Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

Op 18 januari 1764 diende Jan Marinant Carelsz een rechtszaak in tegen Louis Brizee, een ondermeester in dienst van de Oost-Indische Compagnie. Marinant eiste betaling van 260 rijksdaalders en 24 stuivers voor gekochte dranken, plus rente. Er was al 100 rijksdaalders betaald. De rechtbank stond uitstel toe en noteerde de betaling van 100 rijksdaalders.

Op dezelfde dag diende Jan Hendrik Ditmas een zaak in tegen een burger. Hij eiste betaling van 176 rijksdaalders voor geleende gelden, gebaseerd op een schuldbekentenis van 10 november. De eiser moest de juistheid van zijn rekening onder ede bevestigen.

In beide zaken:

• Werden speciale machtigingen verleend door notaris Matthias Diderik van Haek
• Trad Schultz op als vertegenwoordiger van de eisers
• Was Jacobus Pasmooij de deurwaarder

In de maand oktober zijn verschillende vaartuigen aangekomen in Batavia. Hier volgt een lijst van de belangrijkste schepen en hun lading:

• Lie tjaijka: Een Chinees schip met 25 bemanningsleden, 4 kanonnen, 2 draaibassen en 25 pond kruit.
• Lim Looko: Een Chinees schip met 20 bemanningsleden, 3 kanonnen en 2 draaibassen.
• Louw Poanko: Een Chinees schip met 20 bemanningsleden, 3 kanonnen, 2 draaibassen, 1 geweer, 25 pond kruit en 10 stukken oud ijzer.
• I. Poanko: Een Chinees schip met 25 bemanningsleden, 4 draaibassen, 5 geweren, 25 pond kruit, 10 stukken oud ijzer en 20 pakjes opium.
• Bappa Soesa: Een Javaans schip met 20 bemanningsleden, 2 kanonnen, 2 draaibassen, 1 geweer en 50 pond kruit.
• Boijo: Een Javaans schip met 20 bemanningsleden, 3 kanonnen, 3 draaibassen en 50 pond kruit.
• Jan Tongieur: Een Chinees schip met 10 bemanningsleden, 4 kanonnen, 50 pond kruit, 20 stukken houtijzer, 2 stukken benzoë en textiel.
• Pamaloed: Een Javaans schip met 20 bemanningsleden, 6 kanonnen, 4 geweren, 50 pond kruit, 28 pelder, 23 potten arak, 8 kisten met dranken en 18 Javaanse passagiers.

De meeste schepen hadden tussen de 20 en 30 bemanningsleden, verschillende wapens en kruit aan boord. Sommige schepen vervoerden ook passagiers en handelswaren zoals textiel, opium en drank.

Cornelis de Ghrijp en de heren Willem vande Rozijn (52 jaar) en Robbert Bareij (47 jaar) verklaren op verzoek van Cornelis van Gaezel dat in de laatste jaren voor de overgave van Brazilië aan de Portugezen, kleine vierkante goudstukken als geld werden gebruikt. Deze stukken wogen 5 engels goud en waren eerst 12 gulden, later 13 gulden waard. Dit gebeurde in Amsterdam op 15 februari 1670. Op 26 februari 1670 werd een goudstuk getoond aan Johannes Lutma, een goudsmid in Amsterdam. Hij schatte de waarde op 36 à 37 stuivers per engels, of 9 gulden en 2,5 à 5 stuivers in totaal. Ook op 25 februari 1670 deed Jan Michielsz van Breda, als vader van Jannetje van Breda, een aankondiging aan Philiphanink en Nicolaas de Ghijzelaar, voogden van David konink. Hij vertelde dat:

• David en Jannetje een relatie hebben
• Ze trouwbeloften hebben uitgewisseld
• Ze willen trouwen
• De voogden hier niet mee instemmen, ondanks eerdere verzoeken
• De jongeren niet van hun plannen willen afzien

De tekst beschrijft een lijst van verschillende stukken grond en erfpachten in Zeeland. Hier volgt een samenvatting van de belangrijkste punten:

• Er worden percelen bouwland genoemd in Ellewoutsdijk, Driewegen en Wolphaartsdijk.
• Er is sprake van een dijk genaamd de Calange dijk onder Ooezand.
• Er wordt een aandeel in een plantage vermeld.
• Verschillende erfpachten en vroonpachten worden opgesomd, onder andere ten laste van:
  • Jan van Sabben
  • Jan Vermeule
  • Adriaan Tak
  • De erven van Jozias de Backer
  • De erven van Elias Looy
  • Stoffel Mol
  • De heren Prumers
  • Guiljaam Nijsse
  • Pieter Damas van Citters
  • Jacob van den Berge
  • Forra Walhout, weduwe van Aent van Boven, nu Cornelis Otte
  • De weduwe van Gerrit van den Bout, nu Adrianus Ritmeester
• De pachten betreffen verschillende soorten grond, waaronder bouwland, weidegrond en grond waar huizen op staan.
• De bedragen worden genoemd in guldens en centen.
• Er worden kadastrale gegevens vermeld, zoals sectienummers.

Tobias de Volder kreeg verschillende betalingen tussen 13 juni 1681 en 25 februari. Het totaalbedrag was 102 gulden en 12 stuivers. Theunis Cornelissen kreeg op 11 oktober 1637 een betaling. Joannes Porcellis zijn erfgenamen kregen op 23 januari 1682 een betaling. Er werden verschillende transacties gedaan met zakken zout en paardebonen:

• 46 zakken tarwe in 1637
• 61 zakken wit zout in mei 1681
• 7 zakken wit zout in december 1682
• 14 zakken wit zout in 1683 voor het schip "De Eendracht"
• 18 zakken paardebonen op 12 oktober
• 91 zakken paardebonen op 20 oktober

Er werden ook betalingen gedaan voor:

• Het drogen van 83 zakken paardebonen
• 2 last turf in 1677
• Verschillende trommelonderdelen in 1680

Op 28 februari 1678 werd een bestelling geplaatst bij de Oost-Indische Compagnie. Op 29 november werd een vat blad tabak geleverd:

• Totaal gewicht: 314 pond
• Aftrek voor stokken: 6%, resulterend in 295 pond
• Prijs: 12,5 stuiver per pond
• Totaalbedrag: 18 gulden, 1 stuiver en 4 penningen
• Extra kosten: 2 stuiver voor weegkosten en 3 stuiver voor de ton

Deze lading was bestemd voor Argijn. Op 22 februari 1678 werd 635 pond oud touw geleverd voor het kasteel in Argijn, voor een bedrag van 18 gulden, 3 stuivers en 4 penningen.

Op 21 augustus 1690 kwamen de heren van de VOC-kamer bijeen in Rijssen. Ze bespraken het volgende:

• Een brief van de VOC-kamer in Amsterdam van 15 augustus werd voorgelezen. De kamer wilde het schip Africa verkopen en vroeg om aankondigingen op te hangen.
• De vergadering was hier ontevreden over omdat:
  1. De verkoop niet eerst met andere kamers was overlegd
  2. In maart was besloten schepen niet te verkopen
  3. Kamers mogen niet zelfstandig schepen kopen of verkopen
• Een brief van 15 augustus van de klerken uit Amsterdam vroeg om beloning voor het overschrijven van notulen. Dit verzoek zou worden doorgegeven aan de kamer van Amsterdam.
• Een brief van 1 augustus van de Staten van Zeeland meldde dat de belasting op aandelen nog niet was betaald.

Op 18 oktober 1796 verscheen Elsje Margarita Soorik, vrouw van Frederik Otto, uit Liende voor notaris Jan Smith in Veenendaal. Ze was ziek in Achterberg onder Rhenen, maar helder van geest. Ze wilde een testament maken volgens de regels van Rhenen.

Elsje benoemde haar zus Maria Catharina Poorik, vrouw van Everd Hoofsen, als enige erfgenaam. Als Maria Catharina eerder zou overlijden, zouden haar kinderen erven. Dit gold voor alle bezittingen van Elsje.

Het testament werd voorgelezen aan Elsje, die bevestigde dat dit haar laatste wil was. Ze wilde dat het na haar dood volledig zou gelden, in welke rechtsvorm dan ook.

Dit gebeurde in het huis van Everd Hootsen in Achterberg onder Rhenen. Getuigen waren:

• Cornelis Janzen
• Jan van Esseveld
• Jan Gysberdzen

De getuigen verklaarden Elsje goed te kennen. Elsje en Jan Gysberdzen zetten een merk in plaats van een handtekening.

Op 1 april 1721 verscheen Pieter Zwerus, voormalig rentmeester van de Britse koning, voor notaris Versonardt Teyts in Terheyden bij Breda. Zwerus gaf een volmacht aan Jacob Eweerts Coret, zijn zoon die in dienst was van de Verenigde Nederlanden, om:

• Een rechtszaak voort te zetten die Zwerus had lopen bij het hooggerechtshof in Edinburgh, Schotland
• Deze zaak was tegen Hartaeh Ropboerich en ging over 24.080 gulden plus rente
• Advocaten en procesvertegenwoordigers in te huren
• Alle rechtszittingen bij te wonen
• Het vonnis uit te laten voeren als dat in Zwerus' voordeel uitvalt
• Het geld te innen en kwitanties te geven
• In beroep te gaan indien nodig

Zwerus verklaarde alles wat Coret in deze zaak zou doen goed te keuren. Dit document werd ondertekend in aanwezigheid van getuigen Theodorus Stadtlander en Jan van Kiel.

Op 6 september 1706 werd er een rechtszitting gehouden in Hendrik Linten ambacht. De schout informeerde de aanwezigen dat Jan van Dongen was overleden. Hij en zijn eerder overleden vrouw Susanna van Dongen hadden in hun testament van 15 februari 1750 twee voogden aangesteld, die echter ook waren overleden. Hierdoor hadden de minderjarige kinderen geen voogden meer.

De schout en schepenen stelden nieuwe voogden aan:

• Adriaen Adriaanse van Dongen uit Saamsdonk
• Gerrit van Dusseldorp uit Groot Waspik

Deze voogden accepteerden hun taak, maar verklaarden dat ze de erfenis nog niet wilden aanvaarden. Ze zouden wel het lichaam begraven en de kosten daarvan voorschieten, zonder daarmee de erfenis te aanvaarden of namens de kinderen als erfgenamen op te treden. Ze behielden hun recht om zich nog te beraden over de erfenis.

Deze verklaring werd vastgelegd in Hendrik Lintenambacht op 6 oktober 1706, ondertekend door de voogden en getuigen:

• Thomas Smeus
• Jak Colenaar
• Ariaen Blanker
• Johannes Cornelius Kamp
• Adriaan schoenmaker

De notaris beschrijft de verdeling van onroerende goederen tussen twee broers:

• Pieter Buis krijgt alle onroerende goederen, geschat op 7600 gulden
• Hij heeft recht op de helft (3800 gulden)
• Hij moet 3800 gulden uitbetalen aan zijn broer Jacob Buis
• Jacob Buis geeft Pieter Buis hiervoor kwijting

De broers verklaren tevreden te zijn met de verdeling. De akte is opgesteld in Haarlem op 29 december 1897, in aanwezigheid van getuigen Willem van der Pol en Johannes van der Pol, beide schoenmakers uit Haarlem.

De akte is geregistreerd in Haarlem op 3 januari 1898.

Jacob Buis, landbouwer uit Berkhout, machtigt Karel van Balen uit Haarlem om namens hem de verdeling uit te voeren. De onroerende goederen bestaan uit:

• In Berkhout: een tuin en twee weilanden
• In Opmeer: een weiland

Totale oppervlakte: 5 hectare, 50 are en 90 centiare. Machtiging getekend op 21 december 1897 in Haarlem.

Op 11 december 1772 werd in Amsterdam een wisselbrief uitgegeven voor 400 pond sterling, te betalen aan Aron Goldsmid & zoon. De brief werd geaccepteerd door Maurice & John Daniel Dreyer in Londen. Op 3 februari 1773 werd deze wisselbrief in Londen getoond.

Op 16 februari 1737 vroegen Isaac La Coudre & Comp uit Amsterdam aan notaris Daniel van den Brink om een wisselbrief van 300 pond sterling te tonen aan Clifford in Amsterdam. Deze wisselbrief was op 14 januari van dat jaar geprotesteerd door notaris Abraham Ogier in Londen wegens niet-betaling door Maurice & John Daniel Dreyer.

Clifford antwoordde dat ze de wisselbrief op dat moment niet konden terugbetalen. De notaris protesteerde daarop tegen de trekker van de wisselbrief en alle betrokkenen voor:

• Wisselkosten
• Overige kosten
• Schade
• Rente

Dit protest werd gedaan in Amsterdam in aanwezigheid van getuigen Willem Tex Raaven en Abraham Pokber.

Burgemeester Van der Laan had voorgesteld om mensen die dronken in het ziekenhuis belanden te laten betalen voor hun ambulancerit. Hij wilde ook organisatoren laten betalen voor politie-inzet bij evenementen. Er werd gevraagd of het mogelijk was om, net als bij deze voorstellen, de kosten van politie-inzet te verhalen op krakers. Het stadsbestuur ziet hier geen mogelijkheden voor. Ze leggen uit dat het werk van de politie een publieke taak is, waarvan de kosten niet kunnen worden doorberekend aan overtreders.

Er was schade aangericht aan het kraakpand Schijnheilig. De kosten hiervan zijn niet bekend bij het stadsbestuur. De eigenaar van het pand kan proberen via de rechter de schade te verhalen op de krakers. Vaak zijn de krakers al vertrokken bij een ontruiming, zoals bij de ontruiming van de Passeerdersgracht. Hierdoor kunnen geen krakers worden aangehouden om de schade op te verhalen. Ook als er wel krakers worden aangehouden, is het moeilijk of onmogelijk te bewijzen dat zij de schade hebben veroorzaakt.

De wethouder bespreekt de automatisering van gemeentelijke diensten in Amsterdam. Hij legt uit:

• Rapporten over automatisering zijn vaak technisch van aard
• Het Gemeente-energiebedrijf voert al diverse geautomatiseerde taken uit voor andere diensten
• Er is een computer van I.C.L. besteld die 4-5 jaar meekan
• Een te grote computer nu aanschaffen zou leiden tot overcapaciteit
• Er is al veel gerealiseerd qua automatisering in Amsterdam
• Het bestuurssysteem is een belangrijk onderdeel van de automatisering
• De directeur van het G.C.E.I. heeft onlangs een werkbezoek aan Amerika gebracht
• Automatisering wordt landelijk aangepakt, niet alleen door Amsterdam
• Het rapport van de survey-groep kan ter inzage worden gegeven aan de raad
• De wethouder stelt voor jaarlijks uitgebreid te rapporteren over de voortgang
• Driemaandelijks kan in de commissie over de stand van zaken worden gerapporteerd

De wethouder reageert hiermee op vragen van raadsleden Van der Eyden en Van Ruller over de automatiseringsplannen.

Op 7 januari 1752 legden Peter van Asten (33 jaar) en Joannes Hendricksz (29 jaar) uit Alphen een verklaring af voor notaris Johan van Meurs in Tilburg. Ze verklaarden dat:

• Ze op zondag 2 januari 1752 in Riel waren om een brief af te geven aan Hendricus Jennen.
• Na de kerkdienst rond 11 uur hoorden ze Isel Bles uit Tilburg luid roepen vanuit de herberg van Adriaan Walraven.
• Bles riep mensen en zei dat ze een borrel moesten komen drinken, waar hij voor zou betalen.
• De getuigen weten niet wat er verder in de herberg is gebeurd.

Deze verklaring werd afgelegd op verzoek van Johan Tabbers, bestuurder van Tilburg. Cornelis van Alphen en Jacobus Gillis uit Alphen waren aanwezig als getuigen.

Dit is een ondertekening van een notarieel document. De notaris en getuigen hebben het document ondertekend. Het document is gedateerd op 18 december 1879. Er wordt een bedrag genoemd van 4 gulden en 80 cent. De ontvanger heeft 1 gulden en 80 cent ontvangen. De volgende namen worden genoemd:

• Duijntee
• Louiterkematl
• Dul van Wrilket
• Deef
• Wienper

De tekst beschrijft een boedelbeschrijving na een overlijden. De belangrijkste punten zijn:

• Er worden schulden en vorderingen opgesomd, waaronder:
  • Een schuld van 1500 gulden aan Duijnstee
  • Een vordering van 1000 gulden op Gerard Stephan Ignatius Camp
  • Een renteloze vordering van 400 gulden op Willem Anne Rutber
• Huishoudelijke schulden worden genoemd, zoals:
  • 32,20 gulden aan wijnkopers C.J.S. Beccari en zoon
  • 93 gulden aan arts D.A.L. van Linden van den Heuvele
  • 11,52 gulden aan timmerlieden J. Giebels en J. van Tervellen
• De begrafeniskosten bedroegen ongeveer 250 gulden
• Er wordt melding gemaakt van een testament en een machtiging
• Er was een depositobewijs van 300 gulden ten laste van H.C. Tombergh in Haarlem
• Willemstheodorus van der Veer, bij wie de overledene inwoonde, legt een eed af
• De boedelbeschrijving is afgesloten op de dag van opstelling om 20:00 uur
• De akte is opgesteld in Haarlem

De erflater heeft verschillende financiële transacties gedaan:

• Hij kocht op 21 juli 1899 en 30 juli 1899 van Willem Anne Rleuther uit Groningen een deel van een staatsobligatie en twee hypothecaire schuldvorderingen.
• Deze bezittingen kwamen uit de nalatenschap van Francoise Antoinette Reuther, die op 25 mei 1894 was verdeeld.
• Er waren voorwaarden aan de koop verbonden over de verdeling na het overlijden van de vruchtgebruiker.
• De erflater bezat ook twee hypothecaire obligaties:
  1. Eén van 2100 gulden tegen 4,5% rente per jaar, ten laste van Francisius Wilhelmus Arnoldus Cerelsen uit Haarlem. Deze was vastgelegd op 13 augustus 1881.
  2. Eén van 3000 gulden tegen 4,25% rente per jaar, ten laste van Petrus Johannes van Buchem uit Haarlem. Deze was vastgelegd op 12 december 1889.

De tekst beschrijft een inventaris van bezittingen en waardepapieren van een overleden persoon. Hier volgt een samenvatting:

• Er worden diverse huishoudelijke voorwerpen en persoonlijke bezittingen opgesomd met hun geschatte waarde, zoals:
  • Een gouden horloge (12 gulden)
  • Een brandkast (20 gulden)
  • Diverse kleinere items
• De totale waarde van deze bezittingen wordt geschat op 112,25 gulden.
• Er was 117,71 gulden aan contant geld aanwezig, plus wat buitenlands geld en postzegels.
• De overledene bezat ook verschillende waardepapieren:
  • Een aandeel in de Duitse Rijksbank ter waarde van 3000 Mark
  • 7 aandelen in de Nederlandse Handelsmaatschappij, elk 1000 gulden waard
  • Een inschrijving in het Grootboek ter waarde van 10.603 gulden
  • Een deel van een inschrijving in het Grootboek der Nationale Schuld, gekocht op 11 oktober 1899 van Louis Achalphe Gerard Camp uit Garches bij Parijs

De inventaris is opgemaakt door een schatter genaamd M.L. Sarleth. Er wordt verwezen naar een testament dat op 16 maart 1891 is opgesteld door notaris B.A. van der Maden in Haarlem.

De notaris heeft een document geregistreerd in Haarlem op 26 juli 1900. Het document bevat erfenisgegevens en beschikkingen van de overleden persoon. De nalatenschap is als volgt verdeeld:

• De helft gaat naar de twee kinderen van Adriana Antonia Barbara Helena Camp en wijlen Anthonie Ernst Reuther:
  • Adriana Antonia Reuther (getrouwd met Theodorus Johannes Duinstee)
  • Willem Anne Reuther
• Hun moeder Adriana Antonia Barbara Helena Camp krijgt het vruchtgebruik van deze helft
• De andere helft gaat naar Ernest Anne Willem Camp als erfgenaam, met zijn drie kinderen als verwachters:
  • Louis Adalphe Gerard Camp
  • Gerard Stephan Egnatius Camp
  • Willem Emile Louis Camp

Theodorus Johannes Antonius Duijnstee zal de inventaris opmaken. Antoinette Christine Louise Sarlet, een makelaar uit Haarlem, zal de roerende goederen taxeren. De notaris beschrijft vervolgens verschillende persoonlijke bezittingen van de overledene en hun geschatte waarde, waaronder kleding, boeken, meubels en decoratieve voorwerpen.

De tekst beschrijft een testament en volmacht. De belangrijkste punten zijn:

• Een erfgenaam wordt aangesteld als beheerder van de goederen, volgens een volmacht getekend in Parijs op 24 maart 1894.
• De beheerder krijgt verschillende taken, waaronder:
  1. Het opmaken en indienen van aangiftes voor erfbelasting
  2. Het verdelen van de erfenis, indien nodig via de rechtbank
  3. Het in ontvangst nemen van toegewezen bezittingen
  4. Het tekenen van noodzakelijke documenten
• Het testament benoemt de volgende erfgenamen:
  1. Voor de helft: de drie kinderen van Antonie Ernst Reuther en Adriana Antonia Barbara Helena Camp
  2. Voor de andere helft: Ernest Anne Willem Camp, zoon van Louise Marquerite Reuther en Willem Camp
• Adriana Antonia Barbara Helena Camp krijgt het vruchtgebruik van de erfenis van haar kinderen.
• Theodorus Johannes Duijnstee, rechter in Maastricht, wordt benoemd tot beheerder van de goederen onder vruchtgebruik.
• Er wordt verwezen naar een aanvullend document (codicil) getekend op 22 mei 1900.

Een man genaamd Louis Adolphe Gerard Camp uit Parijs geeft volmacht aan Eudovicus Leonardus Augustinus Herckenrath, een wisselhandelaar uit Amsterdam. Deze volmacht geldt voor de nalatenschap van Antoine Charles Reuther, die in Haarlem woonde en daar op 22 juli 1900 overleed. Herckenrath krijgt toestemming om:

• Een notaris te kiezen
• Bij de boedelbeschrijving aanwezig te zijn
• De nalatenschap te aanvaarden of te verwerpen
• Goederen te verkopen
• Schulden te innen en te betalen
• Rente en dividend te ontvangen
• Kapitaal over te schrijven
• Verantwoordingen goed te keuren
• Belastingaangiftes voor erfbelasting te doen
• De boedelverdeling te regelen

De volmacht is ondertekend in 's-Gravenhage op 26 juli 1900 door W.A. Reuchen.

De tekst beschrijft een volmacht gegeven door Willem Anne Reuther, journalist uit Groningen, aan M. Th. J. A. Duinstel uit 's-Gravenhage. Deze volmacht geeft Duinstel de bevoegdheid om Reuther te vertegenwoordigen in de afhandeling van de nalatenschap van Antoine Charles Beuther, die op 22 juli 1900 in Haarlem is overleden. De gemachtigde krijgt uitgebreide bevoegdheden, waaronder:

• Het kiezen van een notaris
• Aanwezig zijn bij de boedelbeschrijving
• De nalatenschap aanvaarden of verwerpen
• Goederen verkopen
• Schulden innen en betalen
• Handelen met betrekking tot effecten en aandelen
• Renten en dividenden ontvangen
• Overgaan tot boedelscheiding
• Overeenkomsten sluiten

De gemachtigde mag alles doen wat nodig is, zelfs als het niet specifiek in de volmacht staat vermeld. De volmacht is gegeven in Parijs op 24 maart 1894.

De tekst beschrijft een notariële akte over de nalatenschap van Antoine Charles Reuther, die op 22 juli 1900 ongehuwd en zonder directe familie in Haarlem overleed. Belangrijke punten:

• De akte werd opgesteld door notaris Willem Karel Loeff in Haarlem, in aanwezigheid van getuigen.
• Ernest Anne Willem Camp, woonachtig in Garches bij Parijs, was een erfgenaam en vertegenwoordigde ook zijn minderjarige kinderen Gerard Stephan Egnatius en Willem Emelé Louis Camp.
• Louis Adolphe Gerard Camp, ook uit Garches, was een andere erfgenaam.
• Adriana Antonia Barbara Helena Camp, weduwe van Ernst Reuther, had recht op vruchtgebruik van de helft van de nalatenschap.
• Ze gaf volmacht aan Theodorus Johannes Antonius Duinstee, rechter in Maastricht, om haar belangen te behartigen.

De akte regelt de verdeling van de erfenis, inclusief de verkoop van goederen en het afhandelen van schulden en bezittingen.

Op 1 augustus 1900 om ongeveer 12 uur 's middags werd een notariële akte opgesteld in aanwezigheid van:

• Theodorus Johannes Anthonius Duinstee, rechter in Maastricht, als uitvoerder van het testament van Antoine Charles Reuther uit Haarlem, die op 22 juli 1900 was overleden.
• Adriana Antonia Barbara Kelena Camp, weduwe van Antonie Einst Reuther (oud-minister van Oorlog), als vruchtgebruikster van een deel van de nalatenschap.
• Willem Anne Reuther, journalist uit Groningen, als gemachtigde.
• Ludovicus Leonardus Augustinus Derekenrath, wisselmakelaar uit Amsterdam, als bewindvoerder over de goederen van Ernest Anne Willem Camp.

De akte betrof de uitvoering van het testament van Antoine Charles Reuther, dat op 22 mei 1900 was opgesteld. Verschillende personen waren aanwezig in verschillende hoedanigheden, zoals uitvoerder, vruchtgebruikster en gemachtigden.