Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

Deze tekst bevat militaire gegevens over verschillende soldaten uit de 19e eeuw. Hier volgt een samenvatting per persoon:

Manel Voorsanri werd niet goedgekeurd voor militaire dienst wegens onbekende redenen. Hij werd op 22 oktober 1869 ingeschreven. Zijn dossier verwijst naar eerdere documenten uit 17 januari 1865 en 18 juli 1870. Op 23 augustus 1870 vertrok hij uit Batavia (nu Jakarta) met een certificaat van goed gedrag.

Carl Ludwig Drielem (39 jaar) raakte gewond door een schot op 24 april 1871. Hij diende bij de tweede bestorming van Atehin op 9 juli 1870 en ontving soldij. Hij werd op 17 december 1879 ontslagen uit Indië.

De namen, geboorteplaatsen, geboortedata, laatste woonplaatsen en signalementen van enkele soldaten zijn:

• Vader Arceclreech en moeder Civilonta Boyer, geboren in Bummelsburg, Pruisen op 12 oktober 1530, woonde laatst in Bemelt. Bij aankomst bij het korps: lengte 1 el, 6 palmen, 4 duimen.
• Vader Hlette en moeder Eselbrgje Gerela, geboren in Lemmer, Friesland op 14 juli 1556, woonde laatst in Utrecht. Bij aankomst bij het korps: lengte 1 el, 4 palmen, 5 duimen.
• Vader Hervrceus en moeder Gesina Isseldyk, geboren in Heelphen, Gelderland op 12 december 1439, woonde laatst in Vteenderen. Bij aankomst bij het korps: lengte 1 el, 5 palmen, 11 duimen.

Signalementen van de soldaten:

• Rond gezicht, grijze ogen, gewone neus, gewone mond en kin, donkerbruine wenkbrauwen, donker haar, geen bijzondere kenmerken.
• Ovaal gezicht, blauwe ogen, gewone neus, gewone mond en kin, blond haar, geen bijzondere kenmerken.
• Ovaal gezicht, blauwe ogen, gewone neus, gewone mond en kin, blond haar, voorhoofd met strepen, geen bijzondere kenmerken.

Militaire loopbanen:

• Een soldaat diende in het 3e Dragonder Regiment in Pruisen voor 3 jaar vanaf 24 september 1655.
• Een andere soldaat meldde zich vrijwillig bij het Koloniaal Wervingsdepot op 13 juli 1557 voor 6 jaar dienst in de overzeese bezittingen, met een vertrekpremie van 150 gulden. Hij vertrok op 15 september 1557 uit Nieuwediep en kwam aan in Batavia op 30 december 1557. Hij diende bij de Generale Staf en later bij de Artillerie vanaf 1 februari 1558.
• Een soldaat kreeg op 30 november 1565 toestemming om naar Nederland terug te keren en vertrok met het schip Hewicette. Hij werd opnieuw geworven op 15 maart 1571.
• Een soldaat werd op 31 augustus 1544 vrijwillig geworven voor 6 jaar dienst in Indië met een vertrekpremie van 150 gulden.
• Een soldaat uit Sneek, Friesland werd op 30 april 1655 ingedeeld bij het Vestingsregiment voor 5 jaar. Hij ging op 31 mei 1555 vrijwillig voor 6 jaar dienst met een premie van 20 gulden.
• Een soldaat werd op 12 december 1657 overgeplaatst naar het Algemeen Wervingsdepot en werd op 1 januari 1559 bevorderd tot Fourier (beheerder van voedsel en kleding).
• Een soldaat werd op 19 februari 1642 overgeplaatst en op 2 mei 1563 ontslagen wegens "expiratie van dienst" (einde diensttijd).
• Een soldaat werd op 2 juli 1563 ingedeeld als militair boekhouder voor 5 jaar als plaatsvervanger voor Hamers.
• Een soldaat uit Amersfoort, Utrecht werd op 1 juni 1565 ingeschreven bij het 2e Regiment Oost-Indië en ging op 3 juli 1565 vrijwillig voor 6 jaar dienst met een premie van 30 gulden.
• Een soldaat werd op 6 juni 1541 overgeplaatst naar het Koloniaal Wervingsdepot voor 6 jaar dienst in Indië met een premie van 158 gulden.

Een soldaat raakte gewond aan zijn linkerbeen en diende bij het 1e Regiment Infanterie vanaf 25 april 1558.

Een soldaat kreeg op 5 november 1663 de Bronzen Medaille zonder kwalificatie. Hij was korporaal-schrijver.

Een soldaat, Hruygen Le Amllerilien, werd op 16 september 1688 genoemd. Een andere soldaat, Dontr Jueri Eulr, werd op 15 augustus 1576 genoemd en had 310 jaar gediend.

Een soldaat vertrok op 12 oktober 1878 uit Madura en kwam op 24 november 1878 aan in Nieuwediep. Hij werd overgeplaatst op 7 december 1878.

• Mowat en anderen eisten in 1745 het schip Good Intention terug, dat door Zeeland was ingenomen. De Admiraliteit van Zeeland moest hierover bericht krijgen. Een civiele aanvraag van Mogge werd ingewilligd.
• Mutilen vroeg om behoud van zijn rang en moest hierover ondervraagd worden. Een rapport hierover werd naar de Raad van State gestuurd.
• Er werd gemeld dat het derde regiment van Waldek in Breda in garnizoen was gekomen en het commando had overgenomen.
• Moller vroeg om goedkeuring van een benoeming. De Ontvanger van 's-Gravenhage moest hierover advies geven. De Generaliteits Rekenkamer werd geïnformeerd en keurde het goed.
• Munix had een vraag over de erfenis van Heres. Commissarissen-Instructeurs moesten dit onderzoeken.
• De regering van Münster vroeg om betaling voor doormars. De Raad van State moest hierover advies geven.
• Diverse personen kregen een paspoort voor het importeren of exporteren van goederen:
  • Montsaacken: Buck mocht 60.000 pond koperplaten invoeren.
  • Buck mocht later 220.000 pond koperplaten invoeren.
  • Kappeyne: 30.000 pond koperplaatjes invoeren.
  • Nassau-Beverweert: 8 paarden uitvoeren.
  • Nassau-Dissenburgh: doormars voor het regiment van Stotbergh toegestaan.
  • D’Antes, Norden, Neck, Oudheusden, Nebbenss en Ooms & Isseldyk kregen een algemeen paspoort.
• Muysman kreeg een antwoord van Van Hoey op zijn verzoek, dat door Holland was overgenomen.
• Van Nassau plaatste meerdere advertenties. Een paspoort werd verleend voor het uitvoeren van proviand en bagage naar Engeland.
• De Raad van State moest beslissen over het transport van zeven compagnieën uit Brakel met Engelse troepen. Later werd bevolen dat de troepen moesten terugkeren.
• De Nay de Richecourt kreeg ontslag en nieuwe aanbevelingsbrieven. La Rocque en zijn regiment werden zonder vergunning binnengelaten en later vertrokken zij.
• Het commando over Zas van Gent werd overgedragen aan kapitein Burmania.
• De erfgenamen van Nyeveen kregen een half jaar uitstel.
• Ockers moest uitleggen waarom hij generaal Molck met 400 mannen de toegang had geweigerd. Gouverneur en commandeurs kregen hierover instructies voor de toekomst.
• Diverse betalingen werden gedaan:
  • 4 dukaten aan straatmakers.
  • 6 gulden aan timmansknechten en leiddekkersknechten.
  • 18 gulden aan Van den Bergh.
  • 25 gulden aan Van der Linden.
• Ockers kreeg een pensioen van 100 gulden per jaar, met een gereguleerde ingangsdatum.
• Van Nispen had een vraag over het plaatsen van grenspalen.
• Er waren betalingen voor postmeesters, postknechten en boden.
• Valentin had een nieuwe uitvinding voor sluitstukken (snaphanen). De Raad van State moest hierover beslissen.
• Nimphius vroeg om een pensioen. De Raad van State moest hierover advies geven.
• Er was een rechtszaak tussen Neale en Ruylenburgh.
• Neaume vroeg eerst om een gratificatie, wat werd afgewezen, maar kreeg later 150 gulden.
• Er werden verschillende octrooien (vergunningen) verleend, onder andere aan:
  • De Vries, Maria Faas, Jacob Faas, Huyssen, Geelhart, Van Belle, Ens & Fabritius, Vryen & Veere, Malphe & Soeters, Schultens & Van der Beecke, Andriessen & Klis, Cotshuysen, Uyttewilligen.
• Onderwater werd door Holland afgevaardigd naar de Admiraliteit op de Maas. Hij wilde zijn rang boven kolonel Van Oyen behouden en werd benoemd tot majoor de brigade. Hij kreeg ook een paspoort om 16 paarden uit te voeren.
• De Oostindische Compagnie in Zeeland moest bericht krijgen over klachten van de Deense Oostindische Compagnie over de behandeling van hun schip. Ook waren er berichten over de aankoop van drie Franse schepen door de gouverneur van Batavia en over het schip Hercules.
• Er was een kredietbrief voor La Riviere als resident van Oost-Friesland. Burgemeesters van Emden vroegen om steun voor hun kooplieden.
• Er waren diverse verzoeken om kwijtschelding van belastingen of schulden uit Overkwartier van Gelderland (bijv. Venlo, Roosteren, Vlodrop, Offenbach, Belfeld). De Raad van State moest hierover advies geven.
• Van der Meer, heer van Osen, vroeg om verlenging van kwijtschelding. Dit werd verleend aan regenten van Venlo, Stevensweert, Obbicht en Papenhove en Laak.
• Er was een proces tussen Compers en Van Gink. De Landsadvocaat moest hierover advies geven.
• Er waren declaraties voor Oosterdijk en Overduyn.
• Nichot werd door Stad en Landen afgevaardigd naar de Generaliteits Rekenkamer.
• Er was een proces tussen Ockers en Stamborst. Ockers legde een eed van geheimhouding af.
• Weel kreeg brieven voor aanbeveling aan het hof van Engeland.

• In 1745 werden verschillende vergunningen afgegeven voor het vervoer van goederen, paarden en militaire uitrusting. Zo mocht:

Elias kleding leveren aan zijn regiment in Oudenaarde.

Plattel, Morseau, Lemmens, Snoukaart, Krusius, Sonnemans, Fretiere, van Lith, Asser, Bodger, vande Pol en Warin, Wisson, Coris, Schoordyck en Vreeswyck, vander Hout en Huybers, Denis, Backhuysen, Huybertsen, Janssen en Santvliet, Terwen, Schemmel, Elin, Suyderend en Patyn, Nebbens, en Versuys reizen naar alle plaatsen (ad omnes Populos).

Lemmens kleding leveren aan de regimenten van Crommelin in Namen, Hirzel in Doornik, Mackay in Mons, Cronstrom in Lier, en een artilleriecompagnie in Sluis (Vlaanderen). De laatste drie vergunningen werden met 3 weken verlengd.

Smits kleding leveren aan de regimenten van Clabbeeck, een artilleriecompagnie in Maastricht, Namen, en Doornik. De levering aan Clabbeeck en de artilleriecompagnie in Maastricht werd met 3 weken verlengd.

Linkers 400 hoeden met veren, kokardes en handschoenen leveren aan het regiment van Heeuft van Oyen in Breda.

van Texel kleding leveren aan de regimenten van Pretorius in Doornik, Guards Dragonders in Lier, Eck van Panthaleon in Doornik, Buys in Mons, Buddenbroek in Brussel, en van Leyden in Namen.

Monnier en Renaud en Griesen kleding leveren aan respectievelijk het regiment van Sandouville in Ath en de regimenten van de Bedarides in Maastricht en de Guy in Ath.

Elin en Zoons kleding leveren aan het regiment van van Dorth in Oudenaarde en tlin en Zoons aan het regiment van van Oyen in Maastricht (beide verlengd met 3 weken).

van Maanen 100 sabel en degen leveren aan het regiment van van Oyen in Maastricht.

Burmania 700 hoeden, 700 paar kousen en ceintuurs (riemen) uitvoeren.

de Brose 600 karabijnen met bajonetten en 733 paren pistolen in- en uitvoeren.

Schmelingh 2 paarden uitvoeren naar Breda.

Eckhard 20 paarden, vander Worve 17 paarden, Bax wagens, paarden en karren, Buys 40 paarden, vander Beeke 26 paarden, Schack 8 paarden, vander Duyn 9 paarden, Roper 16 paarden, Ooms en Isseldyk 20 paarden, Grave 10 paarden, van Outenweerde 6 paarden, Schultz van Hagen 20 paarden, Aeronius 3 paarden, vander Gronden zijn uitrusting (equipagie), de Groot en Compagnie 100 paarden, Cronstrom 21 paarden, Hoolwerf 5 paarden, Buschman en Compagnie 410 paarden, Rumpf 13 paarden, de la Rocque 8 paarden, Coenders 8 paarden, Nassau-Beverweert 8 paarden, du Faget van Assendelft 16 paarden, van Kinschot 300 paarden, Trevor 1000 paarden, de Prince van Hessen-Philipsthal en Graaf van Rechteren 58 paarden, Schwartzenbergh 10 paarden, en Boetzelaar een koets uitvoeren naar Brussel.

Buck 6000 pond koperen platen invoeren.

Podewils postwagens van Keulen naar Kleef laten rijden tijdens de veldtocht.

Holland bommen en andere goederen uit Duitsland invoeren.

de Raad van State 108.000 pond buskruit van 's-Hertogenbosch naar Maastricht transporteren, 18.000 pond buskruit naar Namen, 20.000 pond buskruit van Amsterdam naar Brussel, levensmiddelen naar Namen, en goederen naar Duitsland uitvoeren.

Hoyman zijn goederen uit Antwerpen invoeren.

Schutier zijn meubels naar Namen en Carlen voedsel naar Doornik uitvoeren.

Steinhousen meubels uitvoeren.

de Gravinne van Sintzendorf en Mevrouwe van Steinhaus reizen naar alle plaatsen.

de St. Cil meubels uitvoeren.

Trevor de bagage van de Hertog van Cumberland in- en uitvoeren.

Seinsheim zijn vrouw, bedienden en bagage uitvoeren.

• Als zij ooit zou hertrouwen, moest ze eerst 12.000 gulden betalen aan de familie van haar overleden man, volgens de geldende regels in Noord-Holland. Dit bedrag kon in contanten of op een andere manier worden betaald, zoals in het testament stond.

• Percelen met nummers 2856 en 2857 op 28 september 1903 (via notaris Jan Samson in Haarlemmermeer). Dit werd geregistreerd in Haarlem op 29 september 1903.
• Percelen met nummer 2926 op 24 maart 1910 (via een andere notaris). Dit werd geregistreerd in Haarlem op 18 april 1910.

• Haar vijf kinderen: Johannes Petrus Baten, Matthys Baten, en de echtgenoten van de Vos, van Balen en Hazebroek (elk 1/6 deel).
• Haar twee kleinkinderen, Hendrika Kerste en Gerardus Kerste (kinderen van haar overleden dochter Wilhelmina Baten), samen 1/6 deel (elk 1/12).

• Johannes Petrus Baten en Matthys Baten (elk 1/6 deel).
• De echtgenoten de Vos (getrouwd met Geertruida Baten), van Balen (getrouwd met Maria Baten) en Hazebroek (getrouwd met Elizabeth Baten) (elk 1/6 deel).
• De minderjarige kleinkinderen Hendrika Kerste en Gerardus Kerste (samen 1/6 deel, elk 1/12).

• Jacobus de Vos (expediteur, getrouwd met Geertruida Baten, Haarlem).
• Johannes Petrus Baten (vrachtrijder, Haarlem).
• Karel van Balen (bakker, getrouwd met Maria Baten, Haarlem).
• Gerrit Hazebroek (werkman, getrouwd met Elizabeth Baten, Haarlem).
• Gysbertus Kerste (smidsknecht, vader en wettelijk voogd van Hendrika en Gerardus Kerste, Haarlem).
• Matthys Baten (vrachtrijder en timmerman, ook als toeziend voogd over de minderjarige kinderen, Haarlem).

Op 12 december 1759 werd in Cádiz een wisselbrief getekend voor een bedrag van 650 dukaten en 97 gros (kleine munteenheid) per dukaat. Dit was gelijk aan 650 gulden. De betaling gebeurde in twee termijnen:

• De eerste termijn was een voorschot van 650 dukaten, betaald door de firma Babut Dumaré Laparra & Compagnie uit Amsterdam.
• De tweede termijn (achterkant van de wissel) werd betaald op 26 december 1759 aan Jean Baptiste Borda, namens Laparra & Compagnie, voor contant geld.

Op 2 januari 1708 (mogelijk een fout, bedoeld wordt waarschijnlijk 1760) volgden nog twee betalingen via wisselbrieven:

• Een betaling van 600 dukaten aan Jean Baptiste en Pierre Laborde (broers).
• Een betaling van 50 dukaten aan Jederck & Zoon, via Jean Baptiste Borda.

De wisselbrieven werden steeds doorgegeven (geëndosseerd) aan de volgende ontvanger, zoals hierboven beschreven.

• haar man voor ¼ deel,
• haar 8 kinderen elk voor 3/24 (oftewel 1/8) deel.

• Anna van IJsseldijk (getrouwd met Pieter Cramer),
• Margaretha Catharina van IJsseldijk,
• Theuna Hendrika van IJsseldijk (minderjarig).

• zijn 7 levende kinderen elk 1/8 deel,
• de 3 kinderen van zijn overleden zoon Hendrik Theodorus elk 1/24 deel.

• Inboedel: gewaardeerd op 1063 gulden (door taxateur Jan Jacques Chrétien Sarlet uit Haarlem).
• Contant geld: 228 gulden en 39,5 cent (aanwezig op sterfdag).
• Vordering: 160 gulden aan de Hollandsche IJzeren Spoorweg Maatschappij (voor uitstaand pensioen).

• Cornelis Egbertus van Ysseldijk, hoedenmaker, wonend in Amsterdam.
• Johanna Rutgera van Ysseldijk, gescheiden van tafel en bed (wat betekent dat ze niet meer samenleefde) van Eduard Fredrik Bruynsteen, muzikant. Zij woont in Haarlem en handelt namens haar man.

• Egbert van Ysseldijk getrouwd was met Margaretha Catharina Scholten (beiden zijn overleden). Zij overleed in Bloemendaal op 6 juli 1910, hij in Schoten op 19 september 1917.
• Uit dit huwelijk kwamen 8 kinderen:
  • Egbert van Ysseldijk
  • Cornelis Egbertus van Goo(ld)ijk
  • Johanna Rutgera van IJsseldijk
  • Pieter Gerardus van Ysseldijk
  • Aart Willem van Goseldijk
  • Margaretha Catharina van G(s)eldijk
  • Hendrik Theodorus van IJsseldijk
  Hun oudste zoon, Hendrik Theodorus van Gosel (beroep onbekend), woonde in Barthmen en is inmiddels ook overleden.

• Pieter Jacob Stigter, kapitein bij de infanterie, wonend in Leiden, als gemachtigde van Margaretha Catharina van Ysseldijk.
• Pieter Jacob Stigter handelt ook namens Aart Willem van Ysseldijk (portier in Arnhem), met het recht om iemand anders aan te wijzen. Deze volmacht is ook op 9 januari gratis geregistreerd in Haarlem.

• Egbert van Ysseldijk, zonder beroep, uit Bloemendaal:
  • voor zichzelf;
  • als woordelijke vertegenwoordiger van zijn broer Pieter Gerardus van Ysseldijk, stationchef in Medan;
  • als gemachtigde van:
    • Anna Nijland, weduwe van Hendrik Theodoms van IJsseldijk, uit 's-Gravenhage, die optrad als moeder en wettelijke voogd van de minderjarige Theima Hendrika van Goseldyk en voor zichzelf;
    • Anna van Ysseldijk, gehuwd met Pieter Cramer (houthandelaar uit Kampen), zonder gemeenschap van goederen;
    • Pieter Cramer, als toeziend voogd over dezelfde minderjarige.
• Margaretha Catharina van Ysseldijk, zonder beroep, uit Bloemendaal;
• Hendrik Theodorus van IJsseldijk (vermeld, maar niet aanwezig).

Op 19 februari 1787 om half twaalf ’s middags verscheen voor Vernerus Köhne, een notaris erkend door het Hof van Holland in Haarlem, Mejuffrouw Catharina Geertruid van Senden, weduwe van de overleden Johannes van IJsseldijk. Johannes was predikant in Utrecht, maar Catharina woonde nu in Haarlem, op de Oude Gracht. Zij was gezond en helder van geest en wilde een testament opstellen over haar nalatenschap.

Eerst maakte Catharina alle eerdere testamenten, codicillen (aanvullingen op testamenten) en andere documenten over haar laatste wil ongeldig, of ze nu alleen, met haar overleden man of met anderen waren gemaakt.

Vervolgens bepaalde ze dat haar zoon, Abraham Rudolph van IJsseldijk (die op dat moment in het buitenland was), haar mede-erfgenaam zou zijn. Hij kreeg echter alleen het wettelijke minimum waar hij recht op had: de legitieme portie (het verplichte erfdeel). Daarbij werd rekening gehouden met alles wat hierop in mindering gebracht of bijgeteld moest worden. Dit gold vooral als Abraham Rudolph zijn moeder zou overleven en nog geld aan haar schuldig was.

• De vrouw houdt het recht om haar testament altijd te veranderen, aan te vullen of in te korten, zonder beperkingen. Ze mag ook nieuwe erfstellingen (legaten) of voorrechten (prælegaten) toevoegen of intrekken.
• Dit kan op elke manier: via een notaris, een handgeschreven brief, of zelfs met alleen een handtekening. Al haar wijzigingen blijven geldig, alsof ze in dit originele testament stonden.
• De notaris leest het testament voor, en de vrouw bevestigt dat ze het goed begrijpt en dat het haar eigen vrije wil is, zonder druk van anderen.
• Na haar dood moet het testament worden uitgevoerd als een officieel testament (of in ieder geval als een aanvulling daarop, een codicil).
• Aanwezig als getuigen: Jan Bosch Junior, Jacob Scholting en G. van Senden (weduwe van IJsseldijk).

• Haar twee jongste kinderen, Wouter Hendrik van IJsseldijk en Henrietta Johanna van IJsseldijk (getrouwd met Pieter Roos), erven elk de helft van haar nalatenschap.
• Als een van hen overlijdt, gaat hun deel naar hun wettige nakomelingen. Zijn die er niet, dan erft het andere kind alles.
• Er is één voorwaarde: haar twee jongste kinderen (of hun erfgenamen) moeten jaarlijks 200 gulden (100 gulden per kind) betalen aan haar oudste zoon, Abraham Rudolph van IJsseldijk, zolang hij leeft.

• Uitvoerder van het testament.
• Verantwoordelijke voor haar begrafenis.
• Beheerder van de erfenis voor minderjarigen of erfgenamen in het buitenland.

• Goederen en bezittingen verkopen (openbaar of privé), inclusief het regelen van transport en betalingen.
• Geld verdelen onder de erfgenamen, ook voor minderjarigen of buitenlandse erfgenamen.
• Namens hen onderhandelen en afspraken maken met schuldeisers en schuldenaren.
• Rechtsgeldige documenten opstellen zonder tussenkomst van een rechter of anderen.

• Elk kind (Abraham Rudolph van IJsseldijk, Wouter Hendrik van IJsseldijk en Mejuffrouw Henrietta Johanna van IJsseldijk) kreeg de levensverzekeringen die op hun naam stonden. Deze hoefden niet gelijk verdeeld te worden.
• Haar jongste zoon, Wouter Hendrik van IJsseldijk, erfde alle familieportretten. Deze werden tijdelijk bewaard door Pieter Roos in Amsterdam tot Wouter Hendrik of zijn erfgenamen andere afspraken maakten.
• Haar dochter, Mejuffrouw Henrietta Johanna van IJsseldijk (getrouwd met Pieter Roos), kreeg alle kleding van Juffrouw Testatrice, zoals zijden, linnen, wollen en kantwerk, inclusief zakdoeken.

• De heer Johan Valentijn Sprenger, ontvanger-generaal van de provincie, wordt opdracht gegeven om een bedrag in te wisselen.
• Bij elke nieuwe benoeming van een commissaris (bijvoorbeeld als er een plek vrijkomt) moet deze betalen:
  • een provinciale erkenningssom van 100 Vlaamse pond (contant)
  • nog eens 100 Vlaamse pond in de 4 jaren daarna
  • de kosten voor de ambtsuitrusting (zoals bepaald in de resolutie van 30 mei 1791).
• Alle commissarissen in het departement moeten een ambtsgeld betalen van 4 Vlaamse pond, zoals tot nu toe gebruikelijk was.
• Om deze functies aantrekkelijk te houden, besluiten Hunner Edelen Mogenden (de bestuurders) dat elk van de 6 leden van het collegie jaarlijks een bedrag van 200 gulden ontvangt. Dit bedrag gaat in op de dag dat ze de eed als commissaris afleggen.
• De commissarissen mogen dit bedrag zelf verdelen onder de huidige leden, totdat het collegie uit 6 personen bestaat.
• De Gecommitteerde Raden krijgen de opdracht om jaarlijks, via de ontvanger-generaal, een betalingsopdracht af te geven voor dit bedrag ten behoeve van de 6 commissarissen.
• Een afschrift van deze resolutie wordt gestuurd naar:
  • de Provinciale Rekenkamer
  • de ontvanger-generaal
  • de betrokken commissarissen (als informatie).