Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

In deze tekst wordt een overeenkomst beschreven waarin drie mannen, Arnoldus Laurens Kerkhoven, Ioannes Casparus de Sutter en Cornelis Wildeboer, de verantwoordelijkheid krijgen om een plantage in Suriname te beheren namens de eigenaren (de "Constituanten").

De drie mannen krijgen de volgende taken en bevoegdheden:

• Zij mogen borgstellingen regelen en garanties geven.
• Zij mogen een woonplaats in Suriname kiezen.
• Zij mogen de plantage vertegenwoordigen in alle zaken, zowel binnen als buiten de rechtbank.
• Zij mogen alles doen wat de eigenaren zelf zouden kunnen of moeten doen als ze aanwezig waren.
• Zij mogen anderen aanstellen om hen te helpen, zolang er altijd minstens twee beheerders actief zijn.
• Als een van de drie mannen (behalve Arnoldus Laurens Kerkhoven) wegvalt, moet Kerkhoven ervoor zorgen dat er twee nieuwe beheerders komen.
• De Wees- en Onbeheerde Boedelskamer in Suriname en de Curator ad lites (een soort rechtsbijstander) worden uitgesloten van deze afspraken.

De beheerders moeten:

• Regelmatig verslag doen aan de eigenaren en hen op de hoogte houden.
• Belangrijke zaken eerst met de eigenaren overleggen voordat ze beslissingen nemen.
• Bij spoedzaken mogen ze wel direct handelen, maar ze moeten de eigenaren daarna informeren.

De verdeling van de beloning voor het beheer is als volgt:

• Arnoldus Laurens Kerkhoven krijgt de helft.
• Ioannes Casparus de Sutter en Cornelis Wildeboer krijgen elk een kwart.
• Als een van de laatste twee wegvalt, krijgt Kerkhoven driekwart en de overgeblevene een kwart.
• Als Kerkhoven wegvalt, krijgen De Sutter en Wildeboer elk de helft.
• Als De Sutter wegvalt, neemt Ian Nieuwenhuijsen zijn plaats in voor de helft.
• Als Wildeboer wegvalt, neemt Pierre Gabriel Labadie Rouleau zijn plaats in voor de helft.

Alle eerdere afspraken over dit beheer worden met deze overeenkomst ongeldig verklaard.

De overeenkomst is opgesteld in Amsterdam op een niet genoemde datum, in aanwezigheid van de getuigen Jacob Wilhelm Lange en Samuel Anthonij Buchner. De notaris is E. M. Dorper.

De overeenkomst is goedgekeurd en geregistreerd op 9 november 1808 door Guicnels, een ambtenaar.

Op 22 mei 1825 werd in Amsterdam een document geregistreerd met nummer 17. Er werd een bedrag van 7 gulden en 6 cent betaald, plus 1 gulden en 46 cent voor kosten. Het document bestond uit 2¼ bladzijde zonder doorverwijzingen. Het was ondertekend door Abbema.

Een afschrift van dit document kostte extra. De notaris Willem van Homrijgh bevestigde dit.

Drie notarissen in Amsterdam, waaronder Willem van Hamrigh (bij wie de akte was opgesteld en ondertekend), verklaarden op 28 mei 1825:

• Willem van Hamrigh was een officiële notaris in Amsterdam.
• Alle akten die door hem waren opgesteld en ondertekend, waren geldig, zowel in Amsterdam als daarbuiten.

Deze verklaring werd ondertekend door de notarissen J. Baak, Johannes Wilhelmus Cramer en J.P. Klinkhamer.

In deze tekst uit 1808 geven een aantal eigenaren (de Heren Comparanten) opdracht aan beheerders (administrateurs) om hun plantages in Suriname te beheren. De belangrijkste punten zijn:

• De beheerders krijgen de taak om de boedel (bezittingen) van overleden beheerders te controleren, rekeningen na te kijken en goed of af te keuren. Ze mogen ook naar de rechter stappen als dat nodig is, bijvoorbeeld om schulden te innnen of rechtszaken te voeren.
• Ze mogen contracten afsluiten, schikkingen treffen en afspraken maken die in het belang zijn van de eigenaren.
• De beheerders mogen personeel aannemen en ontslaan, zoals blanken (Europese werknemers) en tot slaaf gemaakten, en goederen bestellen die nodig zijn voor de plantages.
• De opbrengsten (zoals koffie) van de plantages Mohentebo, Klein Bellevrie en de helft van Oud Bellevie moeten worden verzonden volgens de instructies van Francois Taijspel Jansz. Hij bepaalt ook met welke schepen de goederen worden vervoerd. Voor koffie hebben ze een voorkeur voor schepen die alleen koffie laden.
• Tijdens de oorlog (die op dat moment gaande is) mogen de beheerders 10% van de opbrengst houden als vergoeding voor hun werk. Ze hoeven de goederen niet direct naar Nederland te sturen.
• Na de oorlog moeten alle producten weer naar Francois Taijspel Jansz in Nederland worden gestuurd. Hij geeft dan aan hoeveel provisie (vergoeding) de beheerders krijgen, zodat ze wisselbrieven (een soort betaalmiddel) kunnen trekken voor dat bedrag.
• Jaarlijks moeten de beheerders verslag doen aan Francois Taijspel Jansz over hun werk. Ook moeten ze lijsten opsturen van benodigde goederen, zodat die op tijd besteld kunnen worden.
• De eigenaren willen dat alleen hun aangestelde beheerders de plantages beheren. De Wees- en Onbeheerde Boedelskamer in Suriname (een instantie die wezen en onbeheerde erfenissen beheert) mag geen zeggenschap hebben over deze plantages.
• De eigenaren mogen de beheerders via brieven opdrachten geven, ook voor juridische zaken. Deze brieven hebben dezelfde kracht als officiële, notariële documenten.

De afspraken zijn op 15 november 1808 in Amsterdam vastgelegd door notaris W. van Homrigh, in aanwezigheid van getuigen Hendrik Jacobus ten Sijthoff en Anthonie Bruntinck. De tekst is later goedgekeurd door I. Heydorn.

Op 27 april 1808 kwamen Janiel Bousquit en Francois Puijpel Iansz (curatoren voor Maria de Wit en haar overleden man Leidort Simon de With) bij notaris Willem van Homrigh in Amsterdam. Zij waren eigenaar van de plantages Mopentibo, Klein Bellevrie en de helft van Oud Bellevue in Suriname.

Zij trokken eerdere volmachten in en stelden nieuwe beheerders aan:

• Voor Mopentibo: P. Heijdorn en Nicolaas Veeckens. Bij afwezigheid van Heijdorn nam Gerrit Gisius zijn plaats in, bij afwezigheid van Veeckens nam P.H. Schultz over.
• Voor Klein Bellevrie: Nicolaas Veeckens en Gerrit Gisius. Bij afwezigheid van een van beiden kwam eerst J.J. Ferrand, daarna P.H.K. Steffens.
• Voor de helft van Oud Bellevue: F.W. Borgstede, bij afwezigheid Ef: van den Bergh.

De beheerders moesten de plantages goed onderhouden en in het belang van de eigenaren besturen. Als er maar één beheerder overbleef, mocht deze tijdelijk een vervanger aanwijzen, tot de curatoren een nieuwe regeling troffen. De beheerder van Mopentibo moest in Paramaribo wonen.

De beheerders kregen ook de opdracht om rekening en verantwoording af te leggen aan de curatoren en om van vorige beheerders een financieel overzicht te eisen.

Op 15 maart 1808 ging Ioseph Eima, een weduwnaar uit Amsterdam, naar notaris Willem van Homrigh. Hij was door zijn overleden vrouw, Sara Clasina Lemmers, aangesteld als uitvoerder van haar testament, dat ze samen op 11 november 1775 hadden laten opstellen bij notaris Willem Decker. Ioseph Eima trok alle eerdere volmachten in die hij en zijn vrouw eerder aan iemand in Suriname hadden gegeven. Hij stelde nu zijn zoon, Willem Hendrik Eijma, aan als zijn nieuwe vertegenwoordiger. Willem Hendrik Eijma was raadsheer bij het hof van civiele rechtspraak in Suriname en woonde daar. De volmacht gold specifiek voor het beheer van het derde deel van de erfenis van Sara Clasina Lemmers in twee plantages: Ephrata en Lemmerskamp, beide gelegen aan de Collica-rivier in Suriname, tussen de plantages Geertruidenberg en Nieuwe Eendragt. Willem Hendrik Eijma mocht namens zijn vader:

• de plantages beheren en de producten naar Nederland sturen;
• personeel aannemen en ontslaan;
• slaven, paarden, vee en andere benodigdheden kopen;
• rekeningen controleren, goedkeuren of betwisten, en betalingen doen of ontvangen;
• juridische stappen ondernemen, zoals procederen, vonnissen uitvoeren of in hoger beroep gaan;
• borg stellen, schikkingen treffen en compromissen sluiten;
• alles doen wat nodig was voor het beheer van de plantages, alsof Ioseph Eima zelf aanwezig was.

Als Willem Hendrik Eijma zou overlijden of om een andere reden zijn taak niet meer kon uitvoeren, zou deze volmacht automatisch vervallen.

• Op 10 januari 1778 stuurden de commissarissen een brief naar de kapitein van het schip Willem Zeelandus van de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC). Ze bevalen hem om met de kano’s alle handelaren, militairen en arbeiders (trains volkeren) aan wal te zetten. Hun bagage zou later door een schipsbode worden gebracht. De volgende personen kwamen met kano’s aan wal en meldden zich in het hoofdkasteel:
  
  Handelaren en assistenten: Albertus Houtenhuijs, Jacobus van Rhijn, J.H. Nauman, Pieter Brinkman, Willem van Spall, Sipke Holwida, Jacob Buijs, Abraham van Reuysenburg, Pieter Woortman, Janz. Frans van Ingen, W.C.C. Huirdecoper, Jan Willem Kerkhoven, Jacobus Johannes Raukens.
  Militairen: 1 sergeant, 2 korporaals, 1 cadet en 4 soldaten.
  Arbeiders: 1 oppermeester, 2 huistimmermannen, 1 smid.
  
  De commissarissen Willem Gerrit Woortman en Pieter Heeden vertrokken naar het VOC-schip. Het wachtwoord voor die dag was Arregijn.
• Op 11 januari 1778 ontvingen ze een bericht van de commissarissen aan boord van het VOC-huursschip Willem Zeelandus. Daarin stond dat de VOC-goederen aan boord in goede orde waren en waarschijnlijk zo ook in Nederland waren ingeladen. De brief was ondertekend door Cornelis Appel en Voogt van Dalmina. Verder:
  
  - De godsdienstoefening was zoals gebruikelijk gehouden.
  - Een VOC-bode bracht een lading brandhout van Chama naar de rivier.
  - Het wachtwoord was Leuwaerden (Leeuwarden).
• Op 12 januari 1778:
  
  - Vier Engelse heren kwamen met een hangmat onder Engelse vlag van benedenstrooms en bezochten het hoofdkasteel. Na de maaltijd vertrokken ze weer stroomopwaarts.
  - Een VOC-boot voer met een lading tabak van de rivier naar Accra.
  - Het wachtwoord was Zutphen.
  - Een Nederlands schip, de Haast U Langzaam, onder kapitein Van Kakom uit Middelburg, kwam voor anker. De kapitein ging met een sloep aan wal en meldde zich in het hoofdkasteel.
  - Een grote kano met een blanke persoon passeerde op weg stroomafwaarts.
  - Het wachtwoord was Leerdam.

Pieter Woortman, de directeur-generaal, en de Raad in Elmina ontvingen een brief (nummer 98) van het schip Ernstfette. Sinds de laatste brief aan de directeur-generaal op 5 mei hadden ze nog extra instructies gegeven:

• Louis Samuel Pammel Menet, de algemene gevolmachtigde van de Afrikaanse Littekens (vermoedelijk een organisatie of handelscompagnie), moest Hermanus Zomma een bedrag van 430 pond betalen namens de directeur-generaal. Dit was bedoeld voor een bepaalde zaak (de details hiervan zijn onduidelijk).
• Ook moest er iets geregeld worden voor Jan Willem Kerkhoven, die met het schip Willem Zeeland meeging. De schipper van dit schip was Egbert Jouw. Kerkhoven werkte als assistent voor de Algemene Rekening (een soort financiële administratie) en stond genoteerd in de monsterrol (bemanningslijst) voor Gurinaam (vermoedelijk bedoeld: Suriname).
• Daarnaast werd onverwacht het schip Salp genoemd, onder leiding van schipper Christiaan Hart. Aan boord bevonden zich de financiële boeken ("quincaasche boeken") van de eerste 6 maanden van het jaar 17... (het jaartal ontbreekt).

• Godlieb Kerjzer van Lielauw (soldaat) kreeg tussen 1 maart 1770 en december 1779 regelmatig betalingen van de Hoofd-Officieren der Militie:
  • 1 maart 1770: 10 gulden en 12 stuivers.
  • 1 mei 1770: 15 gulden en 1 stuiver.
  • 1 juli 1770: 39 gulden.
  • 1 september 1770: 14 gulden en 51 stuivers.
  • 1 november 1770: 63 gulden en 12 stuivers.
  • 31 december 1770: 7 gulden en 10 stuivers.
  • 31 december 1779: 76 gulden.
• Jacob Batteram (metselaar en soldaat) ontving op 31 december 1770 12 gulden en 10 stuivers.
• Jelner Albert Frederik kreeg tussen 1 maart 1770 en december 1779 betalingen van de Hoofd-Officieren der Militie:
  • 1 maart 1770: 14 gulden.
  • 1 mei 1770: 10 gulden en 26 stuivers.
  • 1 juli 1770: 12 gulden en 10 stuivers.
  • 1 september 1770: 15 gulden en 13 stuivers.
  • 1 november 1770: 18 gulden en 7 stuivers.
  • 31 december 1770: 13 gulden en 71 stuivers.
  • 31 december 1779: 76 gulden en 10 stuivers.
• Frederik Joachim Smitt ontving op 31 december 1770 12 gulden en 10 stuivers en later op 31 december 1779 76 gulden en 10 stuivers van de Hoofd-Officieren der Militie.
• Een ongenoemde soldaat kreeg tussen maart 1770 en december 1779 betalingen, met als laatste bedrag 68 gulden en 10 stuivers.
• Er werden uitbetalingen gedaan voor levensmiddelen en huisvesting:
  • Maart 1780: Magazijn van Vivres betaalde 6 gulden en 5 stuivers voor 6 broden (bonnummer 43).
  • 31 december 1779: Magazijn van Vivres betaalde voor 12 maanden garnizoensgeld (loon voor militaire huisvesting) vanaf 1 januari 1779.
  • 8 september 1779: Magazijn van Vivres betaalde voor 11 weken en 8 dagen garnizoensgeld vanaf 1 januari 1779 (bonnummer 34).
• Een soldaat genaamd Graats vertrok op 5 november 1773 per schip Leven naar Mijn Brandwine onder kapitein J.I. Gnetke en later op het schip Maria in 1779. Hij verdiende 6 gulden en 5 stuivers per maand.
• Op 6 februari 1780 werd 6 gulden en 3 stuivers betaald door het Eerste Militie Magazijn van Vivres voor brood (bonnummer 44).
• Een soldaat uit Neurenberg verdiende 6 gulden en 5 stuivers per maand. Op 31 december 1779 kreeg hij 8 gulden voor 2 maanden en een creditnota van 1 gulden en 75 stuivers.
• Een soldaat en metselaar genaamd Bras verdiende 30 gulden per maand en kreeg 200 gulden voor 2 rantsoenen (extra voedselvoorraad).
• Johan Hendrik Wagener (soldaat uit Lurinaamen) ontving tussen maart 1770 en december 1779 betalingen van de Hoofd-Officieren der Militie, met bedragen variërend van 10 gulden en 12 stuivers tot 76 gulden en 13 stuivers.
• Johan Gottfried Glauke van Kranckfurth kreeg tussen 1777 en 1779 betalingen van de Hoofd-Officieren der Militie, met bedragen tot 560 gulden.
• Johan Gottlieb Kleindien ontving tussen 1770 en 1779 betalingen van de Hoofd-Officieren der Militie, met bedragen variërend van 10 gulden en 12 stuivers tot 76 gulden.
• Fredrik Christian Mensche van Neustadt kreeg tussen 1770 en 1779 betalingen van de Hoofd-Officieren der Militie, met bedragen variërend van 10 gulden en 12 stuivers tot 76 gulden en 18 stuivers.
• Een soldaat genaamd Jooren verdiende 6 gulden en 5 stuivers per maand. Op 31 december 1779 kreeg hij 1 gulden en 75 stuivers voor garnizoensgeld.
• Een soldaat en metselaar kreeg 30 gulden per maand en 200 gulden voor 2 rantsoenen. Op 31 december 1779 werd 560 gulden betaald voor garnizoensgeld en rantsoenen.
• Jooren Franck (soldaat) verdiende 6 gulden en 5 stuivers per maand. Op 31 december 1779 kreeg hij 76 gulden voor garnizoensgeld.
• Op 31 december 1779 werden betalingen gedaan voor brood en garnizoensgeld door het Eerste Militie Magazijn van Vivres en het Commissarissen Militie Magazijn van Vivres.

De tekst is een lijst van namen uit een historisch document, waarschijnlijk een belastingregister of bevolkingslijst. Hier volgt een overzichtelijke weergave van de personen met hun relatie of status, waar bekend:

• Apostool, ook bekend als Chatrina Johanna Sansen, weduwe van Deenen.
• Pieter van J. (onvolle naam).
• Albinus, C. (vermoedelijk een afkorting voor een titel of beroep) Daniel Fred=k (onvolle naam).
• D. Baert (voornaam onbekend).
• Johanna Berkhoff, weduwe van Pieter.
• Braspot Junior, Frans (onvolle gegevens).
• Boisguyon, Louis George.
• Parios, C. (titel/beroep) Jebsuak Seman de (onvolle naam).
• Brandon, Rachel Pareyra, weduwe van de Barios.
• Belapart, Trancois, C:S: (titel/beroep).
• Berton, Johanna Maria, weduwe van Jan Woudenbergh, leeftijd: 37 jaar.
• Elisabeth ampent (onvolle naam), nu Lobre.
• Puitz, Helena Anthornette, C:S: (titel/beroep).
• Curtius, George, C:S: (titel/beroep).
• Idem (zelfde als vorige, naam onbekend).
• Laosta, David Fielles.
• Drotkman, Jan Hend=k (onvolle naam).
• De vrije, E. Jacoba.
• Dieulefit, Francois.
• Dumarin, Marc Anthoine.
• Langhade, Pierre, leeftijd: 63 jaar.
• Eliaser, Salomon Jacob, leeftijd: 2 jaar.
• Ewijk, Hendrik van, leeftijd: 34 jaar.
• A in Jucks, Reinhold Godfried, leeftijd: 147 (mogelijk een fout, kan 47 zijn).
• Transz, Jacob, C:S: (titel/beroep), huwelijksvoorwaarden: 131.
• Grissellie, Jean Daul, leeftijd: 45 jaar.
• Greeber, Jacob Godlief, C:S:, huwelijksvoorwaarden: 265.
• Idem (zelfde als vorige, naam onbekend), huwelijksvoorwaarden: 225.
• R Hoffman, Johan Coenraed, leeftijd: 6 jaar.
• Fansen, C: Swerus (onvolle naam), leeftijd: 61 jaar.
• Hagg, Lourens Jurgen, leeftijd: 174 (mogelijk een fout, kan 74 zijn).
• Saager, Arent des.
• Julein, Anna, nu Onwaater, C:S:, huwelijksvoorwaarden: onbekend.
• Jost, Susanna, nu Koning, C:S:.
• Jssurum, Moses, C:S:, leeftijd: 5 jaar.
• Koning, Jande, leeftijd: 80 jaar.
• Koning, Jacob Wessels.
• Knoffel, Jan Fredrik, leeftijd: 97 (mogelijk een fout, kan 37 zijn).
• Kulenkamp, Porthea Maria, C:S:, leeftijd: 161 (mogelijk een fout, kan 61 zijn).
• Kling bijl, Hendrik, C:S:, leeftijd: 209 (mogelijk een fout, kan 59 of 29 zijn).
• Lewerck, Johannes J, C:S:, leeftijd: 135 (mogelijk een fout, kan 35 zijn).
• Lijsner, Gerrit, C:S:, leeftijd: 155 (mogelijk een fout, kan 55 zijn).
• Lemmers, Nicolaas, C:S:, leeftijd: 161 (mogelijk een fout, kan 61 zijn).
• Lemmers, Johanna Geertruyda, C:S:, leeftijd: 231 (mogelijk een fout, kan 31 zijn).

Opmerking: De leeftijden en huwelijksvoorwaarden zijn soms onwaarschijnlijk hoog, wat kan duiden op fouten in het originele document of typografische vergissingen. C:S: kan staan voor een beroep, titel of burgerlijke staat (bijvoorbeeld "civiele staat" of "burger").

Op 18 juni 1838 meldde Jacob Koppel, gemeente-ontvanger in Apeldoorn, namens notaris C.E. Oreurs uit Ewetto (volgens een officiële volmacht uit 18 juni 1828) dat er een openbare verkoop zou plaatsvinden. De verkoop stond gepland op 19 juni 1838 om 15:00 uur bij de weduwe Hendrik van der Linde, herbergier in Wilp. De verkoop betrof brandhout dat lag op de plek waar het eerder groeide. De verkoop werd aangevraagd door:

• Hendrik Ysseldyk, boer uit Twello,
• Derk van den Beld, boer uit Wilp,
• Willem Nikkels, koopman uit Deventer,
• Willem Hekkert, koopman uit Diepenveen.

Op 19 juni 1838 om 15:00 uur leidde notaris Pauw Peraam Crours uit Twello (kwartier Arnhem, provincie Gelderland) de verkoop bij de weduwe Van der Linde in Wilp, in aanwezigheid van getuigen en de vier eerder genoemde mannen.

Op 19 juni 1824 meldde de notaris Meneer P. L. Franxs uit Zwolle dat hij een openbare veiling zou organiseren. Deze veiling zou plaatsvinden op 23 juni 1824 om 13:00 uur in de herberg van Evert Jan Brink in Twello. De veiling was aangevraagd door:

• Hendrik van den Belt, boer uit Wilp;
• Jan Straatman, boer uit Prello;
• Lammert Jan ten Broeke, rentmeester uit Voorst;
• Evert Jan Brink, herbergier uit Twello;
• Hendrik Ysseldyk, boer uit Gervolde;
• Willem Hekkert, boer uit Diepenveen.

Op 23 juni 1824 om 15:00 uur startte Meneer Bunre Paronm Franxs, notaris in Twello (onder het kwartier Arnhem, provincie Gelderland), de openbare veiling. Deze vond plaats in de herberg van Evert Jan Brink in Twello, met dezelfde groep aanvragers als getuigen. Tijdens deze bijeenkomst werden verschillende vissen openbaar geveild onder specifieke voorwaarden.

• Hendrik Ysseldik en Willem Ysseldik, twee bouwvakkers uit Gemelde, staan borg voor een lening van 155 gulden. Ze kopen samen met de koper twee stukken land in Penvolde:
  • Een akker genaamd zonnenberch in Hege.
  • Een akker genaamd opste bosch, ook in Heien.
  Deze akkers worden verkocht aan Jan Frins, een inwoner van Perwolde, voor 468 gulden. Jan de Groot en Proteboomen, beide herbergiers uit Tenvolde, staan hiervoor borg. De overeenkomst wordt getekend door Jan Frins, G.C. Noteboom en Jan de Groot.
• Een stuk akkerland en een bos (het "achtste deel van een half erve") aan de Middeldijk in Hybroek wordt verkocht aan Hendrik Ysseldyk, een bouwman uit Sesvolden, voor 406 gulden. Jannes Bomhof en Willem Ysseldyk staan opnieuw borg. De overeenkomst wordt getekend door Hendrik Ysseldyk, S. Bomhof en W. Ysseldyk, namens de weduwe Gemt Beekman.
• Drie stukken land bij de Vuilwanckelstraat in Tesvolde worden verkocht door de weduwe van Derk Jacobus Dibbetij:
  • Het eerste stuk (een "ijper") gaat voor 54 gulden naar Gerrit Jan Piet Haan, een stoelenmaker uit Deventer. Begen Willem Tiethaan (stoelenmaker uit Leventir) en Jan van Heerde (dagloner uit Penvolde) staan borg. Alleen Gerrit Jan Piet Haan en B.W. Piettaan tekenen, omdat de tweede borg niets kan ondertekenen.

Op 5 april 1883 schreef een ambtenaar uit Amsterdam een brief over een verzoek van H. B. van Isseldijk. Deze had gevraagd om informatie over Derk van Isseldijk (ook wel Derk van Asseldijk genoemd). Volgens het verhaal was Derk in de tweede helft van 1790 of 1791 als scheepsdokter of ambtenaar vertrokken naar een nederzetting in West-Indië of een andere kolonie, beheerd door Amsterdam.

De ambtenaar liet weten dat het niet gelukt was om meer informatie over Derk van Isseldijk te vinden. Hij verwees naar een eerdere brief van 16 maart (met nummer D. N 978) en een notitie van de Referendaris, het hoofd van het Personeelsbureau bij het Departement van Koloniën (met nummer N. D. O 88).

H. B. van Isseldijk kreeg op 5 april 1685 in Amsterdam een brief terug waarin stond dat er geen informatie was gevonden over een zekere Derk Yseldijk. De schrijver, een ambtenaar van het Stablisoement (een instelling) in Amsterdam, liet weten dat het niet was gelukt om ook maar een spoor van Derk Yseldijk te vinden.

J. B. van Isseldyk uit Amsterdam schreef op 13 februari 1883 een brief aan de minister van Koloniën in 's-Gravenhage. Hij vertelde dat zijn voorvader, Derk van Ysseldyk (geboren in Nijmegen op 31 juli 1754), tussen eind 1790 en 1791 als scheepsdokter naar Oost- of West-Indië was vertrokken. Sindsdien was er niets meer over hem gehoord, en de familie had alle contact met hem verloren. J. B. van Isseldyk vroeg de minister om hulp bij het zoeken naar informatie over wat er met Derk was gebeurd. Hij hoopte dat er in de officiële documenten van Oost- en West-Indië nog gegevens te vinden waren over Derk zijn verblijf en lotgevallen. Op 5 april 1883 werd gemeld dat er geen spoor van Derk van Ysseldyk was gevonden. J. B. van Isseldyk woonde toen op het adres Keizersgracht 247 in Amsterdam, bij de heer J. O. Reich.

Willem Jacob Baron van Nagell had twee stukken land met bomen (genaamd negendikjes en de Ringel), maar deze werden later bij een openbare verkoop (veiling) aangeboden. Uit een verslag van de rechtbank in Wonen (datum onbekend):

• Het eerste en vierde stuk land met bomen, gelegen bij de Steven, Borch en den Bingel (naast het huis van Jan Tiindens Issels Scholten), werd gekocht door Jan Ysseldyk, een boer uit Apeldoorn, voor 204 gulden. Zijn borgers waren Antoni Berghuis en Gerrit Tykeur, beide landarbeiders uit Apeldoorn. Na voorlezing tekenden zij voor akkoord.
• Het tweede en derde stuk land met bomen (ook wel de Bekenmater en negen dikjes genoemd) werd gekocht door Andres van den Broek, een dijkbewaarder (iemand die toezicht hield op dijken) uit Apeldoorn, voor 328 gulden. Zijn borgers waren Coenraad van Beek, een landman uit Apeldoorn, en Willem Hekker, een boer uit Dapennen. Ook zij tekenden na voorlezing voor akkoord.

De totale opbrengst van de veiling was 532 gulden.

In Haarlem werd op 1850 een overeenkomst gesloten tussen twee mannen over het verwisselen van een lotingsnummer voor de nationale dienstplicht (de Nationale Militie). Hierbij waren betrokken:

• Pieter Gerardus van Ysseldyk: de oorspronkelijke dienstplichtige, die was ingedeeld bij nummer 145 in de loting van 1850.
• Hendrikus Wendel: de nummerverwisselaar (iemand die in ruil voor geld de dienstplicht van een ander overneemt). Hij beloofde om in plaats van Van Ysseldyk in het leger te gaan en alle verplichtingen te vervullen.
• Nicolaas Koelman en Johannes Koelman: getuigen die de overeenkomst ondertekenden.

Wendel kreeg voor deze vervanging een bedrag van 225 gulden, waarvan:

• Direct 25 gulden werd betaald.
• 10 gulden bij zijn indiensttreding (na goedkeuring door het leger).
• 2 gulden per maand zolang hij actief in dienst was.
• De rest (nog eens 200 gulden) moest binnen 14 dagen worden betaald als Wendel na 1 jaar dienst onbepaald verlof kreeg (met een speciaal stempel: H 16 A Jk. Jr E).

Van Ysseldyk was hiermee vrijgesteld van verdere oproepen en hoefde niet meer op te komen voor zijn dienstplicht. De afspraak gold alleen als:

• Het lotingsnummer van Van Ysseldyk daadwerkelijk dienstplichtig was.
• Het nummer van Wendel niet dienstplichtig was.

Als Van Ysseldyk alsnog vrijgesteld zou worden of als Wendel zelf ook opgeroepen zou worden, dan verviel de hele overeenkomst. De akte werd opgesteld door een notaris in Haarlem, in aanwezigheid van:

• Willem Frederik Overhoff (kandidaat-notaris).
• Matthijs Rasen (notarisklerk).

In 1855 werd in de gemeente Haarlem een loting gehouden voor de Nationale Militie. Pieter Gerardus van Ysseldyk werd als dienstplichtige geloot met nummer 145. Hij sloot een overeenkomst met Hendrikus Wendel, die bereid was om in zijn plaats dienst te nemen. De afspraak was als volgt:

• Hendrikus Wendel nam de plaats in van Pieter Gerardus van Ysseldyk in de Nationale Militie en zou al diens verplichtingen vervullen.
• Hiervoor ontving Hendrikus Wendel in totaal 225 gulden:
  • 25 gulden werd direct betaald.
  • 10 gulden zou volgen bij zijn indiensttreding (na goedkeuring).
  • 2 gulden per maand zolang hij actief in dienst was.
  • De rest (200 gulden) kon hij opeisen binnen 14 dagen na zijn ontslag of binnen een jaar na zijn indiensttreding, mits hij een jaar gediend had.
• Na betaling was Pieter Gerardus van Ysseldyk vrijgesteld van verdere oproepen en aansprakelijkheid.

De overeenkomst gold alleen als:

• Het lotingsnummer van Pieter Gerardus van Ysseldyk daadwerkelijk dienstplichtig was.
• Het nummer van Hendrikus Wendel niet dienstplichtig was.

Als Pieter Gerardus van Ysseldyk alsnog vrijgesteld zou worden of als Hendrikus Wendel zelf opgeroepen zou worden, verviel het contract. Getuigen bij deze akte waren Willem Frederik Overhoff (kandidaat-notaris) en Matthijs Rasen (notarisklerk), beiden uit Haarlem. De akte werd opgesteld in aanwezigheid van Nicolaas Koelman en de notaris.

In Amsterdam werd een overeenkomst gesloten tussen Bertram Wernink, wonend in Amsterdam, en Arnoldus Ysseldyk, boekhouder en vader van Arnoldus Johannes Antonius Ysseldyk. Deze laatste was een loteling (iemand die geloot was voor dienstplicht) voor de Nationale Militie in 1891 en had nummer 2184 getrokken. De afspraak was als volgt:

• Wernink nam de plaats in van Arnoldus Johannes Antonius Ysseldyk in de militaire dienst, omdat zijn eigen lotingsnummer waarschijnlijk niet dienstplichtig was.
• Hiervoor kreeg Wernink in totaal 150 gulden:
  • 25 gulden was al betaald.
  • Nog eens 25 gulden zou betaald worden bij indiensttreding (na goedkeuring door het leger).
  • 1 gulden per maand tijdens de diensttijd.
  • De rest zou binnen 14 dagen betaald worden na de loting of na voltooide dienst.
• Na betaling was Arnoldus Johannes Antonius Ysseldyk vrijgesteld van verdere oproepen, en hij en zijn vader hadden geen verplichtingen meer.

De overeenkomst gold alleen als:

• Het nummer van Arnoldus Johannes Antonius Ysseldyk wel dienstplichtig was.
• Het nummer van Wernink niet dienstplichtig was.

Als Ysseldyk alsnog vrijgesteld werd of als Wernink toch moest dienen, dan verviel de hele afspraak. De akte werd opgesteld in Haarlem in aanwezigheid van Johan Koolhoven (kandidaat-notaris) en Frans van Bruijnevoorh als getuigen.

Op 24 februari 1851 werd een akte opgesteld in Haarlem over een overeenkomst tussen twee partijen:

• Bernardus Johannes Mattheus Anten Willem Wernik, wonend in Amsterdam, die optrad als nummerverwisselaar (iemand die de dienstplicht voor een ander overneemt).
• Arnoldus Ysseldyk, boekhouder in Amsterdam, die namens zijn zoon Arnoldus Johannes Antonius Ysseldyk handelde. Zijn zoon was loteling (dienstplichtige) voor de Nationale Militie, getrokken met nummer 2184 bij de lichting van 1850.

Wernik nam de dienstplicht van Arnoldus Johannes Antonius Ysseldyk over, omdat diens lotingsnummer waarschijnlijk wel dienstplichtig was, terwijl dat van Wernik vermoedelijk niet. Hiervoor kreeg Wernik in totaal 150 gulden:

• 25 gulden was al betaald.
• Nog eens 25 gulden zou betaald worden bij de daadwerkelijke indienststelling, na goedkeuring door het Korps (legeronderdeel).
• 1 gulden per maand tijdens de diensttijd.
• Het resterende bedrag (100 gulden) zou binnen 14 dagen na het "groot verlot" (lotingsprocedure) of na voltooide dienst worden uitbetaald.

De overeenkomst gold alleen als:

• Het nummer van Arnoldus Johannes Antonius Ysseldyk inderdaad dienstplichtig was.
• Het nummer van Wernik niet dienstplichtig was.

Als Arnoldus Johannes Antonius Ysseldyk alsnog vrijgesteld zou worden van dienst, of als Wernik zelf toch moest dienen omdat zijn oorspronkelijke nummer werd opgeroepen, dan verviel de overeenkomst. De akte werd ondertekend in aanwezigheid van:

• Johan Koolhoven, kandidaat-notaris in Haarlem.
• Frans van Bruynevoorh, ook uit Haarlem.

Bij een veiling werden twee percelen grond verkocht. Het eerste perceel werd direct verkocht, evenals het tweede perceel. Daarna werd de hele veiling (de "massa") opnieuw aangeboden en gekocht door Willem Ysseldyk, een boer uit Verwolde, voor 1440 gulden.

Willem Ysseldyk en Jan Kloezeman tekenden de koopovereenkomst bij notaris Covenge in Twello. Uiteindelijk wees de verkoper de hele veiling toe aan Willem Ysseldyk, maar deze gaf aan dat hij het kocht namens Jacob Schimmelpennink, een dagloner uit Peewolde.

Als borg stonden Willem Ysseldyk zelf en Gerrit Schimmelpennink, een boer uit Exel. Zij beloofden samen 1475 gulden te betalen, exclusief extra kosten. De koper en de borgen tekenden bij notaris Everts in Hoels.

Bij de veiling waren ook Albert Geldering (boer) en Hendrik Pelevenaker (dagloner), beide uit Bijbroek, aanwezig als getuigen. Zij, de verkoper en de notaris ondertekenden het proces-verbaal.

De koop werd geregistreerd in Apeldoorn op 20 juli 1841. De totale kosten waren 97,98 gulden, waaronder:

• 2,62 gulden voor kooprecht,
• 7,80 gulden voor borgtocht,
• 0,80 gulden voor volmacht,
• plus een extra heffing van 38%.

De ontvanger, Poel, gaf op 12 oktober 1841 een afschrift van het document.

Hans Loet verkocht verschillende percelen grond:

• Eerste perceel: 11 stukken voor 110 gulden aan Bernardus Verheijen, een huurder uit Deventer.
• Tweede perceel: voor 110 gulden aan dezelfde koper.
• Derde perceel: voor 115 gulden aan dezelfde koper.
• Vierde perceel: voor 116 gulden aan dezelfde koper.
  Borgen: Hendrikus Albertus Smeenk en Jannes Kloosterbaer, beide huurders uit Zeventer.

H. Dechuijen, H.A. Smeenk en J. Kloostenboer ondertekenden de akte.

• Vijfde perceel: 15 stukken voor 110 gulden aan Harmonus Brinkhof, een bouwman uit Welp.
  Borgen: Hendrik Ysseldyk (bouwman) en Gradus Ysseldyk (timmerman), beide uit Swelle.
• Zesde perceel: 15 stukken voor 100 gulden aan Albertus Johannes Willem Marius (hier "heer" genoemd).
• Zevende perceel: 20 stukken voor 124 gulden aan Hermanus Brinkhof (zelfde als eerder).
  Borgen: Hendrik Ysseldyk en Gradus Ysseldyk (zelfde als eerder).
• Achtste perceel: 13 bomen voor 125 gulden aan Johannes Martinus Schoemaker, timmerman uit Willo.

Totaalbedrag van de verkopen: 25281 gulden.

• Perceelnummers: 1, 2, 3 en 5 staan op blad Oonshoet 5287.
• Een 9e perceel (niet volledig beschreven) is gekoppeld aan G. Reede en de heren de Braconeer en van Ter Sa Ryzen, gelegen bij de Fokherij Twelle in Hetmersk.

Andere betalingen voor de diakonie (kerkelijke armenzorg) in Swelle:

• Van der Hyde (verver): 40 gulden.
• Van Gerrit Diks (daghuurder uit Wilfs): 5 gulden.
• Van Willem Diks (huurder): 40 gulden.
• Van den Bold (daghuurder uit Verwolde): 15 gulden.
• Van Arend Timmer (daghuurder uit Swelle): 6 gulden.

Totaal voor de diakonie: 547 gulden.

• Op 22 maart 1729 werd de Isseldijk (ook wel Goung IJsseldyk of Isseldyk genoemd) vermeld in een document. Hierin werden Wille Abraham, John Pieter van Ainold en Francois van Batavia genoemd, samen met 17 anderen uit Londen (31 personen) en Bengalen (36 personen). Ook Petter werd genoemd als "onvermogende" (iemand zonder geld).
• Er was sprake van een "hoopman" (leider) die geen "klein koopman" (kleine handelaar) was, en van een "ambtenaar" die betrokken was bij de "vente" (veiling) van 9 "eideren" (soort eend) op 1612, 1810, 1319, en 1819. Op 22 verschillende plekken werden 1002 zaken geregistreerd, met een waarde van 5 "cent" (geldbedrag).
• Deze activiteiten gebeurden met of zonder toestemming van de overheid. Er werden namen en voornamen genoemd, waaronder een verwijzing naar 1230 en Ammerdingen (mogelijk Amsterdam).
• Er stond een bedrag van 50 vermeld, en een referentie naar 1820 en 1319. Ook werd een "naamboek" (register) genoemd, met een verwijzing naar pagina 24.
• Er werd gemeld dat er 340 personen waren overleden, en dat er 124 "kortetten" (mogelijk kort geding of kleine rechtszaken) waren.

Op 27 augustus 1759 ging Arnout deZ' Hommel, een inwoner van Amsterdam, naar de notaris Daniel van den Brink. Hij verklaarde dat hij een schuldbrief had verkocht aan Willem van Isseldyk, een predikant in Ophemert. Deze schuldbrief was oorspronkelijk afgeven door de provincie Holland en West-Friesland en had een waarde van 1000 gulden. De brief stond op naam van Maria Mullen en was gedateerd op 22 december 1702. Later, op 1 februari 1703, was deze brief geregistreerd onder nummer 14130. Arnout deZ' Hommel had het recht op deze schuldbrief gekregen via een akte van overdracht op 11 november 1758. Deze akte was opgemaakt door de notaris voor Susanna Clara Brooks, de weduwe van Theodorus Brooks.

Op 17 oktober 1829 werd een veiling gehouden van verschillende stukken land in de omgeving van Apeldoorn en Perwolde. De kopers en de prijzen die zij betaalden waren:

• Hendrik (achternaam onduidelijk) kocht land in Tvenep voor ƒ53,40.
• Hendrikus Lipman kocht land in Tens Kuiner voor ƒ5,50.
• Kutger Mulder kocht land in Apeldoorn voor ƒ60,50.
• Cornelis Eltink kocht land in Vremder voor ƒ5,20.
• Hendrik Flierman kocht land in Perwolde voor ƒ5,20.
• Klaas Kolkman (genaamd Hendrik derghuurder Hendrikzen) kocht land in Perwolde voor ƒ5,00.
• Meinder Mulder kocht land in Perwolde voor ƒ5,00.
• Andries Oolman kocht land in Tenvole voor ƒ5,00.
• Derk Isseldyk kocht land in Apeldoorn voor ƒ60,40.
• Hendrik Hendriksen kocht land voor ƒ4,60.
• Hendrik Kleerman kocht land voor ƒ4,20.

De totale opbrengst van deze veiling was ƒ94,20. Het verkoopproces werd officieel vastgelegd door notaris G.P. Martz en J. Krol, in aanwezigheid van twee getuigen: Smits uit Tuellen en Jannes Brol uit Terwolder. De akte werd geregistreerd in Apeldoorn op 9 maart 1830. De kosten voor registratie en rechten bedroegen in totaal ƒ2,95. De ontvanger tekende voor ontvangst.