Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

Guilliam van de Velden uit Steenwijk vertrok in 1706 met het schip Pieter Paul. Op 12 september 1717 was hij in Kochi (India) en kreeg vanwege zijn hoge leeftijd een maandelijkse toelage van 3 rijksdaalders. Van de Velden bleek op 12 december 1715 aan lepra te lijden en werd daarom gepensioneerd. Hij kreeg toen een maandelijkse ondersteuning van 3 rijksdaalders. Hij overleed op 27 november 1716 zonder testament. De bestuurders in Batavia stuurden op 28 december 1721 een bericht over zijn soldijboeken. Op 17 april 1723 kwam er een antwoord. In Kochi werd dit op 17 oktober 1731 bevestigd door verschillende bestuurders, waaronder W. Verrieck, Brugt, Sarburg en Heede Abrahamsz. In Amsterdam werd dit op 28 februari 1729 door de eerste boekhouder I. Saah ondertekend.

In 449 en 450 werd een lijst opgemaakt van personen die besmet waren met een ziekte. Het gaat om:

• De weduwe van sergeant Leerkens met haar kinderen Louis en Rosalijn
• In het huis van de weduwe van Poolvliet: Pieter Abrahamse de Coning
• In het huis van Thomas Hendrikse Mocquedon: zijn dochter en schoonmoeder
• Een dienstmeid Ioanna
• Een dienstmeid Sabina van de weduwe van Anthonij Quelho
• Francina Bowijn, dochter van baas Bowijn
• Een meisje bij Louisa de Paijva
• Aaltje Pieterse, dochter van Matthijs Pieterse
• Een dochter van Louisa de Mata
• Barbara Fose
• Verschillende soldaten en militairen, waaronder Pieter Nielsz, Gillis Pieterse, Iacob van Bordure, Hendrik Warnaarse, Hendrik Casperse, Domingo de Coenja, Wintura Corca, Pieter Jansz van Dort, Jan Jansz de Beer, Guilliam van de Velde en Ziebert Eldertse
• Een slaaf genaamd Chesar in de smidswinkel

Na overleg werd besloten dat de besmette dienaren van de Oost-Indische Compagnie niet langer konden werken. Vier soldaten vroegen toestemming om terug te keren naar hun vaderland, wat werd goedgekeurd. Ze zouden via Ceylon worden teruggestuurd.

Dit is een bemanningslijst met namen, plaatsen van herkomst en functies van zeelieden en militairen. De belangrijkste posities waren:

• Constapel (artilleriemeester): Willem Jacobsz van Luijnen
• Oppertimmerman: Gerrit Abramsz van Leeuwen
• Ondertimmerman: Sijmon Hendrikx Noordervliet uit Rotterdam
• Oppermeester: Johannes Bothaal
• Provoost (bewaker): Wouter Willemsz Crooswijk uit Delfshaven
• Opperzeilmaker: Willem van Trigt uit Dordrecht

De rest van de bemanning bestond uit:

• Verschillende bootsgezellen met een loon van 8-14 gulden
• Bosschieter (kanonnier) met een loon van 22 gulden
• Militairen waaronder:
  • Een sergeant: Nicolaas Cudden uit Rotterdam
  • Een korporaal: Lourens Fransz
  • Verschillende soldaten met een loon van 9 gulden

De meeste bemanningsleden kwamen uit Rotterdam, Dordrecht en andere Nederlandse steden.

Er werden nieuwe aanstellingen gedaan van assistenten in Guinea. Een aantal mensen werd aangesteld als assistent door Cornelis Augier. De volgende assistenten werden benoemd:

• Jan Martyn Stockius
• Cornelis van Beek
• Johannes van de Velde
• Pieter Barth Verschuur
• Jan Jacob Schadre
• Fredrik Hendrik Jacobs
• Joachim Timmermans

• Een groep in 20 september 1732
• Een groep in 20 november 1733
• Een groep in 29 oktober 1734
• Een groep in 27 oktober 1735
• Een groep in 13 oktober 1736
• Een groep in 20 september 1737
• Een groep in 20 november 1739

Van 20 september 1734 tot 13 april 1745 werden verschillende mensen benoemd tot assistent in Guinea en andere gebieden. Hier volgt een lijst van de belangrijkste benoemingen:

• Bij de eerste groep benoemingen waren onder anderen: Cornelis van Beek, Johannes van de Velde, Pieter Bartholomeus Verschuur en Fredrik Hendrik Jacobs
• Later werden aangesteld: Theodorus Noelmans, Willem Hobbe van der Straaten, Anthonij van Pothoven en Johannes Arnoldus Barovius
• Fredrik Eldens werd assistent bij oppercommies Hartog in Appa
• In 1737 werd Abraham Vederman des Ruelles bevorderd van adelborst tot assistent
• Een groep van 23 leden en rekenmeesters werd benoemd, waaronder Tjaard Backer de Jonge, Adam Nicolaas Oortman en Hendrik van Abcoude
• De laatste benoemingen in 1745 waren onder anderen: Josias van Sprogel, Matthias Philippus van Theenen, Willem Pieter Hendrik Bonvoust en Johan Fredrik Post

Op 27 oktober 1747 verklaarde Constantijn Cras uit Wageningen, die op dat moment in Amsterdam verbleef, voor notaris Daniel van den Brink dat hij van Johannes van de Velde uit Amsterdam een bedrag van 400 gulden plus rente had ontvangen. Dit was ter aflossing van een schuldbewijs dat Van de Velde op 18 mei 1736 had ondertekend. Cras verklaarde dat hiermee de schuld volledig was afbetaald, zowel het hoofdbedrag als de rente. Hij beloofde Van de Velde hiervoor te vrijwaren.

Op 2 juli 1739 schreef men in St. Petersburg een wisselbrief voor 300 roebel tegen een koers van 48,5 stuiver Hollands per roebel. De brief was bestemd voor Steffan Lindeman of zijn vertegenwoordiger, te betalen binnen 65 dagen. De brief was gericht aan Larwood & Son in Amsterdam.

De brief werd overgedragen aan Gerard van Couwenhoven door Joannes van Belcamp. Op 9 oktober 1739 ging notaris Daniel van den Brink in Amsterdam langs bij Jacob Larwood en zoon om de betaling te vragen. Zij weigerden te betalen om redenen die ze aan de opsteller van de brief hadden geschreven.

Later die dag verklaarden Francois & Josica van Ouderkerk dat zij de wisselbrief zouden betalen onder protest, ter ere van en voor rekening van de overdrager. Ze behielden het recht om het geld terug te vorderen van iedereen die bij de wisselbrief betrokken was.

Dit gebeurde in aanwezigheid van getuigen Daniel Parve en Jacobus Paulus Tuchlicq.

Dit is een lijst met verkochte spullen uit de erfenis van Abraham Taneez uit Middelburg. De verkoop werd gedaan op 4 december 1711 in kasteel St. George d'Elmina onder toezicht van Jacobus Visbeek, de administrateur.

Tussen de verkochte items waren:

• Koperen koffiekannetjes
• Een verlakte koffiepot
• Een bed met kussens
• Een gebroken zilveren horloge
• Een spiegel met vergulde lijst
• Stoelen
• Zakpistolen
• Een geweer
• Kleding zoals jassen, broeken en hemden
• Diverse textiel zoals dekens en doeken

Op 11 juni 1711 had Abraham enkele slaven toevertrouwd aan zijn "tappoeyerin" (huishoudster):

• 3 mannelijke slaven genaamd Tijba, Siam en Quagt Jntiny
• 3 slavinnen van Caboceer Odenij
• Een slavin genaamd Catje

De totale opbrengst van de verkoping was 4517 gulden en 10 stuivers, waarvan na aftrek van schulden 226 gulden overbleef.

Op 17 februari 1749 verscheen voor notaris Hermanus van Heel in Amsterdam de koopman George Soon. Hij machtigde Catharina Bodisco uit St. Petersburg om namens hem op te treden. Catharina Bodisco was eerst weduwe van Johannes van Belcamp en later gescheiden van James Gardner. Ze kreeg de opdracht om:

• Goederen, handelswaren en waardepapieren op te eisen die Soon had verzonden aan Johannes van Belcamp, Catharina Bodisco of James Gardner
• Het geld te innen van verkochte goederen
• Verantwoording te vragen over de verkopen
• De eindafrekening goed of af te keuren
• Het eindbedrag te ontvangen en daarvoor te tekenen

Op 9 november 1748 verscheen voor de notaris Daniel van den Brink in Amsterdam de koopman Abraham Scheerenberg. Hij gaf een machtiging aan Johannes van Belcamp in Sint-Petersburg om:

• Geld te innen bij de erfgenamen van wijlen Nicolas Golovin
• Kwitanties af te geven voor ontvangen betalingen
• Alle bijbehorende taken uit te voeren die nodig zijn

Nicolas Golovin was een belangrijke Russische functionaris geweest:

• Ridder in de Orde van Sint-Andreas
• Groot-admiraal
• Toezichthouder van de Russische vloot
• Voorzitter van de keizerlijke raad
• Gouverneur van Sint-Petersburg

Als getuigen waren aanwezig Willem de Wolff en Jelmer de Bruijn.

Op 25 oktober 1763 heeft Daniel van den Brink, een notaris uit Amsterdam, namens de kooplieden Cornelis van der Oudermeulen & zonen een verzoek tot betaling gedaan bij de heren Belcamp & Doornek. Het ging om een originele wisselbrief. Een kantoormedewerker van Belcamp & Doornek antwoordde dat de wisselbrief niet betaald kon worden omdat de ontvanger overleden was en er geen geld beschikbaar was. Ze hadden hierover al naar de rechthebbenden geschreven. De notaris heeft hiertegen officieel bezwaar gemaakt vanwege:

• Het niet betalen van de wisselbrief
• De wissel- en herwissel kosten
• Alle overige kosten, schade en rente

Dit gebeurde in Amsterdam in aanwezigheid van de getuigen Willem Appels en Josias de Bruin Junior. Het document is ondertekend door Daniel van den Brink, Willem Appels en Josias de Bruin Junior. Het document kreeg nummer 2053 en Hendrik van Couwenhoven kreeg volmacht.

Wouter Gerritsz (verkoper uit Amsterdam) heeft aan Jacob van Belcamp (boekhouder) een huis met erf verhuurd, gelegen aan de Rozengracht in Amsterdam. Het huurcontract is voor 4 jaar afgesloten, beginnend op mei-avond 1640 en eindigend op mei-avond 1643. Van Belcamp heeft de optie om nog 1 jaar langer te blijven. Van Belcamp belooft aan Wouter Gerritsz jaarlijks 140 gulden huur te betalen, in twee halfjaarlijkse termijnen. Bij het huis hoort ook een tuin die achter het huis en een pakhuis ligt. Beide partijen hebben hun bezittingen als onderpand gesteld. Het contract is ondertekend op 8 augustus 1640 in Amsterdam door Jacob van Belcamp en Wouter Gerritsz, in aanwezigheid van notaris D. Doop van Groen.

Op 25 april 1681 ging notaris Joannes Boots in Amsterdam op verzoek van Johannes van Belcamp naar het huis van Abraham Auxbrebis. Hij deed daar een officiële aanzegging: Van Belcamp liet via de notaris weten dat zijn vrouw Maria Looten van Abraham Auxbrebis en zijn broer David Auxbrebis 80 Geneefse katoenen stoffen had ontvangen (320 stukjes) om te bedrukken en deels te verkopen. Ze had 150 stukjes teruggebezorgd en de resterende 171 stukjes lagen klaar in haar huis. Deze konden worden opgehaald als er 320 gulden en 18 stuivers zou worden betaald. Daarnaast protesteerde hij omdat Auxbrebis zijn vrouw had uitgescholden voor hoer, werkster en dievegge, en haar het huis uit had geduwd toen ze de 150 stukjes kwam brengen. Van Belcamp eiste hiervoor schadevergoeding. Auxbrebis antwoordde alleen "Ik hoor en zie." Dit gebeurde in het bijzijn van getuigen Abraham de Smeth en Gerret Pieters.

Op 17 februari 1749 verscheen voor notaris Hermanus van Heel in Amsterdam de koopman George Soon. Hij gaf toestemming aan mevrouw Catharina Bodisco om zijn zaken te behartigen in Sint-Petersburg. Catharina Bodisco was eerst getrouwd met Johannes van Belcamp en daarna met James Gardner, maar van hem gescheiden. Ze kreeg volmacht om:

• Handelswaren en bezittingen op te eisen die George Soon had gestuurd aan Johannes van Belcamp, aan haarzelf of aan James Gardner
• Rekeningen en verantwoording te vragen voor verkochte goederen
• Deze rekeningen goed te keuren of te betwisten
• Het eindbedrag te ontvangen
• Kwitanties te geven voor ontvangen betalingen

Op 13 april 1680 verschenen voor notaris Adriaen Lock twee beëdigde makelaars uit Amsterdam: Joannes van Belcamp (34 jaar) en Jacob de Nijs (39 jaar). Ze legden een verklaring af voor Garbrant Ornia.

• Joannes van Belcamp kocht in opdracht van Benjemin Lanson:
  • 800 staven scheepsijzer van 11,5 tot 12 voet lang voor 6 gulden en 15 stuivers per 100 pond
  • 13 bossen banden voor vaten, samen 12.908 pond, voor 8 gulden en 10 stuivers per 100 pond
• Jacob de Nijs kocht:
  • 2000 staven scheepsijzer voor dezelfde prijs van 6 gulden en 15 stuivers per 100 pond

Op dezelfde dag verschenen Joan vande Velde als bevrachter en schipper Jan Swemmer uit Amsterdam voor de notaris. Ze sloten een overeenkomst over het schip St. Louis. Het schip was 122 voet lang, 25,75 voet breed en 12,25 voet diep met nog 3,25 voet erboven (Amsterdamse maten).

• De schipper beloofde:
  • Het schip waterdicht en goed uitgerust te leveren
  • Naar de Pauselijke Zee te varen (5 mijl boven de Libanon)
  • Daar 14 dagen te wachten om lading in te nemen
  • Daarna terug te varen naar Amsterdam

Op 29 oktober 1668 verscheen Jean Francisco de Roemer namens Philippe van Hulten bij notaris Adriaen Lock in Amsterdam. Hij verklaarde dat er drie kisten met indigo uit de kelder van Van Hulten waren verdwenen. Het bleek dat Jan de Soeter, een kamerbewaarder op de academie, een kist met indigo had verkocht aan Jacob Nonnemans en Andries Belcamp. Deze indigo was van dezelfde soort als die van Van Hulten, waardoor men vermoedde dat De Soeter deze niet eerlijk had verkregen.

De Roemer vroeg Nonnemans en Belcamp om de indigo of het geld niet over te dragen totdat het stadsbestuur zou beslissen wat ermee moest gebeuren. Zij stemden hiermee in, op voorwaarde dat ze beschermd zouden worden tegen claims. De Roemer en Balthasar Schouten beloofden hen hiertegen te beschermen.

Op 1 november 1668 verklaarde Philippe van Hulten dat hij de kist met indigo had terugontvangen van Nonnemans en Belcamp. Hij beloofde hen te beschermen tegen eventuele aanspraken op de indigo door anderen.

Dit document beschrijft de boedelinventaris van Harmen Stam en Margrietie van Belcamp. Het vermeldt:

• Twee huizen:
  • Een in de Utrechtse Straat bij de kerk aan de zuidzijde
  • Een in de Leidse Dwarsstraat, het derde pand aan de westzijde
• Bezittingen:
  • 215 gulden voor het huis in de Utrechtse Straat
  • 165 gulden voor hout bij het erf
  • 400 gulden in contant geld
• Belangrijke schulden:
  • 520 gulden brouwerskapitaal
  • 363 gulden hypotheek op het huis
  • 630 gulden aan Pieter La Croix Jacobz
• Diverse kleinere schulden aan onder anderen:
  • Koster van de Oosterkerk
  • Verschillende handelaren (smid, steenkoper, glazenmaker)
  • Familieleden zoals Jacob van Belcamp en Andries van Belcamp

Op 13 en 14 juli 1673 verschenen verschillende personen voor notaris Francois Meerhou in Amsterdam. Het ging om:

• Isaacq Looman, getrouwd met Johanna Wijbrantz (laatst weduwe van Jacob van Bellecamp de oude)
• Johanna van Belcamp, weduwe van Abraham Fockomer
• Andries Belcamp
• Johannes van Belcamp
• Anna Maria van Belcamp
• Jan van Dilsen en Nicolaes de Gijselaer als voogden over de minderjarige kinderen

Ze bespraken de verdeling van de nalatenschap van Jacob van Bellecamp de oude. Volgens een uitspraak van 10 augustus 1672 door Abraham van Trisem en Johannes de Vries zou Johanna Wijbrants 11.586 gulden en 19 stuivers krijgen na betaling van alle schulden. Dit bedrag werd later bijgesteld naar 10.281 gulden.

De erfenis bestond onder andere uit:

• De helft van een schuld van 2.800 gulden van Roelant van Belcam
• De helft van een schuld van 3.000 gulden van Jacob van Bellecam
• Een negende deel in de andere helft van beide schulden
• Een huis genaamd 'de Swaen' op de Keizersgracht
• Een huis op de Nieuwe Zijds Voorburgwal

Na alle berekeningen bleek dat de eerste partij 1.632 gulden en 12 stuivers te veel had ontvangen, wat ze aan de andere partijen hebben terugbetaald. Hiermee was de boedelverdeling afgerond.

Op 13 juli 1669 werd er bij notaris Francoijs Meerhoudt in Amsterdam een overeenkomst gesloten tussen de volgende partijen:

• Aan de ene kant: Jacob van Belcamp, Andreas van Belcamp, Abraham Fauconier, Jan van Dilsen en Nicolaas de Gijselaar als erfgenamen en voogden over de minderjarige kinderen van de overleden makelaar Jacob van Belcamp
• Aan de andere kant: Isaacq Looman, getrouwd met Joanna Wijbrants (de weduwe van Jacob van Belcamp)

Ze besloten dat alle geschillen over:

• De verdeling van goederen uit het huwelijk
• De afwikkeling van de nalatenschap
• Het kindsdeel
• De koopsom voor het huis 'de Swaan' op de Keizersgracht

Zouden worden voorgelegd aan twee scheidsrechters: Abraham van Friessem en Johannes de Vries. Deze mochten een derde rechtsgeleerde aanwijzen. Als een scheidsrechter zou overlijden of ziek worden, mocht er een vervanger worden gekozen.

Afgesproken werd dat:

• Er wekelijks een vergadering zou zijn
• Als de zaak niet binnen 6 maanden was opgelost, Looman 4% rente zou betalen over de koopsom van het huis
• De voogden toestemming nodig hadden van het gerecht

Als getuigen traden op: Gillis Wijbrants en Johannes Meerhout.

Otto Cornelisz van Amersfoort, wonend in Amsterdam, gaf op 5 januari voor notaris Jan de Vos een machtiging aan zijn vader Cornelis Adriaantz. Deze machtiging gaf zijn vader het recht om namens hem te verschijnen voor het gerecht in Amersfoort op 23 februari 1675. Daar zou Henrik Purgie uit Amersfoort een aanklacht tegen hem indienen. De vader kreeg volmacht om:

• Te reageren op de aanklacht
• De zaak te verdedigen
• Alle nodige handelingen in het proces uit te voeren
• De zaak tot het einde toe af te handelen

Otto Cornelisz beloofde alles wat zijn vader in deze zaak zou doen te accepteren en na te komen.

Op 22 september 1681 verschenen voor notaris Joannes Boots in Amsterdam de volgende personen:

• Joannes van Belcamp, makelaar
• Joannes van de Velde, winkelier, getrouwd met Hester van Belcamp
• Abigael van Belcamp, meerderjarige ongetrouwde dochter

Deze drie kinderen van wijlen Jacob van Belcamp en Maria van Dilsen waren elk voor een derde deel erfgenaam van hun overleden oom Henricus van Dilsen, die kanunnik was geweest in de kathedraal van Roermond. Ze gaven volmacht aan Joannes van Lith, kanunnik van de kathedraal in Roermond, om namens hen:

• De erfenis te innen
• Met schuldenaren af te rekenen
• Rekeningen goed of af te keuren
• Bij problemen overeenkomsten te sluiten
• Kwitanties af te geven

Mathijs Jansz Wit en Anne Jans, een echtpaar dat een droogwinkel had, verklaarden op 19 augustus 1676 voor notaris Nicolaas Henmik in Amsterdam dat ze geld schuldig waren aan Magdalena Bisschop (of aan wie zij het recht zou overdragen). Het ging om een lening van Cornelis de Wilde. De terugbetaling zou gebeuren via de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Elke keer als er schepen naar Oost-Indië zouden vertrekken vanuit:

• Amsterdam
• Rotterdam
• Delft
• Hoorn
• Enkhuizen
• Zeeland

zouden er 2 schuldbewijzen worden afgegeven van 150 gulden elk (samen 300 gulden). Magdalena Bisschop zou deze schuldbewijzen accepteren voor 50 gulden per stuk als aflossing van de schuld.

• Uitgegeven in Middelburg op augustus 1655
• Waarde: 408 Vlaamse ponden
• Te betalen 22 weken na datum
• Uitgegeven door Pieter Ardau
• Voor rekening van Paul Jacomo Ruto

Op 5 juni 1683 verschenen voor notaris Withelmus Sijlvius in Amsterdam:

• Cornelis Hos, getrouwd met Deltje van de Velde
• Jan van de Velde
• Anthony van de Velde
• Claes van de Velde

Deze broers, zus en zwager waren de enige erfgenamen van hun overleden vader Harmen Roelosz van den Velde uit Heede. Ze gaven Claes van de Velde toestemming om:

• Een huis in de Angeliersdwarsstraat te verkopen aan Hendrik Houwelt voor 5234 gulden
• Driekwart van een huis in de Boomstraat te verkopen voor 2550 gulden
• De verkoopopbrengsten te gebruiken om schulden af te betalen
• Met Maria Jans, de weduwe van Harmen Roelosz van den Velde, de erfenis af te handelen
• De hele boedel te beheren en alle nodige rechtshandelingen uit te voeren

De akte werd ondertekend in bijzijn van getuigen Rattus Leur en Jan Door.

Dit is een inventarislijst van de nalatenschap van Grietje Cornelis, weduwe van Frank vander Velde. Ze overleed in het huis van haar zoon Cornelis Franke vander Velde in Schiedam. De inventaris werd opgemaakt door haar kinderen en erfgenamen:

• Cornelis Franke vander Velde
• Dirk Vervloet (getrouwd met Annetje Franke vander Velde)

Ook waren er voogden aangesteld voor de minderjarige kleinkinderen op 21 januari 1721:

• Cornelis Franke vander Velde
• Dirk Vervloet
• Jan Claasse van Schie
• Willem Meijburg

De erfenis bestond uit:

• Een stuk land van 8 hond in de Veertig Mergen, verhuurd aan Sime Janse Bon voor 30 gulden per jaar
• Een stuk land van 5 morgen en 189 roeden in Nieuwland, gebruikt door Cornelis Franke vander Velde voor 23 gulden per morgen
• Een huis in Schiedam