Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

Albert Gerrits van Goor uit Hoogeveen maakte op zijn verzoek een geheim testament op bij notaris Hendrik van Sante te Hoogeveen in de provincie Drenthe. Bij dit testament, gedateerd 15 februari 1867, verklaart hij het volgende:

• Hij herroept alle eerder gemaakte testamenten
• Hij benoemt als enige erfgenaam zijn aangetrouwde neef Willem Huijer, kantoormedewerker te Hoogeveen
• Als Willem Huijer eerder overlijdt, gaat de erfenis naar diens echtgenote Hendrika Willemina Damming
• Als zij ook overleden is, gaat de erfenis naar hun wettige kinderen
• Zijn persoonlijke bezittingen gaan naar zijn neef Gerrit Damming, arbeider te Hoogeveen
• Zijn zilveren horloge gaat naar zijn neef [naam onleesbaar]

Het testament werd ondertekend in aanwezigheid van getuigen Hendrik Jacob Rothuijs en Cornelius Huisman. De registratiekosten bedroegen 34 gulden en 22,5 cent.

De slaaf heeft zich uit vrije wil aangesloten bij de opstandelingen. Hij is meegegaan naar de plantage Bestendigheid, waar ze van plan waren de directeur Redegeld te vermoorden. Deze was echter al gevlucht. De slaaf Adje van de koffieplantage Dankbaarheid en Ian gingen het huis binnen op zoek naar wapens. De verdachte volgde hen en stal drie pakjes tabak.

Vervolgens gingen ze naar plantage 's-Gravenhagen. Daar waren de slaven bezig om hun meester Vincent Conradi en zijn familie in veiligheid te brengen op een jacht. Adje, die samen met Amoe een van de leiders was, probeerde met zijn geweer de vlucht te verhinderen. De opzichters Pieter en Samson stonden met andere gewapende slaven klaar om de rebellen tegen te houden.

Adje en opzichter Pieter schoten op elkaar. Pieter werd in zijn hoofd geraakt en overleed enkele dagen later aan zijn verwondingen. Adje werd gevangen genomen en onthoofd. De verdachte vluchtte terug naar zijn plantage waar hij later werd gearresteerd.

Hoewel de gevangene niet een van de aanstichters was van de opstand, heeft hij vrijwillig meegedaan. In een goed bestuurde kolonie kan dit niet worden getolereerd en moet dit streng worden bestraft als voorbeeld voor andere slaven.

Op 10 december 1772 werden er 3 wisselbrieven uitgeschreven in Suriname voor de plantage Marrienburg. De bedragen waren:

• 10.200 gulden
• 9.400 gulden
• 8.000 gulden

Deze wisselbrieven moesten 6 weken na vertoning betaald worden door Jaal J. Redegelt & Company aan Harman van de Poll & Company in Amsterdam. Op 9 april werd genoteerd dat de wisselbrieven niet geaccepteerd werden.

Op 26 mei 1773 heeft notaris Isaac Pool in Amsterdam, samen met getuigen Ryk Everts Junior en Johannes Adrienis Pantan, namens Harman van de Poll & Company protest aangetekend tegen de weigering tot betaling door Redegelt & Company.

Dit lijkt een pagina uit een oud telefoonboek van Amsterdam. Het bevat allerlei bedrijven, winkels en personen met hun adressen, telefoonnummers en beroepen. Enkele opvallende bedrijven zijn:

• Rechtskantoor "Protector" aan de Keizersgracht
• Diverse reclamebureaus, waaronder bureau "Holland" en het reclamebureau van de Nederlandse Spoorwegen
• Schoorsteenvegers Ravelli & Zoon
• Tabakshandel van G.J.A. Redeker aan de O.Z. Voorburgwal
• Poelier L. Reeders aan de Vijzelgracht
• Scheepvaartbedrijven Reederij "de Tijdgeest" en Reederij "Estafette" die diensten tussen Amsterdam en Utrecht onderhielden

Er zijn verschillende brieven en verzoeken binnengekomen:

1. Een brief van Grave van Heiden, buitengewoon gezant in Berlijn, geschreven op 29 vorige maand.
2. Een brief van Grave van Degenfeld, buitengewoon gezant in Wenen, geschreven op 22 vorige maand aan griffier Fagel.
3. Een brief uit Zutphen van 13 vorige maand over de benoeming van Alexander Hendrik vander Capellen tot den Dam als afgevaardigde. Hij is welkom geheten en heeft zitting genomen.
4. Een brief uit Leeuwarden van 20 vorige maand over de benoeming van Willem Anne van Haren als buitengewoon afgevaardigde. Hij is welkom geheten en heeft zitting genomen.
5. Een brief uit Deventer van 13 maart over de voordracht van burgemeester Abraham Vestrinck uit Kampen als lid van de Raad van State, ter vervanging van burgemeester Joan Lemker van Breda. Hij is benoemd en heeft de eed afgelegd.
6. Een brief van commissaris Grenfell uit Marazion van 24 vorige maand over een bekendmaking van de koning van Groot-Brittannië betreffende Nederlandse onderdanen.
7. Een brief van resident de Swart uit St. Petersburg van 11 vorige maand met een verzoek om verlichtingskosten te declareren, wat is toegestaan.
8. Een verzoekschrift van koopman Jan Jacob Crol uit Amsterdam over een hypotheek op plantage de Goede Vriendschap in Suriname.
9. Een verzoek van Joannes Cappon d'Oude en Sara Porey uit Cadzand om over hun bezittingen in Vlaanderen te mogen beschikken in hun testament.
10. Een verzoek van luitenant Nicolaas van Nuys voor een beloning van 100 zilveren ducatons voor het planten van de meiboom, wat is toegekend.

Een lijst werknemers is aangenomen, waaronder:

• Anthonij G Leichter uit Oosterich, 49 jaar, Luthers, als hoofdsmid voor 6 jaar tegen 40 gulden per maand
• Abraham Wendel uit de Keurpalts, 34 jaar, als smid voor 6 jaar tegen 25 gulden per maand
• Verwoert uit Amsterdam, 32 jaar, Protestant, als timmerman voor 6 jaar tegen 20 gulden per maand
• Lodewich Renard uit Maarburg, 32 jaar, Protestant, als sergeant voor 6 jaar tegen 15 gulden per maand
• Johan van Cichman uit Dantzig, 37 jaar, Luthers, als korporaal voor 6 jaar tegen 10 gulden per maand

Daarnaast werden 12 soldaten aangenomen voor 6 jaar (enkelen voor 8 jaar) tegen 17 gulden per maand. Deze groep bestond uit ambachtslieden zoals een tuinman, zilversmit, jurist, handelaar, knoopenmaker, metselaar, kapper en kleermaker.

Het schip vertrok uit Texel onder leiding van Johan George Vogel op 17 oktober 1786.

Op 5 augustus 1769 werd een betalingsovereenkomst gesloten. De koper moest een bedrag van 65.000 guldens binnen 6 jaar betalen. Het bedrag moest jaarlijks worden overgemaakt met de eerste beschikbare schepen. Er was een optie om eerder af te betalen als de koper dat wilde.

Johan Christian Gossekij en zijn echtgenote Johanna van der Weg stelden zich borg voor hun zoon. Als hun zoon niet op tijd zou betalen, zouden zij direct het openstaande bedrag voldoen. Hiervoor stelden ze hun persoonlijke bezittingen als onderpand. Ze legden dit vast bij het gerechtshof.

Dit document beschreef ook afspraken over jaarlijkse betalingen, de producten op de plantages en enkele slaven. Jan Redegeld was de verkopende partij.

Pieter Rijdenius, een koopman uit Amsterdam, was directeur van een zakelijke overeenkomst voor de plantage Twijfelagtig in de kolonie Suriname. Hij leende 200.000 gulden aan Johannes Adolph Esser, waarbij de plantage als onderpand diende. Dit werd vastgelegd in een akte op 25 augustus 1769. De plantage lag aan de linkerkant van de Cottica-rivier, tussen de plantages Klein Hoop en l'Arantar.

Rijdenius kwam erachter dat de plantage in beslag was genomen op verzoek van J. Dames en J. Smit, die gemachtigd waren door Jan Reedegeld. De plantage zou in maart 1780 worden verkocht. Rijdenius was van mening dat de verkoop alleen kon doorgaan als zijn hypotheek op de plantage gerespecteerd zou worden. Hij besloot daarom bezwaar te maken bij het bestuur van Suriname.

Jan Arnold Nering Bogell, drossaard (bestuurder) van de heerlijkheid en ban van Wisch in de provincie Gelderland, verklaart dat Jan Redegeld bij hem is langs geweest. Deze persoon heeft een verklaring afgelegd namens zichzelf en zijn vrouw Anna Eijkman (eerder weduwe van Jacob Rosewint).

Redegeld heeft alle eerdere volmachten ingetrokken, en in het bijzonder:

• De volmacht gegeven aan Marcus van Peenen en Jan Dames op 26 juni 1776 bij notaris Mauritz Kier in Amsterdam
• De volmacht gegeven door Anna Eijkman in december 1776 bij notaris Paulus Hunteim in Amsterdam

In plaats daarvan geeft hij een nieuwe volmacht aan Jan Smit, raadslid van het Hof van Civiele Justitie in de kolonie Suriname. Smit krijgt de opdracht om:

• De erfgenamen van Van Peenen en Dames om verantwoording te vragen over hun beheer
• De administratie en documenten te controleren
• Zo nodig juridische stappen te ondernemen

Op 31 mei 1768 sloten G. Kransvanger en J. Redegeld een overeenkomst, bemiddeld door C.W. van den Iever en J. Venendaal. De afspraak hield in:

• Kransvanger kocht de helft van plantage Twiffelagtig van Redegeld
• Kransvanger moest bovenop de koopsom 3000 gulden extra betalen vanwege de verstreken tijd sinds het begin van de procedures
• Kransvanger kreeg ook een metselaar-slaaf genaamd Jan Pleijsien in eigendom
• Redegeld zou binnen 8 dagen de plantage overdragen en de officiële papieren regelen
• Alle lopende rechtszaken tussen hen werden stopgezet
• Ze zouden hun rekeningen onderling in der minne schikken

Het document werd ondertekend op plantage Lavantuur en op juli 1768 geregistreerd door F. Sterck en G. Felbrigh.

Op 31 juli 1771 zijn er meerdere zaken behandeld:

• De ontvanger ontving brieven uit Paramaribo van 8 juni dat jaar met rekeningen en 12 wisselbrieven voor een bedrag van 30.458 gulden en 3 stuivers.
• L. Poppelman stuurde op 31 mei 1771 facturen en 26 wisselbrieven voor 21.860 gulden en 5 stuivers. Deze wisselbrieven werden doorgestuurd naar kassier Elifford voor betaling.
• Jacques Godefroij kreeg goedkeuring voor een stuk grond in Paramaribo aan de Swartsenhoevenbrugstraat, kaart nummer 32. Dit was 2 kettingen groot en was op 1 maart 1771 door gouverneur Nepven toegewezen.
• Jacob Rosewint vroeg namens George Andries Kerman, die gemachtigd was door Jan Redegeld (die in Holland woonde), goedkeuring voor een stuk grond in Paramaribo aan de Nieuwe Gravestraat. Dit was op 5 april 1771 door gouverneur Nepven toegewezen.

De rechter veroordeelde mensen tot het betalen van 338 gulden plus kosten. Carel Michael, de rechtsdienaar, had Jan van Engbrink, Elia de Feer en Jan Hendrik Linde opgeroepen om te helpen bij het openen van een koffer. Advocaat Speelman vertegenwoordigde Johan Linde en diende een verzoek in. Na overleg werd besloten dat de koffer naar het fort gebracht zou worden en daar geopend zou worden in aanwezigheid van getuigen en een beëdigd persoon. Advocaat Speelman vertegenwoordigde ook Imanuel Horscht in een beledigingszaak tegen Anthonij Proschand. Advocaat Abbersetz, die Proschand verdedigde, vroeg om bewijs. Verder behandelde het hof een zaak over twee wisselprotesten waarbij Jan Jolij, getrouwd met Christina Redegeld, een vordering had van 925 gulden, 19 stuivers en 14 penningen tegen Carel Michael vanwege wisselbrieven die door zijn vrouw waren getrokken op Pieter Pama uit Amsterdam.

Op Jacobus Broekhuizen werd in het bijzonder koloniale gerechtshof bij de vesting Nassau op 25 juni 1782 de doodstraf geëist. Hij zou:

• naar de gebruikelijke executieplaats gebracht worden
• met een strop om zijn nek onder de galg moeten kijken naar de executie van rebellen
• daarna zelf worden gegeseld
• gebrandmerkt worden
• voor eeuwig verbannen worden uit de kolonie en omliggende gebieden

Zijn vrouw Johanna zou de proceskosten moeten betalen.

De neger Mars van plantage Overyssel, eigendom van Johan Ulric Straub, heeft op 6 december vroeg in de ochtend zonder toestemming van directeur Gilles Nobus zijn werk verlaten. Hij ging naar de koffieplantage de Dankbaarheid. Daar ontmoette hij opzichter Carel en de slaven Jan, Claas en George van zijn plantage, samen met andere gewapende slaven. Deze groep had kort daarvoor de tuinman van die plantage, Weymsmeur, op gruwelijke wijze vermoord. Ze hadden zich met geweld meester gemaakt van:

• geweren
• kapmessen
• kruit
• lood

Mars zag het vermoorde lichaam van de tuinman bij aankomst liggen.

De slaaf Mars van plantage Overijssel, eigendom van I.U. Straub, werd aangeklaagd door fiscaal Jacobus Broekhuijzen. Mars, een slaaf van de Sokko-stam, heeft zonder dwang bekend dat hij op donderdag 6 december vorig jaar 's ochtends vroeg zonder toestemming van zijn directeur Gilles Nobus is weggegaan naar koffieplantage de Dankbaarheid.

Daar trof hij bij het woonhuis:

• Bomba (opzichter) Carel
• De slaven Jan, Claas en George van zijn plantage
• Verschillende andere gewapende slaven

Deze groep had kort daarvoor de tuinman van de Dankbaarheid op gruwelijke wijze vermoord. Ze hadden zich met geweld meester gemaakt van:

• Geweren
• Houweders
• Kruit
• Lood

Mars zag het vermoorde lichaam van de tuinman bij de modderpoel liggen.

Een slaaf heeft niet meteen gealarmeerd wat hij had gezien op de plantage, maar verbleef in plaats daarvan bij de opstandelingen. Hij ging met hen mee naar plantage de Bestendigheid, waar ze van plan waren de directeur Redegeld te vermoorden. Deze was echter al gevlucht. Enkele opstandelingen, vooral een slaaf van koffieplantage d'Dankvaarheit en een slaaf genaamd Jan, gingen het huis in op zoek naar wapens. De verdachte volgde hen en pakte drie pakjes tabak, die volgens hem door Jan aan hem waren gegeven. De opstandelingen gingen vervolgens naar plantage 's Gravenhaagen. Daar waren de slaven bezig om hun meester Vincent Conrad en zijn familie in veiligheid te brengen op een jacht. Een van de leiders van de opstandelingen, de slaaf Adje, probeerde samen met Amoe dit te verhinderen. Adje werd tegengehouden door de opzichters Pieter en Pampson en andere gewapende slaven van de plantage. Toen ze hem beletten op hun meester te schieten, schoten Adje en opzichter Pieter op elkaar. Pieter werd door Adje in het hoofd geraakt.

Op 2 september 1774 voeren verschillende schepen langs het fort. Het ging om:

• Een onbekend schip met 3 masten
• Een Frans schip met 3 masten
• Een onbekend schip met 2 masten
• Een schip met 3 masten dat de Engelse vlag voerde
• Een onbekend schip met 3 masten dat 's avonds naar het zuidoosten verdween
• Een schip met 3 masten dat de Franse vlag voerde

Op 25 september 1616 rond 7 uur 's avonds verscheen Geertruijdt Leijsen, weduwe van Adriaen van Nieuwlandt, wonend in de Zijlsteeg in Amsterdam, voor notaris Jacob Westfrisius. Ze was ziek maar helder van geest. Ze maakte haar testament op.

Ze liet aan haar zuster Janneken Loijsen, weduwe van Gelis Linckart, een grofgreinen vlieger (een soort jurk) na met Franse boordsels.

Ze verklaarde dat ze haar drie kinderen - Guilliam, Adriaen en Jacob van Nieuwlandt - bij hun huwelijk elk hun deel had gegeven. Voor de oudste zoon Guilliam had ze de meeste kosten gemaakt. Hij kreeg een extra legaat van 72 Carolus gulden, op voorwaarde dat hij vreedzaam zou meewerken aan de erfverdeling. Als hij zou protesteren, zou hij dit extra bedrag verliezen.

De drie zonen (of hun nakomelingen) erfden al haar bezittingen in gelijke delen, waaronder:

• Roerende en onroerende goederen
• Huisraad
• Kleding
• Goud en zilver
• Schulden en tegoeden

Ze bepaalde dat er geen openbare verkoping mocht plaatsvinden. De erfgenamen moesten de bezittingen onderling verdelen door loting. Eerst moesten alle schulden worden betaald.

Als getuigen waren aanwezig Jan Linies (kaffawerker) en Egbert Jansen (kleermaker).

Dit is een erfenisinventaris uit 27 februari 1673 na het overlijden van Cors Jan Buijck in Amsterdam op Kattenburg. De inventaris werd opgemaakt in aanwezigheid van zijn weduwe Abigael van Nieuwlandt en andere erfgenamen.

De inventaris bevat:

• Verschillende schilderijen, waaronder werk van Jan Lievensz en Adriaen van Nieulandt
• Portretten van familieleden
• Huishoudelijke spullen zoals:
  • Aardewerk uit Delft
  • Meubels (tafels, stoelen, spiegels)
  • Keukenspullen van koper, tin en ijzer

Abigael van Nieuwlandt verklaart dat zij bij haar huwelijk 4125 gulden heeft ingebracht. Dit geld heeft Cors Jan Buijck gebruikt om zijn schulden af te betalen. Er wordt verwezen naar hun huwelijkscontract van 27 februari 1658 en een testament van 21 mei 1667.

In Naarden staat nog wat huisraad dat gezamenlijk eigendom was. De erfgenamen Cornelis Rademaker, Isaack Stangeniete en Cornelia Buijck behouden hun rechten op de erfenis volgens de huwelijkse voorwaarden.

De inventaris is opgemaakt op 20, 23 en 25 februari 1673 in bijzijn van getuigen Johannes Boots en Gerit Vermaten.

Op 27 en 28 oktober 1670 werd in Amsterdam een overeenkomst gesloten tussen verschillende partijen:

• Lijsbeth Meijers, weduwe van Jan Mauritsz (dozenmaker), bijgestaan door haar zoon Daniel Oostveen
• Sacharias Mauritsz
• Lambert Mauritsz en Jan Bourssen als voogden over Paulus en Jacob Mauritsz

De partijen kwamen tot een verdeling van de huisraad en bezittingen die Jan Mauritsz en Lijsbeth Meijers tijdens hun huwelijk hadden verzameld. De kinderen en erfgenamen van Jan Mauritsz kregen de volgende bezittingen:

• Diverse schilderijen, waaronder:
  • Abraham's Offerande met vergulde lijst
  • Een zwaan
  • Een landschap
  • Een maanlicht
  • Een portret
  • Een portret van Jan Oom zonder lijst
  • Een luitspeler met achthoekige lijst
  • Een afbeelding van prins Maurits
  • Een historisch tafereel
  • Een afbeelding van Jephta
  • Een koning in een koets
  • Een hooischuur
• Huishoudelijke voorwerpen:
  • Koperen ketels en pannen
  • Tin serviesgoed
  • Porselein serviesgoed
  • Meubels zoals een eikenhouten kast en stoelen
  • Beddengoed en gordijnen

Deze lijst van rekeningen en kosten beschrijft de uitgaven rond de dood van Joris van Nieuwlandt en zijn vrouw Anneke de Klerck, die in de Oude Kerk begraven liggen. De belangrijkste uitgaven waren:

• IJzerwerk van Claes Bus en Sara Kastel
• Hout van Gerrit Pietersz, Willem Wesselsz en Pieter Kelt
• Wasemmerstraat en lantaarngeld van Bloemmendael over de jaren 1669 en 1670
• Werk van Jan Mattheusz (wieldraaier) en Michiel Noijel (kistenmaker)

De erfenis was belast met een borgsom van 500 gulden voor Eunica Brandolfus ten behoeve van mevrouw Cloppers. De begrafeniskosten omvatten:

• 40 gulden voor het openen van het graf
• 63 gulden voor de dragers
• 10 gulden voor de aansprekeren (mensen die het overlijden aankondigden)
• 42 gulden voor wijn
• Diverse kleinere kosten voor onder andere rouwgoed, brood en de gildeknecht

De totale kosten bedroegen 216 gulden en 19 stuivers. De erfgenamen verklaarden dat ze alles eerlijk hebben opgegeven en beloofden nieuwe zaken die nog bekend zouden worden later toe te voegen.

De tekst beschrijft een juridisch document uit 16 juli 1692 uit Amsterdam. Het bevat de volgende belangrijke punten:

• Er wordt gesproken over een rente van 4000 gulden op obligaties
• Johannes Oosterhoff krijgt een huis en erf in de Lonick straat
• Herman Geerdinx heeft op 9 november 1600 in zijn testament een jaarlijkse uitkering van 40 gulden toegezegd aan zijn dienstmeid Hendrikje Joosten
• Het document is ondertekend door:
  • Nicolaas Brouwer Junior
  • David Brouwer
  • Cor. Cat. van Lamerwe
  • F. d Wilde

De rest van de tekst bevat een alfabetische lijst van verschillende aktes en testamenten met bijbehorende paginanummers.

Dit is een lijst van zeelieden met hun geboorteplaatsen en bijbehorende geldbedragen. De belangrijkste personen en plaatsen zijn:

• Abraham Theunisz uit Goes
• Dirck Wachtmans uit Oldenburg
• Pieter Pompe uit Haarlem
• Jan Willemsz uit Warmond
• Anthonij Davitsz uit Delft
• Gabriel Remobolt uit Straatsburg
• Jacques Bouche uit Calais
• Melchior Thijsz uit Groningen

Het document bevat een lijst met verschillende soorten rechtshandelingen en administratieve procedures uit een historisch archief. De belangrijkste personen en handelingen waren:

• Gerrit Wessens en Gerritje Jans (vrouw van Louis Jans) sloten een overeenkomst
• Gerrit Jochums Kuijnder en Gerrit van Leeuwen lieten een testament opstellen
• Grietje Tjepkes (weduwe van Egbert Claes) tekende een contract
• Gerard van der Burgh sloot een overeenkomst
• Gerritje Pieters (weduwe van Barent Wessels) liet een inschrijving maken
• Helena Quit (vrouw van Pieter Lankeur) gaf een machtiging aan Harmanus Swartwout
• Hendrick van Breugel (advocaat) verleende een machtiging
• Helena Jurriaens Helt en Helena Goverts (weduwe van Denijs Pieters) legden een verklaring af
• Hester pinto (weduwe van Daniel Moses Pinto) had een rechtszaak
• Johanna Elisabeth van Erp (weduwe van Dirck Santvoort) legde een verklaring af in 1624

Dit is een lijst van functionarissen of ambtsdragers in de periode van 1630 tot en met 1649. De volgende personen worden genoemd:

• In 1630: Minne Cornelis Jansz en Gerrit vander Meer
• In 1631: Pieter Bruijn, Jan Claessen Voechlant en Pieter Olican
• In 1633: Tomas Eliviersz en Jacob van Amerougen
• In 1634: Albert Claesz Hoechlandt en Christiaen Pietersz Truijen
• In 1635: Albert Hoochlandt en Abraham van Landvoor
• In 1636: Hieronimus Dager en Willem Coonraets
• In 1638: Manuel van Leijden en Dirck Verheij
• In 1639: Niclaes van Born en Marten Meerman
• In 1642: Hendrick Cransbergen en Jan vander Pell
• In 1643: Jacob da Costa en Cornelis de Stichter
• In 1645: Frans van Boogeveen en Claes Hansz Hem
• In 1647: Leendert van Diemen en Gillis Laerberg
• In 1648: Johannes Goos en Simon van Son
• In 1649: Jan Arents Tas en Evert van Hel