeester Ketommangong Satsja Deria is afgebrand en weer herbouwd.
• De nieuwe bestuurder Nicolaas Jan de Bevere wil het pakhuis laten afbreken.
• Galib vindt dit vreemd omdat Patras dit niet heeft gedaan tijdens zijn bestuur.
• Hij suggereert dat De Bevere zichzelf belangrijker wil maken dan vorige bestuurders.
• Galib stuurt zijn broer met de brief en vraagt Patras hem te helpen indien nodig.
• Als geschenk stuurt hij 90 gattegambers (een soort fruit).
• Hij herinnert Patras aan een eerdere zending van 100 gattegambers voor diens vertrek naar Padang.

De brief is gedateerd op 2 djioemadilachia 1133 (islamitische kalender).

Op 15 juni 1721 wordt in Batavia een brief ontvangen voor gouverneur-generaal Henric Zwaardecroon en de Raad van Nederlands-Indië. Deze meldt:

• Op 4 juni zijn drie schepen uit Palembang vertrokken met 2250 picol zwarte peper.
• Er zijn nu weer tien schepen met peper onderweg.

Op 1 november 1769 verscheen Pieter Christiaensz Duysbergh voor notaris Dirck van der Groe in Amsterdam. Duysbergh verklaarde 7 obligaties te hebben verkocht aan de bestuurders van het Waalse weeshuis in Amsterdam. Deze obligaties waren:

• 3 obligaties op naam van Eryntje Gillis Schotanus voor rekening van Trijntje Simons Boutekoningh, gedateerd 22 oktober 1691 en goedgekeurd op 31 december 1691:
  • 1 van 2000 gulden
  • 2 van 1000 gulden elk
• 4 obligaties op naam van Trijntje Simons Bontekoningh, gedateerd 5 september 1692 en goedgekeurd op 6 november 1692:
  • 3 van 1000 gulden elk
  • 1 van 1500 gulden

Deze obligaties waren uitgegeven door het gewest Holland en West-Friesland. Duysbergh bevestigde dat hij volledig betaald was voor de obligaties en droeg alle rechten over aan het weeshuis. Hij beloofde de verkoop te beschermen tegen eventuele claims. De transactie werd bijgewoond door getuigen Pieter Huys en Gerrit Huys.

Op 8 maart 1763 kwamen Isaac Pool, Jating Aukes, Jan Wesseling en Cornelis Ploos van Amstel Jacobsz Cornelisz bijeen in Amsterdam. Ze bespraken een eerder contract van 23 maart 1756 over hun gezamenlijke zaken, waarin ook Floris Bontekoning betrokken was. Nu wilden ze Auke Albertus Aukes, de zoon van Jating Aukes, opnemen in hun bedrijf. Omdat Auke Albertus nog minderjarig was, tekende zijn vader voor hem. Ze kwamen overeen dat de leden van hun bedrijf nu zouden bestaan uit:

• Jating Aukes
• Jan Wesseling
• Cornelis Ploos van Amstel Jacobsz Cornelisz
• Auke Albertus Aukes

Als een van de heren Wesseling of Ploos van Amstel overlijdt, zal de overlevende zijn plaats innemen en recht hebben op de helft van de zaken. Als beide heren overlijden, zullen de heren Saling Aukes en Atuke Albertus Aukes (of wie van hen nog leeft) alle rechten krijgen. Als beide heren Aukes overlijden, zullen de heren Wesseling en Ploos van Amstel samen alle rechten krijgen.

Er zijn afspraken gemaakt over uitkeringen aan nabestaanden:

• Als beide heren Aukes zijn overleden, krijgt de weduwe van Saling Aukes jaarlijks 1/6 deel van de winst.
• Na het overlijden van Wesseling krijgt zijn nicht Maria Wesseling jaarlijks 1/16 deel van de winst.
• Na het overlijden van Cornelis Ploos van Amstel Jacobsz Cornelis krijgt zijn weduwe jaarlijks het deel van de winst dat hij zou hebben gekregen.

Deze nabestaanden hoeven geen verliezen te dragen als die groter zijn dan de winsten. Alle uitkeringen moeten worden gedaan uit de kas of winsten van de onderneming. Alle aanwezigen verklaren hiermee akkoord te gaan en beloven dit na te komen.

Deze overeenkomst is opgesteld in Amsterdam in aanwezigheid van getuigen Gerrit van Houten en Evert Scholte.

De rechter concludeert dat de gevangene en aangeklaagde Philip Bonheur uit Gouda veroordeeld moet worden tot de volgende straf:

• Hij moet naar de gebruikelijke plaats voor het uitvoeren van criminele vonnissen gebracht worden
• Daar moet hij aan de beul overgedragen worden
• Hij moet met een touw aan de galg opgehangen worden tot de dood erop volgt
• Zijn lichaam moet daarna naar het galgenveld buiten de stad gebracht worden
• Daar moet zijn lichaam zonder kist door gerechtsdienaren begraven worden

Tevens moet hij de proceskosten betalen. De rechter kan ook een andere passende straf opleggen als hij dat rechtvaardig acht.

Op 5 april 1901 verschenen voor notaris Gerrit Cornelis Merens in Haarlem verschillende personen om de nalatenschap van Elisabeth Petronella Sloots te verdelen. Elisabeth was op 24 januari 1900 overleden in het Hofje van Beresteijn in Haarlem.

De erfgenamen waren:

• Haar zussen Maria Sloots en Helena Maria Sloots, en broer Lambertus Sloots, elk voor 1/7 deel
• De kinderen van haar overleden zus Petronella Johanna Sloots, elk voor 1/14 deel
• De kinderen van haar overleden zus Anna Sloots, elk voor 1/42 deel
• De kinderen van haar overleden broer Johannes Sloots, elk voor 1/28 deel
• Wilhelmina Hodul, kleindochter van haar overleden zus Johanna Sloots, voor 1/7 deel

Elisabeth had in haar testament van 17 januari 1894 enkele legaten vastgelegd:

• 50 gulden voor haar dienstbode Maria Sabroer
• 200 gulden voor Petronella de Lang
• 100 gulden voor haar zus Johanna Sloots (inmiddels overleden)

De totale nalatenschap bedroeg 831,09 gulden, waarvan 250 gulden afging voor de legaten.

Op 18 november 1735 werd in Bengalen besloten om onderhandelingen af te ronden en een beloning aan Carullabeecq te geven. Dit werd overgelaten aan de lokale bestuurders, met het advies om het voordeel van de Maatschappij in acht te nemen. Er werd ook een verslag ontvangen over het vermunten van zilver dat was aangevoerd met schepen in het vorige jaar. Hieruit bleek dat:

• Het baarzilver 2 39/80% verlies opleverde bij verwerking, iets meer dan eerder
• De ducatons 19/80% verloren bij versmelting, meer dan de vorige keer
• Het verschil in zilvergehalte tussen deze en de vorige vermunting 7/80% was
• Dit verschil kwam door een groter onderwicht bij de laatst verwerkte ducatons

Op 17 september 1812 verschenen voor notaris Willem Arnoldus Haselaar in Haarlem:

• Jan Fredrik Scharinghuysen, broodbakker uit Polanen, en zijn vrouw Sara Brons
• Gerrit Luyken, logementhouder uit Polanen, gemachtigd door Aaltje Brons
• Bartholomeus Kleyn, zilverkashouder uit Brielle
• Hendrik Sperna Wyland, zilversmid uit Schoonhoven, en zijn vrouw Sara Catharina Kleyn
• Jan Soet, timmermansknecht uit Gouda, gemachtigd door zijn vrouw Sara Frundt
• Pieter van Ryn, timmerman uit Gouda, gemachtigd door zijn vrouw Johanna Frundt

Deze personen waren de erfgenamen van Hendrik van Bueren, overleden op 31 oktober 1811 in Polanen. Ze verklaarden de volgende eigendommen van Hendrik van Bueren te hebben verkocht aan Jan Fredrik Scharinghuysen:

1. Een derde deel van een huis met erf in Polanen, verdeeld in 6 woningen
2. Een vierde en de helft van 36 morgen en 400 roeden (ongeveer 31,5 hectare) land in de Spieringhorner en Osdorper polders, bestaande uit verschillende stukken wei- en hooiland